1)Boven op de berg ligt het dorpje Taormina 2)De baai van Lettojanni. 3)Gezellig rond het zwembad water was nog koud ,begin Mei ,maar we hebben gezwommen.
Mijn moeder pracht van een vrouw.
.
Mam en Pe de ouders van mijn vader. Soms mocht ik bij haar op vakantie ,ze was dan ook mijn meter. Ik moest dan bij haar slapen .Had liever bij mijn nichtjes geslapen .Ze woonde in bij haar zoon.Als ze dan in bed lag en een wind moest laten zei ze "alweer een motocyclet die langs rijd."Maar eigelijk was het een ingoed mens en ik voelde dat ze me graag zag ook al woonde we in de Kempen .Wat toen percies zo al een beetje in de vreemde was.
Kleindochter Jorinde met haar eerste communie en als fee. Moeke was kleermaakster (met veel liefde)van dienst.
Pont D'espange
Een mooi stukje natuur op de grens van Frankrijk met Spanje. Overal duiken watervalletjes op ,je kan geen voet verzetten of je ziet weer een.
Jaarlijks vind er in Aldenbiezen een grootse bloemenhappinig door.Ze wordt bezocht door mensen van uit alle streken Je kan er uren wandelen en verzinken in een ongeziene bloemenpracht je laten verwennen door de overheersende geuren die je neus inglijden ,als een ijsje dat op een warme zomerdag in je mond.verdwijnt .
De Adriatische zee .Gekend om haar uitzonderlijke lekkere keuken. We volgen via de luchthaven van Venetie richting Riccione uit.Het zicht uit de lucht over Venetié was fasinerend .Al die baaitjes en lagune ze zijn voor altijd in mijn geheugen gegrift.
Riccione met zijn mooie stranden ,bagno's en verkopen op de deken .Als er ook maar een glimpje van politie was verdwenen ze als rook in de wind.
Onze eerste kennismaking met Spanje was Benimaldena.Viel enorm goed mee.We hadden een zeer goed hotel ,lekker eten ,correcte bediening.Er was een hele mooie tuin rond het zwembad.Het was ook de eerste keer dat men iets van ons gestolen heeft.Een mooie badhanddoek ,souvenir van een ander vakantiegebeuren.Ondanks dit negatieve iets was het toch een hele fijne vakantie.
Arabisch haventje aldaar,er stonden hele mooie jachten.en veel!!!
Het landschap was anders dan ik vermoed had.Spanje dan dacht ik alleen maar aan dorre gebieden .Ergens zal de tijd (voorjaar)dat we daar waren er wel voor iets tussen zitten.
Het strand werd elke morgen gekuist
Torremolinos lag er heel dicht bij.Daar was het wat drukker .Maar toch de moeite om af en toe eens te slenteren langs de winkels en standjes met vanalles.Om erna te genieten van een drankje op een terrasje.Alle uitstappen werden met het plaatselijke vervoer gedaan . Maribella is ook in de buurt en....nog vele andere mooie plekjes.
Ik zou heel graag wel eens willen weten Hoe hij het aanvoelt in zijn leven. Dat zijn krachten hem verlaten Alles zomaar aan een ander moet overlaten Zelfs de kleinste dingen in zijn bestaan willen meestal niet vanzelf gaan. Knoopjes worden hinderlijke dingen die hij het liefst de nek om wil wringen
Al de nieuwe technische wonderen blijven wonder en onbegrijpbaar. Brengt het geen pijn diep in zijn hart het ervaren van heel die onmacht. Dat hij niet meer die man is van toen Steeds meer verlaten van het gevoel Dat de zijne op hem kunnen rekenen hoe moet hij dat vanbinnen beleven.
Toch slaagt hij erin om nog te genieten Van de gebaren van een klein beetje liefde De aandacht en een lekker sigaartje. De speelsheid van een jong paartje Een knipoog en een steelse blik Van een tiener slurpend aan een colablik. Zachtjes neemt hij soms mijn hand heel teder vast en zegt me dan We hebben het toch goed tesamen. Dat kan ik dan alleen volmondig beamen.
Ik wilde graag het fietsen leren, was ongeveer een jaar of zeven. Maar welk kind had een fiets in die tijd, Wij niet mijn ouders waren niet rijk.
Ons ma haar fiets kon ik stiekem lenen, mijn oudste broer ga de bevelen.. Van doe nu dit en doe nu dat. eventjes later lag ik op mijn gat.
Het was op dees manier gegaan, gingen boven aan ons straatje staan. Dat ging bergaf naar 't ouderlijk huis. het kon niet anders zo kwam ik thuis.
Het was zo'n grote zwarte fiets. die je nu alleen nog in mussea ziet. Ik zette mijn voet op de hoogste pedaal en ja ,hoor ik ging aan de haal.
Maar de weg bestond toen nog uit gaten,. ik kon niet zitten op het zadel. Halvertwege was ik de richting kwijt, Lag in het veld tot mijn grote spijt.
Mijn grote broer vond het maar niks, wat trek jij daar zo'n gezicht. Want tranen rolden over mijn wangen, ga jij nu het flauw Trezeke uithangen.
Dus ik met de fiets maar terug omhoog, het stuur stond voor mijn armpjes te hoog. Maar niet versagen klonk de boodschap toen en ik mocht mijn proefjes overdoen.
Als ik nu aan die tijd terug denk dan leek hij toch een groot geschenk. Een thuis een vader en een moeder en ik keek zo op naar mijn oudste broeder.
Een mooi moment als het dagje sluit. ik kijk naar die lieve, kleine guit. Even voor ik ter rusten ga. Tijd om te slapen want het is laat.
Zie hem daar liggen de oogjes dicht over zijn snoetje valt het maanlicht. Wangetjes vertonen roze blosjes. van in de buiten rond te hossen.
Dankbare emotie's vervullen me. om dat kleine gezonde wondertje. Ook om de mogelijkheden die er zijn. alles wat nodig is,is binnen bereik.
Zacht streel ik zijn haren en eventjes maar. 'n Glimlach verschijnt uit het niets zomaar. Is hij aan 't dromen of voelt hij mij. Och, laat mij maar, ik voel me blij..
Ik zag mijn kat met een diertje spelen vanuit de keuken door het raam. Wilde ze met mij haar vreugde delen ik keek het vol belangstelling aan.
Dacht eerst dat het een muisje was ik draag voor ver te zien een bril. Maar die lag nog op de keukenkast nog eventjes een beetje geduld.
Zo...ik was klaar en volgde het spel maar kijk... is dat nu een mol daar? Het liep op en neer zag ik wel Steeds stond mijn kat voor haar.
Heel zachtjes raakte ze het diertje aan er kwam heus geen geweld aan te pas. Het diertje kon het spel niet meer aan ik dacht dat het na een tijdje moe was.
Dus ben ik dan de tuin in gegaan met blik en borstel in mijn hand. Keek onze Tigra heel even aan Nam het beestje vlug aan de kant.
Terwijl ik goed naar het diertje keek viel mij iets op ,er was een staart. Dus wel geen mol ,ik was van streek Een jonge woelrat heel echt waar!
Maar alle leven dat is voor mij heilig Zelfs een spin in huis sla ik niet dood. Dus bracht ik het diertje dan maar veilig Aan de andere kant van de grote sloot. _________________
De dagen die lengen, de winter vergaat. Donkere dagen die ons verlaten. Ik zit in de auto met de lichten aan . Zie honderde lichtjes aan mij voorbij gaan.
Waar rijden ze allen zo haastig naar toe Zijn sommigen echt hun leven moe ? Het regent zachtjes ,dat vergroot het effect. Van duizende lichtjes op mijn weg.
Mijn gedachten zweven, ik denk aan thuis. Aan degene die wacht in dat verre huis. Denkt hij aan mij en voelt hij zich blij? Doe mijn pinklichtje aan en ga opzij.
Nog even geduld ,mijn hart wordt warm. Als ik denk aan mijn liefste die mij omarmt . De rit is ten einde ,ik draai de sleutel om. Doe de lichten uit ,de motor is nu stom.
Het kleine ,o zo tere wezentje, ontsproten uit mijn buik Wat zag je achter dat vensterke ontzettend kwetsbaar uit.
Heel voorzichtig stak in mijn hand door het sluisje van je bed. De eerste streling zo van belang voor mijn bange moederhert.
De eerste keer van lichamelijk contact ik nam je op mijn schoot. 't Gevoel dat jij me toen gaf is met geen geld te koop.
Nu ben je groot ,leid je eigen leven ik, ontzettend fier als 'k naar je kijk. Als ik zacht over je wang kan strelen Denk dan terug aan die onzekere tijd. _________________
Hou jij ook zo van om rond te wandelen op velden, wegen of mooie stranden. de geuren van seizoenen te ontwaren In donkere bossen ,langs diepe wateren.
De stilte die je dan intens kan beleven je gedachten heel diep naar binnen keren heel eventje stilstaan jezelf aanvoelen Eén met de natuur is wat wil ik bedoelen.
Het onmetelijke van de wonderbare natuur. steeds weer op nieuw dat zelfde avontuur Van diep in te slapen in winterse rust Tot de liefelijke lente alles wakker kust.
Stralend en vrolijk de zomer beleven om diep in de herfst vruchten te geven dan weer.naar de gewoonte overgaan De winter is daar een nieuw jaartje komt aan !!
Hier en daar hebben ze het overleefd De sporen van een nabij verleden. Wat je als volwassene nooit vergeet Waarvan onze ouders toen leefden.
De meeste zaten diep ondergronds In de donkere vochtige, warme gangen. Daar reden ze in wagonnetjes rond Om zo het zware werk aan te vangen.
Toch waren we zo fier als maar kan. Wij , kinderen van die mooie mijnstreek Het zwarte goud daar hielden we van Ieder op zich had daar een band mee.
Nu zie je de resten op sommige plekken Een terril ,een schacht of het hoofdgebouw Toch blijven die plaatsen nog magisch trekken Voelen we ons allen een beetje in de rouw.
We konden rekenen op onze eigen kolen. Niemand die stond er in de koude. Rustig in de winter ons stoofke stoken Het is de tijd van toen ,het ouwe vertrouwde.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
We hadden de gelegenheid om via Cyprus naar Egypte te gaan .De beleving om bij de piramide te staan was ongekend.Speciale sfeer hangt daar.Nooit gedacht als kind dat ik daar ooit zou staan.Minpuntje was de bewoners in de kapotgeschoten huizen aan de Suez.De armoede bracht een beetje een apart gevoel teweeg.
Onze pa met Geert op zijn 1ste communie.
Ma (links)en tante Jeanne bij hun communie.Mijn ma was boos want hun kleed was niet gestreken.Ze zaten beiden in het weeshuis haar moeder was gestorven toen ze 3 was.
Mijn grootvader langs moeders zijde.Stierf toen ze 16 was. Grappig item.Mijn man zijn grootouders hadden cafe in de naaste buurt van mijn grootvader.Hij had tandpijn .Mijn mans grootvader heeft toen die tand getrokken met een tang na heel veel verdoving van drank. Die konden toen nog niet weten dat ze ooit eens dezelfde achterkleinkinderen zouden hebben.Het leven maakt toch rare kronkels.
Omdat we na de geslaagde transplantatie graag iemand wilden danken ,trokken we in het voetspoor van mijn moeder naar Lourdes. Gavernie foto1,kaarskesprocessie foto2 ,wassenbeeld musseum foto 3 Ook dit liet een onvergetelijke indruk na.
Firenze ,de stad van de kunstenaarsminnaars,De Medécci het juwelenstraatje ,Ponte Vecchio en David..
De betoverende eilanden die me altijd zullen bijblijven als een uniek geheel.MALTA om zijn diepblauwe zee , zijn enig vervoer waar je op ieder moment kon rekenen,zijn vele historische gebouwen en bezienswaardighede ,het rare taaltje ,en de vriendelijke bewoners.
De gezellige oude engelse bus ,volgehangen met heilige beeldjes want Malta is zeer katoliek. Hagar Quin de 7000 jaar oude tempel ,ik voelde nog altijd een zeker stilte daar en de diepe betekenis van die plek voor de volkeren toen. St John katedraal een bezienswaardigheid op zich.Gelegen in de hoofdstad Valetta.
Victoria katedraal ,de koepel is geschilderd in een speciaal effect ,zodat hij de indruk geeft van rond te zijn .Terwijl hij eigelijk plat is. De Bleu Window op Gozo Victoria de hoofdstad van Gozo. En eindigen doe ik hier met een prachtige zonsondergang.
Ook Cyprus was een hele mooie ervaring.
De palmenboulevard in Limmasol.
Ortodox kerkje te Limmasol ,heel mooi door de vele prachtige ikonen.
Overdekte markt in Limmasol,dit was een standje van de visafdeling.