30/7 September wordt ingekort - Great Miracles Avenue
Tabisil Zulu. Vrouw uit Inanada bij Durban, Zuid-Afrika, haar verjaardag is op 28/9:

Ik moet iemand vertellen wat er is gebeurd. Iemand die God vreest en geestelijke dingen begrijpt. Broeder, dit was niet zomaar een droom. Ik heb het gevoel dat me iets is getoond waar ik niet om heb gevraagd. Iets wat ik niet had verwacht. Maar nu ik het heb gezien, kan ik niet doen alsof ik het niet heb gezien. En ik moet dit delen omdat het met zielen te maken heeft. Het heeft te maken met de opname. En ik weet hoe het klinkt. Ik weet dat mensen zullen zeggen dat niemand de dag of het uur weet.

Maar broeder, wat ik in mijn droom zag, wat de man tegen mij en mijn moeder zei, was geen verbeelding. Het was echt. Luister alsjeblieft goed, want ik denk niet dat ik mijn 31e verjaardag dit jaar zal vieren. Niet omdat ik zal sterven, maar omdat de wereld er misschien niet meer is. Het leven hier is niet gemakkelijk, maar we zijn een biddend volk. Sinds mijn jeugd heb ik altijd van God gehouden. Maar pas sinds kort ben ik mijn verlossing ernstiger gaan nemen. Ik word dit jaar 31 jaar, op 28 september.

Vanaf mijn kindertijd is er rond mijn verjaardag altijd iets vreemds met me gebeurd. Elk jaar, een paar dagen voor 28 september, word ik erg ziek. Soms heb ik hoge koorts, soms heb ik buikpijn, soms stort ik gewoon in. Zelfs toen ik nog maar 7 jaar oud was, herinner ik me dat mijn moeder huilde omdat we mijn verjaardag weer moesten afzeggen. Dit ging nog vele jaren door. Mijn familie begon te geloven dat iemand me misschien vervloekte of dat het een spiritueel probleem was. Maar niemand kon het uitleggen.

Vorig jaar was ik 30 geworden. Ik was zo blij, want 30 is een groot getal. Ik had het gevoel dat ik een mijlpaal in mijn leven had bereikt. Dus ik plande het te vieren. We nodigden familie uit. We kochten taart en frisdrank. En we huurden zelfs een tent. Maar slechts 2 dagen voor mijn verjaardag werd ik weer ziek. Erger dan ooit. Ik kon niet bewegen. Mijn lichaam was zwak. En ik moest overgeven. De viering werd afgelast en alles was voor niets. Ik heb die avond veel gehuild. Ik herinner me dat ik God elke keer vroeg waarom, Heer, waarom mijn verjaardag? Vanaf januari van dit jaar begon ik er ernstig over te bidden. In september zei ik tegen mezelf dat ik vrij moest zijn van ziekte.

Elke avond voor het slapengaan bad ik en vroeg ik de Heer om me te beschermen. Soms werd ik om 3:00 uur 's nachts wakker en bad ik gewoon. Dit was mijn grootste gebedsintentie van het hele jaar, dat ik mijn verjaardag in vrede zou vieren, zonder pijn of aanvallen. Ik ging ook met mijn voorganger praten. Hij is een goede man van God. Ik legde hem alles uit, hoe deze ziekte elk jaar rond mijn verjaardag terugkomt. Hij keek me aan en zei: "Dit is niet normaal, Tabisil. Het is een geestelijke strijd."

Hij bad die dag met me en gaf me toen een aanwijzing van de Heer. Hij zei dat ik drie dagen moest vasten en God moest vragen de band te verbreken. Ik gehoorzaamde. Vorige week heb ik ook gevast. Het was moeilijk, omdat ik ook problemen heb. Maar ik zei tegen mezelf dat ik dit moest doen. Tijdens het vasten hoorde ik niets. Geen dromen, geen stem, niets. Maar ik voltooide het vasten op vrijdag. Toen, twee dagen later, op zondagavond, had ik een droom die alles in mij compleet veranderde.

In de droom liep ik met mijn moeder en mijn jongere zusje, Zanle. We gingen naar de markt om eten en spullen te kopen voor mijn verjaardag. Het was net 24 september, slechts vier dagen voor mijn verjaardag. Alles in de droom voelde zo echt. Mijn broer had ons huis geverfd. De muren waren fris en wit. Hij repareerde zelfs de kapotte deur in de keuken. Iedereen was zich aan het voorbereiden. Het was alsof God eindelijk mijn gebeden had verhoord. Maar terwijl we de markt op liepen, ontmoetten we een man. Hij was geen normale man. Ik zal nooit vergeten hoe hij eruitzag. Hij was erg groot, groter dan iedereen die ik ooit heb gezien. Hij droeg een lang gouden gewaad, zo prachtig. Ik kon zijn voeten niet zien. Ze raakten de grond niet. Zijn borst glansde, gloeide als een fel licht. En zijn haar, leek als stralende witte wol. We stopten allen.

Zelfs mijn moeder was geschokt. De man keek eerst naar mijn moeder. Toen zei hij: "Bereid je voor op de grotere Thanksgiving-dag, niet deze." Mijn moeder vroeg hem: "Over welke Thanksgiving-dag heb je het?" Hij antwoordde haar niet. Hij bleef daar een tijdje staan zonder te bewegen. Toen keek hij naar mij en liep dichterbij. Ik kon niet goed ademhalen toen hij dichtbij kwam. Mijn benen trilden. Hij zei: "Je verjaardag komt niet, want de kinderen van God zullen worden weggenomen.

De opname zal plaatsvinden en de wereld zal de dag van je verjaardag niet kunnen aanschouwen." Zodra hij dat had gezegd, werd ik wakker uit de droom. Mijn lichaam trilde. Ik zat een hele tijd op mijn bed, alleen maar denkend aan de man en wat hij zei. De wereld zal de dag van je verjaardag niet kunnen zien. Mijn hart begon heel snel te kloppen. Ik ging naar mijn moeder en vertelde haar alles.

Ze twijfelde er niet eens aan. Ze zei dat dit geen normale man was. Dit was een boodschapper van de Heer en wat hij zei is duidelijk. De opname zal in september plaatsvinden, of misschien zelfs eerder. We moeten ons voorbereiden. Nu begrijp ik waarom ik elk jaar rond mijn verjaardag ziek word. Misschien was het de vijand die probeerde te voorkomen dat ik de boodschap bereikte die God me dit jaar wilde laten zien. Maar nu is de boodschap er. Ik weet dat de Bijbel zegt dat niemand de dag of het uur weet, zelfs de engelen niet. En ik zeg niet dat mensen me zomaar moeten geloven.

Maar ik smeek iedereen om de geest te testen. Ga alsjeblieft bidden. Vraag de Heilige Geest om bevestiging. Vraag om begrip. Want wat ik in die droom zag en hoorde, was niet gewoon. En nu denk ik niet dat ik mijn 31e verjaardag zal halen. Niet omdat ik zal sterven, maar omdat we weggenomen zullen worden. Degenen die er klaar voor zijn. Dit is niet het moment om te spotten met verlossing. Mensen moeten zich bekeren. Mensen moeten nu tot Jezus komen. De tijd is kort. Ik voel het in mijn geest.

De opname is nabij. De trompet staat op het punt te schallen. Degenen die er niet klaar voor zijn, zullen achterblijven. En ik zag het reeds eerder in een andere droom. Degenen die achterblijven, zullen lijden. De antichrist zal opstaan en de wereld overnemen. Er zal geen genade zijn, geen vrede, geen kerk, geen gebed, alleen pijn. Alstublieft, Jozef, deel dit met anderen. Ik wil alleen dat zielen gered worden. Deze droom vertelt me dat we ons niet meer moeten richten op wereldse dingen, maar op de viering in de hemel. Als iemand deze boodschap hoort, wacht dan niet. Vraag Jezus in je hart.

Bekeer je. Stop met de geheime zonden. Stop met het geroddel. Stop met het drinken en de hoererij. Jezus komt eraan, en Hij komt spoedig. En misschien, heel misschien, was de reden waarom God me al die jaren vlak voor mijn verjaardag liet lijden, zodat ik dit jaar zijn waarschuwing zou horen en het zou vertellen voordat het te laat is. Bereid je hart voor. De Heer komt eraan. Het zou vóór mijn verjaardag kunnen zijn. Het zou op de dag zelf kunnen zijn.

Maar het is dichtbij. Zo dichtbij. Zelfs als je me niet gelooft, bid er alsjeblieft voor, want de opname zou in september 2025 kunnen plaatsvinden. Moge de Heer ons allemaal helpen om er klaar voor te zijn. Amen.