Ga maar


Waarom kan ik jouw niet loslaten?
Waarom wilt mijn hart het niet toegeven?
Dat het gewoon niet mag wij samen?
Dat we niet als stel verder kunnen leven?
Waarom geeft mijn hart het niet op?
Jij kan enkel mijn vriend zijn.
Ik zit genesteld in een strop.
Want het doet me nog steeds pijn.
Het ene moment gaat het goed,
Dan ben ik er over je heen.
Maar het andere moment, zit ik met liefde in overvloed.
Zonder jou voelt ik me zo alleen.
En toch, ben ik blij met je vriendschap,
Geven om, maar op een andere manier.
En dat allemaal na zoveel praten.
Het gaat wel stroomopwaarts, net als een rivier.
Maar je loslaten kan ik niet,
Mijn hart kan dat niet aan.
Het doet me verdriet.
Maar het moet, denk ik, zo gaan.



















