9/12 De Heer zal de wereld zeer spoedig oordelen

Vanmorgen, terwijl ik aan het bidden was, kwam de Engel en nam me mee naar het Vagevuur, waar ik de zielen bezocht om hen te troosten en te helpen. Toen zei de Engel: Valentina, weet je dat onze Heer de wereld zeer spoedig zal oordelen? Het is bijna zover. 

Zeg tegen de mensen dat ze moeten bidden, zich moeten voorbereiden en zich moeten bekeren van hun zonden, en dat ze klaar moeten staan. Je ziet de grote rampen die al overal ter wereld plaatsvinden en veel mensen het leven kosten. God kan niet langer toezien hoe de mensheid zich in de wereld gedraagt. 

Bekeer je! Bekeer je! Er is niet veel tijd meer, bleef de engel herhalen. 

Ik vroeg de Engel: "Maar kunt u me vertellen wanneer dit allemaal zal gebeuren?" 

Binnenkort, zeer spoedig, antwoordde hij. 

Nadat de Engel me terug naar huis had gebracht, kwam onze Heer Jezus en zei: Vrede zij met je, Mijn kind Valentina. Schrijf alles op wat de Engel je heeft geopenbaard en wat Ik je ben komen bevestigen. 

De Heer Jezus zei: Wat er met de wereld zal gebeuren, zal in een oogwenk plaatsvinden. Ik oordeel de goddelozen streng voor al het kwaad dat ze in de wereld aanrichten. 

En toch zal Ik de mensen de kans geven zich te bekeren van hun zonden, van hun slechte daden. Als ze Mijn barmhartigheid afwijzen, zullen ze voorgoed veroordeeld worden. Zeg tegen Mijn trouwe volgelingen dat ze niets te vrezen hebben, want ze horen al bij Mij. Zeg tegen de mensen dat ze in genade moeten leven, moeten bidden en zich moeten bekeren. Bid voor anderen. 

Daarna werd onze Heer Jezus opgewekt. Hij zei: Valentina, je lijdt veel onder je verwonding, maar het zal snel genezen, dat beloof Ik je, en dat zal Ik doen. Vertrouw op Mij. Ik ben je overal gevolgd, naar elke plaats waar je heen ging en naar waar ze (het medisch personeel) je ook heen stuurden om de dokters te bezoeken. 

Inderdaad, onze Heer Jezus was altijd bij mij. Ik zag Hem in de medische klinieken en ziekenhuizen. Waar ik ook ging, Hij was er. 

Toen sprak onze Heer over de behandeling van de wond door de verpleegkundigen en artsen. Hij zei: Ieder van hen (artsen en verpleegkundigen) zal je een ander verhaal vertellen. Ze sturen je van de ene plek naar de andere, maar ik zeg je, ieder wil boven de ander staan. Elke arts en elke verpleegkundige wil belangrijk zijn, maar eerlijk gezegd zijn het domme slagers! Ze hebben geen idee dat Ik de leiding over je heb en dat de wond heilig is! 

De verpleegkundigen en artsen wilden een deel van de bovenste laag zacht weefsel van mijn wond verwijderen, in de overtuiging dat de huid eronder niet kan groeien als dat niet gebeurt. 

Onze Heer Jezus sprak vastberaden en zei: De huid eronder zal groeien en de bovenste laag zal er vanzelf afvallen. Het is niet nodig om de wond aan te raken. 

Als je eens wist hoeveel vrucht je door je verwonding voortbrengt, zou je Mij dag en nacht prijzen, en zouden je Mij dankbaarder zijn en Mij meer liefhebben. 

Ik zei: ‘Heer Jezus, het is zo moeilijk om U te prijzen en U lief te hebben als het zo pijnlijk is.’ 

Ik zei: "Mijn Heer Jezus, ik houd van U en heb medelijden met ons en met de hele wereld." 

Commentaar – Mijn beenblessure

De blessure die ik zeven weken geleden aan mijn rechterbeen opliep (zie bericht van 24 oktober 2025) heeft me veel pijn bezorgd. Dag en nacht slikte ik sterke pijnstillers, antibiotica en andere medicijnen, maar de pijnverlichting was slechts van korte duur. 

In de weken na de blessure ben ik verschillende keren naar het ziekenhuis geweest voor behandeling en bezoek ik dagelijks het medisch centrum om mijn verband te laten vervangen. 

De Heilige Moeder komt me elke dag troosten. Ze zei: Je ziet wat de duivel je heeft aangedaan, maar mijn Zoon heeft het overgenomen en Hij zal je genezen. Vertrouw ons. Wij bidden allemaal voor je in de Hemel. 

Ik ben de Heilige Moeder zeer dankbaar. 

Vanwege de pijn en het lijden door deze blessure heb ik de publicatie van de berichten die ik uit de hemel ontvang op mijn website moeten uitstellen. 

8/12 Feest van de Onbevlekte Ontvangenis

Vanmorgen, terwijl ik aan het bidden was, bracht de Engel mij naar de kathedraalkapel. We stonden bij het beeld van de Heilige Maria, Hulp der Christenen, toen plotseling twee jongemannen een ander Mariabeeld binnenbrachten, in een witte, lichtblauwe en grijze kleur. 

De twee mannen vroegen de priester: Waar wilt u dat we dit beeld neerzetten? 

De priester antwoordde onbeleefd: "Nergens! We willen geen tweede beeld. We hebben er al één." 

Toen ik me naar links draaide, verscheen de Heilige Moeder, met het kindje Jezus in haar armen, plotseling naast de Engel en mij. Ze droeg een bordeauxrode tuniek en een prachtige, doorschijnende sluier met delicate roze rozen. We stonden daar allemaal naast het beeld van Onze Lieve Vrouw, Hulp der Christenen. 

De Heilige Moeder huilde toen ze zei: Mijn dochter Valentina, ik ben niet gewenst in deze Kerk. Kom dichter bij me en troost me. Ik ben zo verdrietig, en mijn Zoon Jezus ook. Zeg tegen mijn kinderen dat ze voor deze Kerk moeten bidden – ze geven me zo weinig eer en zo weinig waarde. Nu Kerstmis nadert, zou het de meest vreugdevolle tijd van het jaar moeten zijn, maar mijn Zoon en ik zijn erg bedroefd om deze Kerk.

Ik huilde toen ik naar de Heilige Moeder luisterde en haar diepe verdriet voelde. Ik streelde haar en probeerde haar te troosten. Zelfs haar sluier viel een beetje over haar gezicht, en ik schoof hem voorzichtig terug. Het kindje Jezus was diep verontrust en erg verdrietig.