17/12 We hebben het gemist in 2025, maar het komt in 2026! - Great Miracles Avenue

Ik ben niet opgevoed als een goede christelijke vrouw. Ik was een zeer wrede zondaar. Ik kwetste mensen met mijn woorden. Ik leefde alleen voor mezelf. Ik loog gemakkelijk. Ik had trots in mijn hart. En ik oordeelde anderen, terwijl mijn eigen leven vol duisternis was. Ik wist wel van God, maar ik kende Hem niet. Ik ging wel eens naar de kerk maar mijn hart was ver weg. Ik koesterde de meeste slechte dingen die ik in het verleden had gedaan en verdedigde ze. Ik vertelde mezelf dat God begreep dat iedereen het deed, dat ik niet zo slecht was.

Ik gebruikte dezelfde excuses die veel mensen vandaag de dag gebruiken. Maar op een dag brak God me. Dit was ergens rond 2013. Het was niet in de kerk. Het was niet tijdens een preek. Het was in mijn kamer, alleen. Ik herinner me die nacht heel goed. Ik was leeg. Ik had alles wat ik dacht te willen. Maar vanbinnen was ik dood. Ik huilde tot God, niet met mooie woorden, maar met pijn. Ik vertelde hem de waarheid over mezelf. Ik vertelde hem dat ik vanbinnen vies was. Ik vertelde hem dat ik het zat was om te doen alsof. Die nacht veranderde er iets.

Ik kan het niet goed uitleggen, maar ik weet dit. God hoorde me. Hij redde me. Niet omdat ik goed was, maar omdat Hij goed is. Vanaf die dag was mijn leven niet perfect, maar het was anders. Ik werd wedergeboren. Ik haatte de zonden die ik ooit liefhad. Ik wilde God gehoorzamen, zelfs als het pijn deed. Ik begon de Bijbel te lezen langzaam, soms zonder veel te begrijpen maar mijn hart verlangde ernaar. Ik bad eenvoudige gebeden. Soms huilde ik, soms zat ik stil. God begon tot mij te spreken op manieren die ik kon begrijpen. De reis was niet gemakkelijk voor mij. Ik werd dagelijks in de verleiding gebracht om terug te vallen in de zonde.

Maar de Heer gaf mij de kracht om het te overwinnen. Na verloop van tijd begon hij mij te gebruiken als een wachter. Dit gebeurde nadat Hij mij had opgebouwd en mij had gevoed in geloof en geest. Ik had hier niet om gevraagd. Ik wilde geen aandacht. Vaak wenste ik dat Hij iemand anders zou kiezen. Maar hij begon mij te waarschuwen voor dingen. Eerst over mijn eigen leven, toen over mijn familie, en vervolgens over de Kerk. Toen ik zweeg, werd de last zwaarder. Toen ik sprak, werd de last lichter. Ik leerde dat gehoorzaamheid vrede brengt, zelfs als mensen het niet eens zijn met wat je zegt. Nu, zal ik je vertellen wat er onlangs is gebeurd. Dit is de belangrijkste reden waarom ik je schrijf.

Enkele weken geleden was ik 's avonds laat aan het bidden. Het was heel stil omdat het rond middernacht was. Ik was niet slaperig. Ik was niet emotioneel. Ik sprak gewoon met God zoals ik altijd doe. Plotseling werd mijn hart erg zwaar. Ik voelde een sterk verdriet, niet van mezelf. Het voelde als rouw. Toen begon ik helder te zien in mijn geest, niet met mijn ogen, maar vanbinnen. Ik wist dat dit geen verbeelding was. De vreze Gods overviel me. Mij werd het jaar 2026 getoond, geen getallen op een muur, maar een sterk weten, en wat ik zag over de Kerk deed me sidderen. De Kerk zal onder druk gezet worden om zonde te herschrijven. Dit is wat mij getoond werd.

Ik zag kerken vol mensen. Ik zag aanbidding, licht, muziek en glimlachen. Alles zag er normaal uit van buiten. Maar van binnen was er iets heel erg mis. Zonde werd verzacht. Zonde werd goedgepraat. Zonde werd verdedigd. Dingen die God duidelijk zonde noemt, werden persoonlijke keuze genoemd. Ik zag predikanten bang om zich uit te spreken. De leiders waren moe. Velen wilden geen problemen. Het systeem van overheid boezemde veel kerkleiders angst in. In het komende jaar zullen er nieuwe wetten worden ingevoerd die de mond van veel predikanten zullen snoeren, zodat ze de waarheid niet meer kunnen spreken. Ze wilden vrede met de wereld. Ik hoorde woorden als liefde, acceptatie en inclusie.

Deze woorden klonken goed, maar ze werden gebruikt om ongehoorzaamheid te verbergen. In 2026 zag ik dat compromis liefde genoemd zal worden, waarheid haat genoemd zal worden. Dit was heel duidelijk voor mij. Mensen die de waarheid van de Bijbel spreken, zullen hardvochtig, trots en onvriendelijk genoemd worden. Zelfs gelovigen zullen zich tegen gelovigen keren. Ik zag druk komen van overal. Van overheidsregels, van sociale media, van familie, van vrienden, van binnenuit de Kerk zelf. Als je zegt dat zonde zonde is, zul je 9:49 worden weggestoten. Als je weigert het ermee eens te zijn, zul je een etiket opgeplakt krijgen. Velen zullen toegeven, niet omdat ze God haten, maar omdat ze moe zijn van het vechten.

Ik huilde toen ik dit zag. Ik vroeg de Heer: "God, hoe zit het met degenen die U willen gehoorzamen?" En dat is toen ik Zijn stem heel duidelijk hoorde in mijn hart. Hij zei: "Zij die stand kunnen houden zullen er maar weinig zijn, maar Ik zal ze herkennen." Toen Hij dit zei, voelde ik zowel angst als troost. Angst omdat velen zullen afvallen. Het voelde alsof velen geen tegenstand zouden kunnen bieden wat komen gaat. Ik voelde ook troost omdat God de Zijnen kent. Hij ziet de stille mensen. Hij ziet degenen die in het geheim gehoorzamen. Hij ziet degenen die vrienden verliezen omdat ze voor de waarheid kiezen.

De Heer liet me zien dat veel kerken hun leer zullen veranderen. Stap voor stap, niet in één keer. Eén klein compromis hier, één zachte boodschap daar. Ze zullen zeggen dat ze het doen om mensen te bereiken. Ze zullen zeggen dat de tijden veranderd zijn, maar God verandert niet. Zijn Woord verandert niet. Mij werd getoond dat sommige gelovigen kerken zullen verlaten stilzwijgend, niet in woede, maar in verdriet. Ze zullen zich alleen voelen. Ze zullen God vragen waar ze thuishoren. God zal dicht bij hen zijn zelfs als gebouwen hen afwijzen. Dit is geen boodschap van haat. Dit is een waarschuwing uit liefde.

God roept Zijn volk op om standvastig te blijven, niet om te schreeuwen, niet om met het vlees te vechten, maar om Hem te gehoorzamen, zelfs als het moeite kost. Mij werd ook getoond dat gezinnen verdeeld zullen raken. Sommigen zullen de waarheid kiezen. Anderen zullen voor comfort kiezen. Dit zal diep kwetsen. Maar Jezus heeft ons reeds verteld dat dit zou gebeuren. Het betekent niet dat we ophouden mensen lief te hebben. Het betekent dat we niet liegen om hen te behagen. Toen het visioen eindigde, huilde ik. Ik zei tegen God dat ik klein ben. Ik zei tegen Hem dat ik niet dapper ben. Hij herinnerde me eraan dat Hij geen sterke mensen nodig heeft. Hij heeft gehoorzamen nodig. Bereid je hart voor.

Leer je volgelingen om de waarheid meer lief te hebben dan goedkeuring. Leer hen dat het volgen van Jezus niet altijd veilig of populair is. We leven werkelijk in de eindtijd. Dit is niet om mensen bang te maken, maar om ze wakker te schudden. Alles zal eindigen. Alleen gehoorzaamheid zal overblijven. Alleen geloof zal overblijven. Bekeer je alsjeblieft. Keer je af van de zonde zolang er nog tijd is. Stel het niet uit. Leid alsjeblieft een heilig leven. Heiligheid is geen volmaaktheid. Het is een dagelijkse keuze om God te vrezen, de zonde te haten en rechtvaardigheid lief te hebben. Stop met vrede sluiten met wat God haat.

Stop met het verdedigen van de zonde in je leven. Vraag de Heilige Geest om je te helpen. Je kunt dit niet op eigen kracht doen, maar God zal iedereen helpen die oprecht is. Zoek redding met heel je hart.