Archief

Mooi weer vandaag! Een fietstochtje over het “carril bici” langs de Rio Segura brengt ons in Orihuela. Een stopke aan de oude molen, waar ooit restauratiewerken begonnen, en een terrasje onderweg, alvorens weg te zakken aan een goed gevulde tafel in de stad. Leuke stad, Orihuela.

De inwoners van Murcia hebben ook een bijnaam: de Sardineras. Er zijn verschillende verenigingen Sardineras met allemaal een klinkende naam zoals: Apolo, Baco, Centauro, Ceres, Eros, Hércules, Júpiter, Marte, Mercurio, Neptuno, Odín, Plutón, Polifemo, Saturno, Vulcano, …enz. Maar dit alles is nodig om het jaarlijkse lentefeest, het feest van de Sardine, en tevens de begrafenis van de Sardine, te vieren. De belangrijkste gebeurtenis tijdens deze dagen is een grote optocht met praalwagens die eindigt met de verbranding van de sardine. Het begin van het feest gaat terug tot in 1851 toen een groep studenten uit Murcia terug keerden uit Madrid en er dit gebruik van meebrachten. De verenigingen kiezen elk jaar een Gran Pez (Grote Vis) en sinds 1988 ook een Doña Sardina (Dame Sardine). Tijdens deze feesten zijn we er niet, maar we spotten wel enkele standbeeldjes van Sardineras in een 18de eeuws park, en we merken dat de Rio Segura nu reeds wordt klaargemaakt om er straks op haar paasbest uit te zien met een spuitende Sardien als fontein in het midden.

Terug op een vertrouwd plekje! We zijn al een tijdje hier, en lassen een grote pauze in. Maar ja, een mens moet ook eten en drinken, dus moeten we ook naar de supermarkten fietsen. Het is weer de periode van de pluk, en onze fietsen houden halt bij de werkzaamheden. Een korte babbel leert ons: met 30 mankrachten, 7 uren non-stop plukken, levert een vrachtwagentje van 8.000 kg citroenen op! De buit  word betaald per kist, en het geld verdeeld onder de plukkers.

Alhama de Murcia is een authentiek Spaans plaatsje met Romeinse en Moorse bezienswaardigheden. De naam Alhama heeft betrekking op de hete thermale bronnen en trok zowel de Romeinen en de Moren aan thermale baden te bouwen, die vandaag zijn omgezet in het Archeologisch Museum van de stad, Los Baños. We brengen een bezoek aan het museum dat gebouwd is op de resten van een 19^de eeuws kuurhotel. De San Lázaro kathedraal (16^e eeuw) en de overblijfselen van een Moors kasteel (12^e eeuw) zijn zeker ook de moeite waard.

Het Archeologisch Museum van de stad.

Over het stadje Totana bracht ik vorig jaar al uitvoerig verslag. Vandaag fietsen we weer naar het centrum en komen toevallig op het kerkhof terecht. Een heel mooi kerkhof trouwens. Hier koop je voor je familie een stukje grond, bouw er een “Panteon” op, kies het aantal nissen dat je wenst, koop een Christus of Maria beeld voor het altaar, en versier je Panteon het met zoveel mogelijk marmer naargelang je status. Een bezoek zeker de moeite waard.

De druivenroute tussen Totana en Alhama de Murcia. Dat dit gebied ook het gebied van de tafeldruiven is noteerde ik vorig jaar reeds. Nu, half januari, is de oogst binnen en wordt er druk gesnoeid en opgeruimd. Overal bedrijvigheid ! Leuke fietstocht, met hier en daar nog een druifje!

Vandaag is het weer de processie van de patroonheilige van de stad. Santa Eulalia wordt weer naar de Sierra Espuña gedragen, 7km bergop. We nemen weer deel aan dit groots volksfeest, helaas laat mijn camera het afweten na 2 foto’s. Wij genoten in ieder geval weer van de gastvrijheid en de vriendschap van de spanjaarden, weer waren we uitgenodigd om mee te tafelen in de bossen in de Sierra Espuña. Voor meer foto’s en verhalen kan je even kijken op dit blog op 7 januari 2014.

In dit kustdorp heerst er nog steeds die authentieke Spaanse sfeer, die nog goed intact is gebleven. De mensen nemen tijd voor elkaar en genieten van het leven aan de kust. Tevens is Terreros een plaatsje gebleven verscholen van het massatoerisme! Net tegenover de mooie stranden bevinden zich de kleine eilandjes “Isla de los Terreros” en “Isla Negra” die samen een natuurmonument vormen.

We gaan stilletjesaan Andalucia weer verlaten, maar dat doen we niet zonder eerst een bezoek te brengen aan Jef en Thea. Altijd fijn om te zien hoe goed dat zij het leven in Spanje uitstralen. En natuurlijk doen we ons terrasje aan zee weer, bij Valerie, met een portie friet en overheerlijke, super grote mosselen.