Zondag 6 december 2009
11. Foto' van de villa Astrida
Geschreven door aayke om 00:00
Berichten van 30 november 2009 tot 6 december 2009
Zaterdag 5 december 2009
10. Motril
Zeg tegen een Spanjaard "rietsuiker", en hij antwoordt Motril. Zeg tegen een Belg "Motril", en hij zegt Koning Boudewijn en Koningin Fabiola. Inchecken op camping Playa Granada en geen wolkje aan de lucht. Een kleine gezellige familie camping waar we een tijdje gaan blijven plakken. En we voelen ons thuis, zeker nadat we ontdekten dat we op 10min wandelen verwijderd zijn van Villa Astrida, de koninklijke villa knal op het strand van Playa Granada. Héél eventjes zijn we bijna echte paparazzi!
Maar Motril heeft een eigen interessante geschiedenis, en had in betere tijden een zeer goede naam door zijn rietsuiker, waardoor het dan ook stadsrechten kreeg. Tot 2003 had Motril nog altijd 35Oha rietvelden, enorm veel als je bedenkt dat in die periode het totaal in Europa 600ha bedroeg. Sedert enkele jaren, en het volledig verdwijnen van de rietvelden, is er dan ook het museo del Azucar de Motril. Het is uniek in zijn soort vanwege de lokatie en de aanwezige materialen. De geschiedenis van rietsuiker aan de "Granada" kust gaat terug tot in de 10de eeuw volgens oude geschriften uit al-Andalus. Dit erg gewaardeerde handelsproduct werd beschouwd als "het zoete goud" van de Andalusische kust. Het museum bevindt zich op de restanten van de 16de eeuwse "Motril's Palma Suiker Raffinaderij" en is zeker een bezoekje waard.
Nog enkele dagen genieten van zee, rust, stilte, blauwe hemel, terrasjes, tapa's en een echte Andalusische bevolking is het enige wat nog op ons programma staat alvorens we aan de terugrit beginnen.
Geschreven door aayke om 20:38
Dinsdag 1 december 2009
9. Costa del Sol
De weergoden zijn ons vandaag niet goed gezind als we Ronda verlaten en een kronkelende bergweg door de Sierra de Ronda en de Sierra Palmitera afdalen. Het zicht is erg beperkt en we rijden letterlijk in de wolken. Het water valt met bakken naar beneden, geen wonder als het hier eens regent dat er dan overstromingen zijn. Maar we durven niet klagen. De lokale bevolking gaat dagelijks een muntstuk in het offerblok van één of andere kerk werpen voor wat nattigheid en dan zouden wij moeilijk gaan doen? In de buurt van Marbella krijgen we zicht op zee, de Costa del Sol! En ook onze gezichten klaren op!
Malaga stond op ons lijstje van de favorieten, maar we hebben geen zin om de Picassowandeling in deze nattigheid te doen. We doen zoals Picasso himself, we blijven niet plakken in deze stad. Het word luierikken in Torre de Mar, dat hebben we wel verdiend. Maar het massatoerisme duikt hier op. Campings volgestouwd met mensen die hier komen overwinteren, een ware mierennest is er niks tegen. Appartementsgebouwen in overvloed, horeca zaken met paradijselijke namen, lelijke blokken. Wij voelen ons hier niet thuis en rijden de volgende morgen naar Motril, Playa Granada. Hier vind je nog een eenzaam strand, hier is alles nog echt Spaans en is er rust. De wit besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada houden zich in alle stilte op de achtergrond. Dit is pas echt vakantie.
Geschreven door aayke om 00:00