11/8/2024 VAN OPENBARING TOT TRANSFIGURATIE. - Christopher Holdsworth

Psalm 50:1-6. 

Een openbaring is een wonderbaarlijke, onvoorspelbare gebeurtenis. Het wordt gedefinieerd als een plotselinge en onverwachte openbaring. Het is niet iets wat we verwachten of waar we naar kunnen zoeken. Niet iets wat we kunnen verdienen door werken, gebeden of religieuze riten. Of door voldoende geloof op te brengen. God laat zich niet omkopen. 

Mozes liep gewoon rond, deed zijn werk en bemoeide zich met zijn eigen zaken. Na veertig jaar was hij misschien zijn misplaatste en rampzalige vroege ijver voor Gods zaak en volk bijna helemaal vergeten. Maar daar was het dan, een VREEMDE openbaring - genoeg om hem te doen omdraaien en vragen: een brandende struik die niet verteerd werd. 

En daar was Hij: de stem van God midden in het vuur. Het was een levensveranderend moment in de pelgrimstocht van Mozes. Op Gods roep werd Mozes volledig in beslag genomen door Zijn aanwezigheid, waardoor hij toegerust werd voor de bediening. Het was het begin van een nieuw tijdperk in de geschiedenis van Gods omgang met de mensheid. 

Op de berg Sinaï ging Mozes alleen op pad. Het volk wachtte in de vallei. Nu was het een vuur dat verteerde en de grenzen van de berg in vuur en vlam zette. De grenzen van de Wet, die zegt: ‘tot hier, en niet verder – anders sterf je!’

Tegen de tijd dat Mozes met de tafelen van de Wet naar beneden kwam, dansten dezelfde mensen die hadden gezegd: ‘wat Hij gebiedt, zullen we doen’, rond een afgodsbeeld. De Wet werd gebroken, zoals altijd zal gebeuren (Romeinen 7:9-10) – met rampzalige gevolgen. Velen stierven die dag, getroffen door de vinger van God. Een STORMACHTIGE openbaring inderdaad. 

Elia vluchtte voor een vrouw toen hij zijn openbaring kreeg. Ergens tussen de overwinning van de Heer op Baäl en Izebels uitroep verloor Elia de Heer uit het oog en vluchtte. Misschien zou hij God weer vinden in de woestijn, of bij de beek, of in Zijn vele andere voorzienigheden? 

Of in een grot in de bergen – misschien niet anders dan die waarin Obadja dapper andere gelovigen verborgen hield, wier bestaan ​​Elia weigerde te erkennen. Maar zelfs Elia kon God niet manipuleren. God was niet aanwezig in 'de aardbeving, de wind en het vuur' – maar toen dit alles tot rust was gekomen, sprak Hij met een nauwelijks waarneembare, 'stille, zachte stem'. Een kalmerende openbaring. 'Waarom zijn jullie hier?', vroeg Hij meer dan eens. 

Petrus, Jakobus en Johannes werden door Jezus uitgekozen en beklommen met Hem een ​​berg. Uitgeput vielen ze in slaap – maar dat belette hen niet Jezus in al Zijn glorie te zien. Dit was Jezus Zelf, VERANDERD voor hun ogen. Een ONVERWACHTE openbaring van Zijn glorie. 

De drie slaperige discipelen zagen de twee andere metgezellen, Mozes en Elia, de Wet en de Profeten, zoals altijd discussiëren over ‘Jezus’ vertrek dat Hij in Jeruzalem zou volbrengen’. Toen ze dit zagen, zagen ze de wolk, hoorden ze de stem van God en kregen ze de opdracht om ‘naar Jezus te luisteren’. 

Het bevoorrechte drietal kreeg de opdracht om niet te vertellen wat ze hadden gezien, tot na de opstanding – wat hen, samen met wat ze hadden gezien en gehoord, voldoende stof gaf voor theologische reflectie toen ze de berg weer afdaalden. Petrus en Johannes schreven er te zijner tijd over. 

Een openbaring spreekt over de machtige God, de God die spreekt, de God van de hele schepping (Psalm 50:1). De God wiens woord uitstraalt vanuit het hemelse Sion en vanuit het aardse Jeruzalem (Psalm 50:2) tot aan de uiteinden der aarde (Jesaja 2:3). De God die komt, en zal komen, en niet zal zwijgen (Psalm 50:3).