Zaterdag

Had gisteren slecht nieuws gekregen, het moment dat ik in de Foyer kwam. De Maitre kwam het zeggen met tranen in de ogen. Mijn beste maatje en "jongste 60 jaar" van mijn vaste klanten en dat was "wederzijds". Is donderdagnacht met spoed opgenomen in de kliniek, en famillie is er bij aan 't waken zo slecht gaat het met haar. Dat kwam als een koude douche om te beginnen werken. Haar zus die in Amerika woont, zat in een conferentie, en kan ten vroegste morgenvroeg hier zijn. Allemaal heel erg, heb natuurlijk slecht geslapen vooral kort. Ze was nog maar een week uit de kliniek. Haar laatste woorden waren altijd "tot morgen" als ik niet werkte kwam ze niet graag uit haar bed, zei ze altijd. Ze was altijd heel attent, en kocht meteen kaartjes om iemand te feliciteren of op te kikkeren. Zelf heeft ze een spierziekte, en sukkelde vooral met de luchtwegen de laatste tijd. Ik heb al vele traantjes gelaten ze rollen gewoon, wat ik niet bij iedereen heb. Haar zus heeft me gevraagd bij haar langs te gaan en te zeggen dat ze moet wachten tot zij er is. Dat direct contact is toch dankzij FB waar je ook zit in 't buitenland. Alfy








