1)Boven op de berg ligt het dorpje Taormina 2)De baai van Lettojanni. 3)Gezellig rond het zwembad water was nog koud ,begin Mei ,maar we hebben gezwommen.
Mijn moeder pracht van een vrouw.
.
Mam en Pe de ouders van mijn vader. Soms mocht ik bij haar op vakantie ,ze was dan ook mijn meter. Ik moest dan bij haar slapen .Had liever bij mijn nichtjes geslapen .Ze woonde in bij haar zoon.Als ze dan in bed lag en een wind moest laten zei ze "alweer een motocyclet die langs rijd."Maar eigelijk was het een ingoed mens en ik voelde dat ze me graag zag ook al woonde we in de Kempen .Wat toen percies zo al een beetje in de vreemde was.
Kleindochter Jorinde met haar eerste communie en als fee. Moeke was kleermaakster (met veel liefde)van dienst.
Pont D'espange
Een mooi stukje natuur op de grens van Frankrijk met Spanje. Overal duiken watervalletjes op ,je kan geen voet verzetten of je ziet weer een.
Jaarlijks vind er in Aldenbiezen een grootse bloemenhappinig door.Ze wordt bezocht door mensen van uit alle streken Je kan er uren wandelen en verzinken in een ongeziene bloemenpracht je laten verwennen door de overheersende geuren die je neus inglijden ,als een ijsje dat op een warme zomerdag in je mond.verdwijnt .
De Adriatische zee .Gekend om haar uitzonderlijke lekkere keuken. We volgen via de luchthaven van Venetie richting Riccione uit.Het zicht uit de lucht over Venetié was fasinerend .Al die baaitjes en lagune ze zijn voor altijd in mijn geheugen gegrift.
Riccione met zijn mooie stranden ,bagno's en verkopen op de deken .Als er ook maar een glimpje van politie was verdwenen ze als rook in de wind.
Onze eerste kennismaking met Spanje was Benimaldena.Viel enorm goed mee.We hadden een zeer goed hotel ,lekker eten ,correcte bediening.Er was een hele mooie tuin rond het zwembad.Het was ook de eerste keer dat men iets van ons gestolen heeft.Een mooie badhanddoek ,souvenir van een ander vakantiegebeuren.Ondanks dit negatieve iets was het toch een hele fijne vakantie.
Arabisch haventje aldaar,er stonden hele mooie jachten.en veel!!!
Het landschap was anders dan ik vermoed had.Spanje dan dacht ik alleen maar aan dorre gebieden .Ergens zal de tijd (voorjaar)dat we daar waren er wel voor iets tussen zitten.
Het strand werd elke morgen gekuist
Torremolinos lag er heel dicht bij.Daar was het wat drukker .Maar toch de moeite om af en toe eens te slenteren langs de winkels en standjes met vanalles.Om erna te genieten van een drankje op een terrasje.Alle uitstappen werden met het plaatselijke vervoer gedaan . Maribella is ook in de buurt en....nog vele andere mooie plekjes.
En als ik aan mijn vader denk Dan was hij heus geen stoere vent. Ook woorden werden niet veel gesproken Hij was dan ook en beetje gesloten.
De herinnering van als ik kleintjes was Ik had mijn ooms,in plaats van mijn vaders, been vast. was heel geschrokken en vliegensvlug Keerde ik bij mijn vader terug
Ik was wat groter, mijn broertje stervensziek, en thuis was niemand die sliep. Op eens stond hij daar aan mijn bed Ons Mieleke is niet meer ,hij is weg.
Ik moest dan 's'morgens naar de mis. Al heel vroeg voor de cathecismus. Vanachter bij hem op de fiets . Zo met ons beidjes dat vergeet je niet.
Met 17 zat ik op de verpleegsterschoo.l Een horloge met secondewijzer, een grote nood. Op een zondag zat hij daar in de bezoekzaal. In zijn hand de horloge gekocht van duivenresultaat
Mijn man zag hij niet zitten, hij ging niet akkoord. Ik heb hem die maanden niet veel gehoord. Ik was dan ook de oudste,voor hem leek !t een avontuur Toch werden ze vrienden, dat heeft niet lang geduurd.
De dag dat de dokter zijn diagnose uitsprak. Was het net of er iets in mij stuk brak. Er was geen hoop meer geen genezen meer aan. Zo is hij heel stilletjes van ons heen gegaan.
Die dagen pas leerde we hoe geliefd hij wel was. Die stille man was van een aparte klas. Tranen die rolden uit mijn ogen. Toen zijn duiven rakelings over zijn kist vlogen
Ik denk graag terug aan die vader van mij. Mijn jongste zoon lijk op hem ,dat maakt me blij. Hij heeft ook dat zachte ,dat grote geduld, en het luisterend oor,ik had geen andere gewild! _________________
Dag lieve moeder ,mag ik heel even . heel even mijn aandacht aan je geven. Ik was nog heel jong ,besefte niet goed wat je als mama voor je kinderen doet.
Je leven verliep niet altijd over rozen daar had je niet zelf voor gekozen . Toen het te veel werd ,je geestelijk brak Was ons gezin volledig van slag.
Het was o zo moeilijk, niet te begrijpen. Hoe dat je mentaal zoveel kan lijden. Niemand begreep hoe dat zo plots kon. Steeds vroegen we ons af waarom.
In 't enthousiasme van mijn jeugd. een beetje egoistisch geen mooie deugd. Vergat ik jou te zeggen hoe dierbaar je me was. welke mooie ervaringen ik met jou had.
Mischien kijk je nu van hierboven op mij neer. Zien we mekaar ooit ergens eens weer. Maar in mijn hart draag ik je steeds mede. Make van mij ,bedankt voor het leven.
Ik zou graag hier een woordje van dank plaatsen. aan degenen die het mogelijk maakten Dat we terug een stuk vrijheid kregen en alzo veel mooie momenten beleefden.
Ze kenden dan een groot verdriet van een dierbare die hen verliet. Een ongeluk bracht hen veel leed wat je dan ook nooit vergeet.
Ondanks dat leed was er veel moed. Ze gaven meer dan vlees en bloed. Een nier voor mijn man ,onverwacht Werdt ze via de helicopter naar ons gebracht.
Ik vergeet nooit de dag van zijn eerste ontwaken. Hij lag daar had mooie blozende kaken. Zijn ogen die straalde me fonkelend toe. Ik voelde me ineens vreselijk goed.
Tien heerlijke jaren werden ons gegeven. we genoten ten volle van het leven. Kwamen op plaatsen nooit aan gedacht. Natuur en geschiedenis in al zijn pracht.
Zonder die daad van menslievendheid hadden we die hele mooie tijd niet ervaren daarom zeg ik nu dank. Ik hou van jullie mijn leven lang.
In het prille begin van mijn bestaan. pas vijf wist waar mijn jobke uit zou bestaan. Ik zou voor de zieken zorgen.gaan met zo'n leuk, wit kapje aan..
Mijn poppen die waren zo alvast. Geduldige patienten eerste klas. Ze lagen in een lade van mijn nachtkast. ik verpleegstertje dat op hun past.
Zo dromend de jaren vergleden een na een.. Opeens het diploma daar stond ik meteen. Met wit kapje ,blauw en wit gekleed. Ik kon aan de slag zo was me geleerd.
Ik denk dat alles zijn doel heeft in 't leven. Dat je uit je belevenis heel veel kan leren. Zo kwam ik daar op mijn werktegels. De liefde van mijn leven tegen.
Het was een beetje als een spannend avontuur. Een afspraakje in't ongewisse ,daar was het uur. Veel gebabbeld over allerlei dingen,nooit gezien. Zou het wel lukken, het was een mischien.
Ik zat in station een beetje nieuwsgierig. Opeens de trein ,kende ik dat gezicht? Het zag er een heel leuke dame uit. Stapte gezwind voorbij de stationsruit.
Ik dan heel vlug maar de deur uitgegaan . bleef heel gespannen op uitkijk staan . Maar wat ging dat soepel en zo spontaan.. Had ik een viendin daar voor me staan????
De dag zou het leren, het eerste contact was goed . Wat een mens op zijn' oude' dagen nog doet. Zo af en toe een beetje proberen . daar kan je dan nog van alles van leren.
Als besluit mag ik hier wel verklaren. Dat vriendschap je zomaar kan vergaren. Een vriendelijk woord en een pasje van jou. Zo sta je in het leven niet alleen in de kou.
En als ik aan mijn vader denk Dan was hij heus geen stoere vent. Ook woorden werden niet veel gesproken Hij was dan ook en beetje gesloten.
De herinnering van als ik kleintjes was Ik had mijn ooms,in plaats van mijn vaders, been vast. was heel geschrokken en vliegensvlug Keerde ik bij mijn vader terug
Ik was wat groter, mijn broertje stervensziek, en thuis was niemand die sliep. Op eens stond hij daar aan mijn bed Ons Mieleke is niet meer ,hij is weg.
Ik moest dan 's'morgens naar de mis. Al heel vroeg voor de cathecismus. Vanachter bij hem op de fiets . Zo met ons beidjes dat vergeet je niet.
Met 17 zat ik op de verpleegsterschoo.l Een horloge met secondewijzer, een grote nood. Op een zondag zat hij daar in de bezoekzaal. In zijn hand de horloge gekocht van duivenresultaat
Mijn man zag hij niet zitten, hij ging niet akkoord. Ik heb hem die maanden niet veel gehoord. Ik was dan ook de oudste,voor hem leek !t een avontuur Toch werden ze vrienden, dat heeft niet lang geduurd.
De dag dat de dokter zijn diagnose uitsprak. Was het net of er iets in mij stuk brak. Er was geen hoop meer geen genezen meer aan. Zo is hij heel stilletjes van ons heen gegaan.
Die dagen pas leerde we hoe geliefd hij wel was. Die stille man was van een aparte klas. Tranen die rolden uit mijn ogen. Toen zijn duiven rakelings over zijn kist vlogen
Ik denk graag terug aan die vader van mij. Mijn jongste zoon lijk op hem ,dat maakt me blij. Hij heeft ook dat zachte ,dat grote geduld, en het luisterend oor,ik had geen andere gewild! _________________
Ik hou van het wandelen in de wind. en als hij door de bomen zingt Is het net alsof hij mijn twijfels verdrijft Zodat alleen de rust overblijft
Ik hou van het wandelen in de regen. Druppels die zacht mijn gelaat masseren. Het is net alsof de zorgen verdwijnen. Zodat mooie gedachten overblijven
Ik hou van het wandelen in de zon. Of stil zitten in haar warmte op het gazon. Hetis net alsof zij haar kracht uitdeelt. En ik..ik voel dan dat ik leef!!!!!
Laten jullie me hier even de tijd, Ik wil hier wel van alles kwijt. Weet nog niet goed waar ik aan begin Maar het is zeker niet tegen mijn zin.
Ben eerst op de andere blogs gaan kijken Zo wil ik mijn gedachten verrijken. Hoe het kan en mag en wat er staat Wat ik beter wel of niet in plaats . Hoop dat het mij na een tijd ook goed afgaat. Dat ik hier geen al te grote flaters sla. Mijn eerste woordjes staan erop Dag lieve luitjes tijd ,dat ik stop.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
We hadden de gelegenheid om via Cyprus naar Egypte te gaan .De beleving om bij de piramide te staan was ongekend.Speciale sfeer hangt daar.Nooit gedacht als kind dat ik daar ooit zou staan.Minpuntje was de bewoners in de kapotgeschoten huizen aan de Suez.De armoede bracht een beetje een apart gevoel teweeg.
Onze pa met Geert op zijn 1ste communie.
Ma (links)en tante Jeanne bij hun communie.Mijn ma was boos want hun kleed was niet gestreken.Ze zaten beiden in het weeshuis haar moeder was gestorven toen ze 3 was.
Mijn grootvader langs moeders zijde.Stierf toen ze 16 was. Grappig item.Mijn man zijn grootouders hadden cafe in de naaste buurt van mijn grootvader.Hij had tandpijn .Mijn mans grootvader heeft toen die tand getrokken met een tang na heel veel verdoving van drank. Die konden toen nog niet weten dat ze ooit eens dezelfde achterkleinkinderen zouden hebben.Het leven maakt toch rare kronkels.
Omdat we na de geslaagde transplantatie graag iemand wilden danken ,trokken we in het voetspoor van mijn moeder naar Lourdes. Gavernie foto1,kaarskesprocessie foto2 ,wassenbeeld musseum foto 3 Ook dit liet een onvergetelijke indruk na.
Firenze ,de stad van de kunstenaarsminnaars,De Medécci het juwelenstraatje ,Ponte Vecchio en David..
De betoverende eilanden die me altijd zullen bijblijven als een uniek geheel.MALTA om zijn diepblauwe zee , zijn enig vervoer waar je op ieder moment kon rekenen,zijn vele historische gebouwen en bezienswaardighede ,het rare taaltje ,en de vriendelijke bewoners.
De gezellige oude engelse bus ,volgehangen met heilige beeldjes want Malta is zeer katoliek. Hagar Quin de 7000 jaar oude tempel ,ik voelde nog altijd een zeker stilte daar en de diepe betekenis van die plek voor de volkeren toen. St John katedraal een bezienswaardigheid op zich.Gelegen in de hoofdstad Valetta.
Victoria katedraal ,de koepel is geschilderd in een speciaal effect ,zodat hij de indruk geeft van rond te zijn .Terwijl hij eigelijk plat is. De Bleu Window op Gozo Victoria de hoofdstad van Gozo. En eindigen doe ik hier met een prachtige zonsondergang.
Ook Cyprus was een hele mooie ervaring.
De palmenboulevard in Limmasol.
Ortodox kerkje te Limmasol ,heel mooi door de vele prachtige ikonen.
Overdekte markt in Limmasol,dit was een standje van de visafdeling.