Te veel en te vaak.
Geluk, is als de zon,
Je mag er nooit met grote,
Open ogen naar blijven kijken.
Ook al geeft ze alle warmte,
Lijken de stralen alleen voor jou,
Wil je geen enkel moment nog missen,
Alsof je anders bevriezen zou.
Maar teveel en te vaak,
Maken je ogen ooit blind,
En nooit zie je iets,
Van het vroegere geluk terug.
Je kan het je enkel nog herinneren,
Tot ook die beelden vervagen,
Dan blijft er verder niets,
Dan enkel kille, grauwe dagen,
Met hopen en zoeken,
Naar wat je niet ziet
En nergens nog vind.

Mochten alle mensen zijn zoals jij en ik.

Zoals wij die nog kunnen dromen

van vriendschap.

Mochten alle mensen zoals jij en ik,

aan alle anderen gemeend

het beste kunnen wensen.

De wereld kende niets anders meer

dan blije mensen

vol van

Vrede, Vreugde en Geluk

Mijn beste bloggertjes,

Ik heb het even heel druk,,er is zoveel wat voorrang krijgt.

Mijn broer en schoonzus,,het is niet zo best,

en als ik dan al tijd heb,ontbreekt me de moed.

Ik wens jullie het beste , en jullie zien me terug

maar mischien na nieuwjaar!

lieve knuffel en tot dan.

Maggy

Waarom ik de laatste tijd zoveel aan mijn vader terug denk ,
ik weet het niet
Bij de minste gelegenheid grijp ik de kans om over hem te praten.
Ik was nog zo jong toen hij stierf.
Misschien is het gevoel iets gemist te hebben,
dingen die ik nu wil bijeenschrapen,
kleine herineringen,die langzaam groot worden.
Toen hij gestorven was, mijn vader.
vond ik moeder de volgende morgen wenend
met haar hoofd op de roede van de kachel.
Die kachel die altijd een bron van warmte
kreeg in ons huis,kreeg een speciale waarde.
Daar rond speelde zich talrijke
huiselijke taferelen af die ik nooit meer vergeet.
Ik geloof dat ik vroeger niet het gevoel heb gehad
dat ik vader miste.
Toch niet zoals ik dat nu voel.
Moeder heeft dit altijd fantastich opgevangen.
zij was een moedige en sterke vrouw.
Nu meer dan ooit leiden mijn wandelingen
naar het kerkhof,waar ik probeer te praten,
troost te zoeken,en waar ik probeer
ergens zijn aanwezichheid te voelen.
Ik mis hem...meer dan ooit!
Vadertje waarom ben je zo vroeg uit mijn leven verdwenen
We hadden je nog zo nodig.
Ik wilde nog zoveel met je doen.
Samen met Jou !
Inplaats daarvan gaf je me wel
mooie herinneringen,
en die houd ik vast zolang ik leef.


                                           Geschreven door mij 11/11/1994