Foto
Foto

Poodwaddle.com
Foto
To be fully human is to believe in something or someone, to know that it's possible to face the unimaginable and somehow put one foot in front of the other until you manage to find your own way.

This is the beginning of a new day.
You have been given this day to use as you will.
You can waste it or use it for good.
What you do today is important
because you are exchanging a day of your life for it.
When tomorrow comes, this day will be gone forever.
In it's place is something that you have left behind.
Let it be something good....

Foto

harmonie en vrede onder de mensen...

"Mama, dat is nu weer echt een opmerking voor jou,"...

Dit soort goedbedoelde adviezen van mij, daar kan ze helemaal niks mee...

 

Waarom is dat toch, vroeg ik me af.

Ik probeer op de een of andere manier mijn kinderen te behoeden voor de teleurstellingen in het leven.

Of, liever gezegd, ze ertegen te wapenen...

Als moeder heb ik de ziekelijke neiging om alles wat hun mogelijkerwijs kan frustreren voor te zijn en te voorkomen of te verzachten...

Ik wil gewoon niet dat zij "lijden"...dat zij last ondervinden van wat dan ook...

Bij alles wat zij mij vertellen en bij alles wat hun aangaat, ben ik daar helemaal op gespitst..

En waarom doe ik dat ....?

Omdat ik een bedroefd of boos kind niet kan hanteren ???

Omdat ik me continu zorgen maak om wat gaat komen, 1001 spoken op de weg zie ???

Ik kan zoveel angsten uit mijn mouw schudden...

Als het mijn kinderen aangaat, accepteer ik in feite helemaal niet dat het leven loopt zoals het loopt...

Ik schrik van dit trekje en vraag me af of het iets is waar de gemiddelde moeder last van heeft...

Of moet ik constateren dat ik gewoon ziekelijk bezorgd ben, net als mijn eigen moeder ???

 

Ooit las ik een interview met P.R. de Vries, zelf vader van een stel dochters.

Hij beweerde vurig dat het belangrijker is dat je je kinderen met een flinke dosis zelfvertrouwen de wereld instuurt dan dat je ze angst inboezemt door ze voortdurend voor alle mogelijke gevaar en tegenslagen te willen behoeden.

Met bezorgd zijn doe je je kinderen geen plezier. Het legt alleen maar een last op ze...

 

Maar voor mij is het te laat... dat gedrag verander je niet meer... dat zit er bij mij ingebakken...

En dat is het hem nou net...

Voor mij zitten twee bijna volwassen dochters.., maar als moeder blijf ik stug met een plaatje in mijn hoofd zitten van de eeuwige kleine meisjes die door mij persoonlijk moeten worden voorbereid op alle gevaren en teleurstellingen van het leven...

Met veel wijsheid, zogenaamd...

Maar in feite is het pure angst...

En dat verander ik inderdaad niet meer...

Annette Heffels



Eigenlijk heb ik niks te klagen...twee tevreden kinderen terwijl ik daar als moeder tegenwoordig dagenlang niks meer aan hoef te doen...

 

En dan is er toch ineens heimwee die zelfs lijkt op jaloezie.

Ineens wil ik op mijn knieën zakken en ze met uitgespreide armen opvangen terwijl ze naar me toe komen rennen.

En dan rondzwaaien....

Was het doordat ik dat kindje zag, dat met de armpjes omhoog tussen papa en mama in liep?

Bij allebei aan het handje, omhoog kijkend en vragend en taterend over wat er toch allemaal gebeurt op de wereld.

Het kan zelfs die auto zijn geweest, die een tijdje voor me reed, zodat ik meekreeg hoe het ene kind het andere een venijnige klap gaf...waarna de moeder zich sussend omdraaide.

De vader reed en riep waarschijnlijk: "ophouden, tis genoeg geweest !!!"

Was dat leuk dan?

Ik weet heus nog wel dat ik het in die tijd een opgave vond: zo'n autorit met de kinderen die al voor we de straat goed en wel uit waren, vroegen hoe lang het nog duurde...en vervolgens zichzelf en elkaar gingen vervelen...: "zij begon, waarom krijg ik altijd de schuld van jou??"

Ik suste en verzon spelletjes en hoopte dat ze snel groot zouden worden, zodat ik weer tijd zou hebben voor cultuur, natuurschoon en mijn eigen gedachten en bezigheden....

Nou, dat deden ze.... groot worden...en voor straf razendsnel....

Dus nu zou ik het zo graag nog eens willen: zo'n handje dat vol vertrouwen jouw hand vastpakt, of zich juist los wriemelt omdat het even "zelluf" wil.

Of een warm armpje om je nek als zij niet meer wil lopen, maar gedragen wil worden.

Waarom ben ik toen niet langer op de rand van hun bed blijven zitten, als ze probeerden tijd te winnen en me vast te houden ?

Natuurlijk genoot ik ervan dat ze mij de liefste en belangrijkste van de wereld vonden en dat waren en zijn zij voor mij nog steeds.

Maar na uren moederen wilde ik ook wel eens naar beneden, vanwege eindelijk tijd voor mezelf.

Nu zou ik er ademloos en geduldig naar luisteren -denk ik - als ze hun eerste boekje letter voor letter aan me voorlazen: het wonder van een kind dat woorden kan maken van bolletjes en streepjes...

Maar nu lezen en leven ze zelf.

Even lette ik niet goed op en nu hoef ik niemand meer naar bed te brengen en te knuffelen...

Begrijp me goed, ik vind het stoer, grote kinderen, en ik houd ervan om vanuit de marge van hun leven naar ze te kijken, maar ineens begrijp ik wel die moeders die, toen mijn kinderen klein waren, tegen me zeiden: "Geniet er maar van, het duurt maar zo kort."

Ik geniet heus wel, dacht ik toen en zo snel gaat het helemaal niet.

Dromend over de toekomst doe je kennelijk hetzelfde als verlangend naar het verleden:  je idealiseerd en vertekend.

En je let te weinig op het nu, omdat je met je gedachten bij vroeger of later zit.

Laat ik nu maar gaan opletten voor het weer later is...

Want inmiddels weten ze het allemaal wel zelf... en vaak veel dingen beter dan ik...

Ze vertellen mij nog wel eens problemen, maar meer om mij een plezier te doen dan omdat ze mijn hulp nodig hebben...

 

Een soort freelance moeder ben ik;

Af en toe word ik nog even ingehuurd, maar ik ben niet meer in vaste dienst.

Zij hebben mij losgelaten... Op de duur zal ik mij vrij voelen....nu alleen nog los...

 

 

Annette Heffels

 

Foto

De steenhouwer


In China leefde eens een steenhouwer die ontevreden was. Op een dag kwam de steenhouwer langs het prachtige huis van een rijk man.
"Deze man moet enorm machtig zijn. Ik zou wensen dat ik kon zijn als hem", dacht de steenhouwer.

De steenhouwer werd de rijke man. Hij bezat meer rijkdom dan hij ooit had kunnen dromen. Maar al snel kwam er een hoge regeringsbeambte op bezoek, vergezeld door bedienden en geescorteerd door soldaten. Iedereen, rijk of arm, moest een diepe buiging maken voor de stoet.
"Wat is die man machtig", dacht de steenhouwer. "Ik zou willen dat ik die beambte kon zijn."

De steenhouwer werd de beambte. Hij werd rondgedragen in zijn draagstoel, gehaat door de mensen die voor hem moesten buigen en gevreesd vanwege zijn macht.
Het was een hete zomerdag en de steenhouwer voelde zich benauwd in zijn draagstoel. Hij keek op naar de brandende zon en dacht:
"Wat is de zon toch machtig. Ik zou willen dat ik de zon was."

De steenhouwer werd de zon. Hij scheen onbarmhartig over het land, verschroeide akkers en scheen neer op alle mensen. Maar een enorme wolk schoof tussen de zon en de aarde zodat zijn licht het land en de mensen niet meer raakte.
"Wat is die regenwolk machtig", dacht de steenhouwer. "Ik wilde maar dat ik die wolk was."

De steenhouwer werd de regenwolk. Hij overstroomde de akkers en de dorpen. Al snel merkte hij echter dat hij werd weggeduwd door de wind.
"Wat is die machtig. Ik wou dat ik de wind kon zijn", dacht de steenhouwer.

En hij werd de wind. Hij ontwortelde bomen, blies de pannen van het dak en werd gevreesd door iedereen. Maar na een tijdje stuitte hij op iets dat niet meegaf: het was een grote steen, die boven alles uittorende.
"Wat is die steen machtig", dacht hij. "Ik wilde maar dat ik die steen was."

En toen werd hij de steen. Machtiger dan al het andere op de wereld. Tot hij het geluid hoorde van een hamer en een beitel die in de massieve steen stond te hakken.

"Wat zou er nou machtiger kunnen zijn dan ik?", dacht hij.
Hij keek omlaag en zag daar de gedaante van een beeldhouwer.

Foto

De meester en de stenen

 


Een Tibetaanse meester gaf eens een lezing voor een klas economiestudenten. Op zijn bureau stalde hij een glazen vaas en een aantal kiezelstenen. Een voor een deed hij de stenen in de vaas, tot er geen steen meer bij kon.
"Is de vaas vol?", vroeg hij aan de klas.
"Ja", oordeelde de klas.

De meester glimlachte en pakte van onder het bureau een pot met grind, die hij in de vaas gooide. Met een beetje schudden verdween al het grind in de vaas.
"Is de vaas vol?", vroeg hij aan de klas.
"Ja", oordeelde de klas.

De meester glimlachte en pakte van onder het bureau een pot met zand, die hij in de vaas gooide. Met een beetje schudden verdween al het zand in de vaas.
"Is de vaas vol?", vroeg hij aan de klas.
"Ja", oordeelde de klas.

De meester glimlachte en pakte van onder het bureau een kan water, die hij in de vaas gooide.
"Nu is de vaas vol", zei de meester. "Wat kun je hiervan leren?"

Een leerling stak zijn hand op. "Het punt is, dat hoe vol je schema ook lijkt, je kunt er altijd wel wat tussen vrotten."

"Nee", sprak de meester. "Dat is niet het punt. Dit voorbeeld illustreert dat je nooit alles in de vaas had gekregen als je de grote kiezels er niet als eerste in doet. Wat zijn de 'grote kiezels' in jouw leven? Je opleiding? Een ideaal? Tijd met mensen van wie je houdt? Vergeet nooit dat de grote stenen het belangrijkst zijn, omdat het je anders niet lukt."

Blog als favoriet !
MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)
fijne momenten... even stilgezet...
The four agreements 1. be impeccable with your word, speak with integrity and say only what you mean. 2. don’t take anything personally, nothing others do is because of you, it simply reflects their own life experiences and the training they received when they were children. 3. don’t make assumptions, find the courage to ask questions and express what you really want, communicate as clearly as you can, and don’t become attached to preconceived ideas of what should happen. 4. always do your best, then never second-guess yourself or look back with regret. Het leven is een beetje zoals surfen. Ik heb geen idee hoe diep de zee is, waar de stroming me naar toe voert, hoe hoog de golven zullen zijn, of hoe krachtig de wind. Maar het water draagt me, en ik ga waar het me naartoe brengt. Ik zal onvermijdelijk af en toe van de plank vallen. En dat zal pijn doen. Maar ik weet ook dat ik er weer op zal klimmen en verder zal surfen….(Isabel Allende)... ook al lijkt het gras elders groener, het is en blijft gewoon gras, dat elke week gemaaid moet worden en waarin onkruid groeit dat je moet uittrekken…… ik ben maar een stofje in de lucht... niet beroemd of berucht... een hoopje gevoelens... een bergje gedachten... een stukje leven... een beetje verstand....
27-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kate Bush Lily lyrics
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Oh thou, who givest sustenance to the universe
From whom all things proceed
To whom all things return
Unveil to us the face of the true spiritual sun
Hidden by a disc of golden light
That we may know the truth
And do our whole duty
As we journey to thy sacred feet

Well I said
Lily, Oh Lily I don't feel safe
I feel that life has blown a great big hole
Through me
And she said
Child, you must protect yourself
I'll show you how with fire
Gabriel before me
Raphael behind me
Michael to my right
Uriel on my left side
In the circle of fire

I said
Lily, Oh Lily I'm so afraid
I fear I am walking in the Veil of Darkness
And she said
Child, take what I say
With a pinch of salt
And protect yourself with fire
Gabriel before me
Raphael behind me
Michael to my right
Uriel on my left side
In the circle of fire


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.***** zwemmen dus....*****
Klik op de afbeelding om de link te volgen




            Om de stromingen van de rivier werkelijk te leren kennen,

                                           moeten we bereid zijn het water in te gaan……


» Reageer (0)
26-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.schilderij: ondergang van de indianen - Armand Wils
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Liever niet verlangen, want verlangen maakt iets wakker…

Het roept op om stappen te zetten, om het vertrouwde uit te breiden met het nieuwe…

Liever eindeloos relativeren en manipuleren dan afrekenen met rotsvaste overtuigingen…

Liever ongestoord in de schaduw blijven liggen dan gaan wandelen onder de zon…

Liever geen weet hebben van wat liefde inhoudt dan in de ogen van de ander lezen wat haar gelukkig maakt…

Liever een verkild hart in een getraind lichaam dan een zoekende ziel die de gloed van het bewegingloos schouwen ervaart…????


» Reageer (0)
24-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tis te proberen... Lady Godiva achterna....


           Naked

   

                 on a naked horse

 

                           in pouring rain!


» Reageer (0)
23-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eenzaam....
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Wéés dan maar gewoon eenzaam...
Leer de weg kennen in het alleen-zijn...
Maak er een plattegrond van...
Ga er voor één keer helemaal in op...
Welkom in het leven van de mens...

Maar gebruik nooit meer…

uit: "Eten, bidden, beminnen" van Elizabeth Gilbert


» Reageer (0)
21-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.




Er is maar één ding dat nog ondenkbaarder is dan weggaan… en dat is blijven,

Er is maar één ding dat nog onmogelijker is dan blijven… en dat is weggaan…


» Reageer (0)
20-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.c'est mon bateau ----- Jo Lemaire
  

C'est mon bateau,
mon voyage en solitaire
Rien n'est plus beau,
que le silence et la mer
Avec lui j'irai,
jusqu'au bout du monde.
Mon compagnon,
mon complice de toujours
A l'horizon,
à l'aube d'un nouveau jour.
Nous disparaîtrons
tous deux ensemble.

Ils disent qu'ailleurs ce n'est pas mieux qu'ici
Et que d'ailleurs il n'y a plus de paradis.
Que ça ne vaut pas la peine, de quitter ce qu'on aime.

Ils disent qu'ailleurs il n'y a plus rien à voir
Et qu'il vaut mieux abandonner tout espoir.
Et s'avouer perdu quand l'océan se déchaîne.
Prenons le large,
et le vent dans la voile
Sur mon visage,
restera sans égale.
Rien ni personne ne peut me retenir.
Nous irons loin, au gré du temps
De port en port, et d'escale en escale.
Nous vivrons d'aventures impossibles à décrire.

Ils disent qu'ailleurs ce n'est pas mieux qu'ici
Et que d'ailleurs il n'y a plus de paradis.
Que ça ne vaut pas la peine, de quitter ce qu'on aime.


» Reageer (0)
19-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.engelen bestaan...!!!
  


Ik dank degene die hierboven aan de touwtjes trekt…
(‘God’, ‘Jehova’, ’Allah’, ‘Shiva’, ’Brahma’, ‘Vishnu’, of ‘Zeus’…,
Het universum, De Grote Leegte, De Kracht, Het Hogere Zelf, Het Geheel, De Schepper, Het Licht, De Hogere Macht… Wie of Wat dan ook...)
van ganser harte voor de engelen op mijn weg…
die mij tegemoet treden op momenten dat ik er nood aan heb…
die zeggen wat ik op dat moment horen moet…
om verder kunnen met mijn leven…
mijn wegwijzers…

bedankt lieve engelen…


» Reageer (0)
15-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat het is....


Het is onzin

zegt het verstand

Het is wat het is

zegt de liefde

 

Het is ongeluk

zegt de berekening

Het is alleen maar verdriet

zegt de angst

Het is uitzichtloos

zegt het inzicht

Het is wat het is

zegt de liefde

 

Het is belachelijk

 

zegt de trots

 

Het is lichtzinnigheid

 

zegt de voorzichtigheid

 

Het is onmogelijk

 

zegt de ervaring

 

Het is wat het is

 

zegt de liefde.....

 

 

Erich Fried (1921-1988)

 

Vertaling: Remco Campert

 


» Reageer (0)
14-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.martial combat...
  



Martial arts and music

share the same principles…

both wrestle with

complex chords

and rare melodies.

 

We stood facing each other

for a long time...

neither of us made a move

while our combat unfolded

in the depths of our minds….


» Reageer (0)
12-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.claire vanden abbeele

Ik was en ben er nog steeds heilig van overtuigd dat ik nooit de bedoeling had om anderen te kwetsen, noch om andermans levensterrein te bezetten of te verengen. Koelbloedig voor mijn rechten opkomen, is iets wat me vreemd is, toch heb ik gekwetst en toch ben ik hard geweest. Ik kon niet altijd de nodige ruimte voor overleg scheppen. En als die er was, maakte ik die zo groot voor andermans visie dat ik meestal mijn eigen verlangens liet doodbloeden. Het lukte me om dit jaren en jaren te laten gebeuren, zonder woede, zonder opgekropte wrevel. Tot ik me er steeds sterker van bewust werd dat ik rond mezelf een bunker bouwde waarin ik langzaam stikte. Ik kon niet meer vrij in en uit mezelf. Ik kwam tot de ontdekking dat mijn adem stokte in mijn borstkas. Wanneer ik mijn aandacht op dat punt richtte, voelde ik een doffe beklemming. Wanneer ik er mijn hand op legde, voelde ik tot mijn verbazing het woord ‘tederheid’ in me opkomen. En wat nu met mijn tederheid, flitste het door me heen. Ook halfweg mijn ruggengraat voelde ik dezelfde pijn. Beide pijnplekken waren als een soort schaduw die me belette vrijuit in te ademen, vrijuit te zijn. Opvallend was dat ik bij het uitademen deze beklemmingen niet voelde…

Geven kon ik nog, maar ontvangen niet meer…

 

De regels van het spel veranderen, is niet zo eenvoudig als we ingepakt zijn door de vrees dat ze niet door anderen aangenomen worden. Het is eenvoudiger om het rottingsproces dat ooit in gang werd gezet in stand te houden. Je verliest er geen ‘vrienden’ mee. De schijn wordt niet ontsluierd. Relaties, hoe ontwricht ook, kunnen verder kabbelen. Op het eerste gezicht verlies je er niets mee. Je verliest alleen de eigen energie, de lust van het leven…

 

Soms moeten we heel veel gesprekken met onszelf of met zielsverwanten voeren voordat we wat we willen, kunnen realiseren…

uit: vallen en opstaan – claire vanden abbeele


» Reageer (0)
11-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eerste stappen...
  

» Reageer (0)
08-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.claire vanden abbeele

Alles is herinnering en toekomst.

Zo zit dat. Zo schuift dat over grenzen

in en uit de tijd die alle tijd is.

 

De dagen verslijten. Het leven verglijdt.

Ik wacht en de tijd verstrijkt. Mijn ziel

wordt oud. Ze zoekt een plek.

Voor Altijd…


» Reageer (0)
05-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.YES......
      

» Reageer (0)
03-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.demo - na 4 dagen stage....!!!!
DEEL1



DEEL2


» Reageer (0)
02-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.einde..... met blaren.....
  



» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.optreden na 4 dagen stage... kicken...!!!!
  







» Reageer (0)
01-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gevonden op internet....

» Reageer (0)
31-07-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.uit: De weg naar huis loopt rond. Daniëlla sloots
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Ik bezit geen ik

Ik ben wat ik wil zijn

Mijn werkelijke IK is als ether voor u

Waar is het trouwens?

Zonder dat kan ik niet verder

Jij  zou me kunnen doden!

MIJN GOD, MIJN GOD,

WAAR BEN IK?

Maar…

hoe zit dat eigenlijk met jou?

Ben je wel eerlijk tegen mij?

Bewijs het in een gevecht….

 

Eerst als lafaards,

dan als honden

Dan als wolven vechten zij.

Bereid zich te offeren

de doodsangst voorbij.

Ze klauwen los elkaars huiden

tot bloedend oud behang

GENOEG GENOEG

Hun lijven stinken, grommen,

trillen, leven.

 

“dus dit ben jij… dit ben ik dus.

ja, zuster, geen leugens meer…”


» Reageer (0)
29-07-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taiko training...
  






» Reageer (0)




*~* The heart dies a slow death, shedding each hope like leaves. Until one day there are none.. *~*
Foto

Foto

Echte liefde is als een boom:
met zijn wortels
verankerd
diep in de aarde
en met zijn takken
wijd uitgestrekt naar de hemel


Gastenboek


WARNING..... When I Am an Old Woman ... I Shall Wear Purple....... !!!
  

(c) 2000-2007 Neopets, Inc.

All Rights Reserved.
Used With Permission



Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Griddlers
  • Neopets
  • Walter's blog
  • jovo
  • Eurofit
  • Walter's website
  • Wuwei
  • Midlife me

    web-garden.
      

    (c) 2000-2007 Neopets, Inc.

    All Rights Reserved.
    Used With Permission


       Tweelingen
    Dagelijkse horoscoop Tweelingen
    Blog als favoriet !


     kusje van Roar


    Songtekst: Dorus - "Speel de clown"



     

    Speel de clown

    Lach door je tranen heen

    Speel de clown en zorg dat iedereen

    Om je moet lachen

    Speel de clown

    Speel de clown

     

    Up en down kent iedereen

    Up en down moet je alleen,

    Van binnen verwerken

    Laat niets merken

    Speel de clown

     

    Stoot flink je kop, val op je snuit

    Sta vlug weer op en glij weer eens uit

    Speel de clown

     

    Krijg 's klap, dan tik op tik

    En zeg was het knap en laat maar een snik

    Speel de clown

     

    In het grote circus zie je hem vallen en opstaan

    Na een paar foute salto's met moeite weer doorgaan

    Geen verschil tussen mensen en verscheurende dieren

    Ze kletsen op hun dijen, lachen, brullen, gieren

     

    Mensen hou toch op met dat stomme gegiechel

    Want jullie kijken in de spiegel

     

    Naar de clown

    Die door zijn tranen heen

    Naar de clown

    Die lijkt op iedereen

    En moet je nou niet lachen

    Om die clown

    Om die clown

     

    Up en down kent iedereen

    Up en down moet je alleen

    Van binnen verwerken

    Laat niks merken

    Speel de clown

    Speel de clown

    Speel de clown

     

     

    Tom Manders


     

       


    'n Beetje

     

           Sterven doe je niet ineens,

           maar af en toe 'n beetje

           en alle beetjes die je stierf,

           't is vreemd, maar die vergeet je,

           het is je dikwijls zelfs ontgaan,

           je zegt ik ben wat moe,

           maar op 'n keer dan ben je aan

           je laatste eindje toe.....


    Toon Hermans


    Foto

    Ria Vandenborn's Facebook profiel
     
    Visit Creatief Contact




    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!