2/8 Tilly: verschijningen van de Hemel die vergeten zijn - O Crux Ave

Rome en Medjugorje

Kardinaal Manuel Fernandez, auteur van twee bekende boeken in Argentinië, De mystieke liefde van Jezus en De kunst van de kus zal geen verder commentaar zal geven over dit onderwerp. Maar we hebben eerder vanmorgen ontdekt dat Medjugorje inderdaad het onderwerp is geweest van een nieuwe verklaring in Rome.

Het lijkt erop dat het dicasterium van de geloofsleer, geleid door Zijne Eminentie Kardinaal Manuel Fernandez, auteur van de twee boeken die we hier eerder hebben besproken, openlijk heeft verklaard dat Eerwaarde Pater Petar vanaf vandaag niet langer de woordvoerder van Mirjana zal zijn en niet langer de plicht zal hebben om geheimen te onthullen aan de gelovigen en de internationale gemeenschap.

De geheimen van deze taak zullen vanaf nu betrekking hebben op het dicasterium van de geloofsleer. Zoals u weet, is deze situatie de meest zorgwekkende en bron van zorg. Het nihil obstat is gewoon een verklaring van Rome die stelt: we zien positieve resultaten, dit kan van God komen of niet, we staan de gebeden toe of we staan de openbaringen van de ontvangen boodschappen toe van de zieners, maar we erkennen de bovennatuurlijke natuur van deze boodschappen niet.

Elk geheim zal dus door dit decreet van Rome door een filter, een filteringsproces moeten, onderworpen aan de goedkeuring van het dicasterium van de geloofsleer, dat wil zeggen dat onder leiding staat van kardinaal Manuel Fernandez. De ernst van deze kwestie is echt verschrikkelijk.

Over OLVrouw van Tilly

Eric Martin: Ik zagen de Koningin van de Rozen in een boek en ik dacht: waarom zou ik me niet verdiepen in deze verschijningen? In het bovennatuurlijke was er de bijzonderheid van de verschijning van H. Jeanne d’Arc, die verscheen, zoals je later zult zien, honderd keer. Dus, we kennen in wezen de verschijningen van OLVrouw van Tilly voor de verschijning van de Maagd Maria, maar er was een zeer intense aanwezigheid vanuit de hemel, want er was de verschijning van de H. Jean D’Arc, er was de H. Martinus, de H. Anna, de H. Filomena en de H. Benedictus. Er verschenen veel hieligen , maar Jeanne d’Arc had een bijzonder sterke plaats, en er was ook het Heilig Hart dat in Tilly-sur-Seulles verscheen. Het verschijningsoord ligt op een heuvel in de Calvados streek.

Het begon allemaal op 18 maart 1896, toen de nonnen de kinderen voorbereidden op het feest van Sint-Jozef op 19 maart. Het was dus de vooravond van 19 maart en het einde van de lessen. Ze nodigden de oudere meisjes uit om zich voor te bereiden op de biecht, en ze lieten de leerlingen bidden. Het was een school met 60 meisjes. En plotseling zagen de meisjes de Maagd Maria verschijnen. En de nonnen, verbaasd, zagen hun leerlingen bidden zoals ze nog nooit eerder hadden gebeden.

Je kunt je dus voorstellen hoeveel moeite deze nonnen moeten hebben gedaan om de kinderen van alle leeftijden te laten bidden. En toen, plotseling, begonnen ze vurig en intens te bidden. Er waren een aantal nogal specifieke boodschappen die beperkingen en moeilijkheden opleverden. Niet dat de openbaringen theologisch onjuist zijn. Integendeel, maar het was de politieke context waar op een gegeven moment een politicus was die zei: "We willen geen tweede Lourdes."

We moeten bedenken, en het komt voor in de passages van Paulus. Sterker nog, we moeten bedenken dat we niet langer onszelf toebehoren, als we gedoopt zijn, maar dat we een officiële missie hebben. We erkennen God, maar we verwerpen ook Satan, zijn werken en misleidingen, het is een werk dat gedaan moet worden tijdens onze pelgrimstocht op aarde als gedoopte. En we zien dat de doop niet alleen inhoudt dat we ons door God laten beminnen. Het is niet alleen dat, maar het vereist ook actie.

Het gebod is om lief te hebben, te aanbidden. Het is iets dat van ons gevraagd wordt. Het is een actie van onze kant. Dit is wat er gebeurt als we erin slagen onszelf volledig te geven. Wij vertegenwoordigen voor God een kans om de aarde te heroveren, en dat is wat er alleen al in Tilly-sur-Seulles gebeurde, vanuit deze school en dit veld van verschijningen. De studenten zagen de Maagd Maria die aan de andere kant verscheen boven een heuvel.

En niettegenstaande de H. Maagd op een verre afstand was konden ze konden de uitdrukking op haar gezicht zien. Ze konden haar kleding beschrijven. En de kinderen hadden een onuitsprekelijke vreugde. Toen de non deze kinderen zag, twijfelde ze er niet aan dat de kinderen, de meisjes, de Maagd Maria konden zien. En drie nonnen van de H. Hartschool konden de H. Maagd ook zien.

De priester van Tilly, ontdekte uiteindelijk het verhaal van de verschijning. En de kinderen mochten een week niet op de speelplaats zodat ze geen verschijningen zouden zien.

De dag na het einde van deze periode die hij had gedefinieerd, verschijnt ze opnieuw en de hele openbaring van Tilly laat ons een perfecte samenhang zien tussen de heilige Kerk op aarde en de Hemel. En de twee verenigde Harten verschenen ook neerdalend uit de hemel op 20 juli.

De eerste officiële handeling vond dus plaats in 1897. Dat wil zeggen, deze houten kapel waarvan je direct de foto ziet, werd gebouwd met toestemming van Monseigneur Hugonin. En het was ook Monseigneur Hugonin die op 15 augustus 1897 toestemming gaf om een Mariabeeld op te richten.

Het begon dus op 18 maart 1896 en op 25 maart 1896 was er Marie Martel die zich geroepen voelde om naar het veld van de verschijningen te komen, omdat toen deze verschijningen bekend werden, veel lokale mensen uit Tilly juist kwamen om dingen te zien en te ervaren. Bovendien vonden er veel bekeringen, wonderen en genezingen plaats.

Marie Martel begon op 25 maart 1896 de Maagd Maria te zien en ze werd, laten we zeggen, de ambassadeur van de Hemel. Ze werd het instrument om de boodschappen van de Maagd Maria en het Heilig Hart en van de hemel over te brengen. In 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de kapel volledig verwoest. Het beeld werd ook vernietigd en herbouwd met toestemming van Monseigneur Picot, bisschop van Bailleux-Lisieux. Het beeld van OLVrouw van Tilly is dus op wonderbaarlijke wijze gereconstrueerd.

Er zijn dus veel getuigenissen hierover. In 1952, acht jaar later, gaf Monseigneur Pico het imprimatur op de mysteries en de vruchten van de mysteries die door de Koningin van de Allerheiligste Rozenkrans aan Marie Martel waren geopenbaard.

Marie Martel kwam naar de velden, ze kwam de rozenkrans bidden, en haar extase werd opgewekt terwijl ze de rozenkrans bad. Marie Martel bad een jaar lang de rozenkrans, maar ze kende de mysteries niet. Marie Martel was een boerenmeisje. Ze was niet erg goed opgeleid en bovendien, als je de getuigenissen leest, zie je dat ze in eenvoudige taal sprak. Marie Martel ging niet naar school en ze kende ook Jean d’Arc niet.

In oktober, tijdens een extase, begon Marie Martel de rozenkrans te bidden en de Maagd Maria vertelde haar dat ze de koningin van de rozenkrans werd genoemd. Er waren engelen die kleine banieren vasthielden die Marie Martel aangeven dat de mysteries met elkaar verbonden zijn en ook wat de vruchten van de mysteries zijn en de Maagd Maria die haar vraagt te mediteren over haar rozenkransen. Het was dus een ware hemelse catechismus die zich afspeelde. Zo werd de kapel op zondag 31 mei 1953 ingezegend.