Naar de inhoud

ad...

uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum'
akke.beakke.be
uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum' Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.

Berichten van 2 juni 2008 tot 8 juni 2008

ik verwaarloos mijn blog niet

Ik dacht dat er meer tijd was om eindelijk te schilderen en mij uit te leven in mijn atelier maar ik had me misrekend met de tuin.  De erwten moeten nu regelmatig geplukt worden, Struiken en hagen moeten een eerste keer geschoren worden en de serre en de tuin moeten nu stelselmatig gemulcht worden (gewoon de grond bedekken met maaisel een scheersel)en er moet reeds een paar reien prei geplant worden. De tomaten moeten geluisd worden en enkele herfst en wintergroenten moeten nu voorgezaaid worden. Het tuinierseizoen staat dit jaar een beetje op zijn kop.
Geschreven door art om 07:06 Reageer op dit bericht

tijd, altijd opnieuw

Tijd maken, zo zegt men toch.  Dat houdt altijd wel in dat je iets moet laten vallen ten voordele van iets anders. Het is nat en relatief warm in de tuin. Een goede verstaander heeft het reeds door.  Het onkruid groeit dat het wikkeld, de groenten ook maar die moet je nu met rust laten.  Dat ongewenste groen moet je te keer gaan.  Je kan schoffelen en steeds weer bezig zijn.  Je kan ook mulchen wat wil zeggen de grond bedekken met organisch materiaal.  Grasmaaisel is meest gebruikt omdat het voortdurend voor handen is maar het verzuurt een beetje de grond.  Je gaat dus zoeken naar ander materiaal en je komt op snoeisel van struiken en hagen maar dan moet je regelmatig bijsnoeien en op tijd de hagen scheren. Voel je waar ik naartoe ga?  Met andere woorden, dan ben je voortdurend bezig en heb je geen tijd meer om een mooi boek te lezen. Dat wil niet zeggen dat je echt geen tijd hebt maar je bent zo moe van al dat werk in de tuin dat je met een boek onder de ogen in slaap valt en het boek op de grond terechtkomt en je opnieuw moet zoeken waar je nu echt gekomen bent.  Je kan natuurlijk ezeloren knijpen in het blad maar in mijn geval zou het boek vol ezeloren zitten. Zo lees je steeds hetzelfde en raak je niet vooruit.  Het is een straatje zonder einde, een groen straatje.
Geschreven door art om 07:30 Reageer op dit bericht

Meer van ad...

↑ Terug naar de berichten