Dinsdag

Zondag had ik mijn twee zorgenkindjes bij mij. Ze waren weer komen vragen of de oudste mocht komen want ze was heel onrustig en dan prikkeld dat de andere mensen te hard. Dat heeft ze gedaan en weer geen sec gezwegen, als ze over haar ouders begint word ze verdrietig. Heel raar dat ze eens ze dement worden, denken dat hun ouders nog leven. Ze moeten dan voor het donker wordt thuis zijn enz.... Als ik ze dan terug breng is ze verbaasd dat ik niet bij haar blijf, maar dan zeg ik dat ik mijn café nog moet sluiten. Toen ik gisteren een verzorgster zag, zei die dat ze achter het bezoek heel rustig was geweest. Mijn ander maatje heeft met een boekje en een glas wijn zo 3uren bij mij gezeten, zonder een woord te zeggen altijd maar lezen. Ik heb haar dan naar haar kamer gebracht en nog mee voor haar boterham gezorgd anders eet ze niet. Dan is ze heel blij en ben ik een Engel. Ik moet ook altijd in haar ijskastje zien want daar stopt ze alles in. Voor deze mensen doe ik het nog. Ik vertrek nu later want voor 3u zie ik niemand. Ik heb nu een kruiswoordboekje liggen voor de stille momenten. Morgen naar de Oogarts! zien wat zij te vertellen heeft. Alfy








