-o-o-o-o-o-o-o

No Nonsense Blog.

01-04-2012 om 00:00 geschreven door Willy

Vanaf de eerste dag dat we de piepkleine puppy Chico in huis haalden, hij woog toen amper 1,3 kilo, zocht hij mijn voeten op en voelde zich pas helemaal veilig als hij erop lag.

We zijn nu bijna een jaar verder, zijn gewicht blijft nu rond de drie kilo schommelen, en nog steeds is zijn geliefkoosde plaats voor een dutje overdag: bovenop mijn voeten. Daar pas voelt hij zich veilig en kan rustig gaan liggen dromen. Zolang mijn voeten niet bewegen weet hij dat hem niets kan overkomen. Maar de minste beweging van mijn landingsgestel doet hem opschrikken en me vragend aankijken:

- Je gaat toch niet weg hé baasje? Want dan wil ik mee hoor!

En als het loos alarm blijkt vleit hij zich weer lekker neer en droomt verder van leuke Chihuahuawijfjes.

Jawel, slapen als de muizen in het meel noemen ze dat. En neen, hij kan niet spreken. Maar hij communiceert wel hoor als je hem leert begrijpen! Hij heeft wel honderd manieren om je recht in de ogen te kijken, en elke blik is weer heel anders. Zo heeft hij ook zijn manier om, als we na een wandeling terugkomen en hij heeft nog geen goesting om binnen te gaan, bij een bankje te blijven staan en me op een heel aparte manier, bijna smekend, aan te kijken. En ik weet ondertussen al wat dat betekent:

- Kom baasje, zet je hier wat neer en laat ons nog wat genieten van de buitenlucht!

Even terzijde: op 17 mei is hij één jaar oud geworden. De foto hierboven is op die dag genomen. Onder een stoel. Een van zijn ‘schuilplaatsen’ waar hij zich veilig voelt! Veilig waarvoor? Voor de camera! Want hij haat het om gefotografeerd te worden en je moet al van goeden huize zijn om hem in een leuke pose te kunnen ‘pakken’! Misschien vanwege de flits? De inzet in de foto dateert van 27 augustus 2011, de dag dat we hem kochten. Op beide foto’s komt zijn van nature hoogglanzende vacht duidelijk tot uiting. Soms vragen mensen me of ik hem misschien met brillantine insmeer. Ik antwoord dan: “Neen hoor! Met schoensmeer”.

En de verveelde blik die hij heeft op die foto? Wel, die betekent: “Wil je het nu maar eens stoppen met die ellendige camera? Ik baal ervan!” Wie zei daar ook weer dat honden niet kunnen praten?

En zonder me te willen schuldig maken aan ‘mijn kind schoon kind’, moet ik toch toegeven: nog nooit zag ik een hond die, net als Chico, volgroeid nog schattiger is dan als puppy! En die mening wordt zowat door de hele buurt gedeeld. Met hem heb ik echt wel de hond die me perfect past. Hopelijk kunnen we nog heel lang van elkaar genieten.

Terug naar het onderwerp nu: zijn communicatie is lang geen eenrichtingsverkeer hoor! Hij luistert ook en begrijpt blijkbaar al heel veel van onze mensentaal! Als mijn vrouw me bijvoorbeeld vraagt of hij nog niet buiten moet, veert hij recht en blijft nieuwsgierig staan kijken of ik al dan niet uit mijn zetel kom.

Vraagt ze ’s morgens of ik nog niet zou stofzuigen, dan vliegt hij naar de deur waarachter de stofzuiger staat. Want dat is ook ZIJN kamer. Daar staat zijn bench en in die bench ligt een leuk knuffeltje van hem. En dat zou hij er snel willen uitgraaien terwijl ik de stofzuiger haal! Maar helaas voor hem, sluit ik de bench altijd nadat ik hem er heb uitgehaald en kan hij er dan niet meer bij. Maar toch denkt hij blijkbaar dat ik het wel eens ooit zou kunnen vergeten.

Hij heeft knuffels en speeltjes genoeg in huis, en dat ene knuffeltje moet blijven dienen om hem zich lekker thuis te laten voelen in zijn eigen gezellige holletje.

En dan ’s avonds weer een andere communicatieblik! Om negen uur maken we onze laatste wandeling. Dan speelt hij nog wat in de woonkamer en komt dan zo rond kwart voor tien ‘vragen met de ogen’ om naar zijn bench te mogen! Ongelooflijk intelligent beest!

Ik heb al dikwijls gehoord: “Ze hebben enkel maar de spraak tekort”. Ik heb daar nooit bij stilgestaan, maar dat kun je wel rustig letterlijk opvatten! Ze begrijpen ons volkomen. Alles wat we zeggen! Net als een kind dat spelenderwijze de moedertaal leert. Ze kunnen alleen maar niet terugpraten!

“Menos mal”, zouden ze in Spanje zeggen. (Maar best ook).

En kijk, onbewust heb ik hier weer zo’n veelgebruikte Spaanse uitdrukking gebruikt die linguïsten in de gordijnen zou doen vliegen! Want letterlijk vertaald betekent het: ‘minder slecht’!Wat in wezen wel ongeveer hetzelfde is, maar als je de taal niet gewoon bent struikel je daar wel even over voordat ‘je frank valt’.

Willy.

22-05-2012 om 09:55 geschreven door Willy

Bij een interview van Jean Luc Dehaene naar aanleiding van zijn memoires, viel me één fragment sterk op, en dat klonk ongeveer zo:

- Je moet een visie hebben, een doel nastreven, en dat uitvoeren als een geleidelijk stappenplan. Anders kun je de bevolking niet motiveren.

Hij heeft gelijk. Zo werkt het inderdaad… bij een kudde schapen!
Of in een gekkenhuis!
Wat dan weer bewijst dat onze samenleving door de politici als een gekkenhuis vol schapen wordt aanzien en dat, juist dank zij diezelfde politici, eigenlijk ook is!

In gekkenhuizen moeten de patiënten wekenlang op voorhand emotioneel worden voorbereid op een bepaalde gebeurtenis, zoals bijvoorbeeld een uitstapje. Met kinderen doe je dat best ook. Maar dat zoiets ook met volwassenen moet gebeuren shockeerde me toch. Want hoewel ik wel wist hoe het werkt in deze samenleving die zich volwassen noemt, viel die uitspraak toch een beetje op me neer als een koude douche. Als je het namelijk hoort van een ander dringt het nog beter door!

Ik ben geen tjeef, maar vind Dehaene geen slechte politicus. En inderdaad was hij goed op weg toen hij premier was. Hij stak niet onder stoelen of banken dat er bezuinigd moest worden om de schatkist gezond te houden en was dat de bevolking bezig aan het verstand brengen in kleine stapjes.

Zoals psychiatrische verplegers moeten doen met hun prettig gestoorden.

Ik ben ervan overtuigd dat het hem ook zou gelukt zijn, maar toen kwam Piet Konijn een stokje in de wielen steken met een sterk opgeblazen dioxineverhaal. De haan werd van de toren gestoten en zijn doelstellingen vielen in elkaar als een kaartenhuisje, want de nieuwe machthebbers schakelden over naar het cadeautjestijdperk en speelden de wilde weldoeners. Binnen de kortste tijd waren alle besparingen van de regering Dehaene teniet gedaan en dreef het land naar waar we nu staan! Maar geen nood: dank zij dat verspilbewind kon Piet Konijn op twee ambtstermijnen bogen! En daarop kwam het voor hem tenslotte neer!

Hoe kun je dan in een land als het onze een stappenplan gaan uitvoeren?

Of ik dan een fan ben van Dehaene? Helemaal niet! Graaiers zijn het allemaal, maar dié vond tenminste nog dat hij naast eigen belang ook nog een verantwoordelijkheid ten opzichte van het land had. En dat is al meer dan dat je van de doorsnee politicus kunt verwachten.

Zijn rol in de Dexia-affaire kan ik niet beoordelen. Daarvoor moet je insider zijn. Ik kan wél aannemen dat het is zoals hij zegt: het was een mission impossible voor een zaak die zo grondig naar de bliksem was geholpen dat er niets meer te redden viel.

Maar ik wou hier vooral even stilstaan bij dat kinderlijke fenomeen: in stapjes moeten werken om de bevolking niet te erg op de teentjes te trappen. Want zelfs als iedereen weet dat het land in geldnood zit, zal iedereen er toch ook voor zorgen nog zoveel mogelijk te kunnen profiteren van de staatskas. Een collectief bewustzijn is er namelijk al lang niet meer. Het is elk voor zich! En dat is een filosofie die enkel naar de ondergang kan leiden.

In stapjes werken, de gevoelige teentjes indachtig, zou wel kunnen, maar daarvoor is een mandaat van 4 jaar veel te kort! Niet eens de moeite er aan te beginnen, want die vier jaar zijn zó om. En die termijn wordt zelfs in veel gevallen nog korter, want een van de hobby’s van onze regeringen is zich te laten vallen zodra er ook maar iets spaak loopt.

Of… tot vallen gedwongen worden! En daar gaat dan je stappenplan. Kun je beter meteen aan een opstappenplan werken, want dat zul je vroeg of laat zéker nodig hebben!

De schuld aan ‘onze’ financiële crisis wil ik zeker ook niet rechtstreeks in de schoenen van de Moslims schuiven, al hebben ze, flink geholpen door onze politici, er wel aan meegewerkt. Zo ook de luigemaakte Belgen.

Maar het is een wereldwijde crisis, ontstaan in de USA. En als het in de USA regent, dan druppelt het hier. Ik wil ze dus ook niet op de regering afschuiven. Die kon er weinig meer aan doen dan toekijken. Maar wat ze wél hadden kunnen doen, was voorzorgen nemen toen het nog goed ging. Zorgen voor een appeltje voor de dorst. Anticiperen op ‘mogelijke’ tegenslagen, zoals elke goede huisvader zou moeten doen. Maar daar hebben ze nu juist omgekeerd gewerkt: torenhoge schulden gemaakt, zodat bij de minste tegenslag het land in nauwe schoentjes komt te staan, en er niet de minste reserve is om enig tegengewicht te bieden.

Ze hebben het allemaal weggegeven om stemmen te ronselen! En daar zijn ze drommels goed in geslaagd! En nu?

Willy.

21-05-2012 om 00:00 geschreven door Willy

Het multicultureel probleem blijkt onbespreekbaar. Wordt er gefluisterd.

Omdat er, volgens de geldende, maar sterk gemanipuleerde normen, geen probleem is!

Er is alleen maar een probleem van onveiligheid, terrorisme, ramkraken, verloedering, diefstallen, hold-ups, car- en homejackings en inbraken. Niks om je ongerust over te maken dus! Het loopt allemaal heel gesmeerd. En een multicultureel probleem is er al helemaal niet. Neen hoor! Die problemen hebben helemaal niets met multicultuur te maken! En dus is het onbestaande probleem onbespreekbaar! En dus blijven de misdaadstatistieken maar de pan uitvliegen!

Onbespreekbaar vooral omdat diegenen die er verantwoordelijk voor zijn nu hun verantwoordelijkheid zouden moeten opnemen en het een halt toeroepen. Niet met een vermanend vingertje, maar manu military. Eindelijk eens de tanden van de leeuw laten voelen. Maar die verantwoordelijken zijn liever lui dan moe en maken van die leeuw maar liever een mak lammetje! Voor hen staat ‘het probleem oplossen’ gelijk aan ‘het probleem negeren’. Op de lange baan schuiven. Doen alsof het er niet is. En ondertussen gewoon vet betaald worden om ergens ‘niets’ aan te doen. Alleen maar betuttelende wetjes uit de duim zuigen als alibi om het grote, door iedereen gekend probleem, voor zich uit te kunnen schuiven wegens ‘tijdgebrek’. Net zoals ze jarenlang deden met BHV!

Want zodra ze er ‘iets’ aan doen gaan ze stemmenverlies vrezen! Stemmenverlies door diezelfde meerderheid die ze zelf jarenlang een rad voor ogen hebben gedraaid! En zelfs als er géén stemmenverlies komt omdat die meerderheid toch ook ogen in de kop zou moeten hebben, dan nog riskeren ze een cordon sanitaire!!! Een ‘piespaaltje’ om op de kop van de Vlamingen te wateren, voor wie soms nog niet wist waar een cordon sanitaire voor staat!

Eigenlijk handelen ze net zoals een (slechte) straatveger zou doen als hij een torenhoge hoop drek voor zich uit op straat ziet liggen: ijverig met een tandenborsteltje de laatste stofjes van een straatsteen vegen tot zijn tijd er op zit en het opscheppen van die drol voor zijn opvolgers is.

Wat mogen we ons gelukkig prijzen dat onze politici niet voor het beroep van straatveger hebben gekozen! De straten zouden niet om aan te zien zijn!

Het probleem is vooral ook onbespreekbaar ‘gemaakt’ door zij die er liever niét over reppen: namelijk de politici. En ze beveiligden zichzelf met een resem wetten voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding. Met andere woorden: wetten om te zwijgen en hen dus gerust te laten! Want zodra je de mond opent om je vaderland te redden van een catastrofe ben je racist! En ben je illegaler bezig dan een illegaal!

Voilà! Nu zaten ze veilig in een ondoordringbaar fort. Het blinde volk is geïndoctrineerd, en wie nog ogen in de kop heeft is gemuilkorfd. De pret kan niet op.

Verdorie! Wat is het beroep van politicus toch leuk hé? Alles wat je niet kunt of niet graag doet moet je dan maar verbieden en alles wat je leuk vindt verplichten! En dan hebben ze al de tijd van de wereld om te bedenken hoe ze het volk nog meer volksheid kunnen ontnemen en nog meer zaken failliet te laten gaan.

Of ze daar wakker van liggen? Helemaal niet! Het enige waar ze van wakker liggen is om toch maar voldoende stemmen te kunnen behalen. Daar hebben ze ware nachtmerries van! De rest is een ver van hun bed show.

Willy.

20-05-2012 om 09:07 geschreven door Willy

Na op History Channel een massa documentaires over UFO’s te hebben kunnen bekijken, verwondert het me nog altijd dat de regeringen alles wat in die richting wijst doodverven, maar dat verschillende wetenschappers er toch al heel anders tegenaan kijken dan vijftig jaar geleden.

Want vijftig jaar geleden, was er een Zwitserse kelner die zich in geschiedenis en archeologie interesseerde, maar nooit de kans had gekregen om hogere studies te doen. Toch, en wie weet juist dààrdoor, kon hij niet zomaar klakkeloos aannemen wat hij allemaal las over archeologische vondsten, de piramides, wie ze had gebouwd en hoé. Hij stelde het allemaal heel erg ‘im frage’, en ging daar zover in, die vindplaatsen dan maar persoonlijk te gaan opzoeken met zijn spaarcenten.

Om de uitleg van de archeologen te onderzoeken en er zich zijn eigen, meer op logisch denken gerichte mening over te vormen.

Het resultaat was het boek ‘Waren de goden kosmonauten?’ en zijn naam was Erich Von Däniken. Ik kocht het boek in de late jaren vijftig en was onmiddellijk onder de indruk van de logische benadering van honderd en een zaken waarvan wetenschappers ons al jarenlang hun eigen ‘onweerlegbare’ maar erg gratuite mening voorschotelden. Als ze iets vonden dat niet in de hén aangeleerde context paste, werd het doodgezwegen, of zodanig verdraaid tot het er wél ging in passen voor wie niet verder nadacht en er de onlogische speculaties maar bijnam.

Maar Von däniken werd door die geleerde heren uitgelachen en beschimpt! Wat zou dat stomme kelnertje daar nu van weten? We zijn vijftig jaar verder, en nu moeten ook wetenschappers en archeologen toegeven dat een en ander toch wel in vraag mag worden gesteld. Is het toeval dat weeral een leek daar aanleiding moest toe geven? Zouden die wetenschappers ook dát toegeven?

Want er volgden nog vele reizen en boeken van Von Däniken. Een voor een maakte hij brandhout van de gevestigde wetenschappelijke uitleg en gaf het allemaal een veel logischere verklaring. Bekeken vanuit het standpunt van de mens van de twintigste eeuw, en niét uit de overleveringen van de late middeleeuwers.

Dat bewijst dan maar weer dat wetenschappers helemaal niet die genieën zijn die we denken dat ze zijn. Hun klinkende titels halen ze gewoon uit de mogelijkheden tot studeren die hen ooit werden geboden. Wetenschappen studeren die eigenlijk noch min noch meer waren dan overleveringen die van generatie op generatie profs werden doorgegeven zonder ooit ook maar iéts in vraag te stellen. Maar echte doorbraken blijken toch altijd weer van leken te moeten komen! Waaruit ik dan weer de conclusie moet trekken dat leken er nodig zijn in de maatschappij. Leken, tenminste als ze voldoende intelligent zijn, staan immers open voor alles en zijn nog niet gebrainwashed door de ‘onfeilbaren’.

Ik heb zo mijn eigen ideeën over UFO’s. Ze zijn er wel hoor! En ze blijken ook heel erg geïnteresseerd in ons. Maar ze willen zoveel als mogelijk elk contact met ons, barbaren, vermijden. Wachten tot we voldoende geëvolueerd zijn. En als ik de tegenwoordige neerwaartse evolutie van het mensdom bekijk, zullen ze nog wel een paar duizend jaar mogen wachten!

Of anders zijn ze helemaal niet geïnteresseerd in een intergalactische multicultuur. Hebben misschien in hun ‘primatenstadium’ hetzelfde meegemaakt als wij nu, en gezien wat de gevolgen ervan waren. En, anders dan wij, de nodige lessen getrokken uit hun verleden. Bijgevolg hoeven we ons geen illusies te maken over ‘close encounters’. Daar hebben ze voorlopig heus geen behoefte aan!

Voor het feit dat ze hier zomaar lijken te komen en te gaan kan ik maar een paar redenen bedenken:

1. Op militair gebied: Ons in de gaten houden, zodat we geen stommiteiten uithalen die het hele universum in gevaar zouden kunnen brengen.

2. Op toeristisch gebied: Misschien hebben ze ook reisbureaus zoals wij, en brengen ze toeristen die eens goed willen lachen naar onze contreien. Om te kijken hoe dom wij wel kunnen doen. Om zich te pletter te lachen met de charlatans die we zélf steeds weer als leiders kiezen. Of om te gruwelen met de wreedheid waarmee we oorlogen voeren. Als het zo is komen ze goed aan hun trekken, want we hebben het allemaal in de aanbieding op ons kleine planeetje. Ze noemen onze aarde waarschijnlijk ‘De gekke planeet’. Het gekkenhuis van het heelal.

3. Of, en dat is heel waarschijnlijk: een combinatie van beide vormen van bezoek.

Dus, wat mij betreft: mijn interesse in UFO’s is over. Tenminste, toch mijn nieuwsgierigheid naar hoe het eventueel contact zou verlopen. Dat zal nog wel lang op zich laten wachten. Is niet meer voor mijn tijd noch voor die van mijn dichte nageslacht. Ik beschouw het fenomeen dan ook alleen maar als een interessante soort folklore. Maar dan een soort folklore waarin we nog lang geen toegang hebben. Omdat de dwazen onder ons steeds dwazer worden.

En dat regeringen het fenomeen doodzwijgen? Wat zou je anders verwachten van regeringen? Wat je doodzwijgt en negeert moet je niet onderzoeken en dus heb je er geen werk aan. Punt. Zo handelen regeringen nu eenmaal.

Wat me dan weer wél dwars zit is het feit dat ze het niet alleen maar doodzwijgen, maar er zich ook nog aan schuldig maken het weinige bewijsmateriaal dat soms per ongeluk wordt gevonden, als top secret te gaan verbergen en getuigen het zwijgen op te leggen.

Willen ze dan misschien de primeur voor het geval er soms ooit van enig contact sprake zou zijn? Uitzoeken of die lui soms geen wapens hebben die nog beter kunnen doden dan de onze?

Angst dat ‘de vijand’ die wapens als eerste te pakken zou krijgen?

Redeloze angst volgens mij. Als die aliens over de technologie beschikken om van waar ook uit het heelal tot hier te geraken zijn ze stukken intelligenter dan wij. En wie zo intelligent is zal zijn kennis niet verspillen aan het vervaardigen van moordwapens. Tenzij als zelfverdediging mocht dat ooit nodig blijken. Maar in dit geval zullen ze wel voldoende voorzorgen nemen om die wapens niet in handen van achterlijke primaten zoals wij te laten vallen!

Maar om terug te keren tot Von Däniken: logisch bekeken bestaat er geen twijfel over het feit dat de piramides met buitenaardse hulp zijn gebouwd, en dat er een tijd was dat die ‘goden’ het mensdom hielpen. De aarde bulkt van de bewijzen daarvan. En dan rijst de vraag:

- Waarom hebben ze zich plots teruggetrokken?

Antwoord: omdat ze uiteindelijk gingen inzien dat met het mensdom weinig positiefs aan te vangen viel. Dat al hun pogingen steeds weer mislukten omdat de mens niet snel genoeg evolueerde, en veel van hun technieken stiekem en achterbaks ging gebruiken tegen hun soortgenoten. Toen moeten ze hebben beseft dat ze dat hele zootje beter nog enkele duizenden eeuwen in eigen vet moesten laten stoven alvorens nog eens tussen te komen. Ook hebben beseft dat je de evolutie niet kunt forceren. Mensen moeten leren van hun eigen fouten. Met schade en schande. Met bloederige oorlogen, met religies die ze dom proberen te houden, en met alle ellende er op en er aan. En dan moet de mens zich maar gaan afvragen of hij lering wil trekken uit zijn fouten, of ze koppig blijven herhalen. En voor het ogenblik wordt steeds meer voor dat laatste gekozen. We vergeten de ellende, voortgebracht door onze eigen fouten, en zodra de tijden maar enigszins verbeteren gaan we die fouten herhalen! Om je dood te ergeren. En dat is dan ook wat die aliëns doen!

En gezien de eenentwintigste eeuw zich aanbiedt als de eeuw van de decadentie vraag ik me af of de mens wel ooit tot rede zal komen. Misschien… misschien ook niet. We hebben ons eigen lot in handen. Maar we hebben jammer genoeg ook de eigenschap om steeds weer naar de afgrond toe te willen sturen! En daarin worden we gretig gesteund door onze politici.

Maar ondertussen houden ze ons wél in de gaten hoor! Wees daar maar van overtuigd. Want een ras dat er voor kiest achterlijk te blijven is in staat vroeg of laat een enorme ramp in het heelal te veroorzaken, en dat is wel het laatste waar ze zitten op te wachten!

Waarschijnlijk ook kennen ze enorme krachten en energiebronnen die wij nog niet hebben ontdekt. En zolang we die niét ontdekken zijn ze veilig. Ontdekken we ze vóór we de rede ontdekken, dan zullen ze ons wel moéten vernietigen om erger kwaad te voorkomen. Een kind kun je nu eenmaal niet met hoog explosief springtuig laten spelen en de hele Melkweg op het spel zetten!

Want zeg nou zélf: van zowat alles wat we ooit ontdekten werd eerst en vooral de vraag gesteld hoe dood je er een medemens kunt mee krijgen! Vliegtuigen werden pas goed ontwikkeld toen we ontdekten dat we er bommen konden mee gooien op andermans kop. Nucleaire energie werd eerst en vooral ontwikkeld als superbom. Pas daarna gingen we schoorvoetend kerncentrales bouwen.

Hoe betrouwbaar is een dergelijk ras als je het op galactisch vlak bekijkt? Slechts één definitie is mogelijk: ‘Ontroerend kinderlijk… wreedaardig corrupt en egocentrisch… en levensgevaarlijk’! Met andere woorden: kinderen die je de rug niet kunt toedraaien als je niet wilt dat ze kattenkwaad uithalen!

Onze evolutie op positieve manier versnellen blijkt hen destijds niet te zijn gelukt. Nu kunnen ze alleen maar hopen dat we tenminste sneller moreel en bewust evolueren dan dat we de nog verborgen krachten in het heelal ontdekken. Gebeurt het omgekeerde, dan rest hen geen andere keuze dan ons te vernietigen!

En daarom alleen houden ze ons van dichtbij in het oog.

Willy.

19-05-2012 om 09:30 geschreven door Willy

Toen ik vrij regelmatig Frankrijk begon te bezoeken (ik zal toen zo’n 35 jaar geweest zijn), viel het me telkens weer op hoeveel vreemden, vooral Algerijnen, daar het straatbeeld ‘opfleurden’. Ik vond het wat exotisch en stelde me daar verder geen vragen bij. Het was trouwens ook ver van mijn bed. In onze contreien was er nog geen sprake van die evolutie.

Nu echter zie ik in dat Frankrijk veel eerder dan wij aan multicultuur ging doen! Logisch ook! Ik hou wel van de Franse mentaliteit, nonchalance en ‘savoir vivre’, maar weet ook dat de Fransman nu niet bepaald staat te springen om te ‘mogen’ werken! En dus waren ze er ook al heel vroeg bij om vreemden te importeren om de lastige karwijtjes op te knappen! Op multicultureel gebied zijn ze dan ook al veel verder gevorderd dan wij. En smaakten ook al eerder dan wij de gevolgen ervan! Gevolgen waaraan wij een voorbeeld zouden moeten nemen, maar dat natuurlijk niet doen.

Toen kwam Sarkozy en zou nu maar eens paal en perk stellen aan allochtone criminaliteit en vandalisme. Maar hij kwam te laat! De al grotendeels allochtone bevolking keerde zich tegen hem en na één ambtstermijn kon hij opstappen.

De reden is heel simpel: minderheden voelen zich altijd bedreigd. Meerderheden voelen zich comfortabel, hebben geen politieke voorkeur, en maken zomaar ergens een bolletje zwart in het kieshokje. Niét zo met minderheden hoor! Zodra zich ook maar iémand op de kiezerslijsten voorstelt als hun ‘maatje’, kiezen ze, als één blok, voor die paljas. Zo ook gebeurde het dan ook in Frankrijk. Bij de autochtone bevolking zat de voorkeur heel erg gespreid. Ongeïnteresseerd eigenlijk! Maar de allochtone bevolking had haar kans gezien en maakte die waar: als één blok voor Hollande stemmen… en winnen natuurlijk! Want Sarkozy, die lustten ze rauw. Die was véél te Frans!

Bekijk nu eens aandachtig deze fotoreeks en huiver. Want dit staat ons ook te wachten als we verder doen zoals we bezig zijn:

	In normale omstandigheden zou je bij een meeting van een oud of nieuw staatshoofd toch de nationale vlaggen moeten zien wapperen! Wel, hiernaast de meeting van Sarkozy op 1 mei 2012. Het wemelt inderdaad van Franse vlaggen! Het wemelt van vaderlandsliefde! De Fransman op zijn best. Frankrijk op zijn mooist!
	En nu maken we maar even een vergelijking met het publiek van Hollande: Hiernaast het publiek op de place de la Bastille bij de rede van Hollande toen hij het presidentschap op zich nam op 6 mei 2012. Het wemelt ook van vlaggen!!! Maar het zijn allemaal vreemde! Waar zijn de Franse?
	Nog meer bontgekleurd moois? Geen probleem! Zie met eigen ogen wie voor hém kozen, en wie zich in Frankrijk de meerderen voelen! Je moet al héél goed kijken om ergens een Frans vlagje te ontwaren! Laten wij het echt ook zover komen?
	En we gaan maar door en zoomen even in! Om het à la De Gaule te zeggen: “Français… Françaises… oú êtes-vous donc passé?” Een nieuwe bestorming van de Bastille… maar nu met een heel ander doel! Vive la république! Vive les profiteurs!
	En dit is wel de mooiste. Een kleine close-up van het soort mensen dat Hollande op de handen draagt! Ziet hij dat zélf niet in? Natuurlijk ziet hij dat in. Maar het zal hém worst wezen! Hij is toch maar lekker verkozen hé? En daar alleen komt het voor dit soort landverraders op aan!

En het verhaal is nog niet ten einde. Zo heb ik nog een aantal close-ups en details, maar ik kan niet blijven doorgaan. De vijf hierboven tonen trouwens duidelijk aan waar de wereld op aanstuurt: de totale vernietiging van het blanke ras met de hulp van… de blanken zelf. Van de anti-vaderlandse politici. Maar anti-patriotisme staat niet in het wetboek als ‘verboden’. Racisme wél!!! Verkozenen zijn daarom telkens weer:

Politici die spuwen op het vaderland.

Politici die de indringers in de watten leggen!

Politici die verkozen werden door het stomme, domgehouden volk!

Politici die hun land en hun ziel verkopen aan wie ook maar voor hen wilt stemmen! Als het maar stemmenwinst oplevert! Het vaderland en zijn volk kunnen de boom in!

Had ik deze beelden veertig jaar geleden gezien had ik me niet druk gemaakt: ze doen maar, daar in dat onnozele Frankrijk. Het is ver van mijn bed!

Maar anno 2012 is het, dank zij de Europese Unie, IN mijn bed geraakt! Want mijn eigen volk blijft maar verder kiezen voor de foute politici en blijft er maar naar streven in diezelfde schoentjes te geraken!

O N V O O R S T E L B A A R ! ! !

Willy.

18-05-2012 om 09:16 geschreven door Willy

Neen hoor, ons landje verloedert niet! Wat denk je wel?

Veel commentaar bij deze foto geef ik niet dit keer. Voor uitleg verwijs ik naar mijn column ‘Albanese achterburen’ van 16/1/12.

Voor wie toen misschien dacht dat ik overdreef legde ik maandag 14/5 om 20 uur dit opbeurend stukje verloedering vast van uit het zijraam van mijn slaapkamer.

En toen ik om 23 uur naar bed ging stelde ik vast dat de berg nog zowat verdubbeld was. Reikte nu tot halfweg het raam. Om 20 uur was de berg nog maar in wording! Maar om 23 uur kon ik geen foto meer nemen. En ik vroeg me af of de reinigingsdienst dit karweitje wel kon opknappen met één vrachtwagen. Zouden ze niet beter een containerschip sturen? En dat gebeurt zowat om de twee maand!

Noteer dat die straat ook pas werd heraangelegd! Om de buurt wat ‘op te smukken’!

Maar het zal wél netjes geregeld zijn hoor! Het Grof Huisvuil werd zéker wel opgebeld door de allochtone bewoners. MAAR:

1. Grof huisvuil mag pas de DAG VAN DE OPHALING vanaf 05 uur worden buitengezet.

2. Als de autochtone burger ook maar een afgedankt tapijtje de avond voordien buitenzet, riskeert hij een boete van 500 euro. En de pakkans is hier héél erg groot!

3. De ophaling is gratis. Dit wil zeggen: op kosten van de belastingbetaler!

4. Dit mooi opgeknapte huis lijkt wel grof huisvuil te genereren aan de lopende band! Het is gewoon… een grof huisvuilfabriek! Waarschijnlijk een winstgevend familiebedrijfje. Maar een bedrijfje dat zijn afvalproducten laat wegwerken door de gemeenschap.

Het positieve hieraan is dan weer dat ze zich hier al goed thuis voelen. Volledig geïntegreerd zijn. Of wij ons hier nog thuis voelen is dan weer een andere vraag! Een vraag die geen kat interesseert. Multicultuur weet je wel?

Willy.

17-05-2012 om 09:07 geschreven door Willy

Ik heb Pierre Kartner (Vader Abraham) altijd al moeten bewonderen om de mooie muziek die hij ons bracht. Het kleine café aan de Haven bijvoorbeeld vond ik onovertrefbaar. En dan het smurfenlied! Wisten jullie trouwens dat de verhalen van die smurfjes aanvankelijk een flop leken te worden en op sterven na dood waren? Ze werden pas wereldberoemd NADAT Pierre Kartner er een lied over schreef! Prompt schoot de verkoop van de strips de hoogte in en was er geen houden meer aan! Uit bijgevoegde afbeelding blijken smurfen in Duitsland Schlümpfe te zijn! In Spanje zijn het dan weer Pitufas. In elk geval zijn ze mede dank zij Vader Abraham een succesverhaal geworden.

Maar mijn bewondering werd nog groter toe hij van zijn beroemd klein café aan de haven een remake maakte: Het rookvrij café op het pleintje! Ontroerende waarheid! Daarin spijkert hij alle azijnpissers en jankerds aan de muur in eenvoudige bewoordingen.

Niks geen verwijt aan de overheid te bespeuren, maar ‘het plakt wél aan de ribben’ zoals we in Vlaanderen zeggen!

Wie het niet kent kan het trouwens onder andere hier vinden:

http://www.youtube.com/watch?v=JyFA4fdRbbg

En dit is de tekst:

Vader Abraham
Daar In Dat Rookvrij Café (melodie: in het kleine café aan de haven)

De rook om je hoofd is verdwenen
Je kunt nu gewoon weer zien wie naast je staat
Je kijkt om je heen en het voelt toch wat vreemd
Nu het roken voorgoed overgaat
Je hoort ome Arie al zeggen: als ik niet mag paffen
Neem ik een kroket
Hij wordt sjaggerijnig, de weegschaal op tilt
Arie wordt op den duur moddervet

Refrein: Daar in dat rookvrij café op het pleintje
Daar zijn de mensen niet blij en niet tevree
Ze zitten daar nu met hun wijsvinger tegen de neus
Gebogen over een glasplaatje aan een wit lijntje
Waar is mijn geur, mijn rook, mijn ouderwets café?

Een klant wat gestresst gooit zijn dartpijltjes vrolijk in 't rond
Een beland in een oor
Een ander die springt door een ruit van 't café
Omdat hij steeds met pokeren verloor
De kastelein kijkt wat bedroefd in het rond
Door zijn eens zo gezellig café
Straks wordt ook nog ons kopje koffie verboden
Dan is d'r alleen nog maar thee

Refrein.

Niet roken maakt meer nog kapot dan je lief is
Toch slaan we er ons samen doorheen
Want zonder zo'n witblonde stengel in je mondhoek
Voel jij je toch maar heel alleen
Je mist nu nog erger die blauwgrijze wolken
Die stijgen tot aan het plafond
Ik kan me niet houwe, ik steek er een op
De kastelein krijgt toch de bon

Refrein (2X).

Tja… het zal je café maar wezen! Driewerf hoera voor Pierre Kartner, want waar de pers niet durft te spreken, blogs niet worden gelezen, en kettingmails de prullenmand in vliegen, zou zo’n simpel lied wel eens beter kunnen scoren dan wat dan ook.

Toch vind ik één minpuntje: de tekst had veel beter gekund. Lijkt inderhaast geschreven. Toch geef ik vader Abraham een negen op tien voor het idee alleen al! Spijtig dat het zo overhaast afgewerkt werd, en dat zal hij ondertussen zéker ook wel vinden van zijn werkstukje.

Willy.

16-05-2012 om 08:53 geschreven door Willy

Eigenlijk ben ik toch wel een veel te grote perfectionist in sommige zaken. Wil altijd alle mogelijkheden onderzoeken om dingen of methoden beter te maken. Behept met de onhebbelijke gewoonte altijd weer te zoeken tot ik het onderste uit de kan weet te halen! Het zal je maar overkomen zo’n karakter te hebben! En vermits ik me elke morgen moet scheren, kan het ook niet anders of ik stel de methode dagelijks weer in vraag. Zoekend naar eventuele betere mogelijkheden.

Nu. Gek zijn doet geen zeer zeggen ze, en ik heb er leren mee leven. Schuif het maar op mijn rusteloze geest.

Zo vraag ik me al tientallen jaren af waarom de markt overspoeld wordt door allerlei soorten ‘aftershave’, maar er weinig of niets te vinden is als ‘preshave’. O ja… als je zoekt vind je ze wel. Maar dan blijkt het telkens weer om een of ander gel- of cremezeepje te gaan om je gezicht te wassen vóór het scheren. Maar dat verzacht voor geen sikkepit je baard noch helpt het je gladder en comfortabeler te scheren. En dat moet toch kunnen?

En ja, sedert mijn ‘ontdekking’ van scheerolie ben ik niet meer gestopt met experimenteren (Zie ook mijn column ‘Scheer je glad’ van januari 2012 – staat nog in de lijst hiernaast).

Omdat mijn zelfgemaakte scheerolie toch spotgoedkoop te maken valt hoef ik er ook niet zuinig op te zijn, en vind (voorlopig?) de volgende methode het best:

- Gezicht wassen en vochtig laten.

- Tien druppels scheerolie in de handpalm druppelen en over de vochtige baard smeren.

- Daar bovenop scheerschuim (uit spuitbus) aanbrengen.

- Scheren.

Op die manier hoef ik geen tweede scheerbeurt voor hardnekkige plaatsen, want door eerst olie aan te brengen kun je bijna ongelimiteerd aandringen op die plaatsen, zonder dat irritatie optreedt.

Of het scheerschuim dan nog wel een functie heeft? Jawel! Een dubbele zelfs: ten eerste ondersteunt het de functie van de olie en ten tweede:als je alleen maar olie aanbrengt worden je mesjes kleverig en gaat er allerlei troep in plakken. Door bovenop de scheerolie scheerschuim aan te brengen gebeurt dit niét. Gelukkig maar!

Het resultaat is een ultra comfortabele scheerbeurt, waarbij de mesjes als ski’s over de sneeuw glijden, een extra glad resultaat garanderen, én een stuk langer meegaan. Met één enkel ‘Gilette Fusion’ mesje scheer ik me nu anderhalve tot twee maand ultra glad en voelt mijn gezicht aan als een babyhuidje!

Dan als finishing touch nog een lekker frisse aftershave er bovenop, en je voelt je dertig jaar jonger!

Waarom? Ijdelheid? Helemaal niet! Mannen weten wel waarom! Want niets voelt zaliger aan dan een frisse, gladgeschoren baard. En hoewel ik zelf ooit eens zo stom was om enkele jaren met baard te willen lopen (zie de ‘smerige’ foto hiernaast), heb ik toch medelijden met elke man die het nodig vindt een baard te laten groeien. Je voelt je vuil. Onverzorgd! Onfris (bijna had ik geschreven ‘onrein’, maar dat woordje laten we maar aan de Halal fanaten).

Dat was trouwens de enige reden dat ik er na een paar jaar de brui aangaf en het harige zootje maar uit mijn leven liet verdwijnen. En pas toen het laatste stoppeltje tot op de huid was afgeschoren wist ik weer wat ‘je fris voelen’ betekent voor een man. En dat goed gevoel… dat wil ik nooit meer kwijt! Vandaar dat ik zo veeleisend ben geworden voor scheersystemen.

En weet je, toch heb ik aan die foto nog een anecdotische herinnering! We kregen ooit een nieuwe hoofdcommissaris. Echt wel een geleerde bol in de meest gunstige zin van het woord. Hij liep nog een tijdje mee in burgerkledij met de vorige hoofdcommissaris alvorens die met pensioen ging. Na zowat een week hadden we al veel van elkaar gehoord, maar waren nog niet voorgesteld. Toen liep ik hem op het lijf. Ik vroeg hem of hij de nieuwe hoofdcommissaris was, en zei hem mijn naam. Hij verschoot en vroeg ‘Ben jij dan een…’, maar keek dan wat beter en zei “Oef! Even dacht ik dat je een noordafrikaan was!”

Twee jaar later liep ik, zo fier als een pauw dat ik mijn baard had verwijderd, zijn kantoor binnen. Hij was in gesprek met een vrouwelijke commissaris. Een kwartier lang bespraken we met zijn drieën bepaalde zaken. Geen reactie! Toen hield ik het niet meer uit en vroeg: “Maar zien jullie dan niets aan mij?”

Ze bekeken me van kop tot teen, maar zagen niets! Pas toen ik het ze vertelde merkten ze het op. Het gaf me stof tot nadenken. Blijkbaar ‘ervaren’ mensen elkaar meer dan dat ze elkaar echt bekijken. Wie dus denkt zich met een baard te kunnen ‘vermommen’ is er toch wel aan voor de moeite!

Willy.

15-05-2012 om 16:07 geschreven door Willy

Jawel! Ik weet het! Ik ben, eigenlijk tegen wil en dank, een moraalridder. Een uitgestoten soort. Een soort dat niet meer past in deze moderne wereld. Een soort dat aan het uitsterven is. Gedoodverfd en belaagd. De wereld wilt geen moraal meer. Het maakt je leven alleen maar moeilijker. Het drukt je met de neus op verantwoordelijkheden. Verantwoordelijkheden die we liefst vergeten en ontlopen!

Want zeg nou zelf: een leven zonder zorgen, in harmonie met de openbare opinie, moet toch heerlijk zijn? Dat dit leven niet kan blijven duren omdat het elke vorm van logica mist? Zal ons een zorg wezen! Vandaag schijnt de zon en morgen is er weer een andere dag!

En daarom, eerlijk gezegd, zou ik graag van dat imago van moraalridder af geraken! Mijn lezers zullen me op de duur een ouwe zaag vinden en dat wil ik nu juist niet zijn! En nu weet ik wel dat er maar één manier is om niet voor clown te worden aanzien: ‘De clown niet uithangen’!

Maar helaas… ik kan het niet laten de moraalridder uit te hangen! Omdat moraal stilaan verdwijnt uit onze cultuur! Omdat ik daarmee een zwart gat probeer op te vullen! Omdat ik het wel moét van me af schrijven. En toch is het een schoentje dat me niet echt past. Zou veel liever meeloper zijn! Een goede pint drinken en de wereldproblemen laten oplossen aan de toog. Maar ja, waar vindt je nog zulke togen sedert het kleine café aan de haven een rookvrij café werd, bevolkt door azijnpissers?

En dus, hoewel de teloorgang van mijn vaderland me hoog zit, kan ik er toch niet blijven over zagen hé? Of toch? Want waar moét je dan over schrijven…

- Als je geen straat kunt inwandelen zonder dat indringers je voor de voeten lopen?

- Als eigen volk die indringers niet eens lijkt te zién, lijkt te horen, laat staan er zich een eigen mening over te vormen?

- Als de regering niet eens weet dat een der grootste oorlogen woedt die de wereld ooit heeft gekend? Een geniepige, vermomde oorlog! Verscholen achter terrorisme. Vermomd onder ramkraken. Maar geprezen als humane multicultuur!!!

- Als ’s lands grenzen zijn afgeschaft?

- Als ’s lands cultuur steeds verder vervaagt?

- Als ’s lands volk totaal niet reageert? Integendeel, steeds weer voor hetzelfde soort paljassen blijft stemmen?

Wat doe je dan als rechtgeaarde Vlaming? Moraliseren? Maar moraal is een vies woord geworden! Ooit zal het ook wel verboden worden, net als het roken op café en het benaderen van vrouwen.

Waarmee ik maar zeggen wil, voor wie het nog niet heeft begrepen, dat mijn inspiratie voorlopig nog maar eens in een dipje zit en ik vind dat ik het maar wat rustiger aan moet gaan doen, en hopelijk lukt me dat. Zoniet worden mijn schrijfsels te eentonig en wordt de kwaliteit ingehaald door de kwantiteit.

En dus ga ik maar eens op zoek naar andere inspiratie, en loop desnoods maar met een blinddoek voor ogen de straat op.

Waarbij Chico dan maar als blindengeleidehond moet fungeren.

Dan pas kan ik me één voelen met mijn volk: als blinde onder de blinden!

En vooral: mét muilkorf!

Willy.

14-05-2012 om 10:28 geschreven door Willy