Gedicht zaventem

Hoog in de vuurtoren sta ik op de uit kijk en het licht schijnt heen en weer heb textje op het glas geschreven zodat me dierbaarpersoon...  weet als je moeilijk hebd kijk even in de lucht zie je licht zie je me liefde voor jou staat steeds heel dicht aan je zijde....

Achtergebleven gedachten
vullen de leegte, met momenten is door mistig leven door gaan, die weg wij samen hebben geslagen, met vallen en op staan en wat misverstanden hebben wij een Het gat van misvatting door gemaakt maakt alleen onze band sterker er mee, maar gevoel van misvoeling mislukking komen ook wat te voorschijn, met jou nodige steun is al heel wat mist en wind opgeklaart, deze gedicht draag ik speciaal voor mij dierbaar persoon..........

gedachten zijn de noten van het muziekstuk van het leven.

Allemaal samen vormen ze de symfonie die we zelf

geschreven hebben!......

dromerig met mij dierbaar persoon in water gaan, hand in hand zo langs zons ondergang alleen op 't strand, knusjes heerlijk samen......

In stilte ontvang je de meeste antwoorden, je hebt de kern naar jezelf gevonden en leert te luisteren naar wat je ziel je probeert te vertellen. Je merkt ook dat er op het gebied van communicatie e.e.a. is veranderd, wellicht vinden je gesprekken op een heel ander niveau dan normaal plaats. Dit komt omdat je je innerlijke stem meer toelaat en laat spreken.

Je gidsen en begeleiders zijn blij dat je de weg naar hen hebt gevonden, en zullen je vragen ook graag beantwoorden, maar vragen je toch om je wat speelser te gedragen het leven heeft zoveel moois te bieden.
die speler sta heel dicht aan je zijde.....

geven elkaar een hand en geven liefde, vriendschap, vrijheid, zekerheid met tederheid vogel eet uit jou hand, leven is een gift, maar met een dierbaar persoon, om me heen is deze liefde meer dan dit.....

Dank woordje voor een dierbaar persoon.... En voor iedereen, die komen kijken is en genoten heeft. groeten afm