Berichten van 1 maart 2010 tot 7 maart 2010

Het is balen bij Leen en Maarten.  Gisteren kregen wij het bericht dat ze niet eerder dan begin mei in hun huis zullen kunnen. Over het waarom hebben wij geen precieze gegevens.  Het zou over de verwarming gaan.  Kaspertje verjaart op zaterdag 6 maart en wordt...
Ze hadden het zo graag in ”Ons nieuw huisje “ gevierd maar bij oma Lientje zal het ook wel leuk zijn. 

Wanneer de babyborrel nu zal plaatsvinden is nog niet bepaald. Alles doet denken aan koers met hindernissen. Maar uiteindelijk komt toch alles in orde.  Wij hebben in de tijd ook gebouwd en je moet in niets verschieten. Het venijn zit altijd in de staart.

De trap staat er en dan zou alles heel vlug gaan maar.... 

...dat feest gaat dus niet door.  Dan krijg je natuurlijk gevolgen die niet zo plezant zijn.  Wat enkele weken zou duren zal nu uitlopen op enkele maanden. Het ergste gevolg is iedere morgen en avond, met de twee spruiten in de auto, de file van 1u van Antwerpen naar Mechelen, moeten doorstaan. Dat is elke dag twee uur. 

Zo te zien is er nog heel wat werk aan de winkel. Maarten heeft om de kruiwagen gevraagd die ik hem beloofde.  Het ziet er dus naar uit dat hij er in de tuin gaat invliegen. 

Ik kan alleen maar bevestigen dat ik nu eindelijk inzicht heb en moeiteloos meekan in het lessenritme van SNT. Zes maanden zweten en afzien en niet opgeven.  Het was dan ook meer dan 40 jaar geleden dat ik niet op de schoolbanken had gezeten voor een zeer lange periode.  Al die tijd studeerde en leerde ik bij op mezelf, druppelgewijs.
Bij het maken van de oefeningen loopt het niet altijd vlekkeloos maar met een beetje zoeken weet ik er door te spartelen en het tot een goed einde te brengen.  Vroeger zocht ik tevergeefs tot ik er scheel bij zag.

Bij onderstaande oefening waar je een foto moet uitsnijden in een bepaalde vorm en op een achtergrond plakken lukte ik maar niet om die op de achtergrond te plakken. 

 De koude blijft maar aanhouden.  Hoe mooi wandelweer het ook lijkt van achter  glas, om het ook effectief te doen moet je dik aangekleed zijn. 
Gisteren wou ik een flinke wandeling maken maar hoe ik ook stapte in mijn volle vermogen, opwarmen lukte niet.     Het  bleef bibberen geblazen. Ik was gewoon te licht gekleed en had daarbij nog de verkeerde schoenen aan ook.

Lang heeft mijn wandelen dan ook niet geduurd. Ik veranderde van gedacht.

Bij het maken van de oefeningen van 'Photoshop Ellements'  ben ik blijven steken, voorlopig toch, op de oefening van een foto spiegelen. De lagen blijven vergrendeld waardoor de foto draait op de andere laag.  Ik zal blijven zoeken hoe dit te ontgrendelen valt.
Het is de laatste oefening die we moeten maken.  We zullen ze in klas verband wel oplossen maar het zou een grote overwinning zijn  op mijn onwetendheid moest ik er thuis in slagen.
Het kan ook niet allemaal lukken van de eerste poging.

Niettegenstaande opa Vanelsen was overleden zou de verjaardag van Kasper toch gevierd worden.  Oma wilde het.  We waren uitgenodigd.
Er ging veel aandacht naar Oma en naar Kasper.  Eerst hebben we ons medeleven betoond en ze vertelde het hele relaas en dat het leven verder gaat en dat dit leven nu haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen is.

We hadden om 13u met de trein richting Kapellen genomen. In Brussel wilden we overstappen naar de trein richting Amsterdam.  We waren aan de vroege kant en konden een trein eerder nemen naar Antwerpen centraal om in Mechelen uit te stappen.

Maarten stond ons op te wachten en nog geen 5 minuten later waren we bij de bouw.  Hij was er aan het werk. Nu ze pas ten vroegste tegen begin mei zullen kunnen verhuizen gaat hij veel zelf doen, o.a. de binnendeuren plaatsen en alle muren schilderen,  waardoor ze  veel geld kunnen uitsparen.  De babyborrel zal waarschijnlijk in de loop van de maand juni plaatsvinden.
 

De vrije kant van de trap is beweiligd door een vannet.


De trapleuning staat tegen de muur. Op het bovenste komt er een stijlmuur.


Vanuit het venster, door de stellingen heen heb je een prachtig zich op de bijgelegen watertoren die een prachtig orientatiepunt is, zowel met de bus als te voet.


Op het eerste verdiep is de speelruimte voor de kinderen. De schommel hangt er reeds.  En ik zal niet alles verklappen maar dat is toch iets heel appart hoor. Dat moet je met je eigen ogen zien  om het te kunnen geloven. Ik voorzie toch wel tantes  die ongelovig met hun hoofd zullen schudden. 


 Eens buiten wordt je aandacht vooral getrokken naar de heel nabije watertoren.


Het deel van de tuin dicht bij de bouw is een warboel .


Het verdere deel is dan een wildernis en eerst moet je een paar stevige, bij regenweer glibberige hindernissen overwinnen om daar toegang te krijgen.  We zijn niet lang gebleven om dan te vertrekken naar Kapellen...toch wel een 25 minuten rijden bij vlot verkeer.  

 

Daar zijn we ontvangen in het kinderdagverblijf van oma Lientje. Het verblijf heeft parodiale papieren.
De sfeer  was er rouwend en gelijktijdig vierend. Toch iets heel apart hoor.  Ik kan het best vergelijken met feesttrompet in sourdine.

.