18/7 Demonische bekentenis aan Pr Ripperger - Living Faith Daily

Een demon, vastgehouden door het gezag van de Kerk, schreeuwde van woede tijdens een exorcisme met Pr Chad Riper. De demon verklaarde: "Ik heb duizenden Katholieken alleen al hierdoor naar de Hel gesleept." Spirituele oorlogvoering is niet symbolisch. Het is echt. De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dit duidelijk in paragrafen 391 tot en met 395.

De val van de engelen (391-395)

Achter de keuze van onze stamouders voor ongehoorzaamheid gaat een verleidelijke, aan God tegengestelde stem schuil,  die hen uit afgunst de dood doet ondergaan.  De Schrift en de overlevering van de kerk zien in dit wezen een gevallen engel, Satan of duivel geheten.  De Kerk leert dat hij eerst een door God geschapen, goede engel is geweest. "De duivel en de andere demonen zijn immers door God als van nature goed geschapen, maar zij zijn uit zichzelf slecht geworden". 

De Schrift spreekt over een zonde van de engelen.  Deze "zondeval" bestaat in de vrije keuze van deze geschapen geesten, die God en zijn rijk radicaal en onherroepelijk hebben afgewezen. Wij vinden een afspiegeling van deze opstand in de woorden die de verleider tot onze stamouders spreekt: "Gij zult gelijk worden aan God" (Gen 3:5). De duivel "zondigt vanaf het begin" (1 Joh 3:8), "hij is een aartsleugenaar" (Joh 8:44).

Het is niet de onvolkomenheid van de oneindige, goddelijke barmhartigheid, maar het onherroepelijke karakter van de keuze van de engelen, dat ervoor gezorgd heeft dat hun zonde niet vergeven kan worden. "Want na de zondeval is er voor hen geen berouw meer mogelijk, zoals dat ook voor de mensen na de dood onmogelijk is". 
De Schrift getuigt van de noodlottige invloed van hem die Jezus "een moordenaar vanaf het begin" (Joh 8:44) noemt en die zelfs geprobeerd heeft Jezus af te houden van de zending die Hij van de Vader gekregen had.  "De Zoon van God is juist gekomen om het werk van de duivel ongedaan te maken" (1 Joh 3:8). Het werk met de ernstigste gevolgen is de leugenachtige verleiding geweest die de mens ertoe gebracht heeft ongehoorzaam te zijn aan God.

De macht van de Satan is echter niet oneindig. Hij is maar een schepsel, machtig op grond van het feit dat hij louter geest is, maar nog altijd een schepsel: hij kan de grondvesting van het rijk van God niet verhinderen. Hoewel Satan in de wereld werkzaam is uit haat jegens God en zijn rijk in Jezus Christus, en zijn handelen zware schade toebrengt - van geestelijke en zelfs indirect van fysieke aard - aan iedere mens afzonderlijk en aan de maatschappij in haar geheel, wordt dit handelen toegelaten door de goddelijke voorzienigheid, die met kracht en met zachte hand de geschiedenis van de mens en de wereld leidt. Het toelaten door God van het handelen van de duivel is een groot mysterie, maar "wij weten dat God in alles het heil bevordert van die Hem liefhebben" (Rom 8:28).

Pr Ripperger waarschuwt dat de meeste Katholieken niet eens weten dat ze in een strijd verwikkeld zijn. En dat is precies hoe de vijand wint. Elke mis is een slagveld. Elke biecht is een reddingsmissie. Elke communie is ofwel een daad van diepe genade, ofwel iets veel gevaarlijkers wanneer die onwaardig wordt ontvangen. Dit is wat de demon uitspuwde toen ze Hem ontvingen terwijl ze van mij waren. Het was niet nodig om deze Katholieken te verleiden tot schokkende publieke zonden.

Ze hadden zich reeds overgegeven aan ernstige zonden, maar naderden toch het altaar alsof er niets aan de hand was. Voor de buitenwereld leken ze vroom. Maar in de ogen van de Hemel en in de ogen van de Hel liepen ze het oordeel tegemoet. Dit was de valkuil. En deze had duizenden keren gewerkt. De zonde was het ontvangen van de H. Communie terwijl ze in staat van doodzonde waren. Het was het ontheiligen van de H. Eucharistie door deze te naderen met een onvoorbereide, onberouwvolle, geestelijk dode ziel.

Want Pr Ripperger legde later uit: "Veel Katholieken beseffen niet dat het onwaardig ontvangen van de communie heiligschennis is, één van de ernstigste zonden die er zijn." En de demon wist het. De Catechismus van de Katholieke Kerk 1385 is kristalhelder.

Willen wij op deze uitnodiging ingaan, dan moeten wij ons voorbereiden op dit groots en heilig moment. De heilige Paulus spoort ons aan tot een gewetensonderzoek: "Wie op onwaardige wijze het brood eet of de beker van de Heer drinkt, bezondigt zich aan het lichaam en bloed des Heren. Wij moeten onszelf onderzoeken, voor we van het brood eten en uit de beker drinken. Wie eet en drinkt zonder het lichaam te onderkennen, eet en drinkt zijn eigen vonnis" (1 Kor 11:27-29). Hij die zich van een zware zonde bewust is, moet het Sacrament van de Verzoening ontvangen voordat hij te communie gaat.

Pr Ripperger zegt namelijk: "De duivel brult niet altijd. Soms zingt hij gewoon slaapliedjes." Hij vertelde dat veel Katholieken tegenwoordig het gevoel voor het heilige zijn kwijtgeraakt. De heilige communie wordt achteloos benaderd. De biecht wordt vergeten of, erger nog, als onnodig afgedaan. Pr Ripperger sprak ooit met een man die trots zei: "Ik ontvang elke week de communie. Ik ben al tien jaar niet meer naar de biecht geweest."

Ripperger keek hem ernstig aan en zei: "Dan was elke communie misschien een oordeel geweest, geen genade." De duivel vreest je berouw. Want zodra je de biechtstoel binnenstapt met een hart dat oprecht berouw heeft, zijn zijn ketenen gebroken. Chad Ripperger heeft het namelijk duidelijk gezegd: "De biecht is waar demonen hun wettelijke rechten op een ziel verliezen." Als je vrij wilt zijn, als je de eucharistie met vreugde in plaats van gevaar wilt naderen, dan is dit wat je moet doen.

1 Als er ook maar de geringste twijfel in je geweten is, neem dan geen communie totdat je gebiecht hebt. Beter wachten en veilig zijn dan ontvangen en veroordeeld worden.

2 Ga regelmatig terug naar de biecht. Niet slechts één keer per jaar, niet alleen tijdens de vastentijd, maandelijks, zelfs tweewekelijks indien nodig. De heiligen gingen wekelijks. Waarom wij niet?

3 Onderzoek je geweten voor elke mis. Maak er een gewoonte van. Slechts twee tot drie minuten stilte voordat de mis begint, kan je eeuwigheid veranderen. Want Ripperger raadt aan om je voor te bereiden op de mis als je voor te bereiden op een ontmoeting met een Koning, want dat is precies wat je doet. Zou je een hand met modder bedekt schudden met Koninklijke familie?

Waarom zou je dan de Koning der Koningen ontvangen met een ziel vol zonde? En als je je schaamt om geen communie te ontvangen, doe dat dan niet, in feite is je nederigheid misschien wel de grootste getuigenis in de hele kerk. De H. Franciscus van Sales schreef: "Ware nederigheid is niet minder over jezelf denken, maar de waarheid over jezelf kennen voor God.

Als je achterover in de kerkbank gaat zitten en zachtjes fluistert: Heer, ik ben het niet waard." Dan hoort de Hemel je luider dan welke hymne of gezang dan ook. Ripperger heeft gezegd: "Hoe diep iemand ook gevallen is, één goede biecht kan jaren van slavernij ongedaan maken. De Hel is echt, maar goddelijke genade ook." Jezus zei tegen de H. Margaretha Maria Alacoque: "Zie, dit Hart dat zoveel liefheeft, maar zo weinig bemind wordt."

Dat H. Hart wacht op je, niet om je te straffen, maar om je te reinigen, te genezen, te herstellen. Onthoud: de biecht is geen rechtszaal. Het is een ziekenhuis. En de goddelijke dokter staat klaar, gewillig en wachtend.