uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum' Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.

Berichten van 13 oktober 2008 tot 19 oktober 2008

Maandag 13 oktober 2008

poes zoekt haar gemak (in de zon)

Ik heb altijd horen zeggen dat het goed is, waar men de poes vind.
Ik beeld breng ik jullie onze poes die haar gemak zoekt op een heerlijk plaatsje in de tuin, op zaterdag 11 oktober 2008.

Geschreven door art om 06:37 Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 oktober 2008

ach ja pro arte tentoonstelling, nog wat foto's

Ik vergeet wel eens veel, door het ene met het andere te verwisselen of door met veel te veel bezig te zijn.
Zie hier nog een serie foto's van de pro arte tentoonstelling 2008

Geschreven door art om 06:45 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 oktober 2008

een betere versie

In de vorige bijlage stond een foto van een schilderij, 'de eenzame danser' en die was een beetje te spotterig belicht. Ik heb hier een andere versie en plaats er nog een toemaatje bij. Op dit ogenblik weet ik nog niet wat het wordt maar je zult wel zien en ik ook.

De eenzame danser en als je komt kijken zal mijn atelier wel een klein beetje anders geschikt zijn dan je hieronder kunt zien...niet helemaal maar toch een beetje.

Geschreven door art om 07:02 Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 oktober 2008

galanterie

Gisteren op de bus, fit en monter, in een goed humeur, zoals meestal wel, was ik opgestapt. De bus zat eivol. Een oud uitziend dametje was mij juist voorgegaan. Op het eerste eenzitje met zijn gezicht naar achteren zat een reus van een vent, goed uit de kluiten gewassen. Hij sprong op, alsof hij een pluimpje was en bood me zijn blaats aan. Op mijn beurt, ik ben van de galante generatie en gaf het kleine oude vrouwtje de eerste kans. Ze nam die dankbaar puffend aan. Toen begon die man te praten met de jonge vrouw waar hij vóór had gezeten, face à face'. Nu stond hij nu naast haar. Het waren heel duidelijk Hollanders, te horen aan hun taaltje.
Ik had er geen erg in maar toen ik er later aan dacht, viel de vraag plots duidelijk een vraag over me heen. Zie ik er dan zo oud uit?

In elk geval, zo voel ik mij niet. Natuurlijk past het plaatje niet. De vraag is, wie moet hier nu aan wie zijn plaats af staan? Galanterie mag niet overdrijven. Het mag er niet vanaf druipen. Gisteren droop het er niet vanaf. Alles ging zo vlot, zo spontaan. Het deed deugd aan het hart van dat vrouwtje en aan het mijne.

Geschreven door art om 07:14 Reageer op dit bericht

Berichten van 13 oktober 2008 tot 19 oktober 2008

Meer van ad...