Het Katharinaklooster, Sinaï-klooster of Sint-Catharinaklooster

(Grieks: Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης) op het schiereiland Sinaï is een van de oudste en beroemdste kloosters ter wereld.

Het klooster en het gebied er om heen vormt de Autonome Orthodoxe Kerk van de Berg Sinaï die jurisdictioneel valt onder het Patriarchaat van Jeruzalem. Het klooster wordt door Griekse monniken bewoond.

Het volledig ommuurde klooster werd tussen 548 en 565 gebouwd in opdracht van keizer Justinianus I van Byzantium om de monniken bescherming te bieden tegen aanvallen.
 Daarvoor bevond zich er reeds een Mariakapel waarvan de oudste vermelding teruggaat tot de non Egeria die erover schreef in een reisverslag tussen 381 en 384.
Het strijdt zodoende met het Klooster van Sint Antonius om de titel van 's werelds oudste nog gebruikte klooster.

Het klooster ligt in het hartje van de zuidelijke Sinaï woestijn, niet ver van het dorpje Milga, onder de 2285 m hoge Djebel Moesa (Mozesberg).

Het is gebouwd op de plaats van een eerdere Mariakapel die hier door monniken voor pelgrims, op zoek naar de voetsporen van Mozes, was opgetrokken.
Volgens de legende is het de plaats waar Mozes de brandende braambos aantrof.

Tot de schatten van het klooster behoren (of: behoorden) handschriften en iconen uit de vroege geschiedenis van het christendom. Het meest waardevolle handschrift is de Codex Sinaiticus, een bijbel uit de 4e eeuw.Ook bewaart het Sint-Catharinaklooster de Codex Syriaticus, een handschrift uit de 5e eeuw.

Het klooster heeft een uitzonderlijk mooie collectie iconen, waarvan sommigen uit de 6e en 7e eeuw. Deze oudste iconen zijn ondanks de iconoclastische periode bewaard gebleven.
 Sommige zijn uitgevoerd in encaustiek of wastechniek en doen denken aan Fayoem-portretten. .

Op de plek van het bijbelse Brandende Braambos, van waaruit God tot Mozes sprak, liet Keizerin Helena in 337 een kapel oprichten.
 Sinds de Middeleeuwen is St. Catharina de patrones van het klooster.
Catharina werd in de 4e eeuw vanwege haar Christelijk geloof gedood.
Volgens de legende werd haar lichaam door engelen weggevoerd.
Haar stoffelijke resten werden 6 eeuwen later gevonden door monniken bovenop de berg Catharina.

De ingang van het klooster en de muren in het zuiden en westen zijn nog oorspronkelijk, de andere muren zijn na een aardbeving in de 14e eeuw herbouwd. Het klooster wordt gedomineerd door de Kerk van de Transfiguratie, ook wel St. Catharinakerk genoemd.

 De heiligste plaats van het klooster is de Kapel van het Brandende Braambos, recht achter het koor van de kerk (basiliek).
De struik die hier nog te zien is schijnt een stek te zijn van het bijbelse braambos.
Om het klooster tegen moslims te beschermen werd in 1106 een moskee opgericht.
Het klooster is een heilige plaats voor Joden, Christenen en Moslims.



De begraafplaats ligt in de boomgaard.
Na verloop van tijd worden graven geruimd en de beenderen en schedels overgebracht naar het knekelhuis, gevestigd in de kapel van St. Triphonius.

In het jaar 2000 bezocht paus Johannes-Paulus II dit klooster.

Sinds 2002 staat het Katharinaklooster op de werelderfgoedlijst van UNESCO