Naar de inhoud

Actieve senioren

Leren, fun en fit
akke.beakke.be

Berichten van 26 december 2005 tot 1 januari 2006

Bomen

Bomen

Lamorinière Sparrenbos te Pulle
\'Welke aangename herinneringen roept een bos bij je op?\'






Zoals iedereen heb ik in mijn geheugen een aparte afdeling met herinneringen aan bomen. Een van de oudste herinneringen is de boom op de speelplaats van de kleuterschool (de kakschool, de Fröbel). We dansten er rond en we zongen: “En den boom en den boom en den goddelijke boom. En de boom die staat op d’aarde…” Ik heb de rest van het kinderliedje niet kunnen achterhalen. Nog altijd niet, zelfs niet met Google. Dan kwam de boom met een krachtige tak om aan te slingeren. Ik viel eraf en ik brak mijn been. Ik lag enkele weken met mijn been in de gipsi n een zeteltje buiten in de zon op straat. Ik herinner me dat een Duitse soldaat – het was op het einde van de oorlog – me vriendelijk toeknikte.
En dan na de oorlog de opkomst van de kerstbomen. Iedereen wilde er een hebben om ze zoveel mogelijk te versieren. Met engelenhaar dat in je vingers sneed, met gekleurde slingers en echte kaarsjes op ijzeren klemmetjes, met ballen in alle kleuren en grootten en met een kleurige, grote top als een kruis van de kerktoren.
En dan de boom van de kennis van goed en kwaad ten tijde van Adam en Eva, een appelboom. http://nl.wikipedia.org/wiki/Boom_van_de_kennis_van_goed_en_kwaad 
‘Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijk sterven.’ Gen. 2:16-17
Aan de universiteit koos ik in mijn tweede jaar de boomtest (der Baumtest - Alfred Koch) als seminariewerk. Koch, Karl. Der Baumtest : der Baumzeichenversuch als psychodiagnostisches Hilfsmittel. - Bern : Hans Huber, 1993 (laatste herdruk ?). Uit de boomtekening probeerde ik als een als een leerling-tovenaar de persoonlijkheid te doorgronden van kinderen en volwassenen.

Nu geniet ik van de bomen. Ik probeer de boom als belevingselement voor ouderen naar voren te brengen door bomen te verbinden met de vier oerelementen. Aarde: de wortels van de boom; lucht: wind in de bladerkroon; ontwortelen); vuur: bliksem, bosbranden; water: bomen in en aan het water; boten. Oudere mensen halen veel (aangename) herinneringen op aan bomen vanuit hun kindertijd en van de reproducties van landschapschilderijen. Als ik een dreef van de Antwerpse schilder Lamorinière projecteer in PowerPoint , krijg ik een reeks interessante herinneringen. Doe de proef bij jezelf met bovenstaande foto. 
\'Welke aangename herinneringen roept een bos bij je op?\'

Geschreven door siti4 - georges de corte om 00:00

Bewoners op de wereld en in België

Bewoners op de wereld en in België

 Op school dienden we de bevolkingsaantallen van België en van de wereld te kennen. Als je een leerboek had dat al enkele jaren oud was, liet de onderwijzer of leraar toe dat je het getal corrigeerde. Aantal een stukje hoger.
Ik herinner me vaag dat het bevolkingsaantal van België zelfs een vraag was uit een test voor Algemene Ontwikkeling.
Na de schoolperiode lagen die aantallen niet meer zo vast in je onmiddellijk geheugen. Daarom even dit geheugensteuntje meegeven (afgerond):
Wereldbevolking 6,6 miljard
België 10,4 miljoen
Zoek een trucje uit om dit te onthouden.
Wereldbevolking 6,6 miljard (1955: 2,5 miljard) is een verdubbeling op vijftig jaar tijd. De groei van de wereldbevolking vertraagt. In de noordelijke continenten blijft het aantal stabiel; in de zuidelijke is er een toename.
http://www.ined.fr

Geschreven door siti4 - georges de corte om 10:17

De vonte smet: ken je deze (westvlaamse) zegswijze?

De vonte smet: ken je deze (westvlaamse) zegswijze?
Bij mijn oudere zus Thérèse en schoonbroer Rogier (omstreeks de tachtig) hoorde ik de uitdrukking “de vonte smet”. Tijdens het eten vertelde ik aan Rogier dat zijn petekind Kris (16 jaar) graag meehielp in de keuken om gerechten klaar te maken en ook al flink kon wijn proeven. Rogier staat ook graag in de keuken en houdt van wijnproeverij. “Ja Kris - zei Rogier - de vonte smet.” Kris – mijn zoon - keek zijn peter vragend aan en keek dan naar mij. Mijn zus en mijn schoonbroer waren verwonderd dat ik – Bruggeling, bijna 66 - deze uitdrukking niet kende. Ik kreeg de uitleg en daarna zochten we in het Westvlaamsch Idioticon van De Bo (1892 – herdruk 1970) bij vonte. Vonte = doopvont en wat verder: ‘De vonte smet = een doopkind dat naar zijnen peter of meter aardt, dat er goede of slechte hoedanigheden van heeft.’ Dit woordenboek is de beste koop geweest van al mijn boeken, riep mijn schoonbroer uit. http://users.skynet.be/ovo/DekenDeBo.html
In de zeer interessante webstek van de gewezen schepen van de stad Brugge Andries Van den Abeele vond ik wel een verwijzing naar die uitdrukking zonder verdere uitleg. Hij veronderstelt waarschijnlijk dat de oudere (Brugse) lezers die uitdrukking kennen…
http://users.skynet.be/sb176943/AndriesVandenAbeele/AVDA385.htm
Vonte komt van doopvont en smet is hier waarschijnlijk in de betekenis van ‘besmetten’, figuurlijk of oneigenlijk, zie Van Dale: een besmettelijke danswoede; of misschien van smet: vlek of spat; een spat gedurende het dopen bij de peter/meter en het doopkind?

Geschreven door siti4 - georges de corte om 10:13

Woordgebruik in discussie over euthanasie en ouderen

Woordgebruik in discussie over euthanasie en ouderen
De laatste weken was er veel te doen omtrent een verruiming van de wet op de euthanasie. De discussie werd aangescherpt door een passage uit de kerstpreek van kardinaal Danneels. Woord en wederwoord in de pers, op de radio, op de televisie. Soms ontstaan er misverstanden door de verschillende interpretaties die we geven aan woorden. Sommige woorden liggen gevoelig omdat ze bijvoorbeeld kunnen verwijzen  naar andere of naar verouderde opvattingen. Voorbeeld: personen uit het werkveld horen niet graag spreken over 'dementen', 'gehandicapten', 'bejaarden' enz. Deze woorden geven de indruk dat ze verwijzen naar voorbijgestreefde opvattingen over 'personen met dementie', 'personen met een handicap', over 'ouderen'.
In de sector van de ouderenzorg hoort men niet graag spreken over de ‘bejaardenhuizen’ (vroeger: gestichten voor oude mannen/vrouwen. Zze verkiezen te spreken over woon- en zorgcentra (WZC) en RVT. De afkorting WZC is echter nog niet ingeburgerd. Wel kan je er makkelijk op zoeken met Google. Ik kreeg een kleine honderd verwijzingen.

In de volksmond is de afkorting RVT (rust- en verzorgingstehuis – zie http://www.wvc.vlaanderen.be/rvt/ ) goed ingeburgerd. Zo is het ook beter is niet te spreken van ‘bedden’ als het gaat over ouderen in rusthuizen, wel over woongelegenheden, omdat deze mensen geen patiënten zijn en ze in een rusthuis een bewoner (resident) zijn, zoals iemand in een zorgflat.

Veel gevoeliger is de discussie of de inhoud van het woord euthenasie. O.a. over wanneer euthanasie kan en niet kan en wanneer bepaalde handelingen in de categorie vallen van euthanasie. Daarenboven liggen de interpretaties tussen een wetgeving (in België bijvoorbeeld) en de persoonlijke opvattingen. Als men in een rusthuis, na voorafgaand overleg, het versterven toepast d.w.z. het stoppen – in een eindfase - met het toedienen van eten en drinken, mag men dit niet gelijkstellen met ‘laten verhongeren’. En zo kunnen we verder gaan, bijvoorbeeld met ‘sedatie’. Sedatie in de laatste levensfase is geen langzame euthanasie. Middelen die het bewustzijn verlagen (sedatie), kunnen het lijden verlichten van mensen die stervende zijn. Artsen kunnen kiezen voor deze mogelijkheid na zorgvuldig overleg.
Belangrijker dan deze discussies over juist woordgebruik is de gevoelswaarde en de achterliggende opvattingen. Bijvoorbeeld: hoe zien wij de zorg voor de kwaliteit van het leven van dementerende personen en van ouderen in de laatste levensfase.
Geschreven door siti4 - georges de corte om 00:00

Meer van Actieve senioren

↑ Terug naar de berichten