Donderdag 29 oktober 2009
overrompeld
Zondag de viering, maandag de dag dat ik 72 werd.
Allemaal goed en wel maar ik denk dat mijn gestel en mijn leeftijd niet echt meer opgewassen is tegen plotse invasies.
Ik zie bij Let ook grote vermoeidheid...groter dan naar gewoonte. Als Let in de namiddag drie uur slaapt, dan is dat echt uitzonderlijk, tenzij dat ze ziek is. Het is op zijn minst ongewoon.
Leen en Maarten zijn hier zaterdagvoormiddag aangekomen en pas dinsdagavond terug vertrokken. Maarten is weliswaar afwezig geweest van zondagavond tot dinsdagnamiddag, voor een opleiding van zijn werk in het Novotel te Brugge. Dat wil zeggen dat er twee helpende handen wegvielen en Kasper voortdurend rond oma of opa draaide. Jolientje hebben we praktisch niet gehoord. Wat een rustig kind, een echt lachtertje van twee maanden oud. Leen nam de zorg voor Jolientje op zich en rustte zoveel mogelijk want ze staat er nu overdag weer alleen voor. Kasper is dan wel in de opvang want alleen met twee kleine kinderen op een appartement op het tweede verdiep, zonder lift, gaat moeilijk.
Ze hebben vooruitzichten. Hun huis staat onderdak en ze voorzien om in de tweede helft van januari te kunnen verhuizen naar Mechelen.
Dat zal een grote verandering zin met voor en nadelen.
Maarten werkt in Mechelen en zal met de fiets naar het werk kunnen. Hun tweede auto zullen ze kunnen van de hand doen.
Een huis volledig inrichten en een tuin van wildernis tot kindvriendelijk maken. Ze zullen hun handen vol hebben.
Allemaal goed en wel maar ik denk dat mijn gestel en mijn leeftijd niet echt meer opgewassen is tegen plotse invasies.
Ik zie bij Let ook grote vermoeidheid...groter dan naar gewoonte. Als Let in de namiddag drie uur slaapt, dan is dat echt uitzonderlijk, tenzij dat ze ziek is. Het is op zijn minst ongewoon.
Leen en Maarten zijn hier zaterdagvoormiddag aangekomen en pas dinsdagavond terug vertrokken. Maarten is weliswaar afwezig geweest van zondagavond tot dinsdagnamiddag, voor een opleiding van zijn werk in het Novotel te Brugge. Dat wil zeggen dat er twee helpende handen wegvielen en Kasper voortdurend rond oma of opa draaide. Jolientje hebben we praktisch niet gehoord. Wat een rustig kind, een echt lachtertje van twee maanden oud. Leen nam de zorg voor Jolientje op zich en rustte zoveel mogelijk want ze staat er nu overdag weer alleen voor. Kasper is dan wel in de opvang want alleen met twee kleine kinderen op een appartement op het tweede verdiep, zonder lift, gaat moeilijk.
Ze hebben vooruitzichten. Hun huis staat onderdak en ze voorzien om in de tweede helft van januari te kunnen verhuizen naar Mechelen.
Dat zal een grote verandering zin met voor en nadelen.
Maarten werkt in Mechelen en zal met de fiets naar het werk kunnen. Hun tweede auto zullen ze kunnen van de hand doen.
Een huis volledig inrichten en een tuin van wildernis tot kindvriendelijk maken. Ze zullen hun handen vol hebben.
Geschreven door art om 05:48
Reageer op dit bericht
