|
16/7 Toen ze ademhaling als een vorm van gebed beschouwden - Pr Joseph Iannuzzi - Everything Catholic
Als ik bijvoorbeeld de rozenkrans bid, pauzeer ik om iets op te schrijven dat me in het bijzonder raakt over dit mysterie, of in het bijzonder over mijn eigen leven, en ik overweeg de diepere betekenis van het mysterie. Ik hoef het Weesgegroet niet eens af te maken. God de Vader vertelt dit aan de H. Catharina van Siena. Hij zegt: wanneer je bidt en Ik je bezoek tijdens je beschouwende gebed, stop dan met het je beschouwende Gebed en concentreer je op Mijn bezoek aan jou door inspiratie op dat moment. Zo groei je geestelijk.
Hoe is het mogelijk om onophoudelijk te bidden?
In zijn brief aan de Romeinen geeft Paulus christenen in zijn brief aan de Romeinen de opdracht om onophoudelijk en volhardend te bidden. Romeinen 12:12:Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 1 Tessalonicenzen 5:16-18: Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt.
Deze twee geboden van de apostel Paulus zijn in de oosterse en westerse traditie op verschillende manieren geïnterpreteerd. Ten eerste wordt onophoudelijk gebed in de oosterse traditie op twee manieren begrepen. De zoektocht naar actief onophoudelijk gebed vindt zijn oorsprong niet alleen in Jezus' aanmaning aan de apostelen waar Hij hen ook opdroeg wakker te blijven in de hof van Getsemane om te bidden. Hooglied 5:2: Ik sliep, maar mijn hart was wakker. En de psalmist zegt: Ik zal de Heer te allen tijde prijzen. Zijn lof zal voortdurend in mijn mond zijn.
Al deze Bijbelse teksten verwijzen naar een vorm van onophoudelijk gebed. Nu in het oosten is de eerste methode om gebed te verrichten. Ik verwijs je naar de geschriften van de H. Johannes Chrysostomus, die beschrijft dat Christenen regelmatige gebedstijden moeten hebben waarin ze bidden en deze momenten nooit overslaan. Hij zegt 's avonds en 's morgens en 's middags, en dit is geïnspireerd door Psalm 55:18: In de avond, in de morgen, in de middag klaag ik en zucht ik, en Hij hoort mijn stem. En tussen deze gebedstijden vraagt de H. Johannes Chrysostomus dat men altijd God gedenkt en alles doet tot Zijn glorie.
Dit is ook geïnspireerd door 1 Korintiërs 10:31: Dus of u nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles ter ere van God. We zeggen smeekbeden en verzoeken wanneer de behoefte zich voordoet en prijzen en danken God wanneer de gelegenheid dat vereist, zoals de normale manier waarop alle christenen moeten leven volgens Johannes Chrysostomus en Johannes Climacus. Hij raadt vaste gebedstijden aan door onophoudelijk te bidden in je ziel en je zult spoedig vooruitgang boeken. Dit is wederom Johannes Climacus. De heiligen in de oosterse Kerk hadden deze benadering, later vinden we het ook in de geschriften de H. Dimitri van Rostov.
Hij zei dat alle beginners, ongeacht hoe gevorderd we denken te zijn, nooit terug moeten gaan en slecht uitgevoerde gebeden moeten herhalen. De heiligen herinneren ons eraan ons over te geven aan de barmhartigheid van God en te proberen het de volgende keer beter te doen. En deze methode vermindert de mogelijkheid om te denken dat God onze gebeden verhoort op basis van de perfectie van onze uitvoering en niet op basis van de grootheid van onze liefde waarmee we bidden en van zijn barmhartigheid die ons begeleidt. En het beschermt ons tegen zowel trots als wanhoop.
We vinden ook in het oosten aansporingen, bijvoorbeeld van Theofaan de kluizenaar uit de 19e eeuw in zijn werk over de kunst van het gebed en het is vaak verbonden met de ademhaling. Zozeer zelfs dat het wordt uitgesproken bij elke ademhaling. Volgens de H. Gregorius de theoloog en de H. Johannes Chrysostomus beschouwden zij de ademhaling als een vorm van gebed. Sterker nog, als je teruggaat naar het Oude Testament en je de oorspronkelijke aankondiging van het woord God opzoekt, namelijk Jahweh, de oorspronkelijke Hebreeuwse Bijbel vóór de Maseretische Oudtestamentische Schrift, dat de Oudtestamentische geschriften werden gecodificeerd en beschouwd als de standaardvorm van het Oudtestamentisch Hebreeuws.
We zien dat Jahweh geen klinkers had. Yave. Nu, de Oudtestamentische aankondiging, wanneer de Israëlieten ten strijde trokken, schreeuwden ze yavo yah ho. Die articulatie van Jahweh ya ho is het geluid dat je maakt als je ademt: yah en ho. Dus inademing is yah en uitademing is ho. Daarom beschouwde de H. Johannes Chrysostomus en Gregorius de theoloog de ademhaling als het aanroepen van de naam van God en als een vorm van gebed en daarom als onophoudelijk gebed, omdat we onophoudelijk ademen. Het begint met een vocale smeekbede, wordt bijna stilzwijgend met de uitgesproken lippen en wordt dan volledig mentaal, zonder zelfs de articulatie van de lippen.
En er wordt beweerd dat men dit onophoudelijke gebed kan volhouden, zelfs tijdens de normale dagelijkse bezigheden, zoals lezen en schrijven, en zelfs tijdens het slapen. Zo slaapt het lichaam, maar is het hart wakker, zoals ik reeds zei in het Hooglied. En wanneer iemands aandacht voor de levenszaken ophoudt of wanneer hij ontwaakt uit zijn bed, merkt hij dat het gebed vanzelf doorgaat. Het gebed staat er ook om bekend dat het met kracht doorbreekt in tijden van verleiding of stress, als het ware uit zichzelf. In de geschriften van Theofaan de kluizenaar in de kunst van het gebed, vinden we dit.
We vinden ook terwijl het lichaam in verleiding kan komen of vermoeid kan raken, kan de geest onophoudelijk het lichaam te hulp komen. Evagrius Ponticus, een oosterse mystieke schrijver, bevestigde in citaten: "Wij hebben niet de opdracht om te werken, te waken, of onophoudelijk te vasten. Maar we hebben wel de opdracht om onophoudelijk te bidden want het gebed zuivert en versterkt de geest die geschapen is om te bidden en de demonen te bestrijden voor de bescherming van alle krachten van de ziel. Zo ook Gregorius Palamas, een 14e-eeuwse oosterse schrijver en beschouwd als een mysticus en filosoof door paus Johannes Paulus II, die openbaart hoe alle christenen in algemeen onophoudelijk moeten bidden:
Nee, laat niemand denken, mijn broederchristenen, dat het alleen de plicht is van priesters en monniken om zonder ophouden te bidden en niet van leken. Nee, nee. Het is de plicht van alle christenen om altijd in gebed te blijven. Houd de methode van bidden in gedachten. Hoe het mogelijk is om zonder ophouden te bidden, namelijk door in de geest te bidden.
Dit kunnen we altijd doen als we willen. Want wanneer we gaan zitten om met onze handen te werken, wanneer we lopen, wanneer we eten, wanneer we drinken, kunnen we altijd in gedachten bidden. En beoefen dit mentale gebed. Het ware gebed dat God behaagt. Gezegend zijn zij die deze Hemelse gewoonte verwerven want daardoor overwinnen zij elke verleiding. Dat is de oosterse benadering van onophoudelijk gebed.
Over het Jezusgebed: Het Jezusgebed is een gebedsvorm uit het Oosters christendom. Het bestaat uit het voortdurend innerlijk of hardop bidden van de naam Jezus Christus. Het ontwikkelde zich bij de woestijnvaders in de vierde eeuw na Christus en heeft in de loop van de geschiedenis verschillende perioden van opleving gekend. Het bekendst is de stroming van de Russische startsi uit de achttiende tot het begin van de twintigste eeuw, in het Westen vooral onder de aandacht gebracht door het boek "De ware verhalen van een Russische pelgrim".
Het Jezusgebed: "Heer, Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar" en "Heer, Jezus Christus, ontferm U over mij".
Dan hebben we de westerse traditie die in feite overeenkomt met de oosterse traditie, namelijk dat vaste tijden van gebed erg belangrijk zijn en niet zonder goede reden mogen worden weggelaten, zelfs niet wanneer men voortdurend in zijn hart bidt. Iedereen die verlangt naar het geestelijke leven, moet zijn eigen gebedsregel hebben. (Getijdengebed) Deze moet kort en regelmatig zijn, zodat hij onder alle omstandigheden kan worden volgehouden. En omstandigheden in deze vastgestelde gebedsregel. De gebeden van de Kerk moeten worden gebruikt.
Het Onze Vader bijvoorbeeld en de devotionele gebeden van de Kerk die tot ons komen via het leergezag of de heiligen, zoals de kruiswegstaties, de rozenkrans, het gebed van de goddelijke barmhartigheid, het angelus, de uren van het lijden van Luisa Piccarreta... Door een dagelijkse gebedsregel vast te stellen, brengt men discipline bij en biedt men onderwijs en inspiratie. De heiligen hebben aangetoond dat iemand die het niet volgen van een vaste regel voor gebeden zijn ziel kan verarmen en zijn gebed reduceren tot het beperkte perspectief van zijn eigen individuele verlangens en behoeften. Met andere woorden, ik bid alleen als ik hulp nodig heb. En dit verarmt de ziel werkelijk.
Ik herinner me dat Jezus tegen Luisa, zei dat zij, om de duivel en de demonen te bestrijden die hij toestond haar te bekoren, zoals hij de demonen zijn Zoon in de woestijn liet bekoren: Wat Ik aan jullie vraag, is standvastig gebed. Zelfs als je de pijnen van de dood door de handen van demonen zou lijden, mag je je dagelijkse gebeden nooit verwaarlozen, dat wat je gewend bent te doen. Luisa’s routine van dagelijkse gebeden en devotionele oefeningen veranderde toen Jezus haar vertelde dat dit in haar vroege twintiger jaren onder andere inhield: mediteren over het Kindje Jezus in de moederschoot van Zijn gezegende Moeder ter voorbereiding op Kerstmis en mediteren over de H. Familie in het huis van Nazareth, mediteren over de deugden van Jezus, Maria en Jozef met haar geestelijk oog en haar verbeelding overpeinsde ze hoe ze God in alle dingen zag in de hele schepping, terwijl ze haar rondes deed en een 'Ik hou van U' tegen God plaatste in elk schepsel dat God voor ons heeft gemaakt, om Gods liefde voor de schepping te vergelden.
En ze deed dit omdat Jezus haar vertelde dat, aangezien alleen de mens een stem heeft waarmee hij een rationele taal kan spreken, hij de stem moet zijn van de hele stomme schepping. Daarom staan alle irrationele wezens in de houding te wachten tot wij namens hen onze lof aan God uitspreken tot God. Dit staat bekend als Luisa’s rondes door de schepping, waarbij zij God verheerlijkt in en door alle dingen. Ze zou ook in haar dagelijkse devotionele oefeningen opnemen in gebed, daden van nederigheid, van zelfvernedering, frequente sacramentale biecht, daden van dankbaarheid, naastenliefde, een geest van opoffering, naleving van de leerstellingen van de Kerk.
Ik heb reeds de meditatie over Jezus' lijden genoemd. En ze bracht innerlijk 33 bezoeken aan Jezus in het heilig sacrament om Hem eerherstel te brengen, waar ze zich ook bevond. Ze zou als het ware haar ziel, niet haar lichaam, neerwerpen en voor het heilig sacrament zich geestelijk neerbuigen en hem een offer brengen. En ze deed aan het begin van elke dag haar ochtendoffer in overeenstemming met de goddelijke wil, bekend als de voorbereidende akte, en ze herhaalde dat gedurende de dag, bekend als de daadwerkelijke akte, enz.
Voorafgaande akte van daden te stellen in de Goddelijke Wil
O Onbevlekt Hart van Maria, Moeder en Koningin van de Goddelijke Wil, ik smeek U, bij de oneindige verdiensten van het Heilig Hart van Jezus en bij de genaden die God U sinds Uw Onbevlekte Ontvangenis heeft geschonken, de genade om nooit te dwalen.
Allerheiligst Hart van Jezus, ik ben een arme en onwaardige zondaar, en ik smeek U om de genade om onze Moeder en Luisa toe te staan in mij de goddelijke daden te vormen die U voor mij en voor iedereen hebt verworven. Deze daden zijn de kostbaarste van allemaal, want zij dragen de Eeuwige Kracht van Uw Fiat en zij wachten op mijn ‘Ja, Uw Wil geschiede’ (Fiat Voluntas Tua).
Daarom smeek ik U, Jezus, Maria en Luisa, mij te vergezellen terwijl ik nu bid:
Ik ben niets en God is alles, kom Goddelijke Wil. Kom hemelse Vader, klop in mijn hart en beweeg in mijn Wil; kom geliefde Zoon, stroom in mijn bloed en denk in mijn verstand; kom Heilige Geest, adem in mijn longen en herinner in mijn geheugen. Ik versmelt met de Goddelijke Wil en leg mijn ik in Hem.” Ik houd van U, ik aanbid U en ik zegen U, God, in de scheppingsdaden. Met mijn 'Ik houd van U' bevindt mijn ziel zich in de scheppingen van hemel en aarde: ik houd van U in de sterren, in de zon, in de maan en in de hemel; ik houd van U in de aarde, in het water en in elk levend wezen dat mijn Vader uit liefde voor mij heeft geschapen, opdat ik liefde met liefde kan vergelden.
Nu treed ik binnen in Jezus' Allerheiligste Mensheid, die alle daden omvat. Ik plaats mijn 'Ik aanbid U, Jezus' in elke ademhaling, hartslag, gedachte, woord en stap van U. Ik aanbid U in de toespraken van Uw openbare leven, in de wonderen die U verrichtte, in de sacramenten die U instelde en in de meest intieme vezels van Uw Hart.
Ik zegen U, Jezus, in elke traan, slag, wond, doorn en in elke druppel Bloed die licht bracht voor het leven van ieder mens. Ik zegen U in al Uw gebeden, boetedoeningen, offers en in elk van de innerlijke daden en pijnen die U hebt geleden. Tot aan uw laatste ademtocht aan het kruis. Ik omhul uw leven en al uw daden, Jezus, met mijn 'Ik hou van U', 'Ik aanbid U' en 'Ik zegen U'.
Nu treed ik binnen in de daden van mijn Moeder Maria en van Luisa. Ik leg mijn 'Ik dank U' in elke gedachte, elk woord en elke daad van Maria en Luisa. Ik dank U in de omarmde vreugden en smarten van Jezus' verlossing en van de heiliging door de Heilige Geest. Versmolten met uw daden laat ik mijn 'Ik dank U' en 'Ik zegen U' stromen in de relaties van elk schepsel, om hun daden te vullen met licht en leven: om de daden van Adam en Eva te vullen; van de patriarchen en profeten; van de zielen van het verleden, het heden en de toekomst; van de heilige zielen in het vagevuur; van de heilige engelen en heiligen.
Nu maak ik deze daden tot de mijne en offer ik ze aan U, mijn tedere en liefdevolle Vader. Mogen ze de glorie van uw kinderen vergroten en mogen ze U namens hen verheerlijken, bevredigen en eren. Laten we nu onze dag beginnen met onze goddelijke daden, versmolten met de mijne. Gezamenlijk. Dank U, Allerheiligste Drie-eenheid, dat U mij in staat stelt door middel van gebed met U in eenheid te treden. Uw Koninkrijk kome en Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel. Fiat!
Kroontje van de Goddelijke Wil van de H. Annibale di Francia: Onze Vader - Weesgegroet - Glorie zij en gaat verder met het bidden op elk Wees Gegroet-kraaltje:"Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel."
Op elk Onze Vader-kraaltje wordt een Glorie zij gebeden, en tot slot bidt men:
"Heer Jezus, wij prijzen U, wij beminnen U, wij zegenen U en wij danken U, die God bent met de Vader en de Heilige Geest in Uw heilige en eeuwige goddelijke wil. Amen."
Door te bidden met een vaste regel, vertelt de westerse traditie ons om onze hele geest en ons hart te richten op de betekenis van de woorden die we opzeggen. Volgens de westerse traditie, met name in de geschriften van de H. Teresa van Avila, zijn er twee soorten gebeden. Er is discursief en contemplatief gebed. Discursief gebed is met de mond, waarbij we hardop spreken,
waarbij we de woorden articuleren, waarbij we ons concentreren op de woorden. Contemplatief gebed is waarbij je eigenlijk helemaal niet spreekt. De geest is betrokken. Het hart is betrokken. De nadruk ligt niet op de articulatie, maar op de betekenis die aan de woorden ten grondslag ligt. Je dringt door tot de geest van die woorden en je laat de Geest van God je menselijke geest leiden.
Terwijl contemplatief gebed brengt ons naar een plaats van stilte, stilte en ontvankelijkheid, discursief gebed nodigt ons uit om deel te nemen aan de dialoog en communicatie met het goddelijke.
Contemplatief gebed richt zich op het verdiepen van onze relatie met het goddelijke en het cultiveren van innerlijke vrede en bewustzijn. We stellen ons open voor spirituele groei en een verhoogd gevoel van onderlinge verbondenheid door stilte en stilte te omarmen. Aan de andere kant, discursief gebed gedijt op het doen van specifieke verzoeken, het uiten van lof of het uiten van dankbaarheid aan het goddelijke. Deze vorm van gebed heeft tot doel een dynamische relatie met het goddelijke op te bouwen door voortdurende dialoog en actieve deelname.
Zowel contemplatief als discursief gebed biedt talloze voordelen die verder gaan dan het spirituele rijk. Het is aangetoond dat het deelnemen aan deze praktijken stress vermindert, emotioneel welzijn bevordert en verbetert focusen compassie voor onszelf en anderen koesteren. We vinden troost en rust door contemplatief gebed, terwijl discursief gebed ons in staat stelt onze diepste behoeften en verlangens aan het goddelijke te uiten.
|
