17/12 Het Nederlands leger heeft een groot probleem waarvan bijna niemand weet dat het bestaat - Niburu

Voor de mainstream wereld is het zo goed als zeker dat we binnen niet al te lange tijd in een oorlog verzeild zullen raken.
Dit betekent dat het leger enorm gaat groeien, maar daarmee ook tot nu toe onbekende problemen.

In een artikel in De Telegraaf, getiteld "Nederlandse militairen treffen in oorlogstijd nieuwe vijand: dodelijke infectie met resistente bacteriën", wordt gewaarschuwd voor een onderbelicht maar ernstig risico bij een mogelijk grootschalig NAVO-conflict: infecties met antibiotica-resistente bacteriën bij gewonde militairen.

De waarschuwing komt van kapitein-ter-zee Roos Barth, marineofficier en infectioloog in het Centraal Militair Hospitaal in Utrecht. Zij uitte deze zorgen tijdens een congres in Nieuwspoort.

De kans op een grootschalig conflict op NAVO-gebied is volgens Barth groter dan in lange tijd, mede door de Russische dreiging. Nederlandse troepen zijn opgesteld in Litouwen om de oostflank te verdedigen. In geval van oorlog verwacht Nederland een grote stroom gewonden en gesneuvelden – brigadegeneraal Nicole de Wolf sprak eerder van "elke dag een MH17-ramp".

Gewonden worden bij voorkeur behandeld in Oost-Europese klinieken om ze snel weer inzetbaar te maken; alleen langdurig revaliderenden en overledenen komen naar Nederland.

Oorlogswonden door bommen en granaten zijn vaak "vieze wonden" vol aarde, vuil en bacteriën uit de grond. Door vertraging in behandeling (soms dagen) krijgen bacteriën volop kans om zich te vermenigvuldigen, wat leidt tot ernstige infecties.

Lessen uit de Oekraïne-oorlog tonen aan dat veel succesvol behandelde gewonden alsnog sterven aan infecties. Bij één op de drie infecties met veelvoorkomende bacteriën werken antibiotica niet meer door resistentie.

In Oost-Europa (zoals Oekraïne) is resistentie hoger door ruimer antibioticagebruik dan in het Westen.

Nederland heeft onvoldoende antibiotica op voorraad. In conflicttijd zijn we afhankelijk van leveranciers in India en China, wiens loyaliteit niet gegarandeerd is.

Er bestaan nog geen goede antibiotica tegen sommige resistente stammen, en ontwikkeling duurt jaren. Barth pleit dringend voor strategische voorraden antibiotica aanleggen of zelf produceren in Nederland. Ze benadrukt dat Nederland en NAVO-partners onvoldoende voorbereid zijn op dit probleem.

Antimicrobiële resistentie is wereldwijd een grote doodsoorzaak: in 2021 direct verantwoordelijk voor circa 1,14 miljoen sterfgevallen, met een voorspelling van 39,1 miljoen doden in de komende 25 jaar (bron: rapport in The Lancet, 2024).

In Oekraïne is het sterftecijfer door infecties hoger dan internationaal gebruikelijk. De Australische arts Hailie Uren, die tot recent in Lviv werkte, noemt de resistentie daar "angstaanjagend". Volgens hem is resistentie tegen bacteriën wereldwijd een grotere doodsoorzaak dan hiv of malaria. 

In regio's als Lviv (West-Oekraïne) is resistentie niet meer beperkt tot oorlogswonden, maar een bredere hotspot.

Kortom, het artikel schetst resistente bacteriële infecties als een "nieuwe vijand" in moderne oorlogvoering, die het aantal slachtoffers dramatisch kan verhogen. Barth roept op tot spoedige actie, zoals het opbouwen van onafhankelijke voorraden, om Nederland beter voor te bereiden op dit levensgevaarlijke, maar nog onderbelichte risico.

En zo zie je dat colloïdaal zilver, zeker ook in de nabije toekomst, steeds belangrijker gaat worden voor het bestrijden van allerlei infecties, zowel uitwendig als inwendig. Bacteriën worden nooit resistent tegen zilver en hoewel het wordt gedemoniseerd door de mainstreamwereld omdat het tegen de belangen van de farmaceutische industrie ingaat, werkt het in de praktijk uitstekend zoals mensen keer op keer ervaren.

Het is jammer dat het wordt gedemoniseerd, want het zou wel een heel groot probleem voor het leger oplossen.