9/7 Kijk of je het Merkteken hebt op je ID - 666 - Great Miracles Avenue

man in Ohio: Ik had een visioen. Het kwam tijdens een nacht van diep gebed. Ik had de Heer gevraagd me te laten zien wat er in de wereld gaande was, waarom de dingen zo vreemd aanvoelen, waarom de duisternis zo snel in dit land lijkt te sluipen. En wat ik zag was zo zwaar en hartverscheurend. In het visioen zag ik mezelf staan ​​in wat leek op een overheidsgebouw. ​​Er stonden rijen mensen die een nieuw identiteitsbewijs hadden aangevraagd. Het was net als jonge mannen en vrouwen die inmiddels de wettelijke leeftijd hadden bereikt om een ​​rijbewijs te halen. Ze stonden in de rij en ik was erbij.

In werkelijkheid had ik mijn rijbewijs reeds jaren geleden, maar in het visioen was het alsof ik er ook een aan het aanvragen was. Ik liep naar de balie en ze gaven me een Amerikaans rijbewijs. Het leek op het rijbewijs dat ik in het echt heb. Maar toen ik het omdraaide, begon de barcode op de achterkant vreemd op te lichten. Toen sprak een stem, niet luid maar duidelijk, tot me en zei: "Dit is meer dan alleen een identificatie. Dit is een spirituele autorisatie." De barcode, die was niet alleen om te scannen.

In mijn geest zag ik dat er een merkteken op stond, een spiritueel merkteken. Het verbond elke persoon met een systeem, een duister systeem. En ik zag dat dit systeem reeds gebruikt werd om de bewegingen, daden en keuzes van mensen te volgen. Mij werd getoond dat dit idee binnenkort een rol zou spelen in wat de Bijbel het merkteken van het beest noemt, niet zomaar een symbool, maar iets reëels dat reeds in beweging is. Toen werd ik dieper in het visioen meegenomen.

Ik zag mensen onbewust hun leven leiden, hun identiteitsbewijs voor alles gebruikend: kopen, verkopen, reizen, werken. En met elke scan werd er iets duisters in hun geest gestempeld. En dezelfde stem vertelde me: "Binnenkort zal het doel van het merkteken onthuld worden, en degenen die het dragen zullen er niet aan ontsnappen." Ik vroeg: "Heer, wat betekent dit voor ons?" En hij zei: "Waarschuw hen. Zeg hen dat ze moeten waken en bidden. Velen van hen slapen."

Broeders en zusters, dit is niet iets wat ik ooit zou verzinnen. Ik heb er niets mee te winnen door te liegen. Maar ik weet wat ik zag en ik weet wat ik voelde en ik weet dat het echt is. En nu moet ik je vertellen wat er daarna gebeurde. Een paar dagen later reed ik 's avonds laat van de kerk naar huis. Ik woon ongeveer 40 minuten rijden ervandaan en ik nam de gebruikelijke snelwegroute. Ik herinner me niet veel, behalve een harde klap en overal rondvliegend glas. Mijn auto sloeg over de kop.

Ze vertelden me later dat ik een zwarte SUV had geraakt die door rood was gereden. Maar dat is niet het belangrijkste. Ik ben gestorven. Ik weet dat ik dat ben gedaan. Ik voelde mijn ziel mijn lichaam verlaten. Eerst werd alles donker. Toen begon ik steeds dieper te vallen. Het was geen droom. Ik was klaarwakker, maar ik was niet in mijn lichaam. Ik voelde de angst als een golf die me verdronk. Toen landde ik op een plek die ik niet eens wil beschrijven, maar ik moet het toch doen.

Het was de hel. Ik werd omringd door een duisternis zo dik dat het voelde alsof het leefde. De hitte was ondraaglijk. Maar het ergste was niet het vuur. Het was de spijt. De kwelling was niet alleen fysiek. Het was emotioneel, mentaal en spiritueel. Ik werd gestraft. Gestraft voor elke zonde die ik ooit had begaan. Ik weet dat ik niet zo heilig was, zelfs niet nadat ik mijn leven aan Jezus had gegeven. Er waren zonden die ik klein vond.

Ik kreeg elke leugen te zien die ik iemand had verteld, elk hatelijk woord dat ik tegen iemand had gebruikt, elke wellustige gedachte. Ik wist niet dat die allemaal geteld werden. Elke keer dat ik me van God afkeerde voordat ik Christus ontmoette, werd ik geoordeeld. Er waren veel zielen die hetzelfde proces doormaakten. Overal klonk geschreeuw. Het geluid van mensen die om genade schreeuwden, maar er werd niets gegeven. Ik zag de gezichten van mensen die ik ooit kende, allemaal huilend, oude leraren van het Joodse geloof die waren gestorven.

Ze waren allemaal vol spijt. Ze hadden Jezus verloochend, zoals ik het grootste deel van mijn leven had gedaan. En nu zaten ze daar gevangen. Ik riep uit: "Heer, geef me alstublieft nog een kans." En toen zag ik een helder licht. Het was als de zon, maar dan zuiverder, zachter. Vanuit dat licht zei een stem: "Je hebt het gezien. Ga nu en waarschuw ze, want de tijd is kort." En zo werd ik wakker in het ziekenhuis, met slangetjes in mijn armen, mijn borstkas verbonden, en een verpleegster staarde me aan alsof ze een geest had gezien.

Ze zei dat ik meer dan zeven minuten buiten bewustzijn was geweest. De artsen waren geschokt dat ik terugkwam. Sinds die dag ben ik niet meer dezelfde. Ik huil vaak. Ik bid voortdurend, omdat ik weet wat er gaat komen. Jezus komt binnenkort terug. De wereld wordt klaargemaakt voor de laatste misleiding. Deze identiteitsbewijzen, deze systemen, ik weet dat mij net het rijbewijs van de Amerikaanse natie is getoond. Maar ik weet dat het inzicht in dit visioen verder reikt dan de grenzen van Amerika.

Deze identiteitsbewijzen zijn niet zomaar hulpmiddelen. Het zijn bruggen naar een wereldregering die mensen binnenkort zal dwingen een merkteken te dragen. En als ze dat eenmaal doen, is er geen weg meer terug. Luister alsjeblieft naar me. Waarschuw al je vrienden. Vertel het je familie. Neem niet deel aan iets dat met dat merkteken te maken heeft. Als je in een ander land bent en je identiteitsbewijs vreemde kenmerken vertoont, vraag dan de Heer om onderscheidingsvermogen.

Neem niet te snel alles aan wat ze ons aanbieden. En bovenal, bekeer je. Zoek Jezus nu. Keer je af van elke zonde. De tijd staat niet aan onze kant. De Heer heeft het me duidelijk laten zien. Zijn wederkomst is dichterbij dan we denken. De Bijbel sprak over deze dingen. Maar veel kerken waarschuwen niet meer. Maar ik zal het doen, zelfs als niemand luistert. Ik zag het vuur. Ik voelde de pijn. Maar bovenal voelde ik Gods genade toen Hij me terugtrok. Hij gaf me nog een kans om te spreken. En nu spreek ik tot jou.