

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
een vriend...een roos

Een roos aan 't licht gegegevenwiegend op het ritme van de wind.
Op het broze tempo
van een rozenleven
wordt die bloem
door jou en ik bemind.
Steeds vind je haar terug
bij vreugde en bij leed.
Zij spreekt een zoete taal
die niemand vergeet.
Ik pluk een roos
voor elke vriend
die mijn wegen kruist.
Ik pluk een roos
voor elke vreugde
die heel diep in mij ruist.
En als de roos verwelkt...
Ach God, ik weet het wel:
geen enkele roos is eeuwig
Weldra Vaderdag

Als de dag weer dichter komt
Dit is raar

Ik mag me niet zo laten gaan,zweven is niets meer voor mij !
duizend keer heb ik dit al gezecht,
maar het voelt zo raar van binnen
en ..eerlijk ik weet soms niet goed
wat ik er mee moet beginnen.
Ik ben niet oud ,nee zeker niet
maar verliefd zijn,dat ..nee dat kan toch niet ??
of is er iets zoals zielsverwanten ?
Ik zoek het op,ik pluis het uit
maar nergens staat geschreven
wat er bij mij gebeurd.
Ik vraag dan raad aan een vriendin
maar die zegt dan ,",het zijn de jaren
je bent nu supper gevoelig
en je hormonen zijn op hol"
Maar wat ik voel,is meer dan dat
Het leven is fantastich


Ik heb wel eens van die dagen
dat alles wat ik doe tegenzit
je denkt dan dat niets wat je doet goed is
maar ik weet het leven is meer dan dat.
Het leven is precies zoals je het zelf maakt
niet alleen het gene wat je ziet
ok,.. het is inderdaad niet volmaakt
maar het leven is iets wat veel meer biedt.
Laat je niet al te snel pakken
door de dingen die even minder leuk zijn
ze halen je uit de rotatie
je voelt op dat moment alleen maar pijn.
Kijk af en toe eens naar de sterren
lucht je hart eens bij een goede vriend/in
besef je toch eens 1 ding heel goed
jij bent ook iemand die het verdiend.
Denk eens aan al het mooie dat je hebt
de vrienden die er altijd voor je zijn
de vogels die hun liedje zingen in de ochtend
zeg maar zelf…. Is dat niet fijn ?
Het leven is fantastich, denk aan de tijd
de tijd die je nooit had willen missen
maar denk niet dat het daarbij eindigd
want dan kan je je goed vergissen.
Er zijn genoeg mensen die van je houden
niet alleen de mensen die je persoonlijk kent
neem voor alles de tijd, en ga dingen bouwen
minder leuke dingen is ook iets wat went.
Vrienden, het leven is heel mooi
laad de moed niet te snel zakken
verstop je dus zeker niet in je kooi
en ga wat van het leven bakken !
mijn vriend .....



Een Vriend
Jij met je breeddenkend persoonlijkheid.
Jij die sociaal ben en geinteresse toont in een andere zijn verhaal.
Jij die open stond naar mij toe.
Jij die mijn angst deed overwinnen.
Je gaf me in de plaats vertrouwen en geluk.
Ik werdt voor het eerst gekonfronteerd,
met iemand die me leerde voelen.
Daarom bewonderd ik u.
Want nu weet ik
jij bent mijn
beste vriend.
mijn lieve kind


Een heel moeilijke tijd
maar hopeljik zijn we die nu kwijt.
Ja,ik weet mijn kind,je hebt verdriet
maar ik wil ,dat je terug van het leven geniet.
Pijnlijk waren de momenten
hard de woorden van wie je zo vertrouwde.
Uw inzet voor een mooie leefstijl
alles perfect,altijd klaarstaan
Niet iedereen neemt dit in dank aan
Maar kijk vooruit,er zijn veel andere
Het leven geeft je terug nieuwe kansen
net als wij moet je geloven dat alles weer goed komt.
Wij wilde je dit alles zo graag besparen
maar dit hadden zelfs wij niet in onze macht
Mensen zijn hard en denken vaak niet na
hoeveel leed ze andere aan doen.
Mijn lieve kind,je bent nog jong
neem dit als een levensles
maar je moet terug vertrouwen
ook hier thuis heb je een nest om op verder te bouwen
Een maal kijk je weer terug
en dan denk je heel zeker ,zoals ik je nu vertel
dat het leven ook gevult kan zijn met rozen
maar de doornen plukken is niet zo eenvouwdig
Alles komt goed mijn kind
De tijd heeld te ergste wonden !
Een dikke knuffel Mama x
Stil verdriet


Het terugkerende verleden
Soms ben ik stil en in mezelf gekeerd
Mijn gedachten in het verleden
Flitsend het voorbije opnieuw beleven
Tranen terug in het heden
Ik mag me laten gaan
Dat is me nu geleerd
Jezelf mogen en kunnen zijn
Is het werken aan verwerking
De dierbaren om mij heen
Geven mij versterking
Op een dag zal ik het verleden
Zonder verdriet kunnen verdragen
En zal het verleden
Me niet meer belagen.
Liefs Maggy

Een verhaal vertelt over 2 vrienden, die door de woestijn liepen.
Op een moment tijdens de reis kregen ze ruzie en de ene vriend sloeg de andere in het gezicht.
Degene die was geslagen was gekwetst, maar zonder iets te zeggen, schreef hij in het zand;
"Mijn beste vriend sloeg mij vandaag in het gezicht".
Ze liepen verder tot dat zij een oase vonden, waar zij besloten een bad te nemen.
Degene die geslagen was, raakte vast in de modder en dreigde te verdrinken, maar de vriend redde hem.
Nadat hij was bij gekomen, schreef hij op een steen
"Vandaag redde mijn beste vriend mijn leven''
De vriend die hem had geslagen en gered, vroeg hem.
Nadat ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je het op steen waarom?
De andere vriend antwoordde;
als iemand ons pijn doet, moeten we het in zand op schrijven, waar de wind van vergeving het kan uitwissen,
maar als iemand iets goed doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen.
Leer om je pijn in het zand te schrijven en om je goede ervaringen in steen te graveren.


Liefde


Liefde is als de mooiste roos in een oase
en niet als een stenen bloem in de woestijn
Liefde is als een orchidee in een paradijs
en niet als een verdorde braamstruik tussen de rotsen
Liefde is als het mooiste zonovergoten landschap
en niet als een guur en somber onweer
Liefde is als de mooiste bloem in maagdelijke sneeuw
en niet als een zwarte bloem op een ijsvlakte
Zoals een bloem niet zonder water kan zo kan niemand zonder liefde
Zoals een vlinder naar nectar zoekt zo zoeken wij naar liefde
Zoals een ijsvogeltje tussen het riet naar een geliefde zoekt
Zo zoeken wij naar liefde om te overleven
Als de liefde uit je leven gaat dan wordt je koud vanbinnen
Dan wordt het koud in je hart en dat overleef je niet
Liefde is meestal heel erotisch en soms ook wel eens exotisch
Vader is niet meer


Omdat ik dit schrijven heb gelezen op een bidprentje van een oudere man ,en het zo mooi vond wil ik het ook hier met jullie delen.
Met het heengaan van ons Vader,is er een boek gesloten.Een heel bijzondere boek.
Een stevige buiten kant,maar binnenin met bijna ontelbare flinterdunne,glanzende bladzijdes.
Het was een geschiedenisboek,een tuinplantenboek een heelkundeboek,een genealogieboek.
Het was een familieroman,die in de jaren 50
van vorige eeuw begon en waar in de loop van het verhaal een gezin ontstond in rijke bloei.
Een gezin waar de vader en de moeder zich niet anders als taak hadden gesteld dan om er te zijn voor de kinderen.
Maar ook waar droefheid niet ontbrak.
Vanzelfsprekend maar daarom niet minder moeilijk te dragen,is het zo dat een familieverhaal vele verliezen kent.
De vader en moeder zagen zowat alles om hun heen wegvallen,maar stonden dank zij hun kinderen niet alleen,En er was ondertussen een nieuw dimensi bij gekomen.Elf kleinkinderen die vol belangstellingwerden gevolgd.
Voor wie ze heel veel belangstelling hadden,
op wie ze geweldig trots waren,maar over wie
ze nooit opscheepten.
Regelmatig trof je recensies,kritieken ,mening
verschillen aan in het boek.
Altijd gebaseerd op een super gevoel voor
rechtvaardigheid,op gelijkheid van alle mensen,op soberheid op een hekel van opsmuk.
Je vond er echte spannenede verhalen,erwaren interviews , veel humor en liedjes.
Nog maar erg kort werden we geconfronteers met het feit,dat de bladzijdes van het boek
steeds meer leegtes lieten zien.
Het boek liep teneinde.
De bron van informatie leek uitgeput.
Echter niet zomaar zonder slag of stoot,
de oude kaft wou nog wel door.
De familieroman kende nog een mooie pasage
van een warm afscheid.
Wij hebben samen met vele in het boek mogen kijken.
Het boek is nu gesloten.
Niemand heeft het boek ,alleen wij !
We krijgen het niet meer open,maar blijven het als bezit koesteren en herinneren ons steeds
de variatie aan rijke inhoud.
Bedankt vader voor zo een mooi Cadeau.
Een met jou


Soms droom ik weg van deze aarde
Een fantasie wereld binnen gaand
Want niets heeft meer waarde
Dan liefde die je hart binnen gaat
Een dag zou ik bij jou willen zijn
Een dag gewoon alleen voor mij
Even kunnen geloven en voelen
Met jou aan mijn zij
Gewoon lopen langs het strand
Jij en ik hand in hand
Met alleen maar het water
En pratend over later
Niets meer dan alleen wij twee
Alles vergetend om ons heen
In onze liefde versmolten
Wij twee zijn dan een.
Zachte tranen.


Zachtjes vallen tranen,
onhoorbaar op mijn gezicht.
Ontroerd door mijn gevoelens
voor verdriet gezwicht
Zoute tranen komen
vallend naar onlaag
Wetend alles is anders
niets meer hetzelfde vandaag
Snikken maken zich meester
binnenin mijn lichaam diep
de weg naar boven zoekend
Alsof een traan hen riep
De stilte is onhoorbaar
maar maakt de diepe wond
van verdriet en leegte
Die ik na jou heen gaan vond.
zwaluwen in de nacht


Een zwevende zwaluw in sterrenpracht
sierlijk fladderend door de donkere hemel
op vleugels neemt hij je behoedzaam mee
door het open raam zie ik je verschijnen
op de rand van mijn bed strijkt hij neer
mijn mooiste droom komt nu tot leven
brandend verlangen laat liefde bloeien
gebracht op de vleugels van een zwaluw
jouw ogen vertellen me waar ik op hoop
een lach die me brengt in hemelse extase
lippen fluisteren woorden in mijn oor
onze handen verenigen zich in liefde
twee harten die tot elkander komen
spreken uit wat zo lang is verzwegen
klapwiekend laat de zwaluw ons alleen
door het raam verdwijnt hij in de nacht
Hey was maar een clown


Veel te grote schoenen,
rode pruik en rode neus,
wiebelend bloempje
op zijn hoed,
sapperdeflap zijn leus
Ruitjespak en rare sjaal,
gekke bekken trekkend,
zijn lijf als elastiek
in rare bochten strekkend
De humor droop ervan af,
het publiek was enthousiast,
hij speelde de clown
in dat pakje dat niet past
Wie echter in zijn ogen keek,
zag daar geen lach maar pijn
Wat je aan de buitenkant ziet,
kan van binnen zo anders zijn
BLOG VRIENDEN

Je hebt van die momenten
dan sta je stomverbaasd
over mensen die je amper kende
die helpen ongezien als je dat vraagt
Een blind geschonken vertrouwen
in deze wereld echt ongehoord
waar onverschilligheid heerst in harten
niemand elkaar kent of ook maar stoort
Dat zijn die kleine diamantjes
mijn allergrootste schat
poets ze op in sombere dagen
ze hebben voor altijd een plekje in mijn hart
Een ballonnetje

Een mensenhart


Mensenhart
Een mensenhart, zo kwetsbaar en fragiel
Met diep van binnen een ondoorgrondelijke ziel
Een eigen karakter, een eigen aard
Voor een ieder, zo ontzettend veel waard
Daarom heeft ook ieder hart een deur
Met zijn eigen vorm en zijn eigen kleur
Dat deurtje is heel speciaal
Want achter elke deur zit een eigen verhaal
Alleen de eigenaar weet hoe het deurtje open gaat
En wie hij daar naar binnen laat
Wil je ooit op 'n dag zo'n deurtje binnen
Probeer dan met liefde het hart voor je te winnen
Dan zal het deurtje vanzelf open gaan
En zul je het eeuwige pad der vriendschap inslaan.

Soms niet ....dan weer veel.





