30/6 Wat ik in de Hel zag over mensen die AI gebruiken - Great Miracles Avenue
Man die een visioen kreeg: Na mijn bekering begon ik dromen en visioenen te zien. Sommige waren prachtig, zoals Jezus die naar me glimlachte, andere waren waarschuwend. Maar deze recente, weet ik niet eens hoe ik het moet beschrijven. Het schokte me. Tot nu toe werk ik als freelancer, doe ik online klussen, voornamelijk grafisch werk, schrijfwerk en zelfs videowerk. De laatste tijd gebruik ik veel AI veel, bijna elke dag helpt AI me om taken sneller af te ronden door afbeeldingen en tekst te genereren. Het was voor mij slechts een hulpmiddel, maar ik had dit visioen.

In dit visioen zat ik net als altijd vóór mijn laptop en gebruikte ik een AI-app om een ​​afbeelding van mezelf te maken. Ik typte een paar woorden en vroeg de AI om een ​​realistische foto van mezelf te maken, lachend en zelfverzekerd. Toen de afbeelding verscheen, leek het precies op mij, maar er was iets anders in mijn ogen. De ogen waren donkerder, niet qua kleur, maar qua geest. Ik voelde iets kwaadaardigs in de afbeelding. Ik negeerde het en ging door met het maken van meer versies. Sommige waren grappig, sommige waren scherp en sommige waren perfect.

Hoe meer ik het deed, hoe beter de afbeeldingen eruit zagen maar hoe slechter ik me begon te voelen. Toen begon plotseling het scherm van mijn laptop te smelten. Alsof het digitale deel veranderde in iets levends. Er kwam rook uit en een donkere schaduw steeg op van het scherm en drong mijn lichaam binnen. Ik voelde het in mijn borstkas bewegen alsof er iets in mij kroop. Ik sprong op en probeerde te schreeuwen maar er kwam geen geluid uit. Toen veranderde alles ik bevond me op een plaats, die ik niet goed kan beschrijven. Het was donker maar er waren overal vlammen.

Mensen schreeuwden, huilden en riepen om genade. Ik was in de Hel. Ik kon de stank ruiken, de hitte en pijn in de lucht voelen. Het was de Hel en ik was niet alleen. Er stond een engel naast me. Hij zei niet veel maar toen hij naar me keek voelde ik me blootgesteld alsof hij alles in mij kon zien: mijn verleden, mijn gedachten, mijn zonden, mijn geheimen. Toen zei hij: "Je bent uitgekozen om te zien wat er gebeurt met degenen die duisternis in hun leven toelaten door trots, ijdelheid en rebellie." Hij nam me mee door verschillende ruimten van de Hel. Een ruimte zat vol met jonge mensen, jongens en meisjes van mijn leeftijd.

Sommigen waren nog jonger. Ze waren aan elkaar geketend en brandden en schreeuwden van de pijn. Hun lichamen waren niet heel, ze zagen er gebroken en verwrongen uit en sommigen waren zelfs misvormd. Ik huilde alleen al toen ik naar ze keek en vroeg de engel: "Wat hebben ze gedaan om hier te belanden?" Hij zei: "Ze gebruikten de valstrik van de duivel om hun beeld te creëren en dat liet de geest van trots en zelfverering in hen binnenkomen. Ze gaven de duivel toestemming om in hun ziel te leven via de poort van AI.

Ik kon het niet begrijpen en vroeg: "Maar hoe? Gewoon door afbeeldingen te maken?" De engel antwoordde: "Elke keer dat een mens een afbeelding van zichzelf creëert met behulp van kunstmatige kracht, laat hij demonen ontwerpen wat van God is. De mens is geschapen naar Gods evenbeeld, maar deze hulpmiddelen stellen de vijand in staat om een ​​kopie te maken, die God nooit heeft goedgekeurd. Op het moment dat dat gebeurt, wordt een deel van de ziel blootgesteld. De demon komt binnen door trots, ijdelheid, lust of verwarring en eenmaal binnen leidt hij de persoon tot meer zonde. Sommigen tot seksuele zonde, sommigen tot verslaving, sommigen tot zelfmoord en ze denken allemaal dat het gewoon leuk of creatief is, maar in de geest is het dodelijk."

Ik huilde en smeekte God om me wakker te maken, maar de engel bleef me meer laten zien. Er was één meisje dat ik zag en ik herkende haar. Ze is een populair gezicht online. Ze gebruikte AI om honderden afbeeldingen van zichzelf te maken. Sommige waren onschuldig, sommige verleidelijk. Ik zag hoe de demonen haar binnenkwamen via haar telefoon. Ik zag hoe ze in haar huis leefden, ik zag hoe ze 's nachts gedachten naar haar fluisterden en toen ze stierf, sleepten ze haar rechtstreeks naar de Hel.

Ze huilde en ze bleef maar zeggen: "Ik wist het niet, ik wist het niet." Maar het was te laat. Toen bracht de engel me naar een vreemde weg. Het was smal en stil. Aan het einde stond een gloeiend kruis. Hij zei: "Dit is de weg van de waarheid. Weinigen vinden hem, minder mensen bewandelen hem. Ga terug en waarschuw ze. Waarschuw ze voordat het te laat is."