Archief

Alhoewel mijn echtgenoot een geschikt huis gevonden had... moesten wij de eerste zes maanden op hotel... in het land van tomorrow neemt immers alles wat meer tijd... en ons huisje liet een beetje op zich wachten!  Natuurlijk ik ben niet anders dan de doorsnee mensen en ik kan dus absoluut genieten van luxe... maar ... We logeerden in het beste hotel van Chennai "Taj Coromandel", luxe a volonté... Zovéél moois! En z'on contrast met de buitenwereld... maar ja ik ga niet in herhaling vallen... In elk geval genoten heb ik absoluut en voor de blogvrienden die van avontuur houden en Indië eens willen verkennen is de Taj een aanrader van jewelste... alsje... heu... een héle dikke geldbeugel meeneemt! In ons geval betaalde Alcatel... dus... laat de boeren moar dorsen hé... Moet wel eerlijk zeggen dat wij op géén enkel moment geprofiteerd hebben van de situatie, en echt wel vaart zette om zo vlug mogenlijk te kunnen verhuizen... uiteindelijk is een hotel maar een hotel! En ik hou wel meer van mijn eigen trenottel en wat privacy! In elk geval toen we daar logeerden was er ook het grote tennistornooi "Gold Flake open"... Dus de grote der aarde (hmhmh) logeerden in ons hotel en in het restaurant werd een speciaal menu voorgesteld dat ik jullie niet wil onthouden!...
Ik gebruik de originele tekst om het inderdaad... origineel te houden...

ACE OF PAES - A tangy, yummy minute steak burger stuffed with cheese and gherkins. As delightful as an ace down the middle from Leander. (105rps)

WOODIES SPECIAL - An irresistible combination of spicy pepper, olives and mushrooms in a pizza.(105rps)

TILSTORM BURGER - A swiss chicken burger stuffed with emmenthal chees and olives. (95rps)

SANDWICH VICARIO - An open sandwich topped with baked chicken and mushroom. (95rps)

EXOTIC PIERCE - Prepare for the french open ahead. Start with this middle-curried chicken topping on french bread. (95rps)

BOOM BOOM BECKER - The king of all sizzlers. A terrific combination of minute steak, bacon, chicken breast and fried eggs flavoured with red wine. (175rps)

BHUPATIS CHOICE - An Italian style spagetti either with tuna sausage and ham or with sauce Napolitan.Mmmm... no wonder, it's Mahesh's favourite.(160rps)

PISTOL PETE - A vegetable burger with cottage chees. Simple and uncomplicated like the great champ himself.(85rps)

Origineel en goed gevonden was het in elk geval... de mannen in de hotelbranch hebben een rijke fantasie... het gaat hier immers ook over hun boterham!!! En... smakelijk was zeker en vast!

Lieve blogvrienden... en lezers...
meer plezier aan de foto's in het midden...
kan met een eenvoudige klik!

X Lisette X

Tijdens mijn verblijf in Chennai kwam ik in véle verschillende weeshuizen... en meermaals wilde ik het fijne van de zaak weten! Zo verwonderde het mij dat in bepaalde weeshuizen (o/a datgene waar we met highschool gingen lesgeven...) de kinderen allemaal dezelfde leeftijd hadden... raar toch... zeg nu zelf?! Blijkt dus dat er firma's zijn die inderdaad een heus weeshuis oprichten, de weeskindjes compleet onderhouden, groot brengen... naar de beste scholen sturen en ze een toekomst schenken voor de rest van hun leven! Als ze afgestudeerd zijn krijgen ze immers ineens een mooie job in de desbetreffende firma... Het feit dat ze daarom telkens weer een badge kinderen van dezelfde leeftijd uitkiezen... wel daar zullen natuurlijk genoeg tegenstanders voor zijn... Eigenlijk wist ik zelf ook niet goed hoe ik daar moest tegenover staan... maar het is wel een feit... deze kinderen krijgen sowieso tenminste de kans op een volwaardig leven... voldoende eten, kleding, educatie... en een job! En dit lieve vrienden is in Indië niet zo evident!

Dus laat ons het maar zo stellen:

In dit geval Heiligt het doel de middelen!  
                                                             Of ben ik verkeerd?

Deze morgen gaan ontbijten in Ikea... leuk... lekker... en goedkoop... zeg nu eerlijk... 1 euro voor een kompleet ontbijtje met koffie a volonté... waar kan dat nog? Telkens ik in Ikea kom denk ik... jazeker... weeral aan Indië! Aan Indië... en Max... 't ja Max... ook leuk... lekker... en... (daar heb ik het later nog wel eens over... haha) Max is Canadees en grote boss inkoop wereldwijd voor Ikea... Ik leerde hem kennen via mijn goede vriendin "Anou", en op dat moment zocht ik sponsoring voor mijn "Pearl-diner". Max een charmante knapperd, leek  erg geintresseerd in mijn... projecten, en nodigde mij uit voor een middagmaal in de "Taj Connemara". Het was leuk en mijn projecten werden inderdaad uitvoerig besproken... Max vertelde mij echter dat noch hij, noch Ikea mij financieel konden sponseren... Omdat... Ikea zelf een volledig eigen weeshuis runt in Indië. De kinderen in dat weeshuis worden allemaal onderhouden over de héle lijn! Lekker en voldoende eten, mooie propere kleding en het belangrijkste ze gaan allemaal naar een goede school! Géén financiele steun dus... maar Max schonk mij op het einde van ons gesprek wel 200 pluchen knuffels voor de kindjes in mijn kinderkankerziekenhuis in Egmore!

Mooi toch!

Bedankt Max... Bedankt Ikea je hebt er een fan bij!

Carot-Alva...
een overheerlijk typisch Indisch en erg zoet dessertje...
op basis van worteljes.
Kan warm en koud gegeten worden...




Wat hebben we nodig:

+- 1,5kg wortelen
10 eetlepels ghee
6dl melk
1,70dl gecondenseerde melk
Gekneusde zaadjes van 9 hele kardemonpeulen
9 eetlepels suiker
Pistachenoten voor de garnituur

Hoe gaan we te werk:

1) Rasp de schoongemaakte wortels
2) Maak de ghee warm in een pan
3) Doe de wortels erbij en roerbak ze ongeveer 20 minuutjes, tot het vocht verdampt is... en de kleur donker.
4) Voeg de melk, de gecondenseerde melk, de kardemon en suiker toe. Roerbak nogmaals een 30 minuutjes tot het geheel een diepbruin kleurtje heeft.
5) Doe het mengesel in een grote ondiepe schaal
6) Versier met de pistache nootjes


7) Laat het smaken!!!!!
en heu... eventjes géén calorietjes tellen...

xxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Op de foto: Agib het zoontje van Kalilai waar ik mijn pottery kocht...
een zeemzoet immer lachend ventje...
een knuffelbeertje...
héél begrijpelijk de oogappel van zijn mama en papa...

Every day the sun comes up,
renewing strenght and light,
to give each person
another chance,
to live and learn,
to work and fight.
To make amends
for past mistakes,
on looms of hope,
frech threads to spin,
the uncompleted task to finish,
and a new one to begin...

En dan nog gezwegen over "Shandru"... de lokale theeboer... Want ondanks dat we onze dagdagelijkse thee voor iedereen thuis maakte... werd er toch ook bij Chandru dagelijks warme "meter-tea" gekocht... een kwestie van "leven en laten leven".

Meter- tea: Is typisch Indische thee, héél straf maar met véél melk en overbodig (voor de weight-watcher puntjes...) véél suiker... De thee wordt een paar keer overgeheveld van kommetje naar kommetje en dit op oog-hoogte... (vandaar de meter... ) om het mengsel goed te mixen en wat te laten afkoelen...

Zelfs mijn buurvrouw "Bella de miljoenste" zag ons vertrek met lede ogen aan... en met ons de lekkere maaltijdjes die ze regelmatig geserveerd kreeg....

Ondanks alles nam ik toch met pijn  in het hart afscheid van ons oude huis... en onze oude straat...

Op de foto: een straatbeeld...

Ons eerste huis was eigenlijk niet slecht wat de constructie betreft maar de omgeving ging hoe langer hoe meer op een vuilbelt lijken... de stank was niet meer te harden... voor mij als asthma-patient dus dramatisch... al 3 jaar vroegen wij aan Alcatel om te verhuizen en zelfs toen we alles zelf wilden betalen mocht dat niet! Waarom... ???  God zal het weten! Dat daar een duistere reden voor was daar ben ik absoluut zeker van! Maar... op een gegeven moment... De ADCC gebouwen werden gehuurd van de ere-consul van Mauiritius "Raman"... (sorry ik ga eventjes oneerbiedig zijn.... ) Raman is een typisch rijke Indische bloedzuiger... het type waar je oh zo voorzichtig moet mee zijn... In elk geval... hij had een huis te huur op het strand... en weer om één of andere duistere reden moest iemand van ADCC daar gaan in wonen... om zijn ego te strelen moest de huurder niet alleen van ADCC zijn maar het moest minstens een executive-director zijn...  Etienne de toenmalige directeur van ADCC... en slijmbal avant la lettre, de boze wolf met de meest slechte intenties die je in elk verhaaltje tegen komt... stelde ons voor om daar te gaan wonen... Hij wou immers niet... en hij moest toch blijven goed staan met Raman... Voor mij prima natuurlijjk... en zeker nadat we waren gaan zien naar het huis dat Raman bouwde voor zijn lief erg onderdanig vrouwtje "Laethita"... De ligging was perfect... op het strand... De tuin grandioos met mooie beelden, onze eigen mango's en lemons... en overal muziek... een "loverspatio" om u tegen te zeggen... deze had zelfs een knop waarmee je het kon doen regenen alleen op de plaats van de patio... kan je nagaan voor een romantische ziel als ik... woh... woh! Daarenboven een zwembad yeh! Kan jullie verzekeren dat alhoewel ik niet zo van zwemmen hou... daar is het een noodzaak... 48° in de zomer, warm en vochtige lucht... en de nodige frustaties... dan moet je afkoelen... Met dit alles natuurlijk te weinig aandacht besteed aan het huis zelf dat zowat uiteen viel... maar ja je kan niet alles hebben! Dus we gingen ervoor! De verhuis ging daar natuurlijk niet op onze gekende manier... man... man... wat een evenement! Géén hoger lager daar! Maar een echte "Koeienkar-GT" met naar mijn gevoel vierkante wielen... die tegen een slakkengangetje ons héél hebben en houwen... open en bloot vervoerde... na alweer een huispudja om... 4 uur s'morgens... Maar wat keek ik uit naar mijn nieuwe huis!

Op de foto onze "verhuiswagen"