Archief

Als men mij vraagt achter de mooiste trips in Indië... heb ik het eventjes moeilijk! Indië is immers zo rijk aan natuur en geschiedenis dat je erg moeilijk kan kiezen, elke trip is echt de moeite waard! Zelfs nu krijg ik het water in de mond als ik aan Indië denk! Er zijn géén woorden om de schoonheid van dit land te beschrijven... Mijn echtgenoot hield er minder van... hij was er voor zijn werk en het was soms niet simpel om met de Indische ingenieurs te werken... maar ik... ik  hield er eens zo veel van! De cultuur, zijn eeuwige zon de vriendelijke mensen... Telkens mijn echtgenoot op trip naar "België" of op cursus naar "Amerika" moest... stond mijn valiesje klaar en trok ik erop uit! Erop uit... in Indië mijn tweede vaderland! Gelukkig voor mij echtgenoot heb ik hem toch een paar maal kunnen overhalen om mee een trip te doen... en telkens moest hij toegeven dat hij blij verrast was! Onze eerste trip met de trein naar Bangalore... Hola... paula... de Indische trein waarin beest en mens elkaars gelijken zijn en beide het land doorreizen achter tralies... pfpfpfpfpf, als daar iets mee gebeurt?! Dramatisch!!!!! Gelukkig hadden we tijdig weet van de "Jatabti"... een trein voor tweebenige reizigers zoals mensen... Gelukkig konden wij ons dat permitteren, het kost maar een handvol rupees maar voor de meeste is het toch onbetaalbaar. Zo gezegd... zo gedaan... we trokken  naar Bangalore... het mekka van de moderne soft-ware... en ondanks dat dezelfde periode de zogenaamde "koekjesbende" erg bedrijvig was (een bende die reizigers verdoofde door ze koekjes aan te bieden die bewerkt waren met... slaapproducten... de reizigers vielen in slaap en werdeen later naakt terug gevonden door de kaartjesknipper... bestolen van hebben en houwe...) werd het een erg toffe ervaring... zowel de trein als het mondaine(") Bangalore. Een uitstap met héél wat bagage qua cultuur en bezegeld met een heuze snake-koffie (Koffie met quantro en appelsien...op een vlammetje van de appelsienschil...) Overheerlijk.!!!!

Foto: Ergens onderweg... in Dromenland...  

De "Patinnettampadi" of de 18 heilige treden worden beschreven als de gouden ladder naar de hemel... maar zijn eigenlijk van graniet. De treden hebben allemaal dezelfde maat.... 6 feet x 8 inches... De 5 eerste treden staan voor "the five indrijas" zijnde: ogen, oren neus, tong, en kin. De volgende 8 treden staan voor "the eight rajas": tatwa, kama, krodha, moha, lobha, madha, matsraya, damba en ahamkara... hiervan onthouden we de 2 belangrijkste zijnde "waarheid" en "arrongantie". De volgende 3 zijn "The three gunas" satwa, rajas en thamas, gevolgd door de Vidya "Kennis" en Avidya "ontkenning". Het betreden van al deze treden zou een aanloop zijn tot het pad van "Self-realisation" en komplete zaligheid! Dezelfde 18 treden staan dan weer anders beschreven in de "Gita" (Indische bijbel). En weer een andere legende schrijft dat de 18 treden te maken hebben met de 18 daagse oorlog "The mahabharat" tussen de Kauravas en Pandavas... hmhm... kan je niet volgen? géén nood! Dat kan niemand echt... Indië is zoveel Goden en zovéél legenden rijk dat het onbegonnen werk is om de puzzel rond te krijgen! Feit is dat het in deze tempel wel al goud is dat blinkt! Hij werd immers terug opgebouwd na de brand in 1950 en voor de afwerking werd véél goud en koper gebruikt. Het Idool "Lord Ayyappa" werd vervaardigd uit 5 vesrchillende soorten metaal en is 1 en een halve feet hoog. Deze tempel is alleen toegangkelijk voor toeristen als ze... jazeker overtuigd Hindu zijn! Spijtig.. Spijtig, want volgens onze Ramsh is het Prachtig! En ik... na alles wat ik zag en meemaakte in Indië wil dat graag geloven...

Satsangatve, nissangatvan;
Nissangatve, nirmohatvan;
Nirmohatvan, nischala tattvan;
Nischala tattve jeevanmuktih.

Through the company of the good, there arises non-attachment;
through non-attachment, there arises freedom from delusion;
through delusionlessness, ther arises steadfastness;
through stadfastness, there arises liberation in life!

Dit zijn een paar regeltjes uit het hinduisme... elke goed hindu leeft volgens en gelooft in deze regeltjes... en eigenlijk als je ze goed leest en begrijpt is dit inderdaad nog niet zo slecht!

Kinderen worden al héél jong aangepord om mee te doen met de pelgrimages en offerrituelen... (vooral de jongens) op deze foto Bharath en 2 neefjes... allemaal 6 jaar oud... bij het begin van hun zware tocht!

Elk jaar worden véle verschillende pelgrimstochten ondernomen door miljoenen erg gelovige hindu's... en een populaire tempel is deze  van "Lord Ayyappa". Deze "Lord" heeft enorm véél aanhangers en resideert hoog op de bergtop in "Sabari"... of laat ons zeggen in "Sabarimala" (Mala betekend berg). Onder deze gelovigen onze Ramesh en zijn ganse familie... de tocht mag maar ondernomen worden na een vasten periode van 41 dagen... 41 dagen géén vlees, géén alcohol, en absoluut géén sex... Het is zelfs zo dat als een vrouw haar regels heeft in de 41 dagen die de tocht vooraf gaan, mag ze niet onder hetzelfde dak verblijven als haar echtgenoot... noch mag ze mee gaan naar de Tempel! De volgelingen vertrekken met een bloot bovenlijf, hun hoofd bedekt met "Kumkum" en "sandal", en een soort handdoekje waarin de pick-nick voor de lange tocht... pick-nick bestaande uit water en droge rijst... en de benodigheden voor het ritueel bij de Tempel... Ze zingen de héle weg lang als zijn ze in een diepe trance "Swamije, saranam Ayyappa", Oh Lord Ayyappa ik kom naar u toe voor verlossing... De tocht is lang, zwaar, en zo wordt gezegd... mensen die niet gevast hebben vooraf worden onderweg opgegeten door de leeuwen in het bos!... Boven gekomen op de "mala" zijn ze uitgeput... en moeten ze de 18 heilige treden naar boven (daarover later meer...)  voordat ze daadwerkelijk in de Tempel zijn... daar offeren ze hun haar (waar blijkbaar in het westen de pruiken van gemaakt worden voor véél centen...) en een groot deel van hun zuur verdiende centjes ... daarna bidden ze voor een... veilige thuiskomst... en een goede gezondheid voor de héle familie.

(Op de mala is een grote kooi voorzien waar verschillende "priesters" niets anders doen dan de héle dag geld tellen... dat geofferd werd door de veelal erg arme Indische populatie... het is één van de rijkste tempels in Indiê)

Op de foto de familie van onze Ramesh juist voor vertrek!

Start an epedemic:
Spreading Happiness...

Happiness is catching!
Smile, and give it out...
other folk will grab it once it gets about.
It will spread like magic... out of your control...
an unseen radiation from a happy person.

Gloom too is infectious.
If you are bent with care...
you will depress your neighbour.
So be warned, beware...
If your mood is stormy... hide yourself away...
or may be you will ruin someone else's day.

Happiness is catching!
How the joy germs thrive!
If you are feeling gratefull... glad to be alive...
do not suppress your feelings...
let them effervesce.

©©©©©©©©©


En geluk verspreiden doet elk op zijn manier... op de foto... een suikerrietperser die met de
grootste smile in de blakende zon de ganse dag zijn sapjes aan de dorstige passanten verkoopt... hard en zwaar bij een hitte van 47 °...
Hij verdient 2 keer niks... maar blijft lachen en heeft vriendelijk voor iedereen een lief woord!

Zoals ik ook al... eerder vermelde... in Indië viel ik echt van de éne verbazing in de andere... zo ging ik regelmatig met Ramesh winkelen naar "Paris"... het winkelparadijs bij uitstek... géén dure lederwaren daar... en geen prachtig aangelegde  ramblas of Keyzerlei... géén champs-elysées... wel leuke koopjes in de véle moslim-rommelwinkeltjes... en voor de rest... shit... shit... shit... letterlijk! De straten lagen daar bezaaid met koeien en geitenplavijkes...  alleen God weet wat nog meer... en toch... Alhoewel ik er graag vertoefde... denk ik dat het vooral de vuilste streek rond Chennai is... maar als je spreekt van koopjes en overvriendelijk handelaars... dan moet je daar zijn... steevast begon ik mijn winkelgenot daar in de overdekte bloemenmarkt... waar de verse geurende bloemen verkocht werden bij kaarslicht... en dan trokken we de stad in "Paris" by day... (by night daar heb ik mij niet aan gewaagd...) Met zakken overladen gingen we dan naar huis, want je moest daar alles in het groot kopen... hetgeen mij vooral voor het kinderziekenhuis goed uit kwam... Wederom een enige ervaring!

En op de foto... de shit natuurlijk!          

Deze man is één van de véle shitscheppers die Chennai rijk is... ze kruipen de put in met hun héle lijf en lede en schepppen de put leeg met de blote handen... het is één van de véle gevaarlijk beroepen in Indiê... de putten zitten immers vol gassen... en wekelijks stikken er dan ook verschillende van deze moedige onderbetaalden... als ze duiken om de zwarte brij op te diepen!

Zoals ik voorheen al vertelde kregen we op een zekere dag het bezoek van een olifant... hij vond onze tuin zo mooi dat hij er niet meer weg wilde... op deze foto de bewuste bezoeker terwijl een paar mannen hem juist voor onze auto konden onderscheppen... het duurde uiteindelijk een paar uur voordat ze hem daadwerkelijk terug de straat op kregen... dat was nadat we nog niet lang in ons eerste huis woonden... het was een ongewoon bangelijke namiddag!

Het belangrijkste in het leven zijn goede vrienden... en dat waren ze zeker!
Claude en christine...

Op deze foto van links naar rechts:

Lisette(ondergetekende) Claude(electrabel) - Christine - en natuurlijk onze Jean... 

Zoals gewoonlijk kan de foto vergroot worden met een simpele klik...

Januari... de maand van Shilpa en de Indische gemeenschap...

Shilpa werd geboren in Tamil Nadu op 8 Juni 1975 en is dus 31 jaar oud. De betekenis van haar naam Shilpa = steen... Hetgeen tevens heel duidelijk haar harde karakter weergeeft... Het is géén simpel... géén katje om zonder handschoenen aan te pakken... Volgens de kranten is ze slim en geraffineerd... Ze spreekt 10 talen... Tulu-Hindi-Kannada-Marathi-Gujarati-Telegu-Tamil-Urdu-Engels en een mondje Frans. Ze ging naar school in Chembur, het "Podar college"... en momenteel is ze woonachtig bij haar ouders in Mumbai. Ze was kaptein van het base-ball team en heeft een zwarte band/gordel karate. Ze starte haar carriere in 1991 als 16 jarige toen ze model stond in een spotje voor een frisdrankje "Limca"... heeft ondertussen in een  héle reeks films meegespeeld... en zette in 2003 haar schouders onder een HIV-Aids project (in Indië is er enorm véél aids... maar ook weer onbekend... ) toch wel erg gewaagd om als Indische vrouw daar mee aan te werken en te durven zeggen waar het op staat... Ze kwam echter niet altijd op een positieve manier in het nieuws... Er was héél wat te doen rond haar naaktfoto's en het feit dat haar ouders in 2003 gelinkt werden met de Indische mafia...

Ze verdiende met Big Brother 10 miljoen pond of 86,6 Indische crore... (buiten haar instap-premie...) dus op dit moment is ze zelfs géén gewoon maar een erg rijk katje... en daarenboven vrijgezel...

Shilpa Shetty...
Mooie gestroomlijnde Indische schone... niet op het mondje gevallen...
 en eeuwige femme fatale...
won met glans de Engelse big brother...
De Indiërs gaan uit de bol...
en ik... begrijp echt mijn echtgenoot niet...
hij blijft immers beweren dat er in Indië géén schone vrouwen zijn...

Zoals eender gezegd... is mijn bevinding... Indië heeft héél wat moois te bieden!