Naar de inhoud

afm weblog site

akke.beakke.be
Waar je ook bent, ik neem je mee!
foto
Woensdag 6 juli 2005

wereld in de hand...

geven elkaar een hand en geven liefde, vriendschap, vrijheid, zekerheid met tederheid vogel eet uit jou hand, leven is een gift, maar met een dierbaar persoon, om me heen is deze liefde meer dan dit.....

Geschreven door afm om 05:31 Stuur door
Maandag 4 juli 2005

Dank woordje

Dank woordje voor een dierbaar persoon.... En voor iedereen, die komen kijken is en genoten heeft. groeten afm

Geschreven door afm om 20:04 Stuur door
Zondag 3 juli 2005

hou van een bloem...

Ik hou van een bloem
Ik hou van jou
van een bloem heel even
en van jou mijn hele leven.....
Geschreven door afm om 11:32 Stuur door
Zondag 3 juli 2005

aan de rand van de wereld

mijn liefste wens
opnieuw geloven in de mens
niet altijd op zijn falen
maar duizend malen weer herhalen
dat hij een deel is van gods plan,
daar wordt de wereld mooier van...

Geschreven door afm om 11:19 Stuur door
Vrijdag 1 juli 2005

Het leven is....

Het leven is het materiaal waarmee aan de slag gaan.
We kunnen ons bestaan kneden tot iets moois,
of laten verkommeren tot iets lelijks.
We hebben dat zelf in de hand.
Verbeeldingskracht is belanrijker dan kennis.
Verbeeldingskracht omvat heel de wereld.
Maak er iets moois van........
Geschreven door afm om 08:23 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

waterput...

Een diepe put.

Ik ben verdwaald,
in een grote diepe put.
Geen zonnetje wat straalt,
dus ik raak uitgeput.
Met een beetje moed,
ga ik opzoek.
Zo zwart als roet,
van hoek tot hoek.

Een trapje omhoog,
is wat ik vinden kan.
Leidend tot de regenboog,
maar het maakt me bang.
Twee stapjes op,
een stapje terug.
Naar de hoge top,
dat gaat niet vlug.

Iemand gooit een touw,
en ik pak het vast.
Om me heen komt de dauw,
en ik ben verrast.
Iemand schenkt mij hulp,
om te klimmen.
Kruip uit mijn schulp,
om op nieuw te beginnen.

Drie stapjes op,
een stapje terug.
Naar de hoge top,
dat kan niet zo vlug.
Maar de zon gaat stralen,
door de dikke dauw.
Ik zal het eind halen,
naar het hemelsblauw.

Het is een grote strijd,
uit de diepe put.
Het kost veel tijd,
maar het heeft nut.
Ik moet blijven knokken,
heel mijn leven.
Met een beetje mokken,
ben ik overeind gebleven.
Geschreven door afm om 18:17 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

Zweven...

Zalig om van te genieten in gedachten zweef ik samen met dierbaar...
te kunnen zijn.

Geschreven door afm om 17:55 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

harde wereld...

Hier in deze harde wereld,vol ellende en verdriet.Ben je vaak onzeker en vertrouw je je eigen vrienden niet.Wat is dan mooier in je korte bestaan om met dieren als vrienden door het leven te gaan .Je kunt ze alles geven vreugde en plezier ,en hun liefde zou je nooit berouwen ,daarom hou ik van het dier, en ben liefste bij jou.........

Geschreven door afm om 02:37 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

Keerzijde...

Ieder heeft twee kanten,
een slechte en een goede.
Ieder loopt wel eens te lanterfanten,
en dan komt er wel eens woede.

Ieder maakt wel eens een fout,
want fouten maken is menselijk.
Ieder is wel eens stout,
want alleen het goede dat is wenselijk.

Ieder houd zich wel eens ergens aanvast,
aan een tafel of een stoel.
Ieder gebruikt wel eens woorden wat niet past,
en dat zijn de woorden van ons gevoel.
Geschreven door afm om 01:59 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

Veilig gevoel....

Er is altijd wel iemand waar je jezelf aanvast houd,
ook al laat het sommige mensen koud.
Je geef hun je vertrouwen,
en hoop dat je erop kunt bouwen.

Ze begrijpen je wel,
daarom hecht je ook snel.
Ze bieden je hun steun,
en een schouder waar je op leun.

Soms is het geen echte vriendschap,
maar wensen ze je alleen wat beterschap.
Je houd je aan hun vast,
En ben ondertussen hun tot last.

Zelf heb je het niet in de gaten,
en wil je hun ook niet loslaten.
Het voelt een beetje zwoel,
en dat geeft je juist een veilig gevoel.
je bent me dierbaar....
Geschreven door afm om 01:44 Stuur door
Donderdag 30 juni 2005

Lief hertje

Hertje o zo klein,
waar zal je nu weer zijn.
Heb jou eens ontmoet,
en met veel liefde begroet.
In het bos dronk je uit een ven,
daar bij die grote dikke den.
We keken met liefde naar elkaar,
dat was een mooi gebaar.
Jij draagt eenzaamheid,
en wil zoveel vrijheid.
Je liep verder in het bos,
over het zachte mos.
Weg van mij vandaan,
ieder met een traan.
Heb je nogmaals ontmoet,
we gaven elkaar een groet.
Wist nu hoe ikzelf eruit zag,
met wat voor een gedrag.
Stil en eenzaam,
iemand die zich schaam.
Wij raakten aan elkaar gehecht,
en begonnen samen een gevecht.
Gevecht naar de vrijheid,
dat is een hele strijd.
Op vakantie was je niet alleen,
voor je het bos in verdween.
Heb je nu in het echt ontmoet,
dat deed mij ontzettend goed.
Je zag er heel vredig uit,
en ik zie je nog als ik mijn ogen sluit.
Ben blij dat ik jou nu ken,
want nu weet ik wie ik ben.
Geschreven door afm om 01:37 Stuur door

Meer van afm weblog site

↑ Terug naar de berichten