8/7 Dezelfde profetie in Garabandal aan Zr Lucia en Teresa Musco - Virgin Mary Prophecies

Over goddelijke kastijding is het natuurlijk gevolg van het verwerpen van Gods Liefde. Het is alsof de mensheid zich verwijdert van de bron des levens naar de dood. God staat toe dat we de gevolgen ondervinden van onze keuzes, omdat deze pijn ons terugbrengt naar Hem. God laat een kastijding toe niet om te vernietigen, maar om te zuiveren en redden.

Het is omdat God ons zo graag ziet dat Hij niet onverschillig kan blijven in het licht van het kwaad dat ons vernietigt. In Garabandal zagen de 4 kinderen in 1962, een maand voor de zichtbare communie, de toekomstige kastijding. Wat die nacht gebeurde schokte het hele dorp. De meisjes waren in extase en uitten zo’n hartbrekende kreten dat al degenen die er aanwezig waren door angst werden bevangen. Hun stemmen galmden door de nacht:

O, laat de kinderen sterven voordat dit allemaal gebeurt. Geef iedereen de tijd om te kunnen biechten, voordat dit gebeurt. Wacht! Laat iedereen biechten!

De aanwezigen, doodsbang door dat gehuil, begonnen spontaan vergeving te vragen voor hun zonden. Pr. Larrazabal bad hardop, en iedereen volgde hem. Toen hij ook maar even stopte, begonnen de meisjes weer te huilen en te schreeuwen met onbeschrijfelijke angst. Een vrijmetselaar uit de stad, een man die geen angst kende en 's nachts vredig over elk pad liep, trilde die nacht zo erg dat zijn knieën onbedaarlijk knikten. Wat de meisjes zagen, werd jaren later met huiveringwekkende details beschreven.

Mari Loli vertelde: het was afschuwelijk om te zien. We waren volkomen verbijsterd. We zagen rivieren die in bloed veranderden, vuur dat uit de hemel viel, en nog iets ergers, dat ik nu niet kan onthullen. De H. Maagd Maria had duidelijk gemaakt dat de kastijding geen oorlog zou zijn, maar iets dat rechtstreeks van God kwam. Het visioen ging verder met apocalyptische taferelen.

Een grote menigte die leed en huilde van angst. Een verschrikkelijke hittegolf die de aarde zou treffen. Motoren en machines die zouden stoppen. Wanhopige mensen op zoek naar water dat verdampte door de extreme hitte. Wanhopige mensen probeerden elkaar te doden, maar vielen krachteloos op de grond. Het hoogtepunt van het visioen toonde menigten, gehuld in vlammen, die richting zeeën en meren trokken.

Maar het water leek, in plaats van het vuur te doven, te koken en de vlammen nog verder aan te wakkeren. Conchita voegde eraan toe: "Ik heb de kastijding gezien en ik kan je verzekeren dat als het gebeurt, het erger zal zijn dan wanneer we omringd zouden zijn door vuur, erger dan wanneer we gloeiende sintels onder onze voeten en boven onze hoofden zouden hebben."

Wat Edson Glauber zag van de naderende meteoor of asteroide:

De Bol van Verlossing in Bayside:

 het stof en puin van de staart van de komeet  de huid verpulverd en alleen botten blijven over  de bol van verlossing en de vuurrode kleur van de komeet

 de baan van de komeet voordat ze de aarde raakt 

 de vuurrode komeet

 de komeet tijdens een vigilie in de jaren 70 in Bayside

In Italië ontving Teresa Musco vergelijkbare visioenen. De apocalyptische elementen van haar profetieën beschrijven wereldwijde catastrofes met beelden die een nucleaire oorlog leken te voorspellen. Haar woorden, opgetekend in 1951, zijn van verontrustende precisie. Vuur en rook zullen de wereld ontwrichten. De wateren van de oceanen zullen vuur en damp worden. Het schuim zal opstijgen, Europa ontwrichten en alles in een lava van vuur doen zinken.

Miljoenen mensen zullen in het vuur omkomen, en de weinige uitverkorenen, die overblijven, zullen de doden benijden. Want waar men ook kijkt, overal ter wereld zal niets anders te zien zijn dan bloed, doden en ruïnes. De overeenkomst met het visioen van Garabandal is indrukwekkend. De oceanen die in vuur en damp veranderen, het vuur dat uit de lucht valt, de totale wanhoop van overlevenden die de doden benijden.

Het derde element van deze buitengewone profetische convergentie komt naar voren tijdens één van de meest dramatische momenten uit de moderne geschiedenis: de crisis in de Varkensbaai in april 1961. Paus Johannes XXIII, geconfronteerd met de groeiende nucleaire dreiging tussen de VS en de Sovjet-Unie, nam een ​​ongekend besluit.

Hij richtte zich op het mysterieuze derde geheim van Fatima, waarvan de Maagd Maria in 1960 had aangegeven dat het gepubliceerd moest worden, en besloot het te gebruiken als vredesinstrument. Hij stuurde de beroemde diplomatieke versie van het derde geheim naar wereldmachten, met name gericht op de USSR en de VS, in een poging hen te laten nadenken over het gevaar van het atoomarsenaal. De presidenten van beide supermachten lazen de volgende woorden:

In de tweede helft van de 20e eeuw zal een grote oorlog uitbreken. Vuur en rook zullen uit de lucht vallen, het water van de oceanen zal damp worden en het schuim zal opstijgen, alles vermengen en doen zinken. Miljoenen en miljoenen mensen zullen uur na uur omkomen. Degenen die in leven blijven, zullen de doden benijden. Waar men ook kijkt, overal zal angst, ellende en ondergang zijn.

Maar ook al vervullen deze visioenen ons met angst, de Hemelse boodschap laat ons niet in wanhoop achter. Integendeel, ze biedt ons concrete en krachtige middelen om deze straf te ontlopen. De sleutel ligt in herstel. Herstel is niet alleen bidden, maar ons leven transformeren tot een voortdurende offergave aan God. Het is wat de herdertjes van Fatima deden, zoals zuster Lucia ons vertelt in haar memoires: toen ze gevangen zaten en met de dood werden bedreigd, besloten ze, in plaats van te wanhopen, dat lijden op te dragen voor de bekering van zondaars, voor de Heilige Vader en ter genoegdoening voor zonden begaan tegen het Onbevlekt Hart van Maria.

Hoe vaak lijden we niet om de meest uiteenlopende redenen en vervallen we alleen maar in zelfmedelijden? De kinderen van Fatima leren ons dat ons lijden niet verspild mag worden, maar een instrument van verlossing kan worden voor de hele wereld. De Maagd Maria vroeg om twee fundamentele dingen: gebed en eerherstel. Het gebed van de rozenkrans, gebeden met geloof en standvastigheid. En eerherstel door offers die voortkomen uit verstervingen, zoals vasten, het opdragen van ons dagelijks lijden, het afzien van kleine genoegens uit liefde voor God en voor de zielen. 

In Nigeria, van 1995 tot 2003, openbaarde Onze Heer aan de jonge Barnabas Nwoye een devotie die Hij definieert als de grootste die Hij ooit aan de Kerk heeft gegeven en de laatste die Hij in dit tijdperk zal geven. De devotie voor het Kostbaar Bloed van Jezus Christus, dat Hij de Ark noemde die de Heilige Katholieke Kerk zal beschermen en leiden door de bittere beproevingen van de kastijding die zal komen.

Onze Heer legde uit dat veel van de kastijding voorkomen zou kunnen worden als voldoende mensen elke derde vrijdag van de maand in kerken bijeen zouden komen om een ​​dag van gebed aan te bieden ter eerherstel van de zonden die tegen de Eucharistie en Zijn Kostbaar Bloed zijn begaan. Dit eerherstel op de derde vrijdag vertegenwoordigt een spiritueel wapen met een onvoorstelbare kracht.