Berichten van 1 februari 2010 tot 7 februari 2010

We kennen ze allemaal van zien maar vraag maar eens naar de ware naam.  Ik denk dat alleen biologen en gevorderde amateur  en natuurmensen de echte naam kennen.  In de volksmond noemen deze langwerpige schelpen ’messen’.

Dit hier heeft nog een stuk schelp eraan dat ik niet los kreeg zonder ook het beestje te zullen schenden.
Voortaan zal ik opnieuw mijn apparaat meezeulen. Zelfs als het onnodig is, kan het wel de moeite lonen voor die ene keer dat het wel raak is.

Ondertussen stuurden de kabouters een mailtje van een op dat vlak geïnteresseerde en vriendelijke mijnheer door en dat luidde als volgt: In mijn boek"  "Wat vind ik op het strand" Staan er drie soorten omschreven.

-de zwaardschede die enigszins  gebogen is.

-de messchede die totaal recht is en zeer zeldzaam is.

-de tafelmesheft,die meestal te vinden is op de wadden eilanden, deze schelp is ook recht en tot 20cm lang zijn. (Gentiel, bedankt hé)


De volwassen schelp die ik op het strand van De Haan heb gevonden is 12,5cm lang en heel lichtjes gebogen.   Is het nu de zwaardschede of de tafelmesheft? 


Op de kleintjes  kan je beter die gebogenheid  vaststellen. 
 

Logischer wijze moet het dus de zwaardschede zijn want we zijn hier toch een eindje van de wadden eilanden af!  Van de andere kant zou het toch hoog uitzonderlijk zijn moesten er hier duizenden en duizend zeldzame schelpdieren aanspoelen.

Er zijn mensen die af en toe eens wat sukkelen met hun gezondheid door verkoudheid of een andere leefbaar kwaaltje of tegenslag.
Gegrepen worden door een virus, het overkomt allemaal wel eens. Een deuk rijden in een auto of tegen een boom lopen, is enkel voor de hele verstrooide.
Ik ken mensen die een groot deel van hun leven van de ene kwaal in de andere sukkelen en toch heel gelukkig zijn. Bij ons noemen ze dat krakende wagens. Maar die zouden het de langste tijd uithouden.
Voor hen komt het er op aan om nooit op te geven en telkens opnieuw er te vliegen op de ogenblikken dat hun uiterlijke of innerlijke toestand het toelaat.
Je hebt mensen die dat begrijpen en er rekening mee houden en andere die dat lulkoek vinden. Om je niet te verwarren geef ik de betekenissen met de vele syniniemen er bij. 

Het eerste paneel voor ’ Kleur in Stalhille’ is bijna af.  


Bij de presentatie in staande toestand ben ik van de K van kis niet tevreden.  Het lijkt van ver, meer op een X dan op een K. 

 Als ik er met mijn neus op sta zie ik dat niet.  Dit is dus één van de nadelen van het plat leggen van het paneel om eraan te werken.  Ik zal hem heel eenvoudig herwerken.  Er zal schuurpapier aan te pas komen en een nieuwe grondlaag zal moeten worden gelegd.