9/8 De zeven doodzonden zijn deugden geworden - Niburu

In onze huidige satanische maatschappij wordt alles vakkundig omgedraaid waarbij het kwaad ‘goed’ wordt.
We doen dit ook met de zeven hoofdzonden en dat heeft grote gevolgen voor onze maatschappij.
Het volgende gaat over de zogenaamde zeven doodzonden en is de mening van Laura Aboli.

Zo schrijft zij onder andere het volgende:
De zeven doodzonden worden beloond door de maatschappij
Het concept van de "zeven doodzonden" was niet iets wat Jezus in een lijst uiteenzette. Je zult geen net paragraaf in de Schrift vinden waarin ze worden genoemd en genummerd.

Maar elk van hen is geworteld in bijbelse leer: in de waarschuwingen van Christus, in de brieven van de apostelen, in de wijsheid van het Oude Testament.
Het waren vroege christelijke denkers zoals Evagrius Ponticus in de 4e eeuw, en later paus Gregorius I, die ze systematiseerden tot wat bekend werd als de zeven hoofdzonden:

trots, jaloezie, woede, luiheid, hebzucht, vraatzucht en lust.

Ze werden "dodelijk" genoemd niet omdat het de ergste zonden zijn die mogelijk zijn, maar omdat ze fundamenteel zijn — ze rotten de ziel van binnenuit, geven aanleiding tot andere zonden, en leiden tot geestelijke dood als ze niet worden aangepakt.

Maar vandaag lijken ze te zijn omgedoopt tot deugden…

Trots is "zelfvertrouwen." Afgunst is "ambitie." Woede is "je waarheid spreken." Luiheid is "inactiviteit gerechtvaardigd door slachtofferschap." Gierigheid is "sjoemelen" Gulzigheid is "je beste leven leven." Lust is "vrijheid van meningsuiting."

In plaats van ze als zonden te belijden, uploaden we ze zodat de wereld ze kan zien.

Kijk om je heen.

De zeven hoofdzonden zijn de motor van de moderne samenleving geworden.

Sociale media belonen jaloezie en trots, algoritmen zijn ontworpen om ons te laten vergelijken, wrok te koesteren, en te poseren. Technologie, gemak en consumentencultuur hebben luiheid tot een levensstijl gemaakt. Het financiële systeem draait op hebzucht — niet de wens voor voldoende, maar eindeloze accumulatie. En we beschouwen vraatzucht als vermaak. Scroll door Instagram of TikTok: elke tweede video is iemand die zich volpropt, verslindt, zich overgeeft aan voedsel. Geen wonder dat er een obesitas-epidemie is!

Ja, het voedsel is giftig. Ja, het systeem is kapot. Maar de waarheid is, we zijn op meer dan één manier gulzig geworden; niet alleen met wat we eten, maar met wat we consumeren. We consumeren in overvloed stimulatie, afleiding en genot.

We scrollen constant, kijken, verlangen, en voelen ons toch op de een of andere manier leeg. We zijn over gestimuleerd, en tegelijkertijd lichamelijk, geestelijk en moreel ondervoed.

Deze zonden zijn zo genormaliseerd, zo ingebed in de cultuur, dat we ze nauwelijks nog zien, laat staan ze zien als wat ze zijn: 'dodelijke zonden'. Niet omdat iemand in een gewaad dat zei, maar omdat ze letterlijk je ziel doden.

Als we een toekomst willen die het waard is om voor te vechten, een die geworteld is in vrijheid, waardigheid en waarheid, moeten we beginnen met in de spiegel te kijken. Niet met schaamte, maar met moed.

Vrijheid en immoraliteit kunnen niet samen bestaan. Een immorele samenleving nodigt uit tot controle. Hoe chaotischer, egoïstischer, genotzuchtiger en recht hebbend we worden, hoe meer regels, voorschriften, surveillance en autoritarisme "gerechtvaardigd" worden om de wanorde onder controle te houden.

Dat is precies wat we nu zien: de opkomst van een digitaal panopticon, niet alleen als een machtsgreep, maar als een reactie op een beschaving die haar morele kompas is kwijtgeraakt.

En we kunnen 'hen' zoveel verwijten als we willen door ons op het pad van moreel verval te brengen, maar op een gegeven moment is het simpelweg onze verantwoordelijkheid om van versnelling te veranderen, de koers te corrigeren en onze kompas opnieuw af te stemmen op de goddelijke wet.

We praten over vrijheid willen, maar vrijheid zonder discipline stort in elkaar in chaos. En chaos leidt altijd tot tirannie. De enige uitweg is via het herstel van de innerlijke wet:

Persoonlijke verantwoordelijkheid, zelfbeheersing, moed, nederigheid, mededogen en waarheid.

Dus dit is de echte vraag:

Kunnen we weer een volk worden dat vrijheid waardig is?
Want als we dat niet kunnen, zal het systeem zijn greep blijven verstrakken en zal het daar alle aanleiding toe hebben.