10. Motril

Zeg tegen een Spanjaard "rietsuiker", en hij antwoordt Motril. Zeg tegen een Belg "Motril", en hij zegt Koning Boudewijn en Koningin Fabiola. Inchecken op camping Playa Granada en geen wolkje aan de lucht. Een kleine gezellige familie camping waar we een tijdje gaan blijven plakken. En we voelen ons thuis, zeker nadat we ontdekten dat we op 10min wandelen verwijderd zijn van Villa Astrida, de koninklijke villa knal op het strand van Playa Granada. Héél eventjes zijn we bijna echte paparazzi!
Maar Motril heeft een eigen interessante geschiedenis, en had in betere tijden een zeer goede naam door zijn rietsuiker, waardoor het dan ook stadsrechten kreeg. Tot 2003 had Motril nog altijd 35Oha rietvelden, enorm veel als je bedenkt dat in die periode het totaal in Europa 600ha bedroeg. Sedert enkele jaren, en het volledig verdwijnen van de rietvelden, is er dan ook het museo del Azucar de Motril. Het is uniek in zijn soort vanwege de lokatie en de aanwezige materialen. De geschiedenis van rietsuiker aan de "Granada" kust gaat terug tot in de 10de eeuw volgens oude geschriften uit al-Andalus. Dit erg gewaardeerde handelsproduct werd beschouwd als "het zoete goud" van de Andalusische kust. Het museum bevindt zich op de restanten van de 16de eeuwse "Motril's Palma Suiker Raffinaderij" en is zeker een bezoekje waard.
Nog enkele dagen genieten van zee, rust, stilte, blauwe hemel, terrasjes, tapa's en een echte Andalusische bevolking is het enige wat nog op ons programma staat alvorens we aan de terugrit beginnen.











