Archief

Woensdag 6 juni 2007

Brussel: Warande - Koningsplein - Kunstberg en verder

Brussel: Warande – Koningsplein - Kunstberg

Warande Park (kortweg Warande) of Het Park van Brussel (Parc Royal ) ligt zeer symbolisch: aan de ene kant het Koninklijk Paleis en aan de andere kant het Natiepaleis met Parlement en Senaat.
Dit park is 13 ha groot, symmetrisch en grenst aan de Koningsstraat, Wetstraat, Hertogstraat, het Paleizenplein. Voor een overzicht sta je best aan de grote fontein. Dan zie je dat de ontwerper het symbool van de loge (passer) heeft verwerkt in de hoofdgangen. Je ziet overal verschillende borst- en standbeelden, classicistische toegangspoorten en een muziekkiosk. Geregeld zijn er culturele activiteiten; wij genoten van een fototentoonstelling aan de hekkens van het park.

Koninklijk Paleis

Het verhaal dat als de Belgische vlag op het paleis wappert de koning aanwezig is, is niet juist. Wel dat de koning in het land is. Het paleis kende een interessante geschiedenis. Je kunt dit volgen op Wikipedia. Interessant is te weten dat koningin Paola aan Jan Fabre vroeg in de spiegelzaal op het pafond een kunstwerk te maken: Heaven of Delight. De kunstenaar bracht op het plafond een voor een de groene schubben aan van de exotische Thaise juweelkever.

Andere interessante pleinen:

Martelarenplein: plein van de Vlaamse Gemeenschap; met crypte van de gesneuvelde Belgen bij de onafhankelijkheid van België. Volop nog in restauratie.

Sint - Gorikshallen (http://www.hallessaintgery.be/ op de Zenne; hier ontstaan van Brussel (997). De Zenne werd een open riool; overwelving door burgemeester Anspach. Sedert april 1999 is in de Sint-Gorikshallen een informatie- en tentoonstellingscentrum; nadruk op het patrimonium en het leefklimaat van de Brusselaars. Bijvoorbeeld: De 'weik van t Brussels' activiteiten door de Cel Erfgoed van de Vlaamse GemeenschapsCommissie (VGC), zo onder andere om het Brusselse dialect tepromoten. In de omgeving van de Marollen zijn er opschriften in het Brussels.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 11:05

Dinsdag 5 juni 2007

Brussel: wandelen, fietsen, bezoeken, genieten

Brussel heeft veel troefkaarten voor een bezoeker. We konden dit enkele keren ervaren na bezoeken aan tentoonstellingen in en rond de Kunstberg. Ook door enkele keren te wandelen in het groen en om zo interessante plekken te ontdekken. We deden dit onlangs met de fiets op een zondag, via de organisatie Po Velo Pro velo

http://www.provelo.org/rubrique.php3?id_rubrique=11&lang=nl Dat fietsen gezond en milieuvriendelijk is, is een open deur intrappen. Brussel heeft hier en daar fietspaden aangelegd, routes gemaakt en vooral steun verleend aan acties om de fiets te promoten. Op zondag fietsen in Brussel heeft het grote voordeel dat het veiliger is en dat je op veel pleinen de omgeving rustig kunt bekijken. Het doet wel wat vreemd aan zo weinig beweging te zien.

We onthouden enkele markante zaken die een bezoek zeker waard zijn. We zullen dit bekijken in enkele afleveringen. Interessant is het onderscheid tussen de bovenstad met het Koningsplein en het Justitiepaleis en de benedenstad met de Grote Markt, Manneke Pis enz. We vertrekken van de bovenstad en gaan zo naar de benedenstad. Het zijn maar enkele indrukken.

Wikipedia en Google
Als je vooraf documenteert via de dienst voor toerisme en nadien nog eens alles rustig bekijkt met Wikipedia en Google, garandeert Brussel te voet en per fiets interessante uurtjes.

Godevaart van Bullioen: ooit gelezen?

Het Koningsplein is het centrale plein (samen met de Grote Markt) van Brussel. De eerste blikvanger is het standbeeld van Godfried van Bouillon, als Belgische held. Het is zo dat het jonge België dringend nood had aan helden. Dit zou het nationaliteitsgevoel versterken. Daarom werden overal standbeelden opgericht, kwam er steun aan kunstenaars) die het nationaliteitsgevoel aanwakkerden, ook voor de slag der Gulden Sporen: Vlamingen die samen met Walen vochten tegen de Frankrijk, die een begerig oogje bleef hebben op het jonge België. Vandaar Belgische steun aan ‘De leeuw van Vlaanderen’ – van Hendrik Conscience.
Als je aan de voet staat van dit beeld, heb je een mooi uitzicht op de omringende gebouwen, o.a. enkele musea van de Kunstberg. Opmerkelijk is de nieuwe MuseumBrasserie dat verbonden is aan het Museum, waarover we eerder al schreven: Koningsplein 3 elke dag open van 11.30 tot 14.30 en van 18.30 tot 24 uur; www.museumfood.bevoor

Onze gids wees ons op de inscripties van het standbeeld. Aan de ene kant Frans en aan de achterkant Nederlands. De vertaling liep wat mank want er staat op de achterkant in het Nederlands: ‘Godevaart van Bullioen’. Ik kon mijn ogen niet geloven, wel een leuke anekdote.
Men kan de figuur van Godfried van Bouillon analyseren in zijn historische context en de actualiteit. De Kruistochten hadden heel wat minder fraaie kanten, van moord, plundering, verkrachting enz. Actualiteit: het was een stommiteit van de VS-administratie om hun president Bush de woorden in de mond te leggen ‘van een nieuwe kruistocht’ als reactie op de terreuraanslagen in de VS.

Het Koningsplein dateert van de 18de eeuw. Dit plein was plat gebombardeerd door de Franse kanonnen. De Oostenrijkers lieten op nieuwe classicistische gebouwen optrekken. Zo werd tevens de vijfentwintigste verjaardag gevierd van de regeerperiode van de landvoogd Karel van Lorreinen in 1776. Wat verderop: het Paleis van Karel van Lotharingen.

Kunstberg: het museumkwartier van Brussel bij uitstek. Een van de grootste concentraties van musea en van merkwaardige architectuur van West-Europa.

Van de Kunstberg heb je een mooi uitzicht op de benedenstad tot aan de basiliek van Koekelberg.

Kerk Coudenberg: achter het standbeeld van Godfried van Bouillon.

Bij het afdalen van de trappen: Paleis van Schone Kunsten – Albertina -

Congrescentrum.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 00:00

Vrijdag 4 mei 2007

Selectieve aandacht voor Marrakesh en Berbers (Amazigh)

Berbers: taal, cultuur, politiek

In 2001 had de Marokkaanse koning Mohammed VI beloofd de Berbertaal in te voeren in het onderwijs. De Arabische taxichauffeur die ons reed naar de moskee Tin Mal verzekerde ons dat dit nu gebeurd was. Hij zwaaide tevens de lof naar de Berbervrouwen die zo ijverig waren en complimenteerde ons eveneens met te zeggen dat voor de Belgen Marokko ons tweede vaderland was… Voor wat betreft de Berbertaal is de realiteit volgens onafhankelijke bronnen niet zo rooskleurig. Oude voornamen in het Berbers (bijvoorbeeld Sifaou) staan (nog) niet op de lijst van de betrokken ambtenaren burgerlijke stand en mogen dus niet gekozen worden. In België was dit tot enkele decennia ook het geval…In 2001 werd het Koninklijk Instituut voor de Amazigh-Cultuur (Ircam) – dit is de Berbercultuur – opgericht. Het ministerie heeft echter (nog) niet de schoolboeken in het Berbers (Amazigh-talen en het speciale schrift tifinagh) opgenomen. Vandaar weinig of geen verspreiding. Er is tevens een tekort aan leraren en aan een aangepast budget. De algemene indruk is: het onderwijs in Marokko wordt gearabiseerd (cf. Said Bajji die de Berberpagina verzorgt in de Berberkrant Le Monde Amazigh). In regeringskringen had men en heeft men schrik van een politieke Berberbeweging. De Amazigh-beweging staat lijnrecht tegenover het fundamentalisme. Daarin lopen de politieke en ideologische belangen van deze beweging gelijk met die van de bewindsvoerders belichaamd in de persoon van koning.Taal- en cultuurpolitiek liggen hier ook in het dmein van politiek van een land of van een regio. Over 'Berbers' biedt Wikipedia - zoals meestal - hier ook een zeer goede inleiding http://nl.wikipedia.org/wiki/Berbers

Geschreven door siti4 - georges de corte om 10:30

Vrijdag 4 mei 2007

Selectieve aandacht voor voorbije reisimpressies: Nice

Als je een stad of land bezocht hebt – bij mij was dat de laatste maanden Marrakesh en Nice - blijft dit in je geest nog een hele tijd nawerken. Dat merk je door de selectieve aandacht van een aantal woorden die dan als ‘triggers’ optreden.
Nice: Zo las ik een artikel over sociaal-economische toestand in Nice. Veel glitter en glamour in de periode van carnaval, de wielerwedstrijd Paris – Nice en zeker als de vakanties naderen met daarbij de actie om Nice en grote omgeving culturele hoofdstad te maken van Europa in 2013. Ik werd getroffen door een artikel waar men het had over de hoge graad aan werkloosheid en de schaarste aan logies voor sociaal zwakkeren. Ik had inderdaad op het strand tenten gezien als overnachtingalternatief. In Nice is er een sterke onderstroom om daar iets aan te doen. Deze tenten zijn luizen in de pels van de plaatselijke en nationale beleidsverantwoordelijken.

In een volgende aflevering gaan we in op reisimpressies van Marrakesh o.a. met het Berbers (Amazigh).

Geschreven door siti4 - georges de corte om 10:25

Donderdag 3 mei 2007

Graag handvatten voor docudrama's op de televisie

Graag handvatten voor docudrama’s

Zondag 29 april 2007 kon ik opnieuw kijken naar een van mijn geliefkoosde docudrama’s: Ancient Rome - The Rise and Fall of an Empire, (GB-2007) op Canvas. Vooraf wist ik dat de chronologie door elkaar was gehaald. De aflevering op 29 april 2007 was de periode van de revolutie: de tijd van de Punische oorlogen, met als hoofdfiguur Tiberius Gracchus en zijn zoon, de verkozen tribuun die voor het gewone volk opkwam en later vermoord werd door zijn tegenstanders (senatoren die het groot grondbezit wilden handhaven) en in de Tiber werd gegooid. Prachtige aflevering.
Ik bleef zoals de vorige keren voor een deel op mijn honger zitten, met name de situering in tijd en ruimte. Ik kreeg te weinig handvatten in de uitzending om zelf te kunnen situeren. Ook in de tv-rubrieken in de gedrukte media kreeg ik daarvoor weinig of geen steuntjes. Op de voortreffelijke website van Canvas evenmin: wel interessante informatie over de locaties, over de geruikte zwaarden enz.
Op de middelbare school heb ik verschillende keren de Punische Oorlogen moeten bestuderen. Ik deed dit graag en ik kende toen vrij goed de leerinhouden van de lessen: oorzaken, het verloop, de gevolgen enz. Nu - een vijftigtal jaren later ken ik nog een aantal zaken. Vooral dat Carthago uiteindelijk het onderspit heeft moeten delven. En dat de strijd vooral ging over wie het voor het zeggen had in de handel op zee (Middellandse zee) en de kuststroken.
Bij zo’n docudrama kijk ik uit naar een situering in tijd en plaats. De tijd werd af en toe getoond: omstreeks 133 v.C. dus voor Caesar. Caesar is voor mij het makkelijkste referentiepunt voor de situering in de tijd, samen met het jaar 1: begin christelijke tijdrekening. Met de situering in de ruimte ondervond ik meer problemen. Voor mij waren de referentiepunten : Italië (de laars), Rome bijna in het midden en bijna aan de Middellandse zee. Men had het voortdurend over Carthago. Ik wist dat deze lag in Noord – Afrika aan de Middellandse zee. Ik kreeg geen kaartje te zien. Toen ik nadien de ligging van Carthago opzocht, zag ik dat beide steden ongeveer op dezelfde verticale lijn lagen. Carthago ligt waar nu Tunis ligt. Het oude Carthago is zelfs te voet vanuit Tunis te bereiken is.Carthago is in 146 voor Christus door Rome verwoest. In 29 voor Christus werd de stad door keizer Augustus hersticht (Colonia Julia Carthago).
Ik kan me voorstellen dat in zo’n uitzending een ruimtelijk situering niet te schoolse kan of moet gebeuren. Hoewel dit een interessante informatie is voor sommige kijkers. Waarom dit niet standaard vermelden in de televisierubrieken en zeker op de website van de zender, of de informatie opvraagbaar te maken via een hulpscherm op de digitale televisie?
Tijd: (info Wikipedia) Tiberius Sempronius Gracchus III (gest. Rome 133 v. Chr.) was de oudste zoon van Tiberius Sempronius Gracchus II en Cornelia. Hij vocht mee in de Derde Punische Oorlog. Tiberius beschouwde het als zijn ideaal het volk weer welvarend en gelukkig te zien. Hij had de verpaupering van de door het grootgrondbezit opgeslokte boeren leren kennen en de sterk verminderde weerbaarheid van de Romeinse legers, waarvan de boeren de ruggengraat vormden. Ook het Romeinse proletariaat had onder deze crisis te lijden. Om aan deze wantoestand een einde te maken, stelde hij als volksctribuun (tribunus plebis) in 133, met steun van een deel van de senatoren een akkerwet met een beperking van het maximum van de ‘staatsgronden’. Een collega van Tiberius, Marcus Octavius, werd uitgekocht door een deel van de senatoren-grootgrondbezitters, en overgehaald zijn veto over het voorstel uit te spreken. Hierop liet Tiberius hem - in strijd met de traditie - door de volksvergadering afzetten, zodat de wet toch kon aangenomen worden. Tiberius stelde zich opnieuw verkiesbaar als tribuun voor het volgende jaar, wat niet voorzien was bij wet. De conservatieve oppositie in de Senaat greep toen naar de grove middelen. Zij beschuldigden hem ervan naar de tirannie te streven. Een gewapende straatbende lynchte hem samen met een driehonderdtal van zijn aanhangers. De senaat was de toestand weer meester. Tien jaar later zou Tiberius' broer Gaius echter zijn politiek verder zetten.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 09:01

Maandag 23 april 2007

Reisdagboek Marrakech

Souk - Marrakech: vlak aan Djeem El Fna plein (eigen foto)

Een souk is een Arabische markt, helemaal of gedeeltelijk (overdekt) in open lucht. Oorspronkelijk was een souk voor handel en ambachten zowel voor de plaatselijke bevolking als voor karavanen. Marrakesh was van oudsher de belangrijkste pleisterplaats voor karavanen van en naar de Sahara en verder.
De souk wordt door de touroperatoren beschouwd als een topattractie in Marrakesh en in andere gemeenten van Marokko. Er is een aanbod van allerlei artikelen met een prijs die een compromis is tussen verkoper en klant. De uiteindelijke prijs kan soms een derde van de oorspronkelijke prijs bedragen. Een bodemprijs is 60% van de gevraagde prijs. Een verkoper zal niet met verlies verkopen, wat hij ook moge beweren. Meestal is het spel van vraag en aanbod betrekkelijk amusant. Sommige toeristen gaan in deze manier van kopen en verkopen helemaal op, anderen haken na een tijdje af. Ze vinden het te vermoeiend. In de souk is er een grote drukte van toeristen en plaatselijke bevolking. In de nauwe straatjes rijden er fietsers, bromfietsen, stootkarren. In de wat bredere straten soms een taxi en een wagen van de politie. Het geheel is een wirwar van straten, straatjes, pleintjes. Er zijn wel plaatsaanduidingen, maar die zijn niet makkelijk te situeren op een plan. Hier en daar zagen we een binnenkoer of tuin met een koe, kippen, houtopslagplaatsen enz. De souks liggen tussen de andere straten waar er een permanente bedrijvigheid is van kleine en grotere ambachten (per gilde), vaak gegroepeerd. Voor verdere reflecties over land en cultuur:
http://users.pandora.be/siti4/Marokko/1land.htm

Geschreven door siti4 - georges de corte om 15:15

Maandag 23 april 2007

Reisdagboek Marrakech

Islam - moskee Tin Mal (eigen foto)

De reisbureaus bieden talrijke excursies om de omgeving van Marrakesh te verkennen. Ik ging naar de Tin Mal moskee, een gerestaureerde moskee na anderhalf uur rijden door een prachtig landschap. Deze moskee is men al jarenlang aan het restaureren. Het dak is er nog niet: enkel de muren staan rechtop en stukken van de gewelven. De deuren waren in cederhout vanuit het nabijgelegen Atlasgebergte. De oude deuren liggen nog te wachten op een nieuwe bestemming. De geschiedenis van Marokko is een aaneenschakeling van plaatselijke, religieuze leiders die andere delen van Marokko aan zich onderwerpen. Meestal liet men de moskees intact, de omliggende huizen en gebouwen werden vernietigd. Dat was ook hier het geval.
Bij een moskee hoort een minaret en gebouwen voor koranonderricht en sociale ontmoetingen. Een niet moslim komt er niet binnen. Bij een moskee hoort een minaret en gebouwen voor koranonderricht en sociale ontmoetingen. Een niet moslim komt er niet binnen. Vrouwen hebben in de regel een aparte ingang en bidden meestal ook op een andere plaats, bijvoorbeeld op het balkon. De moskee is voor de Islam erg centraal. De moskee is meer dan een plaats voor gebed. Een grotere moskee bevat ook een bibliotheek, een ontspanningsruimte, een eetgelegenheid. De hele gemeenschap is daar welkom, ook vrouwen. Westerlingen vinden dat vrouwen in de Islam niet correct worden behandeld volgens de mensen - en vrouwenrechten. In 2004 werd een stap gezet in de richting van meer rechten voor vrouwen. Naar normen van plaatselijk gebruik was dit een merkwaardige verandering. We hebben een katholieke kerk bezocht, vlak naast een moskee, in le quartier de Gueliz op 50 meter van de avenue Mohammed V. (Eglise des Saints Martyrs - Rue El Imam ali Gueliz - Marrakech. In de paasweek waren er verschillende diensten die werden voor gegaan door een zwarte priester. Er zijn nog enkele (Franse) broeders en zusters. Een wandeling ernaar toe en de omgeving is een aanrader omwille van de mooie lanen en parken.
We hebben als contrast een katholieke kerk bezocht, vlak naast een moskee, in le quartier de Gueliz op 50 meter van de 'avenue Mohammed V. (Eglise des Saints Martyrs - Rue El Imam ali Gueliz - Marrakech. In de paasweek waren er verschillende diensten die werden voor gegaan door een zwarte priester. Er zijn nog enkele (Franse) broeders en zusters. Een wandeling ernaar toe en de omgeving is een aanrader omwille van de mooie lanen en parken.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 15:15

Maandag 23 april 2007

Reisdagboek Marrakech

Medina en vestingmuren; calèche - wandelen
De medina is de (versterkte) ommuurde, oude binnenstad. 'Medina' betekent stad in het Arabisch. De meeste Arabische steden hebben een medina, een 'oud stadsdeel'. Vergeet zeker niet te wandelen langs een deel van de vestingmuren (zowat 16 km.) die rond de medina liggen in Marrakech.
20 poorten en 200 torens... De meeste stukken raakten in verval en zijn niet authentiek. Men is ze volop aan het restaureren. Tombeaux Saadiens is een geliefde stop voor toeristen. Het mooiste mausoleum is dit van Ahmed el Mansour.

Buiten deze muren heb je vaak veel groen en banken om wat uit te rusten. Je kunt er een groot deel van zien vanuit de calèche, een bijzonder populair vervoermiddel, samen met de kleine en de grote taxi's.

Spijtig dat er in de medina en er vlak buiten geen uitgestippelde wandel- en fietsroutes zijn voor de actieve toerist. Men is nu te vaak aangewezen op een verblijf in het hotel naast het zwembad, bezoeken aan de souks en restaurants en het aanbod van de reisoperatoren.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 15:14

Maandag 23 april 2007

Sommige herinneringen zijn moeilijk uit te spreken ...

Het ophalen van herinneringen bij ouderen heeft in de regel geen therapeutische bedoelingen. Belangrijk is dat de ouderen en hun begeleiders er plezier aan beleven (fun). Daar de activering van het geheugen, de fantasie, het denken is er een tevens een soort mentale training: een zekere alertheid, mentale fitheid is mogelijk. We zoeken daarom zoveel mogelijk positieve herinneringen op te halen. Soms gaat het reminisceren een andere toer op. We denken hierbij in de eerste plaats aan persoonlijke problemen bij de opvoeding, bij het groter worden, bij relatievorming. Van een bijzondere soort zijn de herinneringen rond de oorlog (wit en zwart). Sommige herinneringen zijn hier moeilijk uit te spreken, ook voor naastbestaanden. We denken hierbij aan de meisjes en vrouwen die de liefjes waren van de bezetters. Deze ‘moffenmeiden’ werden na de oorlog kaal geschoren, bespot, onteerd. Sommigen kunnen dit nog niet vertellen aan hun partner. Deze vrouwen uit Nederland en België werden soms verliefd op een Duitse soldaat; ze trouwden of ze waren dit van plan. Zo ontstonden twee keer problemen. De eerste keer bij het aangaan van de relatie. Toen kwamen er problemen met de ouders, met de familie en de vriendinnen. Een tweede keer kwamen er levensgrote problemen na de oorlog. Bij velen was dit een moeilijke verwerking. Sommigen gingen in therapie en vertelden deze pijnlijke ervaringen aan anderen, om zo deze verwerkingsproblemen te verminderen of om te lossen. In heel wat gevallen hielp dit. Andere voorbeelden van therapeutisch gebruik van reminisceren: Nederlandse vrouwen uit de Jappenkampen, mannen en vrouwen in de Duitse concentratiekampen. Recenter zagen we de therapeutische zittingen met betrekking tot ontvoeringen, natuurrampen, ongelukken. Deze vorm is niet de activiteit van vrijwilligers. Daarvoor zijn er professionelen nodig.
Bij het gewoon reminisceren houden we ons bij de herinneringen die verband houden met elementen uit het 'erfgoed' van alle dag en vanuit ons collectief geheugen. Dit werkt stimulerend voor ouderen en hun begeleiders.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 09:44

Maandag 23 april 2007

Reisdagboek Marrakech

Djemaa El Fna plein - Marrakech (eigen foto)

Djemaa El Fna plein kent verschillende gezichten. 's Avonds is het vooral voor de toeristen om een hapje te eten in de mobiele restaurants (ze worden in een mum van tijd opgezet, zo omstreeks 16 - 17 u.).
Overdag zijn er naast de toeristen ook heel wat plaatselijke mensen plaatselijke bevolking die komen kopen en kijken naar de attracties: slangenbezweerders, behendigheidsspelen, muzikanten tot en met verkopers van gebitten.
Je zit een grote hoeveelheid kramen met verkoop van sinaasappelen en andere vruchten. Populair zijn de geperste sinaasappelen. Als je gevoelige darmen hebt, geen aanrader.
Een zicht van op het balkon van de talrijke restaurants en tea-rooms is mooi. Je betaalt daar wel iets meer voor je drank. Via dit plein kan je makkelijk de stad verkennen.

Hoewel het wandelen zeker niet wordt aangemoedigd, is een wandeling naar enkele parken en wijken een noodzaak om de charme van deze stad te proeven. We hebben de beste herinneringen aan de wijken Hivernage - de omgeving van het beroemdste hotel : hotel Mamounia (was volop in restauratie) met ernaast het casino: neem een kijkje http://www.mamounia.com/
Parken: Parc Menara -Jardin du Hartsje

Jardin Majorelle
Wij stellen voor dat je van je hotel wandelt naar Jardin Majorelle (Bou Saf Saf)
Deze subtropische tuin is prachtig. Bezoek ze liefst zo vroeg mogelijk (opening vanaf 8 uur); dan is de stroom toeristen nog niet begonnen. Ze werd aangelegd door de schilder Jacques Majorelle. Je ziet er bamboebosjes, waterlelies, vijvers en een groot aantal vogels. Yves Saint - Laurent kwam er inspiratie opdoen. Het blauw van Majorelle is een begrip geworden. Je kunt al genieten van de pracht door te surfen naar http://www.jardinmajorelle.com/ In de toegangsprijs (30 dinhar) zijn er twee mooie brochures inbegrepen.
Denk eraan: niet moslims zijn niet toegelaten op de islamitische kerkhoven.

Het aanbod voor excursies is eerder ruim. Het toerisme is hier ook een belangrijke (noodzakelijke) bron van inkomen voor vele mensen. Iedereen probeert er zijn graantje mee te pikken. Excursies in het binnenland liggen voor de hand. Vooral de Koningssteden zijn in trek en bezoeken aan de verschillende delen van het Atlasgebergte, Riff en de Sahara woestijn. In vele gevallen is een begeleide excursie aangewezen, zeker voor het platteland. Er zijn goede trein- en busverbindingen. Het wegennet is behoorlijk en goed aangeduid: Arabisch en Frans. Dit dateert van de Franse periode. Voor toeristen op de stranden zijn ritjes met de dromedarissen en de paarden een klassieker, samen met de squad (zeer eenvoudige 4 x 4 met brede banden- en water jet: een racebootje om door de golven te klieven. In elk hotel en bij elk reisagentschap krijg je een lijst van excursies: halve dagen, hele dagen, meerdaagse uitstappen. In elk geval moet je proberen dichter te komen bij de Hoge Atlas: de besneeuwde bergtoppen zijn romantisch. Aantrekkelijk voor wintersport. Wij kozen voor de excursie naar de moskee Tin El Mal (volle dag).
Verder opzoeken: Foto's van woestijnlandschappen, Marrakech, Marokko, Agadir... via Google; best met Maroc (Engels - Frans).
Beknopte woordenlijst
maghreb: verwijst naar de islamlanden Marokko, Algerije, Tunesië; algemeen: westen
jellaba: mannengewaad; los kleed vaak over broek en hemd
riad: groot huis in de stad met binnentuin; veel riads zijn hotels geworden of B&B
kaftan: traditionele mannenkledij: muts, lange mouwen
babouche: leren muiltje
kelim: geweven tapijt
Berbers: oorspronkelijk bevolking van Marokko; Berbers: taal; enkel gesproken; culturele uitstappen naar Berbers verzorgen : tenten, zang en dans, eten, optredens in hotels enz. Toegepaste Berberkunst: juwelen: zilver, eerder ruw; kledij; textiel... Platteland. Schatting: 60 % bevolking.
Arabieren: politieke en culturele 'bovenlaag' van de Marokkaanse bovenlaag; Arabische taal: cultuurtaal, verplicht in het onderwijs. Vooral in stedelijke gebieden. Schatting: 40% bevolking;
Toearegs: nomaden, vaak in woestijngebieden; typisch: blauwe omslagdoek;
hamman: badhuis.

Als toerist zie je de grote aanwezigheid van politie en nationale veiligheid. Uit de media kan je vernemen dat er oppositie is (en was) tegen de huidige regeerders en bewindslieden. Een opmerkelijk feit in dit verband was de mislukte staatsgreep op 10 juli 1971 tegen de Marokkaanse koning Hassan II . Een aantal lagere militairen werden daarvoor in een geheim strafkamp opgesloten. Op basis van feiten ontleend aan de getuigenis van een ex-gevangene die er achttien jaar verbleef, schreef Tahar Ben Jellon een merkwaardig boek: Een verblindende afwezigheid van licht (uitgeverij De Geus - 2002; Cette aveuglante absence de lumière; 2001).
In Marokko is de toeristenstroom sterk toegenomen, maar dit schaadt niet of veel minder de culturele schatten. Die zijn in vergelijking met Egypte minimaal. Het wordt wel tijd dat aan de toeristen in Marokko een grotere diversiteit wordt aangeboden en een betere werking van de toeristische diensten. Wij hopen dat bijvoorbeeld meer actieve vakantiemogelijkheden worden voorzien zoals kleinere wandel- en fietsroutes. Wij vinden dat dit een noodzaak is geworden. Hier en daar zie je op de straat in de nabijheid van de grote hotels verhuur van fietsen, tandems, brommers. Overal zie je fietsherstellers op de straat voor de plaatselijke bevolking. Er wordt met de dag meer gefietst, al verkiezen velen de brommer om naar het werk te gaan.

Geschreven door siti4 - georges de corte om 00:00

Archief

Meer van Actieve senioren