Berichten van 8 maart 2010 tot 14 maart 2010

Gaan wandelen aan zee in het zonnetje. Tien minuutjes rijden, fijn lekker warm in de auto. Uitstappen op de parking en alles in orde, aangenaam in de zon. De meegenomen sjerp laat je maar liggen, niet nodig.

We komen op de dijk na een korte helling naar boven.

Twee stappen terugzetten.  Een ijzige wind sneed alle woorden uit onze mond weg. Maar we beten door tot aan de eerste trap naar het strand en het laagwatergedeelte  om vaste voet aan de grond te hebben. Zonder woorden was het gegaan maar met een schouderduwtje en een hoofdbeweging naar links. Vanaf dan was het wind mee.  Toch moest in nog mijn kraag recht zetten.  Let was ingeduffeld in haar kap.  We keerden terug in volle zon maar drie trappen in de andere richting zijn we naar de dijk terug geploeterd in het opgehoopte zand.

Daar is een klederenwinkel   die we vlug binnen stapten. In de zomer blijf ik altijd buiten op de mannenbaken die juist voor de ingang staan.  Daar zitten zo goed als nooit vrouwen op want die zijn aan het snuisteren en het neuzen in de textiel.

Gisteren had ik mijn fotoapparaat mee maar onverrichte zake keerden we terug. Zonder handschoenen waren mijn vingers te versteven en met handschoenen fotograferen,  begin er zelf maar eens aan. Met protocolhandschoentjes aan zou het misschien wel lukken maar wie draag die nu tegen de koude.

De thee heeft thuis dubbel gesmaakt en pas dan voelden we hoeveel deugd we hadden gehad van onze sterk ingekorte bewegingsuitstap. Heerlijk!!!???

Toen ik gisteren voor mijn bijdrage over dat wandelen en passende figuur zocht om bij opgehoopt zeezand te plaatsen stootte ik plots   op een virus en kreeg er een melding van. Op het eerste ogenblik is dat in zulke omstandigheden toch altijd even schrikken.   Het geeft mij altijd het gevoel alsof ik op een mijn ben gelopen en het er levend van af breng en niet dat van bekropen worden van vieze beesten.  Een ander gevoel is dat van  ik heb je bij je pietje hé vriend.

Ik klikte op connectie verbreken  en ‘avast’  doet dan de rest. Vroeger bij ‘Macfee’ stond er 'virus verwijderen' waarop je diende te klikken. Dat gaf een groter gevoel van zekerheid dan connectie verbreken. 

Toen ik even later in 'Photoshop Elements' iets abnormaals voor had dacht ik van ‘lappe’, 'k het liggen, de virus speelt met mijn voeten .  Op slag ben ik gestopt en pas in de namiddag heb ik terug de PC heropgestart en heb op het pijltje gedrukt waarmee je de teksten oproept van werktuig herstellen en alle werktuigen herstellen en ik klikte op het laatste  en al mijn miseriegedachten waren plotsklaps opgeruimd.  P.E. werkte weer zoals het hoort.  Dat noemen ze dan de kleine miserie van de beginneling.  Sorry ‘avast',  in het vervolg moet ik wat meer vertrouwen hebben dat jij het probleem wel van de baan helpt.

Op de PC bezig zijn vraagt volle .  Voor mailadressen moet het kloppen tot in de kleinste detail of je kan fluiten naar de verbinding.

Om bewerkingen te verrichten op bv.  ‘Photoshop Elements’ mag je geen enkel onderdeel vergeten en dan nog in de juiste volgorde of je hier fluiten naar  resultaat. En telt er nu juist?....Dit is dan ook de reden waarom ik  nu 's morgens tussen 5 en 6u oefeningen maak en theorie herhaal voor mijn lessen op SNT en het resultaat is zeker niet uitgebleven.  Al de rest wordt opgeschoven, de 'blogs' als eerste kandidaat.