vogelgriep...

Vandaag alweer maandag... wat gaat de tijd vlug... en die heb ik echt te weinig om aan mijn blogje te werken... spijtig... spijtig... toch eventjes de Indische krantjes ingedoken... niks nieuw natuurlijk... miserie... miserie... Ook daar slaat het noodlot verschrikkelijk hard toe, en houd de monsoon lelijk huis! Momenteel zijn miljoenen Indiërs op de vlucht 2 miljoen mensen alleen al in Bihar worden van huis en haard verdreven... ook andere staten zoals Assam en Meghalaya delen mee in de pijn en het verdriet... daar zijn al 750 000 mensen op de vlucht... het dodental bedraagt 800... tot hiertoe!!! Hoeveel kan een mens dragen????

Oeps al terug maandagnamiddag... en terug... regen natuurlijk!!! Belgisch! Niet getreurd hoor... héél mijn strijk is gedaan yoepie! Das pas een rotklusje... Bij een lekker senseoke me aan het schrijven gezet... moet nog een briefje schrijven naar mijn vriend Ramesh en naar een tante in Rixensart... maar kan het niet laten ik zet mij eerst eventjes aan het bloggen! Gisteren een leuke zondag gehad... doorgebracht met een kranige, en super fitte tachtiger! Eén echt madam zéne! Ze verhuisde een aantal maanden geleden ... 3 tal... naar een service flat en nodigde ons uit voor een overheerlijk stuk aardbeien taart en een glaasje rode wijn achteraf... Kregen ook een rondleiding in haar nieuwe flat! Alhoewel ik eerlijk moet bekennen dat... het in het begin nogal raar overkomt, dat gebouw met service flatjes... en de oudjes die her en der in de gangen en later in de cafetaria zitten...  toch vind ik het een prachtig systeem! De flat was netjes en mooi, met alles erop en eraan! En in het gebouw zijn er al de nodige voorzieningen... Er is een was en strijkservice... turnen, dansen, en alle dagen een mooi menuke warm eten s'avonds! Toch, kan ik mij voorstellen dat wanneer je naar een serviceflatje verhuisd er een heleboel gemengde gevoelens naar boven komen... Het is inderdaad de laatste halte... gelukkig toch dat het hier in België op deze manier kan!!! De homes in Indië waar de laatste halte voorzien is ja... das wat anders!!!! Daar staan in de meeste gevallen de bedden pal naast elkaar (als er uberhaupt al bedden zijn...) en moeten de mensen over een bed of 5 klimmen om naar het WC te gaan... Er is daar ook niks van animatie of afwisseling voorzien... dus verveling troef!!!!  En een warme menu krijgen eigenlijk maar af en toe... meestal als er ergens iemand jarig is... Het is zo dat er bij de Indische bevolking of toch een deeltje ervan inderdaad een wij gevoel heerst... (sommigen doen dat waarschijnlijk wel alleen voor hun plaatske in de hemel te verdienen, maar ze doen het toch...) en als ze jarig zijn inplaats van een groot cadeau te vragen... tracteren ze de bevolking van één of ander home... Ze betalen dan een bepaalde som geld aan de directeur van het weeshuis of bejaarden home die daar dan een speciaal etentje voor organiseerd... Daar moet je je ook niet te véél bij voorstellen hoor... maar dat zal dan toch een dag zijn dat hun maagje niet moet knorren! Dus ja... weeral moet ik stellen dat wij in Belgie misschien niet de gelukkigste mensen zijn (klagen moeten we immers altijd...)... maar zeker en vast begoede!!!!

Foto, in het huisje van Ramesh... zijn vrouwtje "Amul" met haar schoonzussen, Ramesh zijn broer "Ravi" en Ramesh zijn zoontje bharath.

Oh Maria... fruit Cheria.... Leuk liedje met toffe beat... maar niet van toepassing op "DE"... Vamp van ADCC........

Ja om in te pikken op mijn laatste tekstjes kan ik 2 kanten uit... maar voor ik begin aan het lekkers... Ga ik verder met  "De secretaresse"... Maria... Jazeker... en voor DE is mijn lelijke woorden-schat echt te klein... Als ik over haar begin draait mijn maag nog! Echt waar een typische mannenverslindster... allez... t'is te zeggen! Niet blond met uitgebreide boezem maar... héél gevaarlijk! Het is z'on typetje waar... je als echtgenote maar best bang kan van zijn! Toen ik pas in Indië kwam en voor de eerste keer in ADCC wist mijn vingerspitchegevoel mij al te verwittigen! Elke nieuwe directeur of manager die aankwam (Ja ze moest er wel beter van worden hé.. dus te titel was wel erg belangrijk!!) was in gevaar... pfpfpfpf... de situatie in Indië kennende kan je het haar eigenlijk niet kwalijk nemen maar... het was best ergelijk! Zoals je ze ziet op de foto... denk je dat ze alleen het heiligenkroontje mankeerde... maar.... oei... oei!!!! Ze moest alles regelen voor de ex-pats... en dat deed ze met volle overgave... vooral voor de mannen die alleen in Indië waren! Daar deed ze werkelijk alles voor... en de rest... de rest was... bijzaak! Wil niet in roddel hervallen maar feit is dat ze momenteel wel erg ... bemiddeld is... dus het heeft echt wel wat opgebracht! Ze heeft momenteel 2 huizen en volgens onze Ramesh is onze komplete huisraad...(die we moesten achterlaten bij vertrek...)  in haar bezit!!!! Rarararararararara... hoe en waarom is ze daaraan geraakt... Zou dat te maken hebben met steno??????? Oef sorry... lieve mensen maar... als een verslag gemaakt wordt moet het eerlijk blijven hé... Ik had vooral compasie met haar echtgenoot Warren die dit alles met lede ogen moest aan zien... en dus ook van firma veranderde! Voor mij is zij de één van de redenen waarom ik een assertiviteitscursus zou willen volgen... Zo kan ik direct inpikken als iemand als Maria mij nog maar eens verteld hoe slecht ik eruit zie! Yes Sir... of course Sir... I will do so Sir... brbrbrbrbrbrbrbrbrbbbbbbbbbbbbbbbbbr

En niet te vergeten de zuiderse bananenbladeren die de heerlijke schotels zo mooi versieren en een zuiders tintje geven... Geloof me Indische eten is genieten!

En dan... dan is er... dan zijn er... de koperen ketels en potten met lekkers... Chicken bryani, naan, parathi...dhal...curry's...raita... hmhmhmhmhmhmhmhmhmhmhmhm... en smullen maar!

Ja... eu... dat ging goed... de ontvangst... de speechen... de rondleidingen in het spiksplinter nieuwe gebouw... dus in afwachting van het lekkere Indische eten een babbel met de consul-generaal van België woonachtig in Delhi... sympathieke ket zonder capsones!En natuurlijk een glaasje...appelwijn... of was dit... champagne... Goh... eigenlijk weet ik het niet echt meer... de spanningen waren immers overweldiger dan het glaasje!!!

Ook wij feliciteren onze Jean... alhoewel dit resultaat behaal je wel met vereende krachten...

Vereende krachten op kantoor en thuis!!!

Evi - onze Jean - en ondergetekende

Op de ceremonie ook een Belgische delegatie belangrijken... (")... heu... heu... Ze moeten er ook zijn natuurlijk... gibber... gibber!

Op deze foto herkend u  Hugo Wuyts-chief ingenieur lange afstand... en ddd Valére (mijn persoonlijk grapje...)  voorzitter van de board of directors... ze feliciteren onze Jean... een beetje wit of groen... hahahaha... met de behaalde resultaten! 't Ja... begonnen van nul... groeide de firma fantastisch snel uit... van 0 soft-ware ingenieurs naar 350... En dat kan alleen maar onder een goede vakkundige leiding!!!

Ja hoor véle jonge dames voelen zich geroepen om de taak van secretaresse uit te oefenen... denk nu niet dat ik niet zeker ben van de naam van onze Jean zijn secretaresse omdat het mij niet interesseerde.. Ver van dat!!! Het is alleen ... er zijn er zovéle de revue gepasseerd... en dan die namen... zeker in het begin een groot probleem voor mij!!! De opleiding van secretaresse duurt in Indië... 3 tot 6 maanden!!! Jazeker!!! Kunnen we hier een tipje aan zuigen hé!!! Het is wel zo dat het bekend staat als een prestige job en... een springplank naar een... huwelijk met standing... Spijtig genoeg eens de dames huwen... jawel... zie je ze niet meer... terug!!! Dan moeten ze in het algemeen stoppen met werken!!! Ik kan iedereen verzekeren dat spijtig genoeg in véle landen... de cultuur een bloeiende economie wel degelijk in de weg staat... Maar daarover nog meer in een later resume-ke!!! In elk geval de dames die voor onze Jean werkten waren allemaal loyaal... integer en capabel! uitgezonderd... heu... daarover ook later meer!

Op deze foto het vervolg van de openings ceremonie van ADCC - Hier ziet u Philip... Managing director... naar mijn gevoel superknap, ambitieus, vriendelijk, en beleefd... Waarschijnlijk heeft hij menig Indisch secretarreske's hart  sneller doen kloppen!!! En volgens mijn echtgenoot,  was hij daarenboven de ideale collega... en héél capabel!! 

De héle wijn historie is waar zo waar... maar als ik het nu lees is het inderdaad onnozele priet praat van een luxe paard!!! Want uiteindelijk life goes on... ook zonder wijn!!!! Ik heb er ook nooit echt een probleem van gemaakt... en geloof me ik wist een lekker glaasje zuiver water toen en ook nu echt wel te appriciëren!!! Het is nu eenmaal zo dat een glaasje wijn gewoon lekker is!!! En het samen drinken met vrienden een sociaal gebeuren! In Indië is het zo dat wijn niet echt aan de orde is... of moet ik zeggen was... Ik heb Indië weten en zien veranderen en toen ik terug vertrok... oei... oei... de Indian Yupees... geloof me dat was erover!!! Ze schuimen de 5 sterren hotels af en mixen echt alles!!!! Wijn met Whisky... en sherry... en een coctail... meer dan eens zagen we doodzieke Indische mannen in de bars van de hotels... zij kennen géén grensen... en meer dan eens vroeg ik me af... is dit nu de vooruitgang???

Anders was het met de opening van ADCC... dat was chique... lekker... Indisch... en alcoholloos!!!

Foto Onze Jean zijn secretarresse bij de opening... (met bril) Ik dacht dat haar naam Vijeya was... een sympathieke gewone doorsnee dame met Grote Indische klasse...

Inderdaad verder zoeken hé... want géén wijntje... was vrij vervelend als je bezoek kreeg... bier kreeg ik als vrouw maar per flesje... en een andere optie was sterke drank en dat is niet my cup of tea! Ondertussen was ik lid geworden van de OWC en leerde véél mensen kennen... véél mensen leren kennen is ook weetjes en wijsheden op doen! Zo leerde ik dat de mensen van de consulaten en ambassades regelmatig bevoorraad werden van eten, en wijn via goed gevulde containers die via de ambassades in het eigen land werden verstuurd... dus ook géén optie voor ons.. Of ze reden met hun ambassade-auto een beetje verder naar Pondicherry en Auroville waar ze illegaal wel wijn konden kopen... Auto's met een Ambassade plaat worden immers niet gecontroleerd!!! Maar... dan leerde ik "AMANANA" kennen... een Europees getint winkeltje over de "Park Sheraton"... Sjageraars eerste klas!!! Maar je kon er wel alles krijgen dat je wou... gewoonlijk over datum!!! En duur... Verschrikkelijk duur! 280 oude belgische franken voor een potje nutella of een kruidenkaasje... jaja... en nu spreek ik over 10 jaar terug hé!!! Werd daar net zoal de meeste ex-pats en ondanks de prijzen wel vaste klant... en daar... jazeker kon ik wijn kopen onder de toog... en in doofstomme taal... Je moest gewoon teken doen... een man ging naar binnen bleef een half uur weg... en kwam terug met onder zijn kleding het gevraagde.... dat ingepakt was in oud en vies gazettenpapier... denk dat we toen per fles een 650 oude Belgische franken betaalde... en het was steeds Franse wijn... rood en wit... Laat je niet misleiden door Frans (") want eigenlijk was het gewoon een erg goedkoop ordinair tafelwijntje... maar het was beter dan niks!!! en te drinken! Later rezen de moderne supermarkten uit de grond als paddestoelen, onder overseas beheer waren deze vrij goed... van dan af werd het makkelijk om wat charcuterie, vlees of choco te kopen maar wijn... bleef onbereikbaar en dat heeft blijkbaar te maken met de aczijnsen... Dus toen ik mijn galabal voor het goed doel organiseerde en ik 400 flessen wijn nodig had... heb ik samen gewerkt met een Indische sjageraar die connecties had in Belgie... en de wijn bij mij thuis gestockeerd tot aan het bal op risico van... Ja... risico's waren mij in  Indië niet vreemd!!!

Op de foto mijn echtgenoot aan de speech... iets waar hij een hekel aan had... bij een verjaardagsfeestje van ADCC...

Na een zware week... wil ik het op deze mooie zondagmorgen toch niet na laten eventjes mijn en andere blogjes te bezoeken! Zwaar... ja absoluut... véél Marieke... en véél wijnwerk. Marieke zet de eerste kwakkele stapjes, en terwijl ze niet echt kan stappen... wil ze toch absoluut wel stappen... ze klimt overal af en overal op... van niks bang... lijkt waarschijnlijk op haar mama Evi en haar tante Aline (mijn zus)... het is een plezier om ze bezig te zien maar s'avonds zijn wij oh zo moe!!! En onze rug wordt zwaar op de proef gesteld! Het wijn bottelen awel... Ook een zwaar beproeving voor de rug... De laatste kriekenwijn was perfect mooi, helder en vuurrood van kleur... de smaak was hééééééééééérlijk vol! De kriekenwijn van dit jaar was ietsjes minder... het was eigenlijik al begonnen met het sap dat een zuurtegraad had van meer dan 11... dan zijn er 2 opties ofwel het zuurtgehalte afzwakken met water of neerslaan met kalkzuur... Wij kozen om water bij het sap te voegen... en water bij de wijn??!! Neen eigenlijk is de nieuwe kriekenwijn niet slecht... zeker niet slecht... een leuke spannende wijn-apero waar we alle kanten mee uit kunnen... een fris zomerwijntje,  een rosé... om te nuttigen in de tuin met een fijn leesboek... Dus laat ik het zo stellen een blijft een lekker wijntje met weinig of géén poedertjes erin dus... 250 flessen, lekker, gezond en puur! Dus géén hoofdpijn-kater-wijntje! Momenteel staat het druivensap klaar om de volgende wijn op te zetten... en ook de wijn en noten voor de porto staan klaar... dit werkje zal voor maandag zijn... en dan is het afwachten naar september voor de druiven van de Elzas, spanje of Italië...yamiyami!!!

Zoals ik al eender vertelde was het in Chennai héél moeilijk en zeker in het begin om wijn te vinden... er werd die dagen ook géén alcohol houdende dranken aan vrouwen verkocht... alhoewel ondergetekende daar vlug verandering in bracht! Ik moet eerlijk zeggen er zijn nu eenmaal gerechten die je niet kan eten zonder wijntje... helemaal in het begin... vond ik kleine flesjes zogezegde wijn... en ik was zo content... s'avonds tafeltje gedekt... lekkere spaghetti... en flesje gekraakt... bah...bah... dat was puur azijn! Dit was de wijn (") die inderdaad gedronken word in de dorpjes... en waaraan regelmatig héle groepen soms een héél dorpje mensen gewoonweg dood vallen... en dit is géén verhaaltje hoor! In elk geval bleef ik natuurlijk zoeken naar een goed alternatief want een bierdrinker ben ik niet... op dat vlak keuze genoeg... black eagle,King fisher... aleemaal in supergrote flessen... allemaal vrij zoet... Op een gegeven moment vertelde iemand dat je voor verboden producten zoals wijn best naar de haven kon gaan... en inderdaad daar vond ik wijn... die kwam dan van de chique cruise schepen... en waren van den boot gevallen (ge kent dat wel hé...) Dit was niet echt een optie... ze waren zo duur als diamant... en als je een doos kocht wist je niet wat je juist kocht... gewoonlijk een gesloten... ferm dicht geplakte doos met  allemaal andere flessen...

Op de foto van links naar rechts... tijdens een verjaardagfeestje van ADCC... mijn echtgenoot Jean, dochter Evi, ondergetekende, en de bekende en vermaarde Ettienne .V. die momenteel van zijn pré-pensioen geniet in Spanje...

Kijk wat lieve snoetjes...

kijk wat lieve doetjes...

Gaat dit echt allemaal voorbij?????

Zouden we hier in België niet stoppen met zagen en klagen???!!!
Hebben we het hier niet goed??!!

In andere delen van Indië eiste de "monsoon" al 700 mensenlevens... Groenten... rijst... en vee verdrinken!!! De agricultuur zit kompleet in het slop... ligt op zijn gat! Wetenschappers beweren daarenboven dat de opwarming van de aarde een komplete chaos gaat teweeg brengen in Indië... nog hétere zomers en nattere monsoons (regenseizoenen...) De Indische bevolking die elk jaar de nodige gebeden en pudja's doet voor het nodige water is momenteel de kluts kwijt  "Tooooooooo much... is Toooooooo much!!! Indië gaat kapot en haalt niet eens het wereldnieuws.... Hoe spijtig toch... dat Europa bezig is met "mij" in plaats van "wij"!!!

Foto ... deze rikja driver pobeerde letterlijk en figuurlijk het hoofd boven water te houden!!!

Volop de Indische kranten aan het doornemen... en wat ziet mijn lodderig oog?? (Antwerps gezegde!) Flood alert in Radjasthan! Ai...ai...De "Jodhpur Sagar dam" is op 2 plaatsen gebarsten! De dam die gebouwd werd in 1892 door de "Maharaja Jaswant Sigh" en voor de watervoorraad zorgt van duizenden gezinnen... Grote God... wat is dat allemaal... word de Indische bevolking dan van niks gespaard??? Om nog te zwijgen over het grote culturele erfgoed dat staat te verdrinken!!! Grote delen van: Badmer-Pali en Jodhpur in West Radjasthan worden bedreigt met de verdrinkingsdood! Zaterdag brak de dam en momenteel zijn reeds 50.000 mensen uit 60 dorpen geevacueerd... Het leger is in de hoogste staat van alarm! Het verkeer tussen Jodhpur en Jaipur ligt kompleet op zijn gat...

Wat vind ik dit erg!!! Wat vind ik dit een ramp!!

Vandaag eindig ik met...
Todays Quotes... and spiritual nuggets...
van
"Malladi Venkata Krishna Murthy"





Take time out to work ~
It is the price of success.

Take time out to think ~
It is the source of power.

Take time out to play ~
It is the secret of youth.

Take time out to read ~
It is the foundation of knowledge.

Take time out to worship ~
It is the highway of reverence.

Take time out to help and enjoy friends ~
This is the source of happiness.

Take time out to love ~
It is the one sacrament of life.

Take time out to dream ~
It hitches the soul to the stars.

Take time out to laugh ~
It is the singing that eases life's load.

Take time out to pray ~
It washes the
dust of earth from our eyes.

--Author Unknown

Waar zo Waar!!!!!!
Slaap wel...
Sweet dreams...
en tot... morgen....