Een boze menigte moslims heeft op het Indonesische eiland Java twee kerken in brand gestoken en met de oproerpolitie gevochten. Ze zijn woedend omdat een christen ‘slechts’ vijf jaar cel heeft kregen en niet de doodstraf, zoals de islamieten wensen.
Aanvallen door radicale moslims
De protesterende moslims eisten in de stad Temanggung de doodstraf tegen de 58-jarige Antonius Bawengan wegens het verspreiden van pamfletten over de islam. Volgens hen zijn de posters beledigend.
Brandende kerken De man, een christen kreeg echter ‘slechts' vijf jaar cel, waarna de menigte in woede ontstak. Ze vonden het vonnis niet streng genoeg en riep dat de man de doodstraf moest krijgen of aan het publiek overgedragen, aldus een politiewoordvoerder.
Twee kerken op het midden van het eiland werden in brand gestoken en een derde werd beschadigd. Ook een politievoertuig werd in brand gestoken. De politie gebruikte traangas en vuurde waarschuwingsschoten af om de menigte te bedwingen.
Lynchpartij Het oproer volgt twee dagen na de aanval van een menigte op leden van een islamitische sekte in West-Java waarbij zeker vier mensen werden gelyncht.
Indonesië wordt gerekend tot het grootste moslimland ter wereld. Volgens tellingen wonen er 180 miljoen aanhangers van de islam. Regelmatig zijn er spanningen tussen moslims en christenen.
Door Robin van der Kloor - Elsevier
In onze brievenbus
Waarde redactie,
Het is een alledaags gegeven aan het worden, die trap in het kruis van de bevolking door de hogere magistratuur. Wat nu weer gebeurd is, toont nogmaals het "foert" signaal aan van deze dames en heren naar de bevolking toe wat de veiligheid betreft.
Op 28 januari jl werden drie inbrekers op heterdaad en met véél machtsontplooiing opgepakt te Paal. De ordediensten hadden 10 speurders ingezet, een speurhond èn een politiehelicopter om de weggevluchte criminelen op te sporen èn met succes.
Twee minderjarige Joegoslaven en een meerderjarige uit het Luikse werden opgepakt. Echter, op aanraden van de DVZ werd het criminele trio de dag nadien vrijgelaten. Al het werk dat wel een aardige (belasting) duit gekost heeft was een maat voor niets! De Burgemeester van Beringen, M.Mondelaers kan er echt niet mee lachen. De heer procureur M.Rubens beklemtoont met stelligheid dat de JUISTE procedure in deze is gevolgd. Inderdaad, meneer de procureur, laat het allochtoon geboefte vrij en vrank zijn gang maar gaan nietwaar.
Het is zoals een Antwerpse collega van u, de heer Dams, stelde : het land B is het pretpark voor criminelen. en het is de schuld van de mensen zelf !
mvg- senior
Journalistieke deontologie, of onkreukbaarheid zonder meer ?
"De N-VA laat Bracke niet vallen. Er wordt een hetze die uit socialistische hoek komt, tegen deze man gevoerd . De VRT-Nieuwsdienst positioneert zich als een maagd die jarenlang in het bordeel gewerkt heeft. Bracke schreef wat tekstjes, dat is zijn vak. Bracke zelf verdedigt zich met een Frans citaat van Mitterand, een socialist : "Je verloochent je verleden niet, je verandert, dat is alles" (“On ne tourne pas le dos à ce qu'on était. On change, c'est tout.” De socialisten zijn al bezig de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 voor te bereiden."
Dat zijn, kris-kras door mekaar een aantal beweringen die in de Vlaamse ochtendgazetten opduiken naar aanleiding van de medewerking die Siegfried Bracke, het neo-NVA- kamerlid, verleende aan de socialistische partij toen hij nog als neutraal journalist de kijkers en zijn directie voorloog bij de openbare omroep.
Bracke was niet zo maar een journalist, hij heeft onderscheidingen gekregen, hij was het neutrale gezicht van de omroep bij verkiezingsprogramma's en hij heeft het zelfs tot hoofdredacteur gebracht, een topfunctie die je in het rode nest die de VRT was, is en voorlopig blijft, enkel verwerft als je beantwoordt aan een uitgesproken links profiel.
Het lidmaatschap van de Gentse loge "De Bevrijding", onderdeel van het Groot-Oosten is meer dan een persoonlijk engagement, zoals Bracke verveeld antwoordde aan Filip de Man tijdens een tv-interview. Veel meer dan een carnavalsvereniging is een loge een machtige groep kameraden die complotten en intriges beschouwen als een maatschappelijke noodzaak, waarin zij, de gezellen, een vooraanstaande rol te vervullen hebben. De loge is nog erger dan de fanatieke kliek van het Opus Deï : een verzameling gevaarlijke, pretentieuze en machtsgeile mafkegels. Iemand die lid is van dergelijke dubieuze club kan nooit een onafhankelijk en onpartijdig journalist zijn bij de openbare omroep. Politicus kan nog net, want de meesten zijn sowieso arrivisten en onbetrouwbare schuivers.
Het gaat nu even over het vaak verkrachte woord : deontologie. We hebben er gisteren weer een prachtvoorbeeld over kunnen lezen, toen de VRT een communiquee uitgaf : "Onpartijdigheid en waarheidsgetrouwheid zijn altijd al het baken geweest van VRT Nieuws. Onafhankelijkheid van de VRT-journalisten staat voorop en inbreuken hierop zullen niet geduld worden." Laten we het niet moeilijk maken : deontologie is een duur woord voor "eerlijkheid, onkreukbaarheid". Ofwel bezit je als mens die eigenschap, ofwel is het je vreemd.
Een niet domme man als Bracke die onverwacht voor een politieke carrière kiest bij een onverwachte partij, zou van bij de aanvang zijn maatschappelijke pedigree openbaar hebben moeten maken, al dan niet met gebruikmaking van het Mitterand citaat : dat had pas indruk gemaakt. Ook als hij daarbij zijn loge-activiteiten had betrokken. Dan had hij bewezen dat hij "veranderd" was en dat hij thuishoorde bij een partij die verandering beloofde. Nu is en blijft hij voor velen de achterbakse sjoemelaar die zijn broodheren bij de VRT een rad voor ogen draaide en de kijkers jarenlang bedrogen heeft. Deze aanstellerige figuur wordt momenteel beschermd door zijn partij, die zelf worstelkt met een geloofwaardigheidsprobleem. De vroegere VRT-collega Jos Bouveroux geeft Bracke in een open brief het advies om een klacht die Siegfried ingediend heeft, in te trekken. ‘Wie weet wat er nog bovenkomt. Brr ' schrijft Bouveroux.
Fraaie bende daar bij de openbare omroep. Maar dat beweren wij hier al jaren.
Ray
De beste moppen ter wereld
Het is natuurlijk waanzin op zoek te gaan naar de beste mop ter wereld, alhoewel het een ongevaarlijke bezigheid is. Wij gingen op zoek naar enkele "beste" grappen en vonden er enkele die onze strenge maatstaven trotseerden. (wat is internet toch een prachtuitvinding, dank u Al Gore, of was het Bart de Zever ?). De teksten zijn overgenomen (mits enkele luttele aanpassingen) zoals ze gepubliceerd werden.
Hier gaan we : numero uno, komt uit Zweden.
Tijdens de jacht op het platteland richt een goed geklede snob uit Stockholm zijn geweer en schiet een eend neer. Deze komt terecht op een akker en de boer claimt de prooi. Omdat beide mannen de eend willen hebben, oppert de boer het geschil op ouderwetse wijze te beslechten. “Ik trap jou zo hard als ik kan in je kruis en daarna is het jouw beurt”, legt hij uit. “Wie het minste piept, krijgt de vogel.” De snob gaat akkoord. Dus de boer neemt een aanloop en trapt keihard in de edele delen van de man die vervolgens op de grond neerstort. Na twintig minuten, als het de man lukt om op te staan, hijgt hij: “Mijn beurt.” “Nee,” zegt de boer terwijl hij wegloopt. “Je mag de eend houden.”
Nummer twee speelt zich af op school met het onvermijdelijke Jantje.
Jantje zit op school in de rekenles. De juf zegt:"Op de telefoondraad zitten 10 vogeltjes. Ik neem een geweer en ik schiet één vogeltje neer. Hoeveel vogeltjes zitten er nog op de draad?". Iedereen aan het denken en na enkele minuten steekt Jantje zijn vinger op. "Ja Jantje", zegt de juffrouw, "zeg het maar". "Juffrouw", zegt Jantje, "er zitten geen vogels meer op de draad". "Jawel.", zegt de juffrouw, "Er zitten tien vogeltjes op de draad, ik schiet er één vanaf dus ... tien min één is negen". "Neen.", zegt Jantje. "Uw geweer maakt zoveel lawaai dat alleandere vogeltjes gaan vliegen". "Nou, Nou Jantje", zegt de juffrouw. "Tien min één is negen, maar ik hou wel van de manier waarop je denkt". "Ach" zegt Jantje, " zulke vragen kan ik ook stellen". "Oh ja",vraagt de juffrouw, "stel dan maar eens zo een vraag". Jantje denkt eventjes na en stelt volgende vraag : "Juffrouw, in het park zitten drie vrouwen op een bank. Ze hebben alle drie een ijsje vast. De éne likt eraan, de tweede bijt erin en de derde zuigt eraan. Wie van de drie is getrouwd ?". De juffrouw slaat zo rood uit als een tomaat en stottert ... "Eh, ik ... ik ... Eh, ik denk diegene ... die eraan zuigt". "Wel neen", zegt Jantje. "Het is diegene die een trouwring draagt, maar ...ik hou van de manier waarop u denkt !".
Voor nummer drie waarschuwen wij : dit kan voor sommige mensen overkomen als een racistische mop. Racisme, of aanzetten tot racisme wijzen wij nadrukkelijk van de hand. Het verhaal is zo onwaarschijnlijk en hilarisch dat het natuurlijk geen enkele grond van realiteit bevat. U bent gewaarschuwd en wij aanvaarden geen enkele beschuldiging. U bent NIET verplicht te lezen, na deze waarschuwing.
De paus is op bezoek in Zuid-Afrika en tijdens een ontspannend ritje in de pausmobiel, ziet het gezelschap aan de oever van een stroom een zwarte man worstelen met een reuze-krokodl. Ontzet kijkt iedereen toe, tot plots een speedboot komt aangesneld met drie blanke mannen die de krokodil morsdood schieten. Zij springen uit de boot, twee van hen sleuren de zwarte man uit het water en de derde trekt de dode krokodil op het droge. De paus haast zich naar de drie redders en ontroerd dankt hij hen voor hun goede daad en schenkt hen zijn zegen. Hij stapt terug de pausmobiel in en wuift vriendelijk glimlachend de drie moedige mannen ten afscheid. Een van hen vraagt : "Wie was dat eigenlijk ?" waarop nummer twee antwoordt "Dat is Zijne Heiligheid de Paus van Rome". En nummer drie zegt : "Alleszins van de krokodillenjacht kent hij niet veel. Is ons aas nog bruikbaar of moeten we een nieuwe halen uit het dorp ?"
En dan nu de laatste over onze geliefkoosde politici.
Waarom nemen chirurgen sommige beroepsgroepen graag onder hun mes ?
- bibliothecarissen, want al hun organen zijn keurig geïndexeerd
- elektriciens zijn nog meer geliefd, want als ze geopend worden, zijn de organen gecodeerd per kleur
- politici zijn echter de favorieten. Als zij opengesneden liggen, blijken zij geen hart te hebben, geen ruggengraat en hun hoofd is onderling verwisselbaar met hun achterste.
Ray
De VRT-nieuwshorde : ophemelen of kleineren
Niets van wat de VRT-nieuwshorde aanbrengt, becommentarieert of duidt, is zonder bijbedoeling, niets van wat zij verkondigen is zonder dubbele bodem, niets van wat zij selecteren als zijnde belangrijk of ludiek tot triviaal, is zonder berekening. Niets is er spontaan, alles is op voorhand overdacht en onder te brengen in twee hoofdvakken : ophemelen of kleineren.
Niemand wordt vrijblijvend geïnterviewd of uitgenodigd als expert of getuige, je moet ofwel een bepaalde staat van van-pas-komende-dienst, een bepaalde geaardheid hebben, een bepaalde huidskleur bezitten of boudweg bruikbaar zijn als nuttige idioot, al dan niet seriematig op afroep.
Sommige mensen die 'betrapt' werden, mogen er een draai en een uitleg aan komen geven om de ernst van de feiten te vulgariseren ; zij mogen rustig uitspreken, en zonder onderbroken te worden wat zemelzeiken en uitweiden. Opdrach volbracht : het vlekkerig blazoen werd schijnheilig opgepoetst.
Anderen wordt onder een spervuur van priemende blikken en voorgebakken haat-alinea's, het beantwoorden van stekelige en tendentieuze vragen onmogelijk gemaakt. Dezen, de gekleineerden, verlaten dan de studio als een geslagen hond. Terwijl de propaganda blijft voortschetteren.
Neutrale omroep ? Omroep met de opdracht tot het neutraliseren van protesten, het doodwijgen van bezwaren en andere meningen, het verzuipen van wat voor velen de waarheid heet.
Jade
Nigel Farage bij de Finse TV
Nigel Farage, Brits Europarlementair van de UKIP (Verenigd Koninkrijk Onafhankelijkheidspartij) wordt door twee brave en ogenschijnlijk vrij onwetende Finnen geïnterviewd over hoe hij de Europese Unie en de Commissie ervaart. Farage heeft het over het perfiede systeem, dat zowat 75% van de wetgeving die in elke lidstaat tot stand komt, opgelegd is door de Europese Commissie, dat wil zeggen door mensen die door niemand verkozen werden. En de échte verkozenen uit die lidstaten voeren de opdrachten van deze Commissie uit. Dit heeft niets meer te maken met democratie. Farage is voorstander van een Europa dat samenwerkt maar niet in deze constructie.
Het Euro-parlement is het enige ter wereld dat geen eigen wetgevende bevoegdheid bezit en enkel mag oordelen over de voorstellen van de Commissie ; soms kan er wat vertraagd worden of geredetwist over kleine wijzigingen, maar er is geen sprake van een normale parlementaire en democratische werking Dit parlement (met zijn 736 verkozenen) is er voor de schone schijn en voor dit ondemocratische Europa loopt Farge niet warm, om het eufemistisch op zijn Engels te zeggen.
sp-a senator Marleen Temmerman ... mens toch !
sp-a senator Marleen Temmerman, gynecologe en professor aan de UG doet een oproep tot de vrouwen van het land, om geen seks te hebben zolang er geen regering gevormd is. Het zou ludiek bedoeld zijn. Als we naar mevrouw de professor kijken, durven we dat betwijfelen.
Multiculturele bordelen : zoveel u wil, zoveel u kan !
Dat de horizontale bedrijfstak al langer een multicultureel aanbod in de rekken heeft, zal wel genoegzaam bekend zijn : we verwijzen naar de berichtgeving in de gangbare media over de in hoofdzaak Oost-Europese dwangprostitutie.
Naar verluidt hebben de meeste bordeelbazen in Nordrhein-Westfalen zich nu ook aangepast aan de etnische klantensamenstelling. Er moeten ook aanbiedingen op het menu staan die de steuntrekkers zich kunnen veroorloven en dan bovendien zonder dat ze Duits of Engels verstaan. Een bordeel in Gladbeck heeft momenteel een “nergens goedkoper”-aanbieding: voor de luttele som van € 55 krijg je een “all-inclusive”-service van drie uren. Hun webstek kan je ook in het Turks raadplegen. Neemt u even een kijkje, Turks of Deutsch, de dames zien er patent uit.
In het gastenboek van de “Palace” staan er niet zelden namen als Serdar, Hasan, Osman, Mahmut, Ali of NakMuay. Deze laatste komt uit Dortmund en hij schrijft: “Hi, kom uit Dortmund en bij mij in de buurt zijn er wel zulke clubs maar ze laten geen vreemdelingen binnen, t.t.z.geen “zwartharigen”. Hoe is het bij jullie? Ik wil de reis niet voor niets ondernemen als ik niet binnen mag.”
En hij krijgt als antwoord: “Bij ons zijn vreemdelingen geen probleem: je bent welkom. De gasten zijn ’s avonds bijna uitsluitend Turken.” Palace Team.
Of deze ontwikkeling goed nieuws is wat betreft de driftenvermindering laat ik in het midden, vooral omdat gangrape (groepsverkrachting) in Europa een uitsluitend moslimfenomeen is.
Het is bekend dat jonge moslimmeisjes niet mogen buitenkomen zonder het gezelschap van vader of broer. Onze meisjes zijn het al gewoon in disco’s betast te worden of uitgescholden te worden voor “hoer” door de cultuurverrijkers, maar wat er – veelal verzwegen wegens schaamte of schrik – nog gebeurt is de groepsverkrachting van meestal jonge schoolmeisjes door moslims, die hiermee hun geloof belijden, want zij nemen deel aan de “verkrachtingsjihad”.
Bron : PI
PST : PI mag kreunen wat het wil, is dit verwerpelijk of niet ? Dergelijke clubs voor de "eigen mannelijke heethoofden" bestaan er overal in Europa. Het is vermoedelijk nog niet doorgedrongen tot de gestapo's van de internationale Spionnencentra, dat de gepamperde vrienden daar niet welkom zijn. Misschien even controleren en een speciale reductiekaart afdwingen ? Ofwel het initiatief aan de vrije markt laten, zoals in Gladbeck, bij voorkeur met subsidie door de overheid. Seks voor de overspannen allochtonen. Het woord is aan u.
07-02-2011
Zahra Bahrami
Deze mevrouw is Zahra Bahrami. We moeten eigenlijk zeggen, wàs, want mevrouw is opgehangen door het regime van het Prachtland Iran. Mevrouw was een bipatride, met zowel de Nederlandse als de Iraanse nationaliteit en ze was schuldig bevonden aan drugssmokkel. In de Lage Landen lopen er voldoende politici en justitiedienaars die zelf wel eens een snuif nemen, een pil slikken of een naaldje steken en die als het kan, een oogje sluiten voor delicten met verdovende middelen. Het is makkelijker de brave burgerbevolking met de vinger te wijzen als verantwoordelijken voor de criminaliteit dan het tuig op te jagen, nietwaar mijnheer de procureur.
Dit gezegd zijnde, Zahra Bahrami was een speciaal geval. Natuurlijk nooit speciaal genoeg om de afschuwelijke dood met ophanging te verdienen. Een natie die tot dergelijk barbaars gedrag in staat is, moest bij alle internationale instellingen buitengesmeten worden, geïsoleerd worden. Intussen loont het de moeite nader kennis te maken met Zahra Bahrami, ook niet helemaal in de haak, dat vrouwtje. HIER klikken.
Ray
De allerbeste mop uit Vlaanderen
"Onpartijdigheid en waarheidsgetrouwheid zijn altijd al het baken geweest van VRT Nieuws. Onafhankelijkheid van de VRT-journalisten staat voorop en inbreuken hierop zullen niet geduld worden."
Het nieuwe proces Wilders is begonnen : de linxe honden weten van geen ophouden
Bij de regiezitting van zijn zaak heeft PVV-leider Geert Wilders de rechters zelf ook kort toegesproken. In de toespraak benadrukte Wilders dat hij vindt dat zijn uitlatingen over de islam op waarheid berusten.
Wilders zei te hopen op vrijspraak. De voorzitter van de rechtbank, Marcel van Oosten, vroeg de PVV-leider of hij wel beseft dat als het preliminair verweer van zijn advocaat Bram Moszkowicz wordt aangenomen, er geen rechtszaak en dus ook geen vrijspraak komt.
Wilders gaf aan te hopen dat er geen zaak komt, maar vrijspraak te verwachten als die er wel komt.
In zijn toespraak sprak Wilders vooral over de islam en het gevaar dat islamisering volgens hem met zich meebrengt. 'Overal in Europa dooft het licht. Overal in Europa ligt het fundament van vrijheid onder vuur.'
Volgens de PVV-leider is de islam een ideologie die al veertien eeuwen uit is op de vernietiging van onze beschaving, en onderscheidt de religie zich vooral door moord en doodslag.
'Het gaat niet alleen over mij, maar over iets veel groters. We hebben eeuwen gevochten voor vrijheid. Nu wordt die vrijheid geofferd om het een totalitaire ideologie naar de zin te maken. Het uiteindelijke resultaat is een islamitisch Europa. Een Europa zonder vrijheid. Het is de plicht van vrije mensen om zich daartegen te verzetten,' sprak Wilders.
Als het proces doorgaat, zal het zeker tot en met juli duren voor er een uitspraak komt. Moszkowicz en het Openbaar Ministerie (OM) willen de hele behandeling van de zaak opnieuw doen. Bij de vorige behandeling van het proces vroeg het OM op alle punten vrijspraak.
@ Elsevier
In onze brievenbus : Ode aan het land B
Ode aan het land B
Kraters sieren het wegdek, feest voor terreinwagens. Zuchtende verlichtingspalen vallen om : ze worden vervangen door flashy flitspalen.
Het treinverkeer loopt als een vierkant wiel.
Karige pensioenen, doch torenhoge belastingen.
Straffeloosheid is koning : procedurefoutjes alom, milde straffen volgen. Voorwaardelijk, alternatief of het staatshotel. In land B is het à la carte.
Met of zonder regering, wat maakt het uit ?
Patrick
Op de trein : eindelijk meer begrip voor de Grote Culturen
Onlangs reed ik met de trein en was ik getuige van een bijzonder pijnlijk incident bij de reizigerscontrole . Een arrogant heerschap in uniform mèt kepi (u weet ongetwijfeld aan welke periode uit de geschiedenis ik terugdacht) kwam luidruchtig de wagon binnen met de kreet "Ticketcontrole, dames en heren, ook voor de zwartjes en de bruintjes die denken dat alles hier gratis is ...". Toen de brutale man was aangekomen bij een zwarte neger wiens witte oogbollen heen en weer flitsten van angst, dat zag je zo, grijnsde de controleur van voorspelgenot, toen hij neuriënd en heupwiegend sprak : "Awel, awel, wadisdana, waddedena, oekandana, woarzeddena ... ticketcontrole, alstublief mijnheer". De geïntimideerde zwarte reiziger toonde een papier dat de controleur minachtend teruggaf en zijn weg vervolgde.
Dat soort dingen gebeurt helaas te vaak, erger nog, er is NMBS-personeel dat er bij de geringste zweem van probleem direct op los klopt. Zeker als het mensen zijn uit andere culturen of aanhangers van godsdiensten die vrede en naastenliefde prediken.
Belangrijker dan de treinen op tijd te laten rijden, is de manier waarop het personeel moet omgaan met de mensen die onze cultuur komen verrijken. Prioriteiten, daar gaat het om bij de mannen van de IJzeren Weg.
Gedaan met de onreine linkerhand te gebruiken bij het aannemen of teruggeven van documenten, dat kwetst reizigers zonder tickets ! Vrouwelijk NMBS-personeel mag geen reizigers uit de Prachtlanden aanspreken of controleren : dat beschouwen die mensen als ongehoord. Blanke teven mogen NOOIT negers of moslims domineren. Als er slagen uitgedeeld worden, mag het personeel de trein niet laten stoppen : stiptheid voor alles. Blauwe ogen, gekloven lippen, uitgeklopte tanden, zijn niet langer erkend als arbeidsongevallen, het zijn werkincidenten.
Tot slot : binnenkort zal de eerste klas exclusief voorbehouden worden voor inwoners uit niet-Europese landen. Uiteraard worden die rijtuigen vrijgesteld van controle.
In het Oost-Vlaamse Zelzate geldt voortaan een nultolerantie om het probleem met jongerenbendes aan te pakken. Dat heeft de gemeente samen met het Gentse gerecht beslist. De voorbije maanden veroorzaakten de bendes overlast. Zo stalen ze auto's om mee te racen, en in oktober 2010 werd een groep Chirojongeren aangevallen na een fuif. De leden van de Chiro waren een fuiftent aan het afbreken toen er plots een twintigtal gewapende en gemaskerde jongens op hen af liepen. Eén van de leden werd gestoken met een mes en moest naar het ziekenhuis worden gebracht.
Voor de duidelijkheid : Zelzate (12500 inwoners) heeft een socialistisch-liberaal college, met een grote PvdA-oppositie met 6 raadszetels. Vlaams Belang nam tot hiertoe niet deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. In 2012 zal dat meer dan waarschijnlijk wel het geval zijn.
Voor professor Maddens zouden de Vlaamse toegevingen die vervat zaten in de nota Vande Lanotte dramatische gevolgen hebben (De Morgen 06.01.2011). "Dit voorstel dat lichtjaren verwijderd is van het echte confederalisme, komt neer op de slechtste staatshervorming sinds 1970".
Ook over het samenvallen van de verkiezingen (federale, regionale en Europese op een dag om het "de mensen" gemakkelijk te maken") is de politicoloog duidelijk : "Die maatregel is ingegeven door een panische angst voor de kiezer. In de ogen van establishment heeft de Vlaamse kiezer het de voorbije decennia wat al te bont gemaakt door massaal te stemmen voor anti-systeempartijen. Door het aantal democratische inspraakmomenten drastisch te beperken, kan die balorige kiezer worden geringeloord. De Vlaams-nationalisten weten het al lang : belgië kan enkel worden gehandhaafd door de democratie af te bouwen."
Na de nota Vande Lanotte was het des te opmerkelijker dat de N-VA het compromisvoorstel deed om verder "in de diepte" te onderhandelen. In ruil voor pakweg de volledige regionalisering van het arbeidsmarktbeleid, waren de nep-flaminganten bereid andere elementen uit het zeer magere voorstel van de bemiddelaar , zoals de overheveling van de kinderbijslagen, te laten vallen. Stilaan moet de N-VA een tunnel graven om nog onder de communautaire lat door te kunnen.
Van de met veel bravoure aangekondigde Copernicaanse omwenteling blijft niets meer over.
(Bron : VB-magzine)
Gazet van Antwerpen : Rood is troef !
Uit de archiefdoos (met dank aan 'tScheldt) : ET Willockx uit het Waasland, SS Steve Stevaert uit Viëtnam en voorproever bij Gault Millau, Wim Daeninck, mislukt bij VTM , Luc Rademaeker 'ik oewil sjoernaliste zijn" en op de achtergrond : de Simpele van Antwerpen, voor wie de Gazet haar best zal doen.
Het was een publiek geheim, dat bij de overname van Gazet van Antwerpen (uitgeverij De Vlijt) door Concentra, deze conservatieve en typisch Antwerpse gazet ingeschakeld moest worden in een politiek project. De Limburgse socialist Steve Stevaert wendde zijn invloed aan om de familie Baert in de Raad van Bestuur lekker te maken, Filip Dewinter nooit in de burgemeesterszetel te laten plaatsnemen.
De redactie van de tot dan toe behoorlijk Vlaamsgezinde Frut (het koosnaampje voor de Gazet van Antwerpen) werd drastisch omgevormd en aangepast onder het mom een moderne stadskrant te worden. Niet enkel werd er ondubbelzinnig gekozen voor het multiculturele model en het verburgerlijkt socialisme maar ronduit en vijandig werd geageerd tégen het Vlaams Blok/Belang, toen nog de onbetwistbaar grootste partij van Vlaanderen en Antwerpen. We spreken rond de jaren 2004.
De kribbel-krabbel journalist Luc Rademaeker (francophone en famille) werd in dat jaar hoofdredacteur en linkse schrijvelaars namen gretig de plaats in van oudgediende Antwerpse journalisten die de hartenklop van hun stad kenden als geen. Na enige tijd werd Rademaeker weggepromoveerd, wat wij altijd betreurd hebben, want met de kreun-artikels van die kerel viel er flink wat af te lachen.
Op de redactie verscheen ook ene Kurt Tuerlinckx, die mede de linkse socialistische golf zou promoten maar die na korte tijd verdween naar het Havenbedrijf om daar chef van de communicatie te worden. Tuerlinkx was niet direct de man om de ideologische leer te verspreiden. Het Havenbedrijf is een rustiger omgeving met de nodige versnaperingen en snoepreisjes.
Wim Daeninck (midden in de afbeelding), wiens vader redacteur was bij de rode Volksgazet van Kop Van Eynde, heeft ook een tijd mee gebeiteld aan de linkse geboden maar is in 2008 overgestapt naar VTM. Als linkse boys naar de commerciële TV stappen, is dat gegarandeerd voor de poen ("en voor de wijven" roept Savat op de achtergrond, die een boon heeft voor Catherine Moerkerke). Een optimist bij VTM schreef toen : "Ik ben er inderdaad van overtuigd dat Wim, met zijn rijke ervaring en zijn straffe neus voor nieuws een belangrijke rol kan spelen om "Het Nieuws" nog sterker te maken." Een ding was goed gezien, dat van die straffe neus ; de rest is tegengevallen want vandaag is Daeninck met hangende pootjes teruggekeerd naar de Gazet van Antwerpen ... Hij zal zijn rol van verkondiger van het trouwe woord aan de Simpele van Antwerpen heropvatten.
Aber es gibt noch mehr Nachrichten von der Westfront am Sint Anneke (de Antwerpse Linkeroever, waar in het stalinistisch gebouwtje naast de autostrade de Pravda-medewekers hun zware galeiwerk verrichten). Nog een andere knalrode scribent wordt ingeschreven in het personeelsregister. De verkrampte en gefrustreerde sjagrijnbol, Rudy Collier zal mede de propagandaredactie van de Gazet van Antwerpen versterken. Rudy Collier komt van de Morgen waar hij op een blauwe maandag de functie heeft vervuld van hoofdredacteur, tot hij op een onbezonnen moment, Christian van Thillo in aanwezigheid van de voltallige redactie is beginnen afblaffen : ofwel was hij bezopen (wat hem vaker overkomt) ofwel waande hij zich heel even een échte revolutionair. Het gevolg was dat de aan het ABVV verkochte marxist Collier zich van dan af mocht bezighouden met het magazine van De Morgen. Zo bespaarde Van Thillo een zware ontslagpremie en Collier kreeg er een nieuwe frustratie bij.
Deze redactionele herschikkingen vormen het voorspel voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. De naiëve Lex Molenaar die verantwoordelijk is voor de stadsredactie, rijdt al jaren trouw voor de burgemeester. Sedert het overdonderende succes van De Wever, tapt Molenaar echter te vaak uit het vaatje van Bart. Hij heeft al ondubbelzinnig gepleit voor een college De Wever-Janssens en daar kunnen de socialisten niet mee lachen ! Desnoods zullen zij de NVA toelaten tot het Schoon Verdiep, maar dan in omgekeerde combinatie Janssens-De Wever. Om de belangrijke burgemeesterpost te behouden, zijn alle middelen goed, zo kennen we de democraten.
Na weldra 90 jaar socialistisch bewind in Antwerpen, waarvan 70 jaar met rode burgemeesters, zal de Gazet van Antwerpen zich in de strijd gooien voor nog eens zes jaar Janssens ... Er zitten twee onverbiddelijke rode waakhonden op de vingers van Molenaar te kijken.
Ray
Achter de schermen van de diplomatie : afkeer en theater
De Congolese president Joseph Kabila had een 'persoonlijke afkeer' van Karel De Gucht als minister van Buitenlandse Zaken. En ook Belgische diplomaten stelden tevreden dat de relatie 'alleen kon verbeteren' na het vertrek van De Gucht naar Europa.
Uit de Wikileaks-documenten die onze zusterkrant De Standaard kon inkijken, blijkt dat de Congolese president Joseph Kabila 'een persoonlijke afkeer' had van voormalig minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD).
Hoe verziekt de relatie tussen Kabila en De Gucht geworden was, blijkt uit een gesprek dat de Amerikaanse ambassadeur op 5 juni 2008 had met Kabila's adviseur André Kapanga en waaruit hij in een diplomatieke mail citeerde.
'Volgens Kapanga begon het al tijdens het eerste bezoek van De Gucht aan Congo na zijn benoeming in juli 2004 tot minister van Buitenlandse Zaken. Hij beweerde dat De Gucht tijdens elk bezoek aan Kinshasa zowel Kabila als andere hoge functionarissen de les spelde. Ontmoetingen eindigden soms in schreeuwpartijen', klinkt het in de e-mail.
Volgens de Amerikaanse ambassadeur erkende een Belgische Congo-diplomaat weliswaar dat er een algemene consensus bestaat dat de boodschap van De Gucht correct is: er ís corruptie aan de top en het regeringsbeleid inzake mensenrechten ís slecht. 'Maar waar het om gaat, is de gevoeligheid van de perceptie van een voormalige koloniale natie die een democratisch verkozen Afrikaans leider vernedert.'
De uitspraak van De Gucht in mei 2008 dat België een 'moreel recht' had om te zeggen wat er verkeerd loopt in Congo, was de druppel die de emmer deed overlopen.
Gevoelige thema's
De ommekeer komt er meteen met het aantreden van Yves Leterme in juli 2009, die de plaats inneemt van De Gucht die naar de Europese Commissie vertrekt. Het heeft niet zozeer te maken met de inhoud van de kritiek, wel met hoe Kabila aangepakt wordt. 'Het was duidelijk dat geen van de Congo-experts op Buitenlandse Zaken een herhaling wil van een van de moeilijkste periodes in het Belgisch Afrika-beleid van de jongste jaren', schrijft de Amerikaanse ambassadeur in Brussel, Howard Gutman.
Steven Vanackere trekt de lijn van Leterme gewoon door, en wordt tijdens zijn eerste bezoek aan Kinshasa door de president naar diens boerderij in Katanga gelokt. Een Belgische diplomaat vertelt de Amerikaanse ambassade in een gesprek achteraf dat Vanackere 'de gevoelige thema's maar in algemene termen heeft opgeworpen - de schendingen van de mensenrechten, de persvrijheid, en verkiezingen in 2011'.
Op het einde van zijn bezoek aan Kabila dronk Vanackere een 'sucré' samen met Kabila - wat hem op kritiek in België komt te staan, van onder meer Karel De Gucht. 'De regering Leterme II heeft de berekening gemaakt dat een verbetering van de politieke en humanitaire situatie makkelijker is via samenwerking met de Congolese regering en via betere relaties, in plaats van door kastijding, besluit Gutman.
Persoonlijke afkeer
Over die eerste ontmoeting tussen Joseph Kabila en Steven Vanackere, geeft Dominique Struye, de Belgische ambassadeur in Kinshasa, op 23 januari 2010 een briefing aan zijn Franse, Britse, Zuid-Afrikaanse en Amerikaanse collega's.
'Struye sprak niet noodzakelijk namens de Belgische regering, maar we vermoeden toch dat hij de standpunten van de nieuwe minister vertolkte toen hij zei dat de Belgische regering Kabila niet langer wil zien als een eendimensionale, volkomen-negatieve leider', staat in de mail die vanuit de Amerikaanse ambassade in Kinshasa vertrekt.
De positieve instelling van Kabila tijdens en na het gesprek met Vanackere, had volgens de diplomatieke mail 'in grote te maken met het vertrek van Karel De Gucht, voor wie de president een persoonlijke afkeer had'. 'Op een voor een diplomaat ongewoon heldere manier, herhaalde Struye herhaaldelijk dat de relatie met Congo alleen kon verbeteren omdat De Gucht niet langer minister van Buitenlandse Zaken is.'
Naar het voorbeeld van sommige Waalse grensbewoners met Luxemburgse voorouders kondigt Guido Naets aan, ook de Luxemburgse nationaliteit te willen aannemen.
De uit Borgerhout afkomstige maar in Vlaams-Brabant wonende Europa-deskundige, wil die extra-nationaliteit echter niet als belgië uiteenvalt, maar znkzl als het land B onveranderd blijft bestaan. Volgens Naets die 18 jaar Europa-verslaggever was van de VRT en nadien 15 jaar perschef van het Europees Parlement, loopt het met belgië verkeerd af als er geen deugdelijk bestuur komt. Dat is enkel mogelijk als de status quo wordt doorbroken ; zoniet komt er een algemene verarming en daartegen wil Naets zich wapenen door de nationaliteit aan te nemen van zijn betovergrootvader, een Luxemburgse militair die zijn loopbaan begon als vaandrig in het Oostenrijkse leger en eindigde als luitenant-generaal in het belgische leger. Toen werden er nog carrières gemaakt in die dagen.
Nicolas Augustin de la Haye, de overgrootvader van Guido's moeder, werd in 1782 in Niederanven geboren en stierf in 1866 in Leuven. Hij trok in 1812 met Napoleon naar Rusland en kwam levend terug. Na de slag van Waterloo stapte hij over naar het leger van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden van Wlllem I en trouwde in 1830 met de dochter van de voormalige burgemeester van Aalst die toen lid was van de Tweede Kamer. Gedurende de Belgische opstand was hij commandant van de vesting Bouillon waar hij kapituleerde de dag voor de uitroeping van de Belgische onafhankelijkheid.
Naets, die als journalist over honderden vergaderingen van Europese ministerraden in Luxemburg verslag heeft uitgebracht en er als perschef van het Europees Parlement zelfs acht jaar lang zijn standplaats had, heeft aan de hand van familiearchieven het leven van de la Haye gereconstrueerd en legt de laatste hand aan een boek dat de titel zal dragen "Op zoek naar een vaderland. Van Oostenrijks vaandrig tot Belgisch luitenant-generaal".
Naets zou het geweldig vinden als hij op de leeftijd van 76 jaar de Luxemburgse nationaliteit zou kunnen verwerven, zoals zijn voorvader de la Haye op 56-jarige leeftijd belg werd, toen Nederland in 1839 zijn heimat en het oostelijk deel van Luxemburg opeiste.
Wij wensen Guido Naets veel succes met zijn aanstaande dubbel-paspoort. Zelf wachten wij op onze VL-identiteitskaart. We hebben trouwens een model van 9 december 2007 op zak.