Zaterdag 18 december 2010
Eindelijk heb ik tijd uitgetrokken om in een recordtempo twee nieuwe panelen te schilderen om op straat te hangen. Plots ligt alles sneeuwwit en is de grond beenhard vervroren en krijg ik een zee van tijd.
Het eerste paneel luistert naar de naam 'de kerststal -het licht scheen in de duisternis'. De soort krabbel bovenaan rechts komt van de grondlaag. Ik hoop dat die onzichtbaar wordt na het vernissen en drogen.
Het tweede kreeg als naam 'de verwarring' en is geïnspireerd op 'de tsunami gedachte' dat nu nog buiten aan de muur hangt samen met 'de droom van het samenzijn'.
Eindelijk heb ik tijd uitgetrokken om in een recordtempo twee nieuwe panelen te schilderen om op straat te hangen. Plots ligt alles sneeuwwit en is de grond beenhard vervroren en krijg ik een zee van tijd. Het eerste paneel luistert naar de naam 'de kerststal -het licht scheen in de duisternis'. De soort krabbel bovenaan rechts komt van de grondlaag. Ik hoop dat die onzichtbaar wordt na het vernissen en drogen.
Dit paneel is nog nat op bepaalde plaatsen en staat nog op de ezel. Het paneel 'kerststal' ligt nu op schragen en is zopas vernist.
In de loop van de week zal ik ze buiten hangen in de plaats van deze die er nu hangen sedert het voorjaar van 2010.
Nu ik opnieuw aan het schilderen ben geraakt zal ik proberen het vast te houden tot aan het in de tuin zeer drukke voorjaar. Het was uiterst moeilijk om er terug in te geraken. Na een week sukkelen ging het alsmaar beter en nu heb ik de smaak te pakken en zijn er projecten in overvloed.