De volgende dag zijn we gaan fietsen naar Cabo de Palos over de lange landtong. We zagen alleen maar flats. Jammer dat we over deze autoweg moesten fietsen.  Aan het einde van de landtong in een oud vissersdorpje hebben we de lunch genomen. Hiervandaan konden we de uitkijktoren van Cabo de Palos zien.

Ik moet nog wel wennen aan het fietsen want ik had me toch een zere……

Doordat ik steeds zat te draaien knapte mijn zadel af. We hadden net voor mij een ander zadel gekocht. Het zal wel made in China zijn geweest.

Toen zijn we op zoek gegaan naar een touwtje. Omdat het siësta tijd was waren haast alle winkels dicht. We konden nog ergens een netje kopen met een touwtje er doorheen en daar kon Henk het zadel provisorisch mee vastmaken en kon er verder gefietst worden.

Van Catagena naar La Manga del Mar Menor is 25 mijl varen. Mooi zeilweer en halve wind.  Met het varen en de temperatuur (25 tot 30 graden) kon het niet beter. De haven (Tómas Maestre) is een verenigingshaven en een prettige haven. Incl. internet.

La Manga del Mar Menor is een landstrook, gelegen aan de zuidoostkust van Spanje aan de Middellandse Zee. Mar Menor is het grootste zeewatermeer in Europa. La Manga is een smalle landstrook met een lengte van 22 km. en breedte tot 1.5 km. De binnenzee staat wel in contact met de open zee via vier natuurlijke kanalen. Het is helder water en staat bekend om haar goede stranden.  La Manga is volgebouwd met hotels en vakantiehuisjes. De bebouwing belast de landtong zodanig dat deze langzaam maar zeker steeds verder verzakt

Foto's van gevels en beelden.

Na 15 mijl gevaren,  zijn we in Cartagena aangekomen. Om wat cultuur op te doen zijn we een paar dagen hier gebleven.
Cartagena is een havenplaats in het oosten van Spanje, in de regio Murcia, aan de Middellandse zee. De haven van Cartagena is een van de belangrijkste haven van het land.



De stad Catagena is ontstaan  300 jaar voor Christus. Er zijn veel oudheidkundige bezienswaardigheden. Volgens de geschiedenis is hier de West Europese beschaving begonnen. Ook in de bijbel  wordt Catagena genoemd.

 27 Mei.

Vroeg vertrokken om naar Nazarron te varen (35 Mijl). Omdat ik nog steeds last van mijn hoofd had, heb ik tijdens de zeiltocht veel binnengelegen. Het ging snel over toen we in deze mooie haven waren beland. We dachten eerst dat het een dure haven zou zijn, het zag er zo verzorgd uit, maar het tegendeel is waar.   Doordat deze haven achter de rotsen ligt heb je geen last van de deining. Het is hier zo prachtig dat we nog een nacht blijven om de omgeving te verkennen.  Vrijdag hebben we dat gedaan. Zie foto’s.

26 Mei vertrekken we eindelijk met de boot naar Carrucha. De eerste 15 mijl  geen wind, daarna alle zeilen bijgezet en toen gingen we er als een speer vandoor. Dat was een mooie zeiltocht. Totaal 50 mijl gevaren. De haven was minder mooi. Een dag en nacht om te niet vergeten. Wat werden we heen en weer geslingerd, later werd het gelukkig iets beter. Hoofdpijn allom!

25 Mei. Hoera ik ben jarig.

Vandaag gaan we cultureel doen, nemen de bus naar Almeria en vandaar door naar het natuurgebied bij Gabo de Gata. Een vulkanisch kustgebergte met een specifieke flora en fauna. In de zoutvlaktes en duinen leven duizenden flamingo’s, zeldzame reptielen en er zijn veel zangvogels te zien. Een beschermd gebied. Wij zijn van het dorp Las Salinas naar het dorp Gabo de Gata door het natuurgebied gewandeld en hebben getracht om de flamingo’s op de foto te zetten. In de dorpen was weinig te doen, erg saai. Om 5 uur stonden we weer in Almeria en hebben daar wat geshopt. s’Avonds zijn we in onze haven uit eten geweest en zo was het een leuke afsluiting. Waren we moe???? Nee hoor, helemáál niet!!!

We hebben nog geen behoefte om verder te varen. Veel wind en ook nog uit de verkeerde hoek. Woensdag 26 mei “na mijn verjaardag” denken wij dat we onze eerste zeiltocht gaan maken van 50 mijl.

Een paar dagen van lekker luieren, naar grote winkel centra’s, tv kijken en wat klussen komen wij er wel doorheen.

Gisteren zijn we teruggevaren naar Aquadulce. Ten eerste liggen we daar veel rustiger en ten tweede zijn de kosten wat lager.

Vandaag hebben we een fietstocht gemaakt van Aquadulce naar Roqueta. Heen en terug ongeveer 25 kilometer. Het was heerlijk genieten van de zon en de mooie omgeving.

Wat heb ik een geluk gehad. Door de aswolk op 17 mei werden de vluchten van en naar Schiphol tot 14.00 uur niet gevlogen. Omdat op de site van Transavia mijn vlucht niet gecanceld was, ben ik toch naar Schiphol gegaan. Het was een chaos daar. Die details zal ik jullie besparen. Ik was net op tijd ingeschreven om mee te kunnen. We hadden 1.5 uur vertraging maar ik stónd die avond in Spanje.
Om half 11 heeft Henk mij van Arport Almeria afgehaald en doordat Henk hetzelfde had meegemaakt op 20 april hadden we heel wat gesprekstof.

Na gedane arbeid vertrekken wij morgen 14 februari uit een regenachtig Spanje naar Frankrijk om zwager Jan en schoonzus Frida en bezoek te brengen.
We denken dinsdagavond weer thuis te zijn.
Allemaal bedankt voor het volgen van de weblog. De hartelijke groeten van Henk en Joke nog op de Kind of Magic.

Dinsdag 9 februari.

Nu moet er gewerkt worden. Zoals schoonmaken, wassen, zeilen en touwen opruimen enz.

We hebben geluk dat het een prachtige warme zonnige dag is.

Morgen gaat de boot uit het water.

Maandag 8 februari is er wel wind.

Op de fok varen we naar Aquadulce met 20 knopen wind. De golfen hebben we dwars op de boot staan en hobbelen erg heen en weer. De afstand is 30 mijl.

Eind van de dag zou er meer wind komen maar dan liggen we goed en wel in de haven. Dus alles oké!

Zondag 7 februari geen wind.

We gaan maar 30mijl varen naar Adra en dat is eigenlijk ook wel weer genoeg. We hebben dan nog wat aan de middag om even de benen strekken.

Omdat het rustig varen is hebben we allebei weer wat aan Spaanse les kunnen doen.

Zaterdag 6 februari zijn we uit Fuengirola vertrokken en gaan niet meer naar Benamaldena maar rechtstreeks naar Punta Del Este en dat is 47 mijl varen. De flat van Kees en Joke was op afstand haast niet meer te zien. We konden er wel langs gaan varen maar dat moesten we een omweg maken. 47 Mijl vind ik meer dan genoeg.

Het is westenwind en een snelheid van gemiddeld 15 tot 20 knopen. Precies goed. Met de zon in de kuip en volop de zeilen varen we er in 7 uren naar toe. De laatste mijlen viel de wind weg en lagen we behoorlijk heen en weer te gaan. Rare golfslag. Op de heenweg hadden we daar ook al mee te maken.

Vrijdag 5 februari,  Kees en Joke komen met de bus naar ons toe. De laatste dag samen. Er is hier een prachtig groot overdekt winkelcentrum en daar gaan we shoppen. Mooie winkels en ook voor onze leeftijden. De mannen hebben zich voorbeeldig gedragen en liepen gestaag met ons winkel in en winkel uit.

Tussendoor, onder het genot van een wijntje hebben we heerlijke tappas gegeten.

Met de bus waar we lang op gewacht hebben zijn we weer terug naar het centrum gegaan. Bij een Nederlands restaurant van de eigenaar Arwin hebben we gezamenlijk nog wat gegeten en daarna was het afscheid nemen en ging ieders zijn eigen weegs.