En de droomprins...

Toen de 17 jarige "Loveley" aankwam was ze... loveley... als een piepklein porseleinen popje... dat eventjes uit de vitrinekast was geslopen voor een kleine wandeling met haar droomprins...

"Saint Thomas Cathedral" of "Santhome Cathedral Basilica" is een prachtig stuk architectuur, met een rijke geschiedenis die ons naar de Portugezen leid en naar de "Heilige Thomas"!!! Een must to see... voor al wie Chennai bezoekt! De Heilige Thomas zou hier begraven zijn....

Foto de toeters en bellen... die met kennis aangebracht waren door de vriend van het koppel "Lakshman"

Caroline en Peter kiezen steevast voor "less is more"... Dus altijd sober... Dat kan niet van    de Indiërs gezegd worden... ze houden van kleurrijk en véél... Denk dat dit de reden is waarom Indië steeds doet denken aan... een droom... een suikerkraam... de sinksefoor... En natuurlijk zoals eerder gezegd hun huwelijksfeesten... Das echt alles... en nog meer... erop en eraan! Niet echt spek voor onze bek... in de meeste gevallen... maar nietemin altijd leuk om mee te maken... Op 1 juni 2000 mocht ik het Christelijke huwelijk meemaken van mijn vriend "Raj" die als ober werkt in de "Taj Coromandel" en zijn lieve bruid "Loveley". Het huwelijk ging door in de prachtige kathedraal van "St.Thomas" gelegen in Chennai! De kerk was versierd met prachtige rozen ... toeters en bellen!

Foto Evi en ondergetekende in volle verwachting over wat ons eerste Christelijke Indische huwelijk gaat brengen...

Dit is een iets oudere foto... Namelijk de woensdag voor de grote dag... 20 Juni 2007... Laatste pas van het zelf ontworpen trouwkleed en bijhorende juweeltjes... Toen al wist ik dat ons Caroline er beeldig ging uit zien op haar grote dag!

De rijst werd vurig en vlijtig met grote zwoeng over het bruidspaar gestrooid... Met achteraf... een semi-nijdige ambtenaar... die er niet kon om lachen... maar wij... wij lieten het niet aan ons hartje komen!

Kan het niet laten jullie eventjes te laten kennis maken met... een Belgisch festival... Het huwelijk van mijn zoon "Peter" en zijn "Caroline"... op 22 juni 2007! Een fantastische dag voor iedereen... op deze foto met de 2 getuigen... mijn dochter Evi naast haar broer... en Stephan naast zus caroline...

Natuurlijk zijn de foto's te vergroten met een simpele klik!

Zoals eender geschreven... zijn de festivals in Indië echt niet te tellen... en de redenen voor een festival héél uiteen lopend... soms krijg je er kop noch staart aan... Zo een festival is ook "Holy" ook wel eens het "Festival of colours" genoemd... of het "Hindu Lentefeest"! Ook dit feest bestaat uit verschillende dagen.... De eerste dag is het "Holika" waar voornamelijk  het aansteken van hopen bommetjes... de spuitgaten uitloopt!
De 2e dag is het "Dhulandi" en wordt er de héle dag met gekleurd poeder en water gegooid... De kleuren worden vertegenwoordigd door : Neem-Kumkum-Haldi- en Bilva... aangemaakt en gemixt met Medische kruiden die voorgeschreven worden door een "Ayurvedische dokter". Sommige bronnen zeggen dat het een offerfeest is... om de zon in je hart te bewaren... andere bronnen beweren dat het in het leven geroepen is om medische redenen... Het feest valt immers op eind februari begin Maart... Volgens de Hindu kalender op "Phalgun Purnima" of de volle maan! De periode bij uitstek... van véle koortsen en verkoudheden...  daarvoor dus de medische kruiden.... Er wordt ook een drankje klaargemaakt "Thandai" waar soms "bhang" inzit... een "Cannabis sativa"... waar later op de avond thuis onder vrienden en familie... mee verder gevierd word...
"Rangapanchami" volgt op de 5e dag van de volle maan en dit kondigt het einde van de festiviteiten aan!! Origineel is dit een echt Hindu feest maar... o/a in "Punjab" vieren de Hindus en Siks dit samen!
Toen ik het de eerste keer zag en meemaakte vond ik het een leuke bedoening... maar... ondertussen zijn er verschillende studies die aantonen dat dit een héél gevaarlijk spelletje is!!! In al die kleurmiddelen zitten erg gevaarlijke stoffen die allerlei kwalijke ziekten kunnen doen starten... zoals blindheid en huidkanker... Daarenboven is het zelfs voor het milieu niet erg vriendelijk... Een studie in Gujurat heeft uitgewezen dat 1 bomfire 100kg hout bevat... Alleen al in Gujurat worden er voor Holy 30.000 bom-fires aangestoken.... Hoeveel bomen zouden daarvoor nodig zijn....

Dus schoon festivalleke maar erg ongezond voor mens en natuur!!!!! 

En heu... was maar hé moeder!

Rechterkant van mijn blogje een beetje vernieuwd... 11 uur en ik word een beetje moe... morgen komt Marieke... dat wil zeggen... van de héle dag géén oogje toe... Ze kruipt... klimt... valt... dus ogen te kort! Daarom moet ik vannacht mijn rust absoluut nemen... moeilijk want mijn hartje is bij de aanstaande bruiloft... pfpfpfpf... hopelijk wordt het géén regenfeestje... Zou spijtig zijn voor ons Caroline(tje) haar mooie kleed... Maar "What to do"... de dingen nemen zoals ze komen natuurlijk!!!! In elk geval wil ik nog een paar woordjes tamil meegeven...

What?     =    Wat?   =   Enna
Don't touch   =   Niet aankomen/raak me niet aan   =   todade
Bravo   = bravo   =   Cabacu
How beautiful   =   Hoe mooi   =   valavu aragu
Well done   =   goed gedaan   =   nanray mudindadu

Voila we kunnen weer wat oefenen... Ik zal het waarschijnlijk niet allemaal onder de knie krijgen... want makkelijk is anders...

En nu... oogjes en snaveltje toe... Slaap wel... morgen is er weer een dag!

Foto "Shiva" de destroyer - Hindu God... waarover later meer!

En op af te sluiten met nog een leuk krantenartikeltje... op deze mooie (") zondagmorgen... "Mad rush to marry... " Net zoal hier in België willen in Indië nog al wat koppels huwen op 7 Juli... omwille van het getal dat maar 1x in een century voorkomt 07/07/07.... maar in Indië heeft het natuurlijk ook te maken met een heleboel andere zaken... Deze dag valt op "Saptami" en volgens de Indische mythology zullen koppels die deze dag huwen... samen blijven voor "Saat Janam"... of... "de volgende 7 levens" .... hmhmhmhmhmhmhm....

In Andhra Pradesh valt  "Bahula Saptami tihi" onder de "Uttara Bhadra star"... Dit en het feit dat het op een zaterdag valt... maakt het wel héél speciaal voor trouwlustigen...in  het Hindu geloof heeft het cijfer 7 een héle speciale betekenis ... We hebben o/a  "Saat pheras" of  "7 rondes rond het Heilig vuur"... Bij de trouwpudja... gevolgd door... "7 buigingen" gevolgd door... gebeden van de vrouw die inderdaad bid om "7 levens samen" te mogen blijven... Dus 7 alom!!!

Daarom is 07/07/07 een héél belangrijke machtige dag in Indië !!! Blijkbaar zijn alle trouwzalen... priesters... bands... kortom de héle rataplan ... besteld-volboekt-uitverkocht!!!!!!!

Foto ... een deeltje van de immer prachtige Indische huwelijksceremonie...

Een kleiner... maar niet onbelangrijker artikeltje verscheen op sportief vlak... waar "Saurav Ghosal" het ICL-Chennai open squash championship won. Saurav die 46e staat op de wereld ranglijst won de wedstrijd van "Wai Hang Wong" uit Hong Kong met 11-3 / 11-2 / en 11-3 en is daarmee verzekerd van zijn plaatsje in Egypte voor de volgende wedstrijd... Saurav wij duimen! En vanuit België alvast Proficiat!!

Saurav bij het uitreiken van zijn trofee!

Deze morgen de Indische kranten eventjes doorgenomen en een paar leuke artikels trokken mijn aandacht... Zoals iedereen weet is de filmindustrie fel vertegenwoordigt in Indië... en felbegeerd door o/a ondergetekende!! Momenteel is een nieuwe film uit die nu al records breekt. In de hoofdrol vinden we een ouwe rot in het vak... namelijk de in 1949 geboren... gewezen busconducteur... Rajnikanth Rao Gaekwad... vooral "Superstar" genoemd! Momenteel heerst er dus een echte mania voor zijn laatste product...  "Sivaji" ... ellenlange rijen aan de kassas voor een ticket... overal in India... Of het nu Chennai-Thiruvanathapuram-of Hyderabad was overal stonden de mensen uren  aan te schuiven! Het verhaal gaat over zwart geld... en hoe ongelukkig en jaloers dat maakt! Het gaat over een computer-nerd die terug naar Indië komt vanuit de States... en dan zijn geld uit gaat uit delen in zijn geboortestaat Tamil Nadu... aan de arme bevolking... Ondertussen gaan in realiteit tickets voor deze film weg op de zwarte markt voor 1500rps (1500belg.fr)... meer en meer Indiërs willen de film meermaals zien tot 5x toe!!!! Zou het wel degelijk te maken hebben met "Superstar-king-Rajnikanth" ??? Of met het sprookjes Item... geld dat zomaar uitgedeeld wordt aan de armen van Tamil Nadu??? In elk geval zorgt het succes van de film ervoor dat "crazy-welcome-shows" terug hun intrede doen... Met inbegrip van lang vergane ceremonies zoals "pal avishekam"... een melkbad... in dit geval over de filmposters van Rajni...

Denk dat ik weer héél wat mis... dit zijn dus de mooie onwaarschijnlijke dingen die in Indië gebeuren!! Aan iedereen die naar Indië op verlof gaat wil ik nog dit meegeven... Ga daar eens naar de cinema!!! Dat is een belevenis van de bovenste plank!!!!! Pure en Heerlijke ontspanning!!!

Op de Foto de 57 jarige Rajnikanth..."The Indian King"

Probeer maar eens op een zaterdagavond een slotenmaker te vinden in Chennai!!! Kan jullie verzekeren Onbegonnen werk!!!
Ten ende raad...en ten lange leste... om het op zijn Antwerps te zeggen... Besloten we om rond 7 uur s'morgens... ffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff... toen mijn echtgenoot van het ziekenhuis terug kwam... een deel van de deur kapot te kloppen... EN... ja... gelukt!! We geraakten binnen... Kris kon zijn koffers nog rap... rap... inpakken en... naar de vlieghaven vertrekken... We... vlogen met ne zucht... noar boven in de lucht... we zaten zo gezellig op... enzovoort... enzovoort! In elk geval een 50ste verjaardag die mijn echtgenoot niet gauw zal vergeten!!!

Mijn vriend Kris ... Opgelucht en met een brede smile!

Moet wel eerlijk bekennen dat we met het slotenverhaal al "wat beten verteerd hebben"... Héél wat afgelachen hebben!!! Dus dan toch wel "EIND GOED... AL GOED"!!!!!!!!

Toen kwam het varkentje met een lange snuit... maar neen hoor... het verhaaltje was nog niet uit!!! Terwijl dit alles gaande was hadden we een bijkomend probleem... ja toch... waarom niet... als we dan toch bezig zijn! Ik had immers ook een logé... mijn lieve vriend en collega Kris... Informaticus bij De Beers maar... zijn eigenlijke beroep is... "Pechvogel". Voor hem was deze avond een afsluiter van zijn Indië verlof bij ons... een verlof waarin hij en natuurlijk ook wij... al vanalles hadden meegemaakt! Maar deze avond was toch de spreekwoordelijk kroon op het werk! Kris had zich... jazeker buitengesloten!!!!! Hij logeerde in een kamer naast het zwembad... een kamer die kompleet afzonderlijk was van het huis! Een kamer voorzien van tralies voor alle vensters... Van in het begin had ik gezegd... Kris de deur niet dicht trekken zonder er eerst de sleutel af te nemen!!!!!! hohohohoho!! Dat was dus juist wat er gebeurde... klik... klak... klik... deurtje dicht! Dus... De héle avond moesten we onder het feestgedruis op 1001 manieren proberen om in zijn kamertje te geraken want... s'morgens om 9 uur moest hij in de vlieghaven zijn gepakt en gezakt....

Ramesh probeert hier tevergeefs.... met een ellelange stok de sleutel te pakken te krijgen....

Het was dus reuze gezellig... was! Er werd gedanst, gegeten, gelachen... en de meeste mensen gedroegen zich uitgelaten maar normaal... en volwassen! Tot... een andere collega van Alcatel het nodig vond om met een glaasje uit in het ondiepe water van het zwembad te duiken... jawel!!! Het was dus gezellig! Tot dan... hij bleef gewoon drijven en we hebben hem met man en macht moeten uit het zwembad heffen... toen bleek dat hij niet meer kon bewegen... Daarna alles op zijn Indisch natuurlijk... de ambulance die gebeld was vond de weg niet... en toen  de onfortuinlijke Alcateller uiteindelijk in de ambulance geschoven was bleek dat de man... te groot was... of de ambulance te klein! Want hij kon maar in de ambulance tot.......................... aan zijn knieen! Ongelooflijk maar echt waar! Het feestje was gedaan! Mijn echtgenoot ging mee met de ambulance naar het ziekenhuis om de papieren in te vullen... en ervoor te zorgen dat de gekwetste man niet... uit de ambulance schoof... Wat een 50ste verjaardag hé!!! Ik wil jullie wel al vertellen dat voor de Alcateller in kwestie het gezegde "eind goed al goed" van toepassing is... gelukkig!! Zijn nekwervels waren danig gekwetst maar...hij werd wel naar België gebracht... en na de nodige kini kwam alles terug goed... 

Foto: Steven en Suzan Plesinski (Directeur van American International school)...
         en Robert (Brits consulaat) met zijn dochter Martha

Filip... een collega van Alcatel... in Chennai ADCC genoemd... (Een Software telecommunnicatie company - of  Alcatel Design Center Chennai...)

Enkele van de genodigden... Francois en Francoise... een koppel uit Zwitserland... zij hebben een zaak in stoffen... Ontwerpen zelf het design... gaan met hun ontwerpen de chique steden af waar mode hoogtij viert... onderhandelen... verkopen hun stoffen vanuit een cataloog aan grote ontwerpers en laten dan pas de stoffen echt weven en uitwerken in Chennai. Waarna ze pas afgewerkt worden en verscheept naar o/a Parijs en London....

S'middags oepie... oepie ya hé... electriciteit! Dus we konden verder met de voorbereidingen... en tegen dat de genodigden binnenstroomden was mijn echtgenoot al wat bekomen van de verrassing... (we hadden de deuren van het terras opengezet en toen mijn echtgenoot zijn favoriete muziek orkestje hoorde spelen wist hij dat er iets gaande was...) Inderdaad wren de genodigden allemaal prachtig uitgedost! Eerst speelde het bandje en dan werd het buffet geopend! So far... So good! Toen de DJ de dansmuziek inzette werd er al vlug reusachtig gefuifd... alle remmen los! Het was drukkend hééééééééééééééééét, en natuurlijk werd er véél drank verzet... teveel drank... Het plezier zat er duidelijk in... voor de meeste mensen waren de feestjes immers een manier om te ontstressen na inmens zware weken... ver weg van het thuisland...........


Mijn echtgenoot en mijn beste vriendin Vaishali...

Mijn echtgenoot is jarig in Juli... dus een leeuwke... Wij werden in Chennai zo dikwijls op feestjes gevraagd... (de meeste firma's uitgezonderd Alcatel hadden daar een budget voor... Iets anders, zelfs een pintje gaan drinken is daar niet te doen ...) dus toen mijn echtgenoot 50 jaar werd wilde ik absoluut een groots feest geven. Een feest voor de jarige en ook om al onze vrienden eens terug te vragen waar wij al te gast waren. Ik liet daarom geld overkomen vanuit België en organiseerde een flower power fuif! Yeh... man! Peace... man! Ik had een bevriend orkestje gevraagd een bevriende dj... en een feestelijk buffet met eten allerlei sierde de tuin... Ik vroeg de gasten zich te kleden naar het thema en voor de mensen die bij ons werkten kocht ik zelf bloemenhemden enz... Goh... dat was echt leuk om doen! Temeer daar mijn echtgenoot van niks wist... Zelfs onze tuin werd een heuse bloemenoase...  een nooit geziene bloemenweelde!!! Tot het zwembad toe! Maar.................de eerste problemen begonnen al vrij vlug... Bij het opzetten van de discobar en het uittesten van de muziekinstrumenten... toen bleek dat we... zonder electriciteit zaten... géén enkele van de 2 generators werkte... stress... stress... Zelfs toen dit meer dan een halve dag duurde... dacht ik nog... dat komt wel goed... een slecht begin wil niets zeggen... Wist ik véél... Inconviniens is regretted madam... knik... knik! Knik naar links... knik naar rechts...