19/7 8 spirituele aanvallen - Living Faith Daily

Spirituele aanvallen:

8 Verborgen tegenstrijdigheden die de hulp van de Hemel het zwijgen opleggen.

Padre Pio zag hoe vrome katholieken vaak onbewust heilige afbeeldingen van Maria naast objecten plaatsten die behoren tot spirituele systemen buiten de kerk. Dingen zoals Boeddhabeeldjes, kristallen die bedoeld zijn om energie aan te trekken, horoscopen, dromenvangers of zelfs piramides die bedoeld waren voor harmonie.

Ze leken onschuldig, decoratief, zelfs betekenisvol. Maar deze vermenging van het heilige en het profane stelt boze geesten in staat spirituele rechten op dat huis te claimen. En omdat Maria zuiver is en niet met duisternis vermengd kan worden, trekt haar bescherming zich terug. Dit is een spirituele wet. Als je een spirituele zwaarte in je huis voelt, als je gebeden niet gehoord lijken, als vrede afwezig lijkt, kan dit de reden zijn.

7 Vloeken.

Wanneer woorden spirituele wapens worden. De meeste katholieken zouden zich tegenwoordig nooit kunnen voorstellen dat woorden, louter gesproken woorden, een deur naar het kwaad zouden kunnen openen. Dat woorden die in woede of haat worden uitgesproken, als onzichtbare dolken zijn in het spirituele rijk. En er is geen scherpere dolk dan een vloek. Of het nu door een heks wordt uitgesproken, in een ritueel wordt geschreven of wordt gefluisterd door iemand die verteerd wordt door bitterheid, een vloek is het tegenovergestelde van een zegen.

De waarheid is dat zelfs als iemand een vloek over ons uitspreekt, alleen kracht heeft als we geestelijk kwetsbaar zijn. Als we niet in staat van genade leven, als we ons bezighouden met zonde, het gebed verwaarlozen of onvergevingsgezindheid koesteren, laten we het schild dat ons beschermt zakken. Veel huizen dragen onzichtbare wonden van vloeken die generaties lang zijn doorgegeven.

Woorden van afwijzing, uitgesproken haat, zelfs voorwerpen of geschenken die met duistere bedoelingen zijn gegeven. De genezing is het sacrament van de biecht, de heilige mis, de rozenkrans die met vurigheid wordt gebeden. Wijwater dat in geloof wordt gebruikt. Een vloek kan een wapen zijn, maar is geen partij voor het kruis.

6 Uitnodiging van het kwaad.

Wanneer nieuwsgierigheid deuren opent... Padre Pio zei ooit: "De duivel is als een dolle hond aan een ketting. Achter de ketting kan hij niemand grijpen. Maar als je te dichtbij komt, laat je je vangen." Katholieken, zelfs zij die van God houden, nodigen oprecht het kwaad uit in hun leven door één enkele zin uit te spreken, denkend dat die onschadelijk was. Een vrouw keek ooit in de ogen van iemand van wie ze dacht dat die bezeten was en fluisterde: "Wat er ook in jou is, nodig ik uit in mij.

Ze wilde helpen. Ze dacht dat ze dapper was. Maar wat volgde waren twaalf jaar van kwelling." De duivel heeft toestemming nodig om te handelen. Hij kan zich niet met geweld naar binnen werken. Maar wanneer we zulke woorden gekscherend, emotioneel of onwetend uitspreken, zetten we de deur op een kier. En Satan komt altijd binnen via een deur die op een kier staat.

5 Bedrog van entertainment.

Wanneer duisternis slechts een verhaal wordt, is er een tactiek die de vijand gebruikt waar Padre Pio diep bang voor was, niet omdat het dramatisch was, maar omdat het subtiel was. Desensibilisatie, de stille erosie van de ziel door wat we kiezen te consumeren voor vermaak. Hij waarschuwde ooit: "De duivel brult niet altijd. Soms fluistert hij via boeken en schermen." Veel katholieken geloven dat ze immuun zijn.

Ze gaan naar de mis. Ze bidden de rozenkrans, maar kijken vervolgens urenlang naar programma's die hekserij, bezetenheid, moord, lust en wraak verheerlijken en noemen het gewoon fictie. Ze lachen om demonische grappen, volgen sociale media-accounts die astrologie promoten of lezen romans vol occulte rituelen. En de vijand glimlacht, want beetje bij beetje laat onze spirituele verdediging het afweten. Wat ons ooit afschrikte, vermaakt ons nu. Wat we ooit afwezen, tolereren we nu. En dan, zonder het te beseffen, nodigen we het uit.

4 Gewoontezonde en onbeleden schulden.

Het is het favoriete bolwerk van de duivel. Padre Pio zei ooit: "Een goede biecht is krachtiger dan een exorcisme." Hij wist uit ervaring dat de duivel zijn greep verliest op het moment dat een ziel nederig haar zonden voor God blootlegt. Maar wat gebeurt er als zonden niet worden beleden? Wat gebeurt er als de ziel gewend raakt aan haar ondeugden? Lust, trots, afgunst, vraatzucht, bitterheid, en ze verontschuldigt als gewoon menselijke zwakheid? Dan schiet een spirituele aanval wortel.

De stille, koppige, aanhoudende regel van gewoontezonde. De vijand houdt van routine. Hij gedijt in spirituele luiheid. Hij fluistert: "Het valt wel mee. Je biecht het volgende maand wel op." Je bent tenminste niet zoals anderen." Maar Padre Pio voelde het aan wanneer iemand onbeleden zonden met zich meedroeg. Hij zei ooit tegen een man die kwam biechten: "Je hebt te lang gewacht, en de duivel heeft het zich gemakkelijk gemaakt." Elke keer dat we zondigen en ons niet bekeren, wordt er steen voor steen een muur opgetrokken die Gods genade blokkeert om ons volledig te bereiken.

Het betekent niet dat God minder van ons houdt. Het betekent dat we de deuren hebben gesloten waar Hij zo graag doorheen wil lopen. Maria, als het zuivere vat van genade, verlangt ernaar vrede in ons leven te gieten, maar ze zal nooit zegenen wat we weigeren op te geven. Gewoontezonde verdooft het geweten. Na verloop van tijd vergeten we de lelijkheid van de zonde, en de duivel sluipt ons leven binnen, niet met vuur en woede, maar met stilte en routine.

3 De onvergeven wond.

Het probleem is niet dat God weigert te vergeven, maar dat wij weigeren los te laten. Zoals wonden van bitterheid, verraad... Er is een stille aanval die de vijand graag gebruikt, vooral tegen trouwe katholieken. Zijn onvergevingsgezindheid diep vanbinnen, vermomd als louter herinnering, louter pijn, of zelfs gerechtigheid. Pater Pio zag hoe bitterheid zich spiritueel aan de ziel vastklampt. Het verhardt die.

Hij zei ooit tegen een boeteling: "Vergeving is geen gevoel. Het is een beslissing die de sluizen van genade opent." Jezus was duidelijk. Vergeef en je zult vergeven worden. Maria, onze tedere moeder, verlangt ernaar vrede in onze huizen te brengen. Maar vrede kan geen wortel schieten in de grond die vergiftigd is door oude wrok.

2 Vals licht.

Wanneer goede energie Gods genade vervangt, verspreidt zich een gevaarlijke leugen in stilte, zelfs onder trouwe katholieken. Een leugen verpakt in schoonheid, vrede en genezing. Een leugen die Padre Pio dwars doorzag. Het is de overtuiging dat energie ons kan genezen. Dat vibraties, kristallen, chakra's of het universum de vrede kunnen herstellen. Dat we op de een of andere manier spirituele krachten kunnen manipuleren zonder Christus. Padre Pio zei ooit: "Alleen God geneest.

Al het andere is afleiding of bedrog." Tegenwoordig bewaren veel katholieken rozenkransen in de ene la en helende kristallen in een andere. Ze bidden om 15.00 uur de goddelijke barmhartigheid, maar branden ook salie om de energie te zuiveren. Ze gaan op zondag naar de mis, maar luisteren doordeweeks naar stemmen die spreken over licht zonder kruis. Dit is niet ongevaarlijk. Dit is spirituele verwarring. En verwarring is de favoriete mist van de duivel. Padre Pio noemde deze praktijken vals licht, illusies die vrede nabootsen maar genade blokkeren.

1 Het heilige compromis wanneer Maria gedwongen wordt haar troon te delen.

Dit is de spirituele aanval die Padre Pio tot in zijn diepste wezen schokte. Het gebeurde in de stilte van katholieke gezinnen, toen Maria niet langer als Koningin werd behandeld. Padre Pio waarschuwde ooit: "De Moeder van God deelt haar troon niet, niet met demonen, niet met afgoden, niet met valse vrede." Maar dat is precies wat er steeds weer gebeurt in huizen vol heilige beelden. Een beeld van de Maagd Maria staat stil in een hoek, pal naast een Boeddha die rust zou brengen, naast een dromenvanger die kinderen zou beschermen, op dezelfde plank als boeken die alle spirituele paden verenigen.

Wij noemen het decoratie. Het is een spirituele tegenstrijdigheid die haar hart kwetst. Wanneer we het Onbevlekte Hart van Maria dwingen samen te bestaan met symbolen van valse religies of spirituele compromissen, versieren we niet alleen. We nodigen verdeeldheid uit in ons heiligdom. Padre Pio zei: "Je kunt geen licht naast de duisternis plaatsen en verwachten dat het licht schijnt.“ Dit is niet zomaar een slecht oordeel. Het is een geestelijke schending. Het doet de Hemel verdriet.

Het geeft de vijand een wettelijke basis om te midden van de heiligen te wonen. Wijd je ruimte toe. Verwijder wat haar Zoon niet eert. Geef haar onverdeelde eer. En ze zal je huis overspoelen met onverdeelde vrede. Want wanneer Maria alleen regeert, vlucht de Hel volledig.