Archief

Nog een paar foto's van Mijas met Knut en Siggi.

We liggen nu in Fuengirola en deze haven ziet er een stuk gezelliger uit. Het havenpersoneel is heel vriendelijk en we hoefden niets van te voren af te spreken. Er is plaats genoeg. Er was ons verteld dat je in een volle havens terecht kunt komen en dan verder moet gaan zoeken. Tot nu toe hebben we daar geen last van. Het zal wel veranderd zijn sinds de crisistijd. Je ziet veel te koop liggen en voorral veel Engelse boten. 

plant in de bergen

Hier waren de dolfijnen, veel soorten kleine vissen zitten er hier en daar komen opaf. Niet voor ons hoor, maar dat is dan toevallig dat je daar vaart. Een leuk gezicht om ze zo van dichtbij te zien. 

.

Op dezelfde dag dat Jennefer geboren is zijn onze vouwfietsen gestolen. We waren bij de supermarkt aan het inkopen en hadden onze fietsen aan elkaar geketend. Toen we terug kwamen lag er alleen nog een plastic zakje met wat spullen van ons erin op de grond en de fietsen waren verdwenen. We baalden als een stekker. We hadden net een voorraadje ventielen gekocht die we haast nergens konden krijgen en was erg in mijn sas dat we weer wat konden fietsen.    

uit Marbella

Van Estapona naar Marabella is 12 mijlen varen. Het is nog steeds erg warm. Ze noemen het hier al een hittegolf. Je kunt overdag niets doen. Een stuk zeilen is nog het koelste maar nu de wind ook minder wordt heb je er weinig aan. We hebben een tafelventilator gekocht en zodra we in de haven liggen staat die de hele dag te loeien. Dus moet je overdag rustig blijven en 's avonds als de zon onder gaat pas gaan winkelen of wandelen.

 


Een appeltje voor de dorst

 

 

18 Augustus is ons achterkleinkind geboren. Jennifer is haar naam en onze kleindochter Rojé en kind maken het uitstekend.

 

Ik ben nu aardig opgeknapt en van Henk duurt het nog een dag of twee. We denken vanmiddag verder te varen naar Marbella.
Estapona is een gezellige stad is en heeft een lange boulevard. Omdat het dit weekend feest was stonden er 's avonds kraampjes met ham, worst, vis en nog veel meer, waar wij niet aan meegedaan hebben. Ook waren er veel kraampjes met prulletjes. Heel druk maar gezellig

De douches op het strand zijn hier leuk aangekleed.



vliegende vissen die worden gedroogd en dan gerild.

Toen wij de volgende dag terug gingen varen naar Spanje was ik heel beroerd en had buikloop. Ik heb onderweg, de rest van de dag en avond liggen slapen. Henk had het ook maar niet zo erg.
Wij denken dat het misschien wel komt van de thee die wij aangeboden hebben gekregen van de tapijtman.
Ik begin nu een beetje op te knappen en Henk ligt buiten zijn uiltje te knappen.
We drinken veel thee en eten droge koekjes en hopelijk gaat het vanzelf weer over.
Dat was dus Marokko.
Wij liggen nu in Estapona en hoppen hierna verder de middellandse zee op.
Hartelijke groetjes van ons uit het mooie Spanje. 

 

Een paar foto's vanaf het dak van een oude moskee uit Marokko.