Uit het programma dat op 1 september uitgezonden werd door Channel Four kan u hier een fragment bekijken van een tiental minuten. Vorig jaar maakten de met geheime camera opgenomen beelden over de preken in Britse moskeeën door reporters van Channel Four veel ophef en de reportage ging de wereld rond. Onlangs togen de journalisten terug aan het werk om na te gaan in hoever de televisie-uitzending (en de menigvuldige hernemingen op internet) enig resultaat zouden gehad hebben. Het fragment is opgenomen in de grootste moskee van Engeland in Londen en u zal enkele vrouwelijke predikers leuke, verrassende en lieftallige zaken horen verkondigen. Achteraf komt een baardmans en een geleerde vrouw vertellen, dat deze tak van de islam een buitenbeentje is. Jazeker. In de grootste moskee van het land die aangemerkt staat als gematigd, voeren de fanatici het hoge woord. Onze linkse poco-vrienden zullen zeggen dat het een tijdelijk verschijnsel is, : Morgen wordt alles beter.

In zijn laatste nieuwsbrief vermeldt het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen de persartikelen in verband met IJzerwake en IJzerbedevaart :

Damit der Ungläubige dem Rechtgläubigen mit Verständnis und Gehorsam gegenübertreten kann, erteilt die BILD-Zeitung Nachhilfe in Ramadan-Kunde. Der “Islamwissenschaftler” Udo Steinbach klärt mit warmen Worten über den Islam auf und bittet um Rücksichtnahme bei der abendländischen Arbeitsforderung gegenüber den fastenden Allah-Gläubigen. Und zum Beginn des Ramadan die Gratulation nicht vergessen !

***

 * Bei uns in Deutschland is de titel van een roman van Ernest Claes over zijn internering in een Duits gevangenkamp tijdens WO I.  Beschuldigd van collaboratie na WO II als sympathisant van het VNV, werd Claes vrijgesproken en behield hij zijn burgerrechten.  We vertellen dit graag, omdat we weten dat we al eens bezoek krijgen van dames en heren die witwoedend proberen ons in de hoek van de Duitsgezindheid te duwen (na meer dan 64 jaar !). Om hen te plezieren, laten we deze tekst van Politically Incorrect in de originele versie staan.  Eins-zwei, Eins-zwei  !

http://www.pi-news.net/

.

EU-systeem voor asielzoekers rammelt

ANP
gepubliceerd op 02 september 2008

BRUSSEL - De behandeling van asielzoekers in de EU rammelt aan alle kanten, stelt het Europees Parlement in een rapport dat dinsdag met grote meerderheid is aangenomen.

Dag Bovenstebeste Brave Bloglezertjes,

Het is alweer een tijdje geleden dat wij mekaar in de ogen konden blikken.  Terwijl de jongens van de redactie gisteren vergaderden (u heeft de foto gezien, die ik stiekem gemaakt heb van de twee deugnieten ?) was ik op pad om enig modellenwerk te verrichten.  Ach ja, een mens wil wel eens een centje bijverdienen in deze dure tijden, niettegenstaande de giga-wedde die ik hier geniet.

Straks zal ik,na een lange tijd, opnieuw de waakdienst overnemen en de telefoonpresentie verzekeren om uw vele nieuwsgierige vraagjes te beantwoorden over het hoe en  het waarom van de actualiteit.  Ook zaken die meer in de privésfeer liggen, kan u steeds aan mij voorleggen.

Zoals deze vraag die ik vanmorgen ontving vanuit Alaska : " Ik woon bij de eskimo's en mijn mama wil vieze president worden maar ik ben zwanger. Heeft dit iets met mekaar te maken, lieve Miss Ellen ?"  Of deze : "In de keraan staat niet dat het verboden is een pak Chokotoff binnen te smikkelen tijdens de Ramadan, mag het ?"

Ik zend jullie vele groetjes en voeg er mijn portretje bij, want misschien zijn jullie mij vergeten : "Smakkerdesmak,smak-smak."

"Hallo ?  Met uw dienstwillige Juffrouw Ellen"

Brussel, 1 september 2008

Aan de heer Herman Van Rompuy

Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers

Geachte voorzitter,

Ik maak van deze gelegenheid gebruik om u een geïnspireerd politiek jaar toe te wensen.

De reden van deze brief is een naar mijn oordeel zeer ernstig incident waarbij een collega-Kamerlid zich te buiten is gegaan aan iets wat volgens mij een zeer ernstige doodsbedreiging is.

Reeds enkele malen – dat is u wellicht opgevallen – zijn bij onze collega Jean-Jacques Flahaux alle stoppen aan het doorslaan, wellicht geïnspireerd door een Belgicisme met ietwat psychiatrische kantjes. Verschillende tussenkomsten van het Vlaams Belang, maar ook van de N-VA, heeft hij reeds onderbroken door met zijn falsetstem van op de achterbank luidkeels zaken te roepen zoals: “Incivique!” Dit heb ik voorlopig altijd geklasseerd onder de rubriek ‘eigenaardige parlementaire fauna’.

Maar na de recente bedreiging aan burgemeester Dewaele van Lennik waarbij Flahaux vermeldt: “Na de oorlog kreeg men voor dergelijk gedrag een kogel tussen de twee ogen, wel verdiend.” kan ik niet minder doen dan de Kamervoorzitter ernstig waarschuwen voor de mogelijke gevolgen van het fanatisme waaraan de heer Flahaux is ten prooi gevallen. Ik denk dat als ikzelf of mijn partij iets dergelijks moest zeggen van gelijk welke politieke tegenstander, dan zou dit terecht niet zonder juridische gevolgen zijn.

Gelet op de voorgaanden uit de periode die Flahaux aanhaalt, nl. de repressieperiode en het onmenselijke karakter van sommige afrekeningen van geestesgenoten van Flahaux tegenover Vlaamsgezinden, kan ik de bedreigingen van Flahaux enkel zeer ernstig nemen.

Ik laat het aan uw wijsheid over om een eventuele gepaste reactie te bedenken, bij gebreke waarvan ikzelf wellicht zou overwegen om een strafrechtelijke klacht in te dienen tegen de betrokkene.

Ik denk dat dringend paal en perk moet worden gesteld aan de mentale uitwassen van de heer Flahaux.

Gerolf Annemans

Fractievoorzitter

De dag dat de zomer aanving in 2008, op 21 juni schreven wij een zonnig bericht over de politiecommissaris van Charleroi, Francine Biot die in beschuldiging werd gesteld van passieve corruptie inzake bouwwerken aan een politiecommissariaat in Marcinelle, een deelgemeente van het charmante Charleroi.

We copiëren enkele fragmenten met een foto van de Waalse pakkevrouw, al ware het om aan de kinderen te tonen dat bedrieglijke praktijken niet noodzakelijk leiden tot een verhoogde fysieke aantrekkelijkheid

De feiten zijn ingewikkeld en mistig zoals alles wat zich in dit Waalse Chicago afspeelt.  Enkele jaren geleden werd het politiekantoor van Marcinelle opzettelijk in de fik gestoken  door enkele onverlaten.  Zoiets gebeurt overal en het is normaal.  Herstelling, renovatie en uitbreiding van het kantoor werden verzorgd door een aannemer, die momenteel achter de tralies zit.  Dit is ook zeer normaal : in Wallonië kan je geen opdrachten krijgen zonder gerechterlijk verleden. Het staat in elke aanvraag tot bestek of offerte" Il est indispensable d'avoir des mains sâles"  (het is onontbeerlijk besmeurde handen te hebben)

Bij de afwikkeling van de werken zou een en ander fout gelopen zijn en hier verschijnt mevrouw de commissaris ten tonele.  Duidelijk is het allemaal niet, want er komt ook een verzekeringsmaatschappij om de hoek kijken die een stuk van de facturen moet betalen.  Zijn zij het die moeilijk doen ?  Wie zal het ooit weten ?  Het bedrog situeert zich alleszins in de omgeving van de goedkeuring van de uitgevoerde werken, een vrij klassiek gegeven. Een bijkomstig probleempje : het kantoor werd opgetrokken gedeeltelijk op grond die behoort tot Charleroi en voor een ander stuk op grond van de sociale woningbouwmaatschappij Le Foyer.  Een fijne socialistische vereniging die meermaals in andere fraude dossiers opgedoken is.

Hiermee heeft Obama bewezen zelf ook een second hander te zijn.

@ www.hetvrijevolk.com

.

Zoals u zal gemerkt hebben, waren wij gisteren een hele tijd onbereikbaar en werden er geen reacties verwijderd noch gecensureerd. Iets wat wij ten zeerste betreuren en we beloven dat het niet vaak meer zal gebeuren.

Soms dringt zich de noodzaak tot overleg op en moeten wij "onze violen gelijk stemmen",  precies zoals dat het geval is in de regering van Nonkel Kruk.  Die mensen komen ook bij mekaar om na te gaan wie het langst kan zwijgen. Vroeger was het, wie het langst de adem kon inhouden, maar dat is voor sommigen niet goed afgelopen, ze zijn nog in doktersbehandeling. Na de stille regeringsbijeenkomsten worden de excellenties buiten opgewacht door een jachtige meute reporters en vliegen de ferme uitspraken in het rond.  U zal steeds dezelfde ministers en ministerinnen horen : Onkelinx, 1000Quette, Reynders en soms Dewael of Napoleon. Vandeurzen passeert altijd met gebogen hoofd en keelpijn.  Maar nooit, nooit de Nonkel zelf.  Die volhardt consequent in het stilzwijgen  : "Ik heb er niets mee te maken" en hij duikt met een koffer zijn auto in.

Bij ons op de redactie gaat het er ook geanimeerd aan toe.  Heel uitzonderlijk gunnen wij u een intieme blik in onze kantoren en ziet u twee van onze redacteuren in druk professioneel overleg.

Ray en Savat

De Grote Leiders  (ZMMKK)  van de Europese Unie hebben Rusland gewaarschuwd dat de onderlinge relaties op "een kruispunt" staan als gevolg van het Russische optreden in Georgië.  Zij (ZMMKK) veroordeelden het "buitenproportionele" militaire geweld maar leggen Moskou geen sancties op. Wel smeken zij  om een volledige terugtrekking van het Russische leger naar de posities van voor de oorlog met Georgië.  Zoniet zullen zij opnieuw bijeenkomen.

Dat waren de belangrijkste conclusies van een speciale EU-top, belegd door president Nicolas Sarkozy de la France. De EU-dictatoren (ZMMKK) waren ook nog een beetje boos, omdat  Moskou de onafhankelijkheid van de afvallige Georgische regio's Abchazië en Zuid-Ossetië had erkend. 

"Dat is toch nog iets anders dan Kosovo" zei Sarkozy terwijl  zijn rechteroog rondtolde op zoek naar een stevige vrouwenborst.  Merkel zette zich in positie en liet haar "kom eens voor" wiebelen  maar Sarko boog zich naar Nonkel Kruk, die gedienstig achter de stoel van de voorzitter stond : "Psst, Le Terne, tu m'arranges une  gonzesse pour la nuit ?".  De Nonkel glunderde en Napoleon keek sip voor zich uit, gewoonlijk mag hij de dames bestellen in Brussel.  Het zal er weer knallen tijdens de volgende ministerraad.

En zo zien we hoe de grote, moedige internationale bijeenkomsten waar ons land aan deelneemt nazinderen tot in de eigen landspolitiek. De Europese politiek zal in de geschiedenisboeken vermaard zijn door de moedige stellingnames van de Leiders (ZMMKK)

Fats

Wat een fijne voorlichters hebben wij toch bij de 0000.  Overdag wippen mag wel.

(met dank aan Regus)

Om de verplichte uitwijkelingen te helpen, liet de burgemeester van New Orleans duidelijke verkeersborden aanbrengen om zijn bevolking op het rechte pad te houden.

Vermoedelijk bezitten wij niet de juiste hersencellen om het complexe probleem van de Kaukasus-volkeren te bevatten.  Het zal wel te simpel zijn, om te stellen, dat als een volk zich wil losmaken uit zijn staatsverband om onafhankelijk te worden, dat we daar niets tegen kunnen en mogen hebben als volksnationalisten.  Want dan komen er allerlei geo-politieke argumenten op tafel, die heel wat meer doorslag schijnen te geven dan de wens van de gewone man en vrouw.  "Ho, zit dat zo ?  Ga er dan maar met de karwats tegenaan."  In onderstaand artikel wordt een goede poging ondernomen om het probleem historisch te situeren. Of wij nu verliefd zijn op Poetin of hem een koele barbaar vinden, heeft hier weinig mee te maken.  De EU wordt geleid door mensen die beweren democraten te zijn maar die zich gedragen als pure dictators. Tegenove Rusland zijn het bovendien dictators met lopende diarree. De onooglijke Napoleon de Gucht is  aangesteld voor de magasinage van het toiletpapier. Voorwaar een mooie internationale erkenning voor het land B.

De oorlog in Georgië en geopolitiek

Het zal ondertussen wel voor iedereen duidelijk geworden zijn dat met de aanval die de Georgische president Shaakasjvili op de opstandige provincie Zuid-Ossetië inzette, en die uiteindelijk leidde tot de inval van het Russische leger in Georgië, grote belangen gemoeid zijn. Het gaat inderdaad om wereldbelangen, want de aanval houdt natuurlijk zeer sterk verband met de gas- en olietoevoer vanuit de Kaspische en Kaukasische regio’s. Goed dus om te weten dat Russische en Amerikaanse belangen in deze hard met elkaar botsen.

In het Duits-conservatieve weekblad Junge Freiheit wordt ook even naar het historische verleden van de regio gekeken om enkele oorzaken van het conflict te ontdekken. In de 18de eeuw deinde het Russische tsarenrijk zijn grenzen uit en werden Abchazië, Ossetië en Georgië in het grote rijk opgenomen. Na de val van de tsaren en de daarop volgende Oktoberrevolutie werd een Transkaukasische Demokratische Federale Republiek opgericht, die echter al zeer snel terug uit elkaar viel. Na Azerbeidzjan en Armenië riep Georgië in 1919 zijn onafhankelijkheid uit – met de hulp van Duitsland nota bene: Duitsland sloot een ondersteuningsverdrag met Georgië en stuurde, om het grondgebied en de veiligheid van Georgië te beschermen, 3.000 soldaten.

Deze eerste moderne onafhankelijkheid van Georgië duurde tot in 1921, want Georgië werd door de maalstroom van de burgeroorlog tussen de Witten en de Roden meegesleurd en kwam uiteindelijk onder Sovjetregime, nadat zowel Abchazië als Ossetië hun onafhankelijkheid hadden uitgeroepen. Onder de Sovjets werden ze autonome provincies binnen de grote Transkaukasische republiek, waartoe ook Georgië behoorde. Tot Stalin aan de macht kwam en de grenzen nogal willekeurig wijzigde. Er kwam een nieuwe Georgische Socialistische Sovjetrepubliek (GSSR), die naast Georgië ook Abchazië en Zuid-Ossetië bevatte. De Osseten waren nu voor het eerst juridisch over twee staten verdeeld. Theoretisch, zo theoretisch dat er van de opdeling van Ossetië over een GSSR en USSR eigenlijk geen zware bedreiging uitging voor hun identiteit. Want eigenlijk had de GSSR binnen de USSR helemaal geen eigen beslissingsmacht of bevoegdheden. De bedreiging voor de Osseten kwam er echter wel op het moment dat de USSR uiteenviel. Georgië riep opnieuw zijn onafhankelijkheid uit en wel op basis van de grenzen van de GSSR. Er kwamen nu dus twee echte staten, waarover de Osseten verdeeld waren. De problemen konden beginnen.

Sakaasjvili, de president die in Amerika was opgeleid en die ook de volle steun van Amerika geniet, koos inzake Abchazië en Zuid-Ossetië voor de harde lijn, aldus Junge Freiheit. De toestand verbeterde niet, en de Georgische regering schermde voortdurend met de ‘territoriale integriteit’. Een afscheidingsoorlog brak niet onmiddellijk uit, maar er waren wel voortdurende schermutselingen tussen Georgië en Zuid-Ossetië.

Kon Georgië zich uit de wurggreep van het Sovjetrijk losmaken en zijn onafhankelijkheid uitroepen, dan kan men zich de vraag stellen waarom Ossetiërs en Achazen datzelfde recht niet zouden mogen uitoefenen, aldus de Russische overheid, die hiermee het argument waarmee Europa de onafhankelijkheid van Kosovo tegenover Servië en Rusland verdedigde, terugkaatst in de richting van Europa en Amerika. In eigen voordeel natuurlijk. Het kan niemand ontgaan dat Rusland in deze de stokebrand speelt, en er alles aan doet om afscheidingsbewegingen in die gebieden in de Kaukasus te ondersteunen, terwijl ze de Baltische landen in hun onafhankelijkheidsstreven bedreigde met geweld.

Volkerrechtelijk behoren zowel Abchazië als Zuid-Ossetië tot het Georgische grondgebied, en kunnen ze zonder toestemming van Georgië eigenlijk niet onmiddellijk onafhankelijk worden. Maar in feite gaat het al om twee quasi onafhankelijke republieken, met Russische ‘vredestroepen’, die de veiligheid van het grondgebied verzekeren. Ze zijn natuurlijk maar quasi onafhankelijk, want economisch, politiek en militair kunnen ze maar overleven dankzij de steun van de grote Russische broer. Staatkundig willen de Osseten, die een Indo-Europese taal spreken, een verenigd Ossetië in het leven roepen, bestaande uit Noord- en Zuid-Ossetië.

Dat er de wereld nog ettelijke Zuid-Ossetische toestanden in deze regio te wachten staan, tonen de  kaarten van de Kaukasische regio die u op deze verwijzing kan raadplegen. Een etno-taalkundige kaart van de regio, waarbij opvalt dat dit gebied tussen de Kaspische en de Zwarte Zee bezaaid ligt met enclaves en enclaves binnen enclaves. Dat verbonden met de zware geopolitieke belangen. Meer is niet nodig om de Kaukasus aandachtig te blijven volgen.

Peter Logghe

@ Nieuwsbrief Deltastichting

.