Maandag 3 augustus 2009
ik wou
Wat ik in feite zou willen doet niet veel ter zaken. In een droom kan je niet leven. Mijn leven kan ik toch niet herbeginnen. Ik wordt een oude knar en krakende wagens gaan het langst mee. Dat het langs alle kanten kraakt en op begeven staat kan ik bewijzen met de vele bezoeken aan de osteopaat die regelmaatig mijn karkas in de juiste plooi probeert te brengen. Als hij er al in slaagt, duurt het altijd maar eventjes omdat ik niet 'niets kan doen' zoals hij mij telkens uitdrukkelijk vraagt met een zichtbare frons op zijn gezicht. 'Blijf meer uit je tuin en je atelier' voegt hij er steeds aan toe.
Wie ziet er mij nu 'niets' doen. Ik kan dan even goed mijn plaats op het kerkhof nu reeds reserveren. Daar heb ik wel geen tijd voor...ik heb nog zo veel te doen. Ik mag van hem wel veel wandelen en fietsen - bewegen...niet belasten - Altijd weer datzelfde liedje. Ik zwijg dan lijk vermoord en hij begint dan zo bedenkelijk te lachen.
Ondertussen ga ik mijn gang...zo goed en zo kwaad als het kan. In de tuin blijft veel liggen maar er wordt stilaan veel geoogst. En zou dat moeten laten liggen. Een beetje meer hulp inroepen, dat zal ik in de toekomst meer moeten. Voor 'Kleur in Stalhille' maakte ik bovenstaand paneeltje. Nu nog ophangen! Kan ik daarvoor beroep doen op derden. Je ziet dat van hier!
Een nieuw schilderij werd aangezet op een zeer donkere ondergrond en zo zijn we opnieuw op route om lekker niets te doen maar vooral om zeer voorzichtig te zijn.
En zitten moet ik ook zoveel mogelijk vermijden. Denk je dat ik nu rechtsta om mijn blog bij te werken? Ik loop tussenin nogal veel rond zodat er natuurlijk geen schot in zit. Niet vergeten hé.
Ik ben een oude knar maar met nog veel te veel fut in om niets meer te doen.
Moge het jullie goed gaan en steeds welkom. Jullie weten me toch nog wonen hé!
Wie ziet er mij nu 'niets' doen. Ik kan dan even goed mijn plaats op het kerkhof nu reeds reserveren. Daar heb ik wel geen tijd voor...ik heb nog zo veel te doen. Ik mag van hem wel veel wandelen en fietsen - bewegen...niet belasten - Altijd weer datzelfde liedje. Ik zwijg dan lijk vermoord en hij begint dan zo bedenkelijk te lachen.
Ondertussen ga ik mijn gang...zo goed en zo kwaad als het kan. In de tuin blijft veel liggen maar er wordt stilaan veel geoogst. En zou dat moeten laten liggen. Een beetje meer hulp inroepen, dat zal ik in de toekomst meer moeten. Voor 'Kleur in Stalhille' maakte ik bovenstaand paneeltje. Nu nog ophangen! Kan ik daarvoor beroep doen op derden. Je ziet dat van hier!
Een nieuw schilderij werd aangezet op een zeer donkere ondergrond en zo zijn we opnieuw op route om lekker niets te doen maar vooral om zeer voorzichtig te zijn.
En zitten moet ik ook zoveel mogelijk vermijden. Denk je dat ik nu rechtsta om mijn blog bij te werken? Ik loop tussenin nogal veel rond zodat er natuurlijk geen schot in zit. Niet vergeten hé.
Ik ben een oude knar maar met nog veel te veel fut in om niets meer te doen.
Moge het jullie goed gaan en steeds welkom. Jullie weten me toch nog wonen hé!
Geschreven door art om 07:41
Reageer op dit bericht
