18/7 Amerika zal getroffen worden in oktober - Great Miracles Avenue
Vrouw die haar zuster en zoon verloor in de Texas overstroming: Ik heb de afgelopen dagen zoveel gehuild. Ik weet niet eens meer wie ik ben. Alles in me voelt leeg. Koud, gebroken. Mijn zus is er niet meer. Joseph, mijn enige zus. En haar lieve zoontje. Ze zijn allebei omgekomen bij de overstroming in Texas. Ik begrijp nog steeds niet hoe het is gebeurd. Het ene moment leefde ze nog en stuurde ze me een berichtje, en het volgende moment was ze weg. Zomaar.

Ik heb het gevoel dat alles voorbij is. Ik zeg dit omdat ze niet alleen mijn zus was. Ze was mijn tweede moeder. Ze heeft me opgevoed. Ze geloofde in me toen niemand anders dat deed. Ik weet nog dat ik niets had. Ze gaf me haar laatste dollar, zodat ik boeken voor school kon kopen. Toen ik wilde stoppen, pakte ze mijn hand vast en zei: "Waag het niet om op te geven. God heeft je niet zo ver gebracht om je achter te laten.“

Zij was de sterkste vrouw die ik kende. Haar zoontje. Hij was pas acht jaar oud. Ik kan niet vergeten wat hij allemaal deed. Hij tekende vroeger voor me met kleurpotloden en zei dat ik zijn favoriete tante van de hele wereld was. Ze stierven samen terwijl ze elkaar vasthielden. En ik was er niet om hen te redden. Ik blijf God vragen: waarom? Waarom hebt U haar meegenomen, Heer? Waarom hebt U haar zoon meegenomen?

Drie nachten geleden gebeurde er iets dat me meer angst aanjoeg dan wat er momenteel in mijn leven gaande is. Het is iets dat ik je moet vertellen. Het begon na weer een lange nacht huilen. Ik had urenlang op mijn knieën gebeden en God gesmeekt om de ziel van mijn zus en de ziel van haar zoon te beschermen. Ik zei tegen Hem: "Alstublieft, Heer, laat me ze ooit weerzien." Laat ze in de Hemel op me wachten."

Toen ging ik liggen. Maar zodra ik mijn ogen sloot, gebeurde er iets vreemds. Het was alsof ik uit mijn lichaam werd getrokken. Ik had niet het gevoel dat ik droomde. Het was te echt, te helder. Mijn kamer verdween. Alles werd stil. Toch werd de lucht om me heen zwaar, en ik stond op een vreemde paats. De lucht boven me was donkergrijs. De wind was koud en scherp. Het voelde alsof hij door mijn huid sneed. Ik kon de zon niet zien. Alles voelde dood aan. Toen hoorde ik een stem achter me. Het was diep, krachtig en vol verdriet.

Hij zei: "Drie staten zullen niet gespaard blijven. Kijk wat er gaat komen en waarschuw ze." Plotseling zag ik de Verenigde Staten. Het zweefde voor me in de lucht, als een gigantische, gloeiende kaart. En toen zag ik drie staten achter elkaar in dieprood oplichten. Eerst waren ze vaag, maar later begon ik het helder en duidelijk te zien. Californië, Florida en Louisiana. Toen begon het visioen. Ik werd rechtstreeks naar Californië gevoerd. Ik kan de woorden niet vinden voor wat ik zag.

De grond begon te splijten. Ik zag hele snelwegen openbarsten als papier. Vuren barstten onder de straten vandaan. Huizen explodeerden in vlammen. Ik zag bergen branden, bomen vallen als lucifers. Mensen schreeuwden, renden alle kanten op, maar er was geen plaats om te schuilen. Het vuur bewoog alsof het leefde. Het achtervolgde mensen. Ik zag families die probeerden weg te rijden, maar vast kwamen te zitten in het verkeer. Vuur omsingelde hen. Sommigen schreeuwden de naam van Jezus.

Anderen schreeuwden om hun kinderen. Ik wilde mijn ogen sluiten, maar ik kon het niet. Voordat ik zelfs maar kon ademen, werd ik een andere staat ingetrokken. De staat die ik zag was Florida. Het was hier erger. De lucht werd zwart en zwaar. Het begon te regenen, maar het was geen normale regen. Het was alsof er een vloedgolf uit de wolken gutste. Ik zag het water sneller stijgen dan ik ooit heb gezien.

Binnen enkele seconden waren de straten rivieren. Auto's dreven als speelgoed. Ik zag moeders op daken met hun baby's, schreeuwend om hulp. Maar het water bleef stijgen. Ik zag een kerk vol mensen die probeerden te bidden. En toen stortte de muur van water erdoorheen. Maar één vreemd ding dat me opviel, was dat degenen die een Bijbel en een kruis vasthielden niet zonken of wegspoelden.

Ze dreven en voelden zich veilig ondanks de storm. En toen hield het geschreeuw op. Ik voelde me alsof ik stikte door ernaar te kijken. Toen werd ik meegenomen naar de volgende staat Louisiana. Broeder, deze keer zag ik vuur en vloed tegelijk. Ik zag vuur uit de lucht vallen als regen en water als stoom uit de grond opstijgen. De lucht was rood en zwart. Ik hoorde een harde donderslag die klonk alsof hij de hemel uiteen scheurde.

Ik zag mensen op straat knielen en roepen: "God, vergeef me. God, alstublieft." Maar het was te laat. Er was geen ontkomen aan. Toen hoorde ik de stem opnieuw. Zeg hen dat oktober, november, het zal beginnen. De klok van genade loopt af. Waarschuw hen om te bidden. Waarschuw hen om te vluchten. Waarschuw hen om naar Mij terug te keren voordat het te laat is. En toen brak de hemel open als glas dat versplintert. En ik zag iets dat mijn ziel deed beven. Ik zag de opname.

Mensen verdwenen. Ik zag hen de lucht in stijgen, hun lichamen gloeiend van licht. Kleren vielen op de grond. Auto's verongelukten. Vliegtuigen vielen uit de lucht. Mensen keken om zich heen en schreeuwden: "Waar zijn ze gebleven?" En degenen die achterbleven. Ze schreeuwden van angst. Sommigen liepen kerken in, maar troffen ze leeg aan. Ik zag achtergebleven voorgangers. Koorzangers huilden. Mensen die dachten dat ze goed genoeg waren, smeekten om een nieuwe kans.

Toen zag ik een gigantische klok aan de hemel. De wijzers bewogen snel, sneller dan normaal. En toen stopte de klok. De stem zei: "Het is volbracht." En alles werd donker. Ik werd schreeuwend wakker. Mijn kussen was doorweekt. Mijn hele lichaam trilde. Ik kon bijna een uur niet spreken. Joseph, ik weet dat dit moeilijk te geloven is, maar ik zweer het op het graf van mijn zus. Ik heb dit met eigen ogen gezien. Dit is niet alleen het weer. Dit is niet alleen het klimaat. Dit is het oordeel. Californië, Florida en Louisiana zullen niet gespaard blijven.

De Heer heeft het me duidelijk laten zien. Het begint in oktober en november. Broeder, help me alstublieft de mensen te vertellen, waarschuw hen, waarschuw mijn broeders en zusters in Christus. Smeek hen zich te bekeren. Smeek hen zich nu naar Jezus te haasten, want de trompet gaat schallen. En als dat gebeurt, zal er geen tweede kans zijn. Laat deze boodschap alstublieft niet stil blijven. Laat de dood van mijn zus en dit visioen alstublieft niet tevergeefs zijn. We moeten hen waarschuwen. Jezus komt en de wereld is er nog niet klaar voor.