Alfadenkertje

Dinsdag 21 februari 2006

Welkom lieve bezoeker. Ik doe mijn best om een aangenaam blogje te maken
Onderweg (gedicht)

Samen onderweg

naar het verleden
van ons heden
om vandaag
de toekomst
van gisteren
te leven

               Alfadenkertje (Martine HendrickxÓ)
              geschreven in maart 2005


____________________________________________________

21 februari 2006, 03:09u

Mijn blog is nu een feit! Geniet ervan

Alfadenkertje

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2006

Een eerste kleinkind... een wonder...

Een klein zieltje uit grote liefde
De dagen langer
De nachten korter
Het leven waard om voor te leven

Winter
3,540kg - 49 cm

Winter werd geboren op 18 december 2005 en hij is mijn eerste kleinkindje. Hij is de eerstgeborene van mijn jongste zoon Yannis (24 jaar) en van zijn lieve vrouwtje Imke. Ik kan jullie verzekeren dat Winter een echt schatje is! Maar... welke oma vindt dat niet van haar kleinkind, hé? En bovendien zijn ook zijn twee ouders fantastische schatten! Op dit ogenblik kan ik me geen betere papa en mama voor mijn kleinzoon wensen. En dat gevoel... dat is GELUK, mensen!

Dankje Yannis, dankje Imke voor dit geweldige wonder!!!! ©
Dankje Winter dat je naar ons de weg hebt gevonden!!!!©

       Vanwege een zeer dankbare mama
                                         en een overgelukkig en fier Bonneke
                                                               ©©©


____________________________________________________

Meer foto's vinden jullie in het linkerframe.

____________________________________________________

Alfadenkertje

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 26 februari 2006

Mijmering...

Ooit kreeg ik een opdracht van een leraar Nederlands: beschrijf in tien zinnen in welke bloem je je het meest herkent en waarom.
"Een cactus", dacht ik toen spontaan. Als iets me niet aanstaat durf ik makkelijk stekels opzetten...
Of een orchidee... Ik houd van wat kwetsbaar is en mooi en anders dan alledaags...
Of een vergeet-mij-nietje... Ik blijf graag op het achterplan en tegelijk hoor ik er zo graag bij. Ik zou soms willen roepen: alsjeblieft, vergeet mij niet, ik ben er ook
nog, ik wil ook zo graag iets zeggen, ook meetellen, aanvaard worden.
Toch maar een cactus...? dacht ik. Ergens las ik dat wie in Israël geboren is, een "Sabra" wordt genoemd. Sabra is de eetbare vrucht van de vijgencactus: stekelig vanbuiten voor wie haar niet kent, maar zacht en lekkerzoet vanbinnen voor wie er aandacht voor heeft.

Misschien verzin ik nu wel zelf een bloem...

         Een hemelsblauwe "orchideëncactus" bijvoorbeeld.
     Die VERGEET-JE-NOOIT...

                       Martine Hendrickxã
                     (Alfadenkertje)
                     (dit tekstje heb ik ooit geschreven in 1978)

<

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 maart 2006

...meer dan ooit (gedicht)

Meer dan ooit mezelf...

Je gezicht
in mijn handen
mijn lippen
strelend op de jouwe
voel ik het verlangen groeien
tot je warmte
me helemaal doordringt
en in een tijdeloos moment
word ik jij
om daarna
meer dan ooit
   mezelf te zijn...
...wij

                                    Martine Hendrickxã -2004-
                                (Alfadenkertje)

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

Alfa & Omega (gedicht)

.

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 6 maart 2006

Eindeloos bewegen (gedicht)

________________________________________________________________

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 maart 2006

Wat Imke me ooit schreef...

Gisteren was ik wat aan het snuffelen in enkele opbergdozen en ik kwam daar mijn boekje "Vitaminen voor Aruba" tegen. Het is namelijk zo dat ik in 2002 naar Aruba geëmigreerd ben met de bedoeling om er te blijven. Ik ben verpleegkundige en men zocht daar toen mensen uit België en Nederland om er te werken in het plaatselijk ziekenhuis. Alhoewel ik reeds na een jaar teruggekeerd ben (maar daarover vertel ik later nog wel eens), dacht ik dat het een lang afscheid zou worden. Ik had het er moeilijk mee en ik heb een boekje laten rondgaan bij al mijn vrienden en kennissen waarin ze iets konden schrijven om me te steunen als ik het ginder moeilijk kreeg, mijn "vitaminen" dus.
Ook Imke (toen nog een vriendin en nog niet mijn schoondochter) schreef er een berichtje in. Ik kreeg het er gisteren weer terug helemaal warm van toen ik het las. Luister:

"Misschien heb je soms zin om even te verdwijnen naar die ene heldere ster in de oneindigheid van de hemel...
Of om te dwalen over stoffige weggetjes, blote voeten in de brandende zon. Je plukt een vrucht van de levensboom en drinkt het sap van het leven, als een verse sinaasappel boordevol vitaminen. Je slaapt tevreden waar het zand je vormen aanneemt en laat de zilte lucht je gedachten verdrijven, steeds meer, steeds vrijer, steeds rustiger, steeds meer jezelf.
Je zit op de top van een berg en kijkt naar de wijdsheid van het bestaan, naar het opkomen van de zon, naar de melancholische kleurenfacetten van het schilderij dat de wereld noemt en je bedenkt dat het geluk niet afhankelijk is van de plek waar je bent maar van de vrijheid in je hartje...

Veel sterkte

Dikke kus
Imke"

Is er nog iemand verwonderd dat ik zo gelukkig was als mijn zoon me kwam vertellen dat ze samen waren? En dat Imke de mama van mijn kleinzoon is geworden?
Dankje Imke! Ik probeer om deze woorden altijd bij me te dragen.

Alfadenkertje

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 maart 2006

Receptje voor geluk van mijn zoon

Enkele jaren geleden vond ik een briefje dat mijn zoon Yannis
voor mij had achtergelaten toen ik thuiskwam van mijn werk.
Ik heb het sindsdien goed bewaard en nu neem ik het nog
regelmatig eens in de hand...
Er staat op:

"Moederke, zie hier een receptje-geluk.
Bizar?
Neem voldoende je tijd. Zet wat inspirerende
muziek op of ga wat wandelen in de natuur.
Geniet daarvan en probeer de energie en het
gevoel van gelukzaligheid op te slaan in je
binnenste zoals een batterij. En op dagen dat
het wat minder goed gaat deze langzaam te
ontladen.
Als je dit doet, vast dan enkele uren maar
drink regelmatig water. Dit verhoogt de
spiritualiteit.
Ziehier een klein citaat uit een trancelied:

"see tomorrow,
feel today
say goodbey
to yesterday
have no sorrow
just be free
total extacy"

xxx Yannis

Ik draag dit receptje graag over aan jullie, bezoekers van
dit blog. Het helpt als het moeilijk gaat of als je je gespannen
voelt!!!!!

Yannis: " BEDANKT"
Je mama ©

Alfadenkertje

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 maart 2006

andere ik (gedicht)

Want niemand weet
van jou en mij
dat ik je noem
mijn andere ik
mijn andere jij
het is een stille droom
van mij
dat ons samenzijn
nooit eindigen zal
in schijn

Martine Hendrickx Ó -2002-
(Alfadenkertje)

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 16 maart 2006

Wens aan iedereen!

Voor iedereen: van harte
een fijne dag gewenst!

Moge de beste dag
uit uw verleden
de ergste voor
uw toekomst zijn

Alfadenkertje

Geschreven door Alfadenkertje om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Alfadenkertje