Archief

"Rekanto" groeide.... en de yogasessies werden op een gegeven moment aangevuld met taichi... waar iedereen héél tevreden mee was! "Paul Schuur" die de yoga geeft... is... jajajaja... een gewezen bokser die zich bekeerde (hahahahaha) en zijn yoga sessies waren zeker in het begin niet zo geliefd!!! Hij hield géén rekening met de doelgroep "mensen na en tijdens kanker"... Ik heb héél dikwijls de gemoederen moeten bedaren in de zin van... praten met Paul dat hij het toch wat kalmer aan moest doen! Hetgeen gelukkig uiteindelijk wel lukte!!! Was dat niet het geval geweest... hadden er zeker al véél yogi's van in het begin afgehaakt! De taichi daarentegen werd gegeven door Yves... iemand met echte kennis van zaken, en was véél kalmer en aangenamer voor de mensen om te doen... Vooral de combinatie van oefeningen, meditatie en ontspanning viel goed in onze groep! Zoals eender gezegd waren we een hechte familie... het was telkens leuk en ontspannend... de belangrijkste factor na kanker of tijdens kanker... je lichaam en geest terug in shape brengen... Geinteresseerden mochten een keer of 2 komen kijken en bij mij inschrijven of bij mijn echtgenoot die vervangend coach was... Na de inschrijving moest de dokter papieren invullen en speelde ik alles héél trouw bewust door aan "Mrs.C" !!! Na elke sessie kreeg ze van mij de ingevulde aanwezigheidslijst en eventuele namen van nieuwelingen... alles ging vlot... héél vlot... en waarschijnlijk te vlot voor MADAM C... Op een gegeven moment kwam ze waarschijnlijk met snode bedoelingen... namelijk om mij op de één of andere fout te betrappen naar het "Wolffaertshof..." die dag was de yoga een groot  succes... en wij hadden zelfs matten te kort... elke yogi mocht immers ook volgens het reglement een begeleider meebrengen... en er waren toch een tweetal yogi's die dat ook effectief deden... je moet beseffen dat de drempel om aan activiteiten na/tijdens kanker... voor sommige mensen toch tamelijk hoog is dus een begeleider was voor sommige een must om eraan te beginnen... Enfin die dag kwamen wij zoals altijd allemaal samen vOOr de yoga sessie, iedereen gaf iedereen een kus... er werd gelachen en gezwanst... en voordat ik Mrs.C kon voorstellen... stond ze recht met het vuur in haar ogen van jaloezie... ze voelde zich absoluut miskend Madam de coördinator wilde immers eerst begroet worden... Ze draaide zich vrij bruusk naar de binnenkomers... en riep in volle Furie... : IK BEN MEVROUW.C... DE COÖRDINATOR... heu... heu... ik heb dan dadelijk gezegd... ja dames dit is Mrs.C... de coördinator van onze activiteiten... waarop iedereen dadelijk een hand ging geven... Maar.... owee... owee... het was te laat... madameke was in haar gat gebeten! En de slang in haar kwam weeral eens naar boven... Lisette dat zijn toch wel allemaal kankerpatiënten hé... Ja C... Gij vraagt dat toch hé Lisette... ja C... en ge weet toch dat ge begeleiders niet mag aanmoedigen hé Lisette... neen C... dat weet ik niet, want in de brochure staat dat iedereen een begelijder mag mee brengen... En er is hier wel iemand bij die niet in orde is met zijn papieren hé Lisette expliceerd me dat es... enzo... enzo...blablablabla... Spijtig genoeg voor haar moest ze die dag afdruipen met haar staart tussen haar benen want ik was zoals altijd met alles in orde... maar vooral spijtig voor mij en de yogi's want Mrs.C trok op oorlogspad... zonder scrupules... Ik blijf het niet begrijpen... was het dan niet de bedoeling dat "Rekanto" een succes werd??? Had het niet normaler geweest dat de coördinator die voor zo'n organisatie werkt tevreden was met de grote toeloop ex/kankerpatiënten??? Van dan af...kreeg ik opdrachten die helemaal niet meer "drempel verlagend" waren voor onze doelgroep... Van dan af moesten de mensen eerst naar MADAM bellen... waarna ze papieren toegestuuurd kregen voor de dokter... niemand mocht nog een proefsessie doen... begeleiders mochten niet meer mee komen... en wij mochten pas mensen toelaten na MADAM hare fiat... wat géén probleem was op zich... als zij haar werk moest doen zoals het hoorde... 1 keer kreeg ik een lijst met namen van mensen die goedgekeurd waren door haar... maar elke week dienden mensen zich aan zeggende dat hun papieren volledig in orde waren... hetgeen bij navraag waarheid bleek... maar Mrs.C vond het niet nodig dat regelmatig aan ons door te geven... Ze wou en zou mij flikken! Ze had bij ons ook een infiltrant "Wilfried"... hij was géén ex... kankerpatiënt noch begeleider want zijn vrouw was al gestopt met yoga... Hij had ook niet de nodige papieren... maar hij was wel C haar huisvriend... of...???? Toen ze mij de zoveelste keer KOMPLEET ONNODIG vertelde dat ik mij aan de regels moest houden... had ik waarschijnlijk iets te véél lef... door te vragen ofdat ik Wilfried mocht laten mee sporten???!!! Enfin... het hek was toen waarschijnlijk al van de dam... Want wie ben ik hé... ZIJ is de chef... en dat is ook zo... dus ik hield mij altijd aan haar regels... ik deed altijd trouw mijn werk en alles wat C van mij vroeg... Zelfs toen ik wist dat ze allesbehalve menslievend of eerlijk was!!! Ik geloof dat haar soort "bitch" genoemd wordt... en in Antwerpen "valse tik".... Zelfs als "vrijwilliger" moest ik naar de pijpen dansen... want in deze wereld heeft een bitch het voor het zeggen...brbrbbrbrbrrbr....

Maar.... Laat het ons plezant houden... En  eventjes cultuur opsnuiven in malysia, met deze prachtige foto's, van "Aisha"... (één van mijn AIS highschoolkids en vriendin van mijn dochter Evi in India...) die afgelopen maand in het huwelijk trad...





 

En geslepen ging ze verder... Wie??? Mrs.C natuurlijk... Denk dat ik in jaren niet zo een "gefalueerde madam" ben tegen gekomen... alhoewel! Ondanks al haar getreiter hield ik geduldig vol... hielden wij geduldig vol... De yoga verliep hier super en taichi was gestart! De mensen kwamen graag, kwamen regelmatig, het was een toffe sfeer in het "Parochiaal centrum Wolffaertshof"... De mensen die er niet geraakten met eigen vervoer werden door mijn echtgenoot en mezelf opgehaald omdat ze toch erbij wilden horen... Er werd gekletst... gesport... soms uitbundig... soms wat stiller... soms met een lach... soms met een traan... Wij werden een heuse familie! Ondertussen maakte ik zoveel mogenlijk reklame voor dit prachtig initiatief van "DE Stichting..." Maar oh wee... dit voortreffelijke, fantastische familietje wekte bij Mrs.C heel wat jaloezie op! Een onbegrijpelijke jaloezie!!! Inplaats dat ze blij was met onze inzet en het verloop hier in Aartselaar begon ze te vitten op alles en nog wat... Die dagen gebruikten wij dunne afgeschreven yogamatjes van Akio... ik vond dat géén goed idée voor onze mensen... (revalidatie voor mensen na kanker) en om een lang verhaal kort te maken... Het kwam erop neer dat "DE Stichting" nieuwe matjes "voor wou schieten" op voorwaarde dat wij ze terug betaalden... Ik liep mijn voeten vanonder mijn lijf om super dikke yoga matten te vinden en bedong bij een grote sportzaak een speciale verminderingsprijs... De matten werden aangekocht... En wij gingen ze terug betalen... zo geschiede... We gingen in Aartselaar op de braderij staan... Mrs.C stelde voor dat ook De Stichting prijzen sponsorde voor de tombola... (nadat ze zag dat alles liep als een trein....) En ondergetekende stomme geit zag daar géén graten in!!! Maar al héél gauw bleek daar dus meer achter te zitten! De héle braderij moest ineens werkelijk in het teken staan van DE grote (") Stichting... En voor we het wisten liep de héle bedoening danig uit de hand... Zelf hadden we fantastiche sponsors gevonden... we hadden zelfs een mooie hoofdprijs... " Een weekeind op een B&B met wijngaard"... Prachtig toch!!! We hadden alles in de hand maar ineens... waren onze handen geboeid... we mochten niet meer dat... maar moesten dat... enz...enz... Mrs.C wilde alles naar haar hand zetten... dus de dagen ervoor moesten we vanalles en nog wat aansleuren... Stichting logo's, duizenden brochures enz... enz... We kregen héél duidelijke richtlijnen hoe we alles moesten presenteren enz... Enfin alweer... deden we wat Mrs.C commandeerde... alles voor de doelgroep nietwaar!!! Zo liet ze ons op een gegeven moment een lijst invullen van de brochures die we wilden uitdelen op de braderij... we hebben daar een héle zondag aan gewerkt... toen de lijst doorgestuurd werd... kregen we een mail terug van Mrs.C dat de ingevulde brochures niet verkregen zouden worden... want wij moesten ons aan de regels houden en de brochures aannemen die zij ons gaf... Alweer HEU... HEU... waarom laat ze ons dan een héle zondag werken voor het invullen van een lijst! Wij waren daar toch géén vragende partij voor!!! In elk geval het was hard werken... door ons en een aantal mensen van de doelgroep die met hun zieke lijf de héle braderijdag mee brochures verdeelden en loten verkochten... omdat ze zo blij waren met hun superdikke yogamatten! Het liep zo vlot dat we bij afrekening de yogamatten "DUBBEL" konden terug betalen aan de Stichting! Dus iedereen content... allez wij toch... Maar wat bleek een aantal weken later kregen wij bericht van de "Famous Mrs C", dat wij terug de dunne matjes moesten gebruiken... want zij had onze superdikke yogamatten voor ergens anders nodig!!????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? Toen we zegden dat we dat niet snapten want dat wij "de doelgroep Aartselaar" voor deze matten zelf gewerkt hadden... wuifde ze deze stelling weg... Volgens haar had de Stichting de matten betaald... En dat wij het dubbel van deze matten terug gestort hadden.... t'ja..... DAS HAAR ZAAK NIET Hé...  Ik noem dit niet meer gewiekst... ik noem dit stelen in de pure zin van het woord! Ik moet eerlijk bekennen dat er zoveel reactie kwam van onze "yogi's" dat Mrs.C tot op heden toch nog de lef niet had om de matten "in te pikken"... Maar geloof me er is ondertussen al zoveel meer gebeurt!!! Dat het een schande is!!! Een ongelooflijke schande... De meeste mensen gaan dit zelfs niet geloven... Maar... ik spreek de waarheid... niets dan de waarheid!

N.B... De braderij was echt een succes niet alleen verdienden we onze yogamatten dubbel terug maar de hoofdprijs... werd gewonnen door een gehandicapte jonge man... de kers op de taart die na een vermoeiende dag bij iedereen van ons de nodige traantjes liet vloeien!!!





Voor de foto's gaan we het wel plezant houden natuurlijk... Hierin blijft onze Deepthi de hoofdrol spelen omdat ik de foto's zo prachtig vind!

"Akio"... was een fantastisch inloophuis voor mensen tijdens en na kanker in het putteke van "Antwerpen..." was... maar ook daarover meer in de komende maanden! Het was daar dat ik "Mrs.C" betrapte op een wel erg gewiekste leugen om haar eigen hachje te redden!!! Wij waren er afgesproken met één van de bazen van "De Stichting..." namelijk  "Gretshen..." de baas van Mrs.C... omdat ik ondertussen ook mijn echtgenoot wist te overhalen om zich in te zetten voor... "het goede doel... maar de verkeerde organisatie..." De week ervoor was er een incident geweest in het "Wolffaertshof" met één van onze Yogi's en  Mrs.C....... Mrs.C... die zoals ze pretendeerd psygologe van opleiding is... had deze Yogi zoals ze in Antwerpen zeggen "nogal zwaar aangepakt" in het bijzijn van anderen... de yogi is kwestie is iemand die al héél véél meegemaakt heeft, maar zich héél goed voelde in onze groep... een groep die ondertussen al serieus aangegroeid was... Wij kwamen bij elkaar vOOr de yoga sessie en bleven erna ook nog een uur of twee zitten... Een glaasje wijn... een thee... een koffie... De betreffende yogi moet nog véél van zich af zetten... en in onze groep ging dat prima... er werd véél gepraat, gelachen, geweend maar ondertussen vonden al deze mensen vooral steun bij elkaar, ze hadden immers dezelfde historiek!  Toen Mrs.C er was... één van de weinig keren dat ze langs kwam... vond ze héééééél onterecht dat er in groep niet meer mocht gepraat worden over hetgeen dat iedereen bond "kanker"... Dus  in het volle van het "Wolffaertshof" verwees ze één van de yogi's naar een psychiater... op zo een manier dat zelfs de mannen die aan het biljarten waren verstomden... DIT WAS ER ZWAAR OVER!!!! Dus, de yogi was teleurgesteld en spuuwde terecht haar gal... waarbij ik natuurlijk het eerste aanspreekpunt was! Ikzelf vond het gedrag van onze zogezegde psygologe verschrikkelijk ondermaats!!! En begreep de yogi absoluut!! Dit kon niet... Op dat moment heb ik hemel en aarde moeten verzetten om de yogi in kwestie te overhalen om naar de sessies te blijven komen voor haar eigen gezondheid! De bewuste dag bij "AKIO"... een weekje later... nam ik Mrs.C terzijde voordat Gretshen (haar baas) er was... en vertelde ik haar dat onze yoga deelnemer teleurgesteld en kwaad was op haar, omdat hetgeen gebeurt was niet door de beugel kon! Toen plots de baas van Mrs.C verscheen zegde ze zonder schroom "Oh... Gretchen er is een probleem in Aartselaar met een moeilijke deelnemer van de yoga en Lisette vraagt hoe ze daar moet mee om gaan??? EUH...EUH... daar ging het helemaal niet over Mrs.C!!! Ik was zo verbabereerd dat ik stom genoeg niet reageerde... My God... waarom zie ik toch altijd alleen het goede in de mensen... zelfs als het slechte er zo duidelijk op ligt???

Bij dit verhaal over het verkeerde toch foto's over het juiste... romantiek all over op Deepthi's feest!

Hey beste bloggertjers... 2009 is gestart dus tijd voor nieuw bloggenot! hm... hm... Eerst en vooral klink ik op jullie 2009! Schol... geniet ... laat de glaasjes niet vol! En hoe zit het met mijn goede voornemens??? Awel... ik heb er voorlopig 4... terug auto rijden, afvallen + gezonder eten, en minder dubben en denken, voor het positieve gaan! En eindelijk een mammo laten maken... Hm... ben ervan overtuigd dat er nog goede voornemens zullen volgen... want als dat alles is... is het een makkie! Uitgezonderd de mammo... daar ben ik onnoemelijk bang van! Gelijk ik het neerschrijf... denk ik nog aan iets... "in minder vallen trappen!"... Dat heb ik in mijn 57 levensjaren al genoeg gedaan! Tijd voor verandering... hahahahaha... tijd voor een zorgelozer en zotter leven... En wat heeft dat met de titel te maken...  Awel... de val hé! Sandra de psygologe om UUUUUUU tegen te zegggen (waarvan sprake in mijn vorig episteltje...)... een klassemadam die haar stempel op je leven drukt zonder véél woorden... er zouden véél meer Sandra's in de wereld moeten zijn!!! Maar vorig jaar leerde ik een andere psygologe (") kennen... Mrs.C... brbrbrbbrbrbrbrbr... zij bezorgde mij vanaf october...(mij en véle anderen) de  rotste periode van 2009! Ik veronderstel dat deze "psygologe van het zevende knoopsgat"... haar diploma behaalde in het prieeltje achter in de tuin van één of andere wellustige proffessor... Maar wat ik vooral spijtig vond/vind is... dat een grote organisatie in haar het volste vertrouwen heeft... terwijl ze eigenlijk alleen maar handig is in het "aannaaien van oortjes"... (maar... misschien zijn dat "rode oortjes", en daar genieten véél mannen dan weer van...) de wedstrijdvraag zou kunnen zijn... bij wie heeft ze de RODE oortjes aangenaaid???????


Misschien moet ik nu voor een dedectieve verhaal gaan.... maar ondertussen vind je op deze   foto ikke en onze Jean... klikkend op jullie gezondheid!SCHOL...SCHOL...SCHOL...

Lieve, lieve vrienden... Ik besloot verder te werken aan mijn India blogje... maar ga het roer stilletjes aan omgooien... Niet dat ik uitverteld ben over India... verre van! En het beloofde laatste hoofdstuk gaat zeker ook volgen!... Maar ondertussen gaat mijn leven hier natuurlijk ook verder... met zoals bij iedereen ups en downs...  Al moet ik bekennen dat het afgelopen jaar meer downs dan ups kende... (letterlijk en figuurlijk...hahahahaha) Ik kreeg slaag... véél slaag... en vraag me voordurend af... is het dit wat ik verdien??? Dan moet ik toch een slecht mens zijn hoor! Vrienden (of moet ik zeggen zogezegde vrienden) die zonder enige reden afhaken... vrijwilligerswerk dat in de soep valt door toedoen van een jaloerse regicoördinator... (geloof me dat is nen héle boterham!) kankerpatiënten die in de kou gezet worden door toedoen van dezelfde regiocoördinator... Kinderen die ongelukkig zijn... Ik ga het jullie allemaal vertellen... Want het afgelopen jaar was een heuse struggle... en ik hoop dan ook dat ik het volgend jaar wat beter mag beleven... De start lijkt mij spijtig genoeg  niet beter... en hopelijk vind ik vlug de optimist in mezelf terug... Enfin... we zetten stoer door... want een moederhart mag immers nooit slapen! Pfpfpfpfpf... Gelukkig hadden we ons vrolijke Marieke die de swing in de pan houdt... Wees gerust ik ga hier heus géén zaagblogje maken... blijven lachen is de boodschap!!! En er was ook goed nieuws... ik vond een aantal oud (") collega's terug... dus ja... lose some... win some!