Berichten van 28 december 2009 tot 3 januari 2010

Al dat ‘gelanterfanter’, niets doen en eten maakt me lusteloos.  De week is overhoop gehaald en maakt dat ik nu zeker niet weet welke dag het is.  Ik heb daar anders al moeite mee.  Nu is de verwarring compleet.  En Kasper dan, die hier enkele dagen blijft, die lieve jongen haalt compleet mijn dagritme overhoop.

Om zes uur iedere morgen is hij daar en vraagt de hele dag aandacht.  Enkel als hij zijn lange middagdut doet zijn we even vrij en dan vallen we ook in slaap. Dat het verlof maar vlug voorbij is maar de beproeving van oud en nieuw moeten we nog door.  Ik raak met mezelf overhoop.   Leve de zomer.

Vannacht om 0u zou je in Stalhille niet gezegd hebben dat we middenin de crisis zitten. 
Het knalde   langs alle kanten.  Het haalde natuurlijk niet het niveau van de grote wereldsteden.  Dat is vanzelfsprekend.  We zijn tenslotte maar een vergeten dorpje in de polder en relatief dicht bij de zee.  Als je de meeste mensen over Stalhille praat is het alsof ze het in Keulen horen donderen.

Wij zijn rustig thuis gebleven.  Reeds jaren eten wij dan meeneem chinees.  Sedert onze Chinees,  die we gewoon waren, zijn deuren definitief sloot gingen we elke jaar bij een andere de maaltijd halen.  Ook dit maal zijn we niet echt tevreden.  De smaak was raak maar de hoeveelheden waren aan de crisiskant.  Zo gierig zijn we bij een Chinees nog nooit bedeeld geweest.  Ik heb me nadien moeten vullen met
chocolade eieren  die nog op tafelstonden van ik weet niet welke gelegenheid.  Pasen ligt immers te ver af opdat ze van die tijd zouden zijn.  Daarvoor waren ze veel te vers.

We zitten goed en wel in het nieuwe jaar en we zullen er maar het beste van proberen te maken hé.

Ook op deze blog wil ik jullie een vredige kersttijd en een heel fijn 2010 toewensen

En als extra hulpmiddel en steun, het volgende  W. W. – recept voor 2010

-Neem 12 maanden en reinig ze goed van alle bitterheid, gierigheid, jaloersheid en angst.

-Snij elke maand in 28(29), 30 of 31 gelijke stukken zodat de voorraad voor een jaar toereikend is.

-Bereid elke dag 1 stuk met één deel arbeid en twee delen humor en vrolijkheid.

-Voeg er drie volle eetlepels optimisme aan toe, een portie vertrouwen, een koffielepel verdraagzaamheid, enkele snippertjes geduld en een snuifje voorkomendheid.

-Het geheel rijkelijk met liefde overgieten, en wanneer alles klaar is, op smaak brengen met een scheutje fijngevoeligheid.

-Versier het aldus bereide gerecht met een bosje kleine attenties en dien altijd op met een vriendelijk woord en een deugddoende lach.

We zijn deze morgen niet opgestaan onder de sneeuw.  Wel  mogen we minder goed nieuws verwerken. 

De vragen razen door ons hoofd.  Wat zal er gebeuren met de wielertoeristen,  het jaarlijkse voetbaltornooi en de wielerwedstrijd op de eerste zondag van oktober?  Zal die sluiting het bestaan van  de jaarlijkse rommelmarkt op de helling zetten?  Alles draaide immer rond ’t Hoekske.  Als er een vlugge overname gebeurd  door mensen die van wanten weten, dan is er geen vuiltje aan de lucht. MAAR het is crisis.

Ik zal zo vlug mogelijk eens gaan informeren bij de voorzitster van het feestcomité dat de rommelmarkt inricht.

Wat mij betreft blijft  ‘Kleur in Stalhille’ voorlopig bestaan.  De tijd zal alles wel uitwijzen en we leven toch maar één dag met een  keer.

In elk geval staat er veel op het spel.  Wordt Stalhille opnieuw het dooie dorp van toen we hier aankwamen.  Hier was toen letterlijk niets te doen.  Het kan die kant opgaan! Hopelijk wordt het niet de terugkeer naar het nulpunt.